Onur Bilge

[GooD aNd EvıL]

.SüKUT NEREYE KADAR

Gözlerimiz özlemle arıyor, birbirini
Bilemedik, beraber yılların değerini! ..
Aynı yazıyı yazmış, aynı kalem, aynı el
Değiştir, elindeyse; değiştir, kederini! ..

Yıllarca beraberdik, biz hiç ayrılmamıştık
Mutluyduk, neşeliydik, asla darılmamıştık!
Benimle konuşulmaz, hiçbir şey paylaşılmaz
Bu dilsiz oyunundan bıktım, usandım artık! ..

Bir an senden ayrılmak, gitmek istemiyordum
Yorgundum, uykusuzdum, şikâyet etmiyordum.
Herkes evinde, rahat yatağında yatarken
Tahta bir barakada, uyku istemiyordum.

Evsiz barksız, sokakta… Mutluydum, gülüyordum!
Sıcak, yağmur, soğukta, yanıyor, üşüyordum! ..
İnsanlar konuşarak, tartışarak anlaşır
Sükût nereye kadar? Kahrımdan ölüyordum! ..

Bütün ömrüm boyunca, iki yıl mutlu oldum
Çok sevdim, çok sevildim, ilahi huzur buldum.
Konuşsak, hallederdik, dil neden yaratılmış?
Yavaşça uzaklaştım, yalnızlıkta boğuldum! ..

Hiçbir şey isteyemem, ne verebilirsin ki?
Vermeye alışığım, almayı bilemem ki!
“Benden ne istiyorsun? ” derken, düşünmedin mi?
Söyle, bugüne kadar senden ne istedim ki?

Tezatlar içindeyim, hislerim çarpışıyor
Onur'daki artılar, eksiler kapışıyor! ..
Deli gibi özledim, görmek istemiyorum! ..
Çılgınca özlemlere, nefretler karışıyor…

Onur Bilge