Osman Demircan

[PirincBurgeR]

Kıvılcım

Aşkı avuçlarımdan yakalardım ateş böceği.
Gözlerim zindan yeri ışığına muhtaç şimdi.
Ellerin nasıl söker atar beden toprağımdan
Sevgiyle tutuşturduğun o kıvılcım dolu aşkı.

Gözlerim sana bakışında hürriyetimi saklar.
Yangın olur yüreğim isyan duygularım azar.
Zindan gözlerimde ruhum hayalinle korlanır.
Kıvılcım olurum, ideoloji olurum, aşk olurum.
Yürek nevruzumdan seni göze ışık yaparım.

Osman Demircan

[PirincBurgeR]

Kim Isıtır Beni

Kış gurbetlerinde donmuş parmaklarım
Işıklar ve müzik karanlık gecede donuk
Ölü ve soğuktur onca nota bedenimde.
Her ayaz kar fırtınalarını örter yüreğime
Güneş ışıltılı içimde ateş yansa ansızın
Boşuna kaçışım dünyada özgürlük yok
Bütün gök karanlıklarında karga kanadı
Uçuşur başıma ölüm sessizliği leşliğim.
Titrek gök karanlıkları yağar bana doğru.
Kim ısıtır, sıcak ellerini uzatır bana artık.
Kıvranarak, çırpınarak, işkence görerek
Bütün ebedi acıların buz kırıklarındayım.

Osman Demircan

[PirincBurgeR]

Kimsenin Anlamasını Bekleme

İnsan düşündüğü kadar yalnızdır.
Karanlık suların ışığı
Dökülürken göz pınarlarından
Bir boşlukta asılan
İdam mahkumu gibi başı yalnızdır.
Saçları hiç okşanmamış bir çocuğun
Yetimliği kadar içi yalnızdır.
Düşünce özgürlüğü adına
İnsan hakları adına
Yürürken hayatın dar patikalarında
Yanına kimseyi alamayacak kadar
İnsan yalnızdır.

Osman Demircan

[PirincBurgeR]

Korkularım

Gözümde korkuyla doğdum anamdan.

Ne yana baktımsa yıpranmış bir yüz.
Ve her gördüğüm yüzde yıldız kayar
Bütün çizgilerden kopan bir fırtınayla.

Çocukken herkes gözlerimden öperdi.
Büyüdüm bakışlarımdan düştü dudak.
Etrafa yayıldı tespih tanesi korkularım.
Kan dolu gözlerimle toprağa saçıldım.

Osman Demircan

[PirincBurgeR]

Kum Saati

Acılar süzgeçten geçtiğinde,
Geride kalanın bir umut olduğunu anlarsın.
Umut ise beklemektir.
Kumsalda çıplak ayakların kuma değerken,
Dalgalar sakin sakin kıyıya vururken,
Sen bunların farkına varamayacaksın;
Çünkü ruhun bir ceviz kapuğu gibi
İçindeki okyanusun dalgalarıyla boğuşuyor olacak.
Ufka doğru bakarken,
Nankörce ayaklarının altında ezdiğin,
Güzellikleri göremeyeceksin.
Bir maskot gibi sevgiyle var olan,
Sevgi tükenince,
Sıkıntı veren bir oyuncak olacaksın.
Bir oyunun içinde bir oyuncak.
Sevilmeyi umuda dönüştürmüş
Ve bu yüzden elini öptüklerinin eline düşmüş
Bir sevgi çıkmazı olacaksın.

Ufukta güneş batarken,
Bakışların bir hançer gibi denizi kızıla boyayacak.
İntihar ederken düşüncelerin hançer yarasıyla,
Duyguların güneşin battığı yerde boğulacak.
Bir yakamoz olacak pembe düşlerin,
Alaca karanlığında denizin.

Nice sabahlar aynı kumsalda,
Beyaz yelkenli gemiyi beklerken,
Sen aynı sen olmayacaksın!
Biraz daha küçülmüş,
Biraz daha parçalanmış olacaksın.
Ve her parçalanışta,
Kum tanesine dönüştüğünde,
Kum saatinde zaman senin için akmayacak;
Sen zaman için akacaksın.
Çünkü yarınlardan bir şeyler umut ederken,
Umut bütün zamanını senden almış olacak.

[PirincBurgeR]

Kumdan Kalelerini Yıkarım

Dert ezer, zaman savurur çölde kavrulan kumum ben.
Bin mislidir yalnızlığım, her bir yanımda yığınla pürüz.
Bir inilti halinde derdimi yıldızlara salarım sema kararır
Istırap, karanlık geceme dolar toz duman olurum ben.

Kum kavrulur yürek yangınımda ben yıllarca susarım.
Zaman gönlümde köz yanarım acı zehrimi yudumlarım.
Her saniye yüreğime kum fırtanaları salarım dolarım.
Nereye gitsem hatıran dolu kumdan kalelerini yıkarım

Osman Demircan

[PirincBurgeR]

Kurayı Kazandın Kamyon Boşaltacaksın

Dünyada en büyük erdem nedir? Çalışkanlık mıdır? Öyleyse kölelerden niçin erdemliler sınıfı oluşmamıştır? Ya ameleler çok mu erdemlidir? Hangi mecliste söz hakkına sahiptirler?
Bazıları cesaretin çok önemli bir nitelik olduğunu söyleyecektir kuşkusuz.Cesaret bütün insanlara yakışır bir durum olduğundan kişiyi özel kılacak erdemlerden olamayacaktır şüphesiz.
Öyleyse güzellik bir estetik arayış olduğundan en faziletli özelliğin bu olduğu fikri hakim olacaktır ve 'hızlı yaşa genç öl' felsefesiyle hareket edenler çıkacaktır.Ortaya çok yakışıksız sonlar çıkacaktır tereddütsüz.
Bazıları kalkıp 'erdem zayıflıktır.' diyecektir.Yıllarca hep böyle kandırıldık diyerek
isyan bayrağını çekecektir.Artık o insan için ülke bayrakları bir şey ifade etmeyecektir.
Göklerinde kendine ait manevi baskılardan uzak şafaklar dalgalanacaktır.
Hayır hayır en iyi duruş sağ gösterip sol vuruş diyenler de çıkacaktır. Böyleleri
kurnazlığın bir ahlaksızlık olduğunu asla o kalın kafalarına sokamayacaklar
başkalarını kandırmanın büyük bir zeka ürünü olduğunu öne sürüp halkı soyacaklardır.
Ah zeka tabi ki erdemsin aklı başında olan insanların içinde.
Peki kaç kişi aklı başında birine rastlamıştır hayatı boyunca.
Akıl dizginlenemeyen duyguların çiftelerinden sonra toparlanabilmiş midir?
Güç ne er kelimedir değil mi? Bileği güçlü yiğit köyün en güzel kızını almamış mıdır?
Kız imamın kızı da olsa bu güce dualarıyla karşı koyabilmiş midir?
Askerler silahlarının gölgesinde düşman milletlerin kadınlarına tecavüz etmemiş midir?
Güç her şeyi alt üst etmemiş midir?
En büyük erdem iyi kaderdir.İyi işlerdir.İşte bu faziletler de bizim elimizde değildir.

Osman Demircan

[PirincBurgeR]

Kurda Aşık Olan Kuzu

Sen gül bahçesinde beyaz gül yüzlü kuzu
O dikenli yollarda kana bulanmış bir kurt
Doyururken tüm organlarını pençesi aşkın
Kanlatır ruhunu ayağına ömrünü döktüğün

Osman Demircan

[PirincBurgeR]

Kuru Gürültü

İnsanların ne olduğu ne olmadığı
Paslı kulaklarımda bir çınlıyor ki
Neler söylediklerini işitemiyorum.
Bir yalnızlık senfonisi yaşadığım.
Her ağızdan bir çığlık yükseliyor.
Allah'ım çıldırıyor muyum bilmem.
Kimse sesinden büyük gelmiyor.
Herkes isminin altında assolist.
Kendi ritminde türküsünü söylüyor.
Öz hayatından nameler okuyor.
Gördüğüme duyduklarıma şaşırdım.
Ben sevdiğimi gözü kapalı tanırım.
Çağrışında bir burukluk bir yalınlık...
Bu ses hayatımdan çıktığından beri
Her yerde kuru gürültü yaşıyorum.

Osman Demircan

[PirincBurgeR]

Kuşlar

İnsanın insana kanat germediği yerde kuşlar vuruldu yüreğinden.
Yaşamak isterken bulutları delerek tüyleri yolundu bedenlerinden.
Yok! Yeryüzü dar geldi kuşlara çığlıkları sığmadı masmavi göklere
Bir kırık camdan dökülen parçalar gibi kanları döküldü her yere.

Anne benim omuzlarım yok! Bir kuşkonmaza döndü tüm bedenim.
Sevmek isterken deli mavi yüreğimin oynayışında çocuk ağladı.
Hem palyaçoyu hapse attılar hem kuşlar vuruldu gözlerinden anne.
Tüfek omza deme bana komutan bütün kuşları yük edindim ben.

Osman Demircan