![]() |
|
|
#11 |
|
Aşmış Üye
![]() Üyelik Tarihi: Aug 2007
Konum: İstanbul
Mesajlar: 281,268
Teşekkür Etme: 98 Thanked 355 Times in 320 Posts
Üye No: 44033
İtibar Gücü: 57963
Rep Puanı : 34658
Rep Derecesi :
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() Cinsiyet : Erkek
|
Sevgimi Sevgisizlikle Çarptım
Sevgimi sevgisizlikle çarptım Koskoca bir sonsuzluk oldu yalnızlığım Biz hep başkalarının yerine de sevdik Bu sevgisizlikten kırılan dünyada Onun içindi Sol koldaki bitip tükenmeyen sancımız Ve bu hayatın en önemsiz şahsiyetleri olup çıktık Temize çekilen ajandalardan Silinen ilk biz olduk Adı ilk önce unutulan Hep dudak bükülen biz olduk Koskoca bir okyanusun ortasında Eski püskü bir kayık içinde Küreksiz ve pusulasız kaldık Sevgisizlik denizinde Sevgiyi bulma umuduyla Issız da olsa Bulduğumuz ilk adaya sarıldık Panayır yerlerinde anne babasını kaybetmiş çocuklar gibiydik Gözümüz yaşlı Yüreğimizde müthiş bir tedirginlik Bize umut veren her sesin peşine takıldık Ama sevgisizlik hiçbir zaman yıldıramadı bizi Belki bu kadar sevgisiz kalmamış olsaydı yeryüzü Biz de olmayacaktık Yalnız başımıza bunca yükü taşımak zorunda kalmayacaktık, Belki gecenin bu saatinde Bu dizeleri yazmak zorunda hissetmeyecektim kendimi Bu kadar sevmek zorunda hissetmeyecektim... Bir savaştı belki de bu Bu dünyadan sevgiyi yok etmeye çalışanlara karşı açılan Biz hep ön saflarda çarpıştık İlk kurşun bizim göğsümüze saplandı İlk biz düştük... Bunca kalabalığa rağmen çok sessizdi dünya Biz hep başkalarının yerine de bağırdık Birleştirmek isterken herkesi ve her şeyi Parçalamakla suçladılar Oysa yaşamak ve yaşatmak istiyorduk sadece insanca Darağacı şahittir buna Bileklerimizdeki zincirler şahittir Kitaplarımızdan sökülüp çıkartılan dizeler şahittir (Bir şiir mi tehlike unsurudur anayasaya karşı yoksa şiiri kitaplardan silen bir anayasamı anlayamadık hiçbir zaman) Biz hep sorulamayan soruları sorduk hayata dair Hep yanıtsız kalan biz olduk Herkes bırakırken kendini nehrin azgın sularına Biz inadına akıntıya karşı kulaç attık Bunun bu kadar güçlü kaldı kollarımız Güçlü kaldık... Yenilmedik sevgisizliğe Bu yalnızlık yıldıramadı bizi Hala güçlüyüz Çünkü Seviyoruz Ve seveceğiz Başkalarının yerine de... 23 Şubat 2003 00: 07 Melih Coşkun |
|
|
|
| Konuyu Görüntüleyen Aktif Kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 misafir) | |
|
|