Meral Vurgun

[GooD aNd EvıL]

Bu Şehri Vururlar
bu şehri vururlar, öldürürler her gece
törensiz gömerler nehrin sularına
baykuşlar döner yasına
martılar ağlar başucunda
onlar duyar acısını
bir de ben yalnızlığın kıskacında

bu şehrin meydanlarda her gece
ay düşünce nehre
bir kaç Uzakdoğu'lu
ya da Afrika'lı kadın
et pazarındadır /yaşama uğruna...
damardan zehirlenen bir kaç genç
çoktan boğulmuş olur yalnızlıklarında

sevda yanan türküler yazılmaz bu şehirde
ayışığı bile unuturken altın saçlı Lorelei'ı
yıldızlar bir bir dökülürken nehre
dayayıp umut merdivenlerini güneşe
nakış nakış sevda işler gökyüzüne bir kadın

oynaşmayı bilmez bu şehirde sokak kedileri
ne horoz sesi, ne köpek uluması duyulur
tan atışında geceden kirlenen aşkları
süpürürken çöpçüler, ilk sevinendir serçeler
sonra gemiler düşer suyun akışına
güverteye bir selam bırakır yüreğinden
salar uzaklara o sürgün kadın...
Meral Vurgun