|
08-12-2007, 08:26 PM
|
#4 |
|
Aşmış Üye
 
Üyelik Tarihi: Aug 2007
Konum: İstanbul
Mesajlar: 281,268
Teşekkür Etme: 98 Thanked 355 Times in 320 Posts
Üye No: 44033
İtibar Gücü: 57947
Rep Puanı : 34658
Rep Derecesi :
  Cinsiyet : Erkek
|
SÜRGÜN
Senin değil bir çocuğun elleri Bir daha gülebilmek için yürek genişliğince Bir susmanın gölgesine sığınır -Ellerinde kopan bütün tutuşlar Eskiden kalma bir savaş düzeni Tutku son kalan çocuktur Pembeleşen sessizleşen sokakta Yalnızlığın koruduğu ağaçlarda Akşamın korku gibi içilen karanlığı Uzun bir yolculuktur Bir deniz kıyısında çağrışan mavileri Taşır zarflara koyup postacılar Biraz daha geceyse güneşin umuru mu Bütün mektuplar aynı özlemi yazar -İki yıl geçti yüzümden sen görmeyeli beri
__________________
Buraya Kadarmış .. 
|
|
|
| Konuyu Görüntüleyen Aktif Kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 misafir) | |
| Konu Araçları | |
| Görünüm Modları | |
|
|
Threaded Mode