Nurettin Durman

[F.S.Mehmet1453]

TER

Dostum bir duvar gibi sessizliğin

kalbimi taş mı sandı



sen zamansız gül sunarken bana

bile dikeniyle teriyle kan dı



ben dostumla bir terledim

başka sözüm kalmadı



gül soldu bülbül yok oldu

kalbime kırılmak kaldı



acılar acılarda yandı

külü ankaya kaldı



köz köz oldu paralandı

rengini nardan aldı



neler oldu ah çağladı

kim güldü kim ağladı.

[F.S.Mehmet1453]

TESELLİ

Yaşaman bu değildi belki

Sürüklenir sürüklenir gidersin

Zaman o kadar hoyrat mı? Değil.

Düşmüşsün bir kez

Ötelerde yitirmişsin sevgini

Yaşamayı tekmelemişsin olanca gücünle

Çıkmazlarda bulmuşsun kendini

Dakikaları kovmuşsun bir bir mutlu dakikaları

Sonra gök gürültüsü gibi bir şey

Uyarmış seni.



Zaman o kadar hoyrat mı? Değil.

Düşmüşsün bir kez

Bir bardak şarapta teselli ararsın

Ve derin hülyalarda kaybolup gidersin.



Uzaklara gitmek istersin yaşadığın saatleri bırakıp

Sevgi ararsın boş yere

Yaşamak dilersin tanrıdan en mutlu

Çabaların boşuna çıkamazsın o çirkeften

Dedim ya düşmüşsün bir kez

Ben böyle değildim dersin

Sevgi ne ki boş şey o

Bir türküde kahrolup gidersin.



Zaman o kadar hoyrat mı? Değil.

Düşmüşsün bir kez

Bir bardak şarapta teselli ararsın

Bir türküde kahrolup gidersin.

[F.S.Mehmet1453]

ULUSTA BİR GARİP KİŞİ

Adım başında avuç dolusu yalnızlığımı çaldılar

Sevinçlerimi karanlıklara ittim ki sorma

Yüreğimi arıttım sevgilerden

Akşama doğru umutlarımı rüzgârlara savurdum birer birer

Irmak sularında ilk çağlardan kalma

Bir aşk türküsü söyleniyordu

Ve uzak ışıklarda yavaş yavaş yaşamalar tükeniyordu.



Adım başında avuç dolusu yalnızlığımı çaldılar

Yüreğimden bıçakladılar beni kızların gözleri önünde

Yorgun bakışlarımı gözlerine diktim öylece

Gözleri ki en sevdiğim

Gözleri ki her şeye değer.



Tedirgin bağırışlar çepeçevre sarmış yöremi

Bütün kahrolmuşluğumla yapayalnızım

Bir ninni tutturmuş gider kumrular

Elini çiçeklere uzatır tutkunun biri

Öylesine umutsuz öylesine kırgın.



Adım başında avuç dolusu yalnızlığımı çaldılar

Garipliğimi yüzüme vurdular hiç acımadan

Yasak duygulara ittiler beni

Sonra o azıcık gülüşümü kınadılar.



Boydan boya ulus

Ve ulusta ben

Böyle umutsuz böyle yorgun...

[F.S.Mehmet1453]

UZUN BEYAZ BİR ÇIĞLIK

Sen yok musun sen,

Kanı kızılcık şerbeti gibi sunan

Aldırmayan hiçbir şeye

Geceye gündüze ahlat ağacına

Sen yok musun sen,

Adın yok mu şanın şöhretin.



Seni fettan seni kancık

Seni uçkunlar prensesi

Uzun beyaz bir çığlık

Olup tur bekliyorum.



Sen yok musun sen,

Ortadoğuda kan obur

Bosna Hersekte canavar oluyorsun

Üstelik U2 uçakları bir ön bilgi olarak

Bulutların üzerinden seyrederken

Cinayetlerin tiryakisi oluyor

Demirden bir kalp takınıyorsun.



Seni cani seni katil

Seni kötülükler kralı

Uzun beyaz bir çığlık

Olup tur bekliyorum.



Sen yok musun sen,

İki ayaklı şeytan

Namı diğer iblis

Somalide örümcek

Bosnada kertenkele

Kudüste karayılan olup

Fitne fücur

Deli bozuk kalaşnikof

Dağ başlarında kobra

Ve roket ve ekolojik tahribat

Ve bilumum müskirat ile

Kızılcık şerbeti değil

Kan kan kan sunuyorsun.



Seni sürtük seni kaltak

Seni fahişeler fahişesi

Uzun beyaz bir çığlık

Olup tur bekliyorum.

[F.S.Mehmet1453]

UZUN BİR AYRILIKTAN SONRA

Ben artık gidiyorum

merhametler tanığım olacak gidiyorum

mikro filmlerimi sunacağım kalp atışlarımı

uzun ayrılıklardan sonra ağıtlarımı

sıcak yaz günlerinde yokuşlarımı

ağlamamak için gözyaşlarımı

ardımda bırakarak gidiyorum.



Kalmasın omzumda bu istilacı günahkâr kimlik

sırtımda kambur olarak durmasın

gidiyorum

uzak bir karanfille gidiyorum gökyüzü uzak

ıhlamurların çınar ağaçlarının

şehre pervaz duranların

lahuti objelerini intikam sayarak gidiyorum

içimde kırlangıçlardan kalma uçuşlarla

yüreğimi yakıp kavuran bir ateşle gidiyorum.



Güzel gözlüm tatlı sözlüm aşk var ya aşk

mümkünü yok düşecek ardıma

bu sokak benim şu cadde senin.

[F.S.Mehmet1453]

UZUNCA BİR YOLDAYIM

Biliyorum her zaman atılacak ağların

Cürmü kadar can alır baltalar yağlı ipler

Esiyor baştankara bela getiren rüzgâr

Yakacak ateş gibi yetişse otağların.



Heybetinden geçilmez devrilesi dağların

Gün gelse, günler gelse, girilse kapılardan

Sabır dediğin nedir çatlayacak nar gibi

Çarpacak suratına mutlaka sağırların.



Serseri bir teori alıyor da bir anın

Çekilen damarını sıkılan toprak gibi

Eşkıyadır bir sürü öldürüyor sevdalı

Yürekleri sinsice beklenen sabahların.



Mecnun olmak vaktidir çağrısı uzakların

Öğret ey bana aşkı hükmünü güzelliğin

Hasret alır yükünü geceleyin sessizce

Kıvamında tutarak bitimsiz umutların.



Bilsem nerde konağı aydınlık yarınların

Uzunca bir yoldayım hızarlar üzerinde

Ah bana vahlar bana uzun ezgiler bana

Ses etmem ki yıkılsın çalımı tiranların.

[F.S.Mehmet1453]

VE

Bir karanfil sevincinden kıpkırmızı oluyordu

Ben sırılsıklam aşıktım

Kuşlar mı çekilmişti

Yoksa bahçeler mi eksilmişti hayatımızdan

Şehir şehir olamıyordu bir türlü

Gözleri parıldamıyordu insanların artık

Ben aşkımdan ölemiyordum.



Bir karanfil sevincinden kıpkırmızı oluyordu

Alnında haleler taşıyan insanları tanıyordum

Gizli bir yanımı ele veriyordum

İçimde bir kırlangıcın harika kanat çırpışları

Uzak mıydı ah uzak mıydı bakıyordum.



Her şeye rağmen bir karanfil

Benim bütün karşı koymalarıma aldırmadan

Kayıt altına almadan aşksız ölümleri

Nefessiz kalanları korkularından

Yani her şeye rağmen

Bir karanfil sevincinden kıpkırmızı oluyordu.

[F.S.Mehmet1453]

VE

Kim bilir simitçinin dünyasında neler var

Simitçinin dünyasını ben bilmem

Benim dünyamı simitçi bilmez..



Bazısı altı katlı apartmanda oturur insanların

Bazısı köpeklere ayrılan yerde;

Tanrısını severek.

Dünyanın serseri gidişidir bu..



Ve insanlar birbirlerini sever

Birbirlerini sömürür,

Birbirlerini öldürür.

Yaşamak savaşıdır bu

Simitçinin

Sömürücünün

Ve öldürücünün…

[F.S.Mehmet1453]

VELİKA

Burada bir adet

yosun imgesi kullanmak gerekiyor

su sesiyle kıble arasında

kuzeye bakmalı ilkin

sarı ve beyaz çiçeklerin

yağmuru altında

kayın ağaçları

gürgen

alazlanan ateş

gözünüz aydın arkadaşlar

güneş göründü

su sesine karıştı ışıltıları.



Ey şuara suresini yoruma muhtaç olan

kuşlara nefes veren flüt

imgeler devşiren kızancık

muhacir pınarhisar rüzgârı

aniden gelen yağmur.



Çocuklar

Salıncaklar

Dört kelime işçisi

İki de şiir kaçkını adam

Bir Hızır birde İlyas.

[F.S.Mehmet1453]

VESSELAM

Oturmuşum ah ile geceleyin

İşte tabiat

İşte kavak yelleri

İşte kalbim

Sözü yoksa aşka dair kimsenin

Diyeceğim başka şeydir vesselam.



İşte bu ağulu ezgiler kalbime yazılmıştır

İşte bu sessizce yürüyen hayat

İşte acılar denizindeki gizemli dalga

Ateş gibi olan yalnızlık

Diyeceğim başka şeydir vesselam.



Mutlaka tutulmuştur tutanakları

Bütün cinayetlerin

Hayretler içerisinde bir zaman

Bütün suçlar ve bütün göz yaşlarıyla

Bize yıldırım gibi olan destan

Kırmak gerekiyor artık kalbini yalnızlığın

Diyeceğim başka şeydir vesselam.