Şiirler

[GooD aNd EvıL]

Günler ay, aylar yıl oldu,
Geçmek bilmez oldu zaman,
Göremedi seni,
Hissedemedim kokunu,
Hasret denen törpü
Her yokluğunda içimi
Biraz daha törpüledi
Artık pes et dercesine.

Sensiz geçmiyordu zaman
Artık hayatımda yok bir heyecan.
Güneş doğmaz oldu,
Karanfiller soldu,
Seni görmediğimden belki bu hayat durdu.

Zamansız elveda diyişinden,
Beni bu yolda yalnız bırakışından,
Hasretle bakan gözlerimi göremedin.
Ellerimden kayıp gittin,
Sen de bu hayatta kayıp giden bir yıldız oldun.

[GooD aNd EvıL]

“Dolunay ürküsü nazarların
gölge aşklar kuarteti misali
yoksul davul vuruşlarıyla
damla damla hazana dönüşen aşk”

dmla damla şiire dönüşen kitap… şiir şiir kurulan güzelliklerle dolu bir dünya...

yüreği eylül,
şiiri bahar kokuşlu bir ozan..
"Telaş bekler gecenin mimoza esintilerini..
Bir rüzgar gülü sevdası
Bir maviürpertiyken düşlerim
Sisler çekilir sanki sensizliğime"
"Gün Ayıraçları"

...........

Şiirde bir anahtar kelime vardır
Gönül kilidini açar. Gönül kilidi açılmayınca oraya girip çıkılmaz.

Giriş çıkış olsa bile yüzeyde kalır.

Şiir, gönül işi olduğuna göre, şiir adına bir şey yakalayamazsın.

O yüzden, şair, şiirini yazmadan önce doğum sancıları çekmeli. O kilit, doğum sancısı çekerken gelen bir anahtarla açılır. O da “anahtar mısra”dır.

Her gün aynı şeyleri tekrarlamak, bir sonraki şiirde bir önceki şiirin atmosferinde olduğunu hissettirmek,
Çok söylenmiş sözlere şiir yolculuğuna çıkmak ancak şaire kendini avutturur. Okuyucuya hiçbirşey vermez. Okuyucu okumaz bile.

Işın Ergüney’in şiirlerinde sıcak sevda esintilerine tutuluyoruz. Kimi zaman yürek burkulmaları,
Kimi zaman bahar rüzgarları. Kendisi her ne kadar “eylülüm” dese de eylül hala uzak ondan.

Belli bir tarz yakalayabilmek, üslup sahibi olabilmek kolay değildir. Hele böyle üslup sahibi şairlerin şiirlerini eleştirmek benim için kolay olmasa gerek .
Şiirin altında ismi olmasa bile “Bu şiir Işın Ergüney’ın” denebilir bir şair ağabeyimizdir Işın Ergüney…

Beni de oldukça zorluyor.

Kapak , dizgi tertip mükemmel şekilde diyebilirim. Kapağın eylül bakışı muhtevasında çok belirgin değil. Şiirlerdeki renkler eylül olduğu kadar baharın renkleriyle iç içe.

Sıcak sevda fısıldamaları dizeler boyu… “Bossa Nova’dır...”

Adıma imzalanmış, kitaplığımı süsleyecek nadide kitaplardan biri… Önsözünde kitap sevdiği kişilere ithaf edilmiş. O güzel şahsiyetler arasında Yitikozan’ın da isminin olması beni oldukça onurlandırmıştır.
Teşekkür ediyorum.

Yukarıda söylediğimi tekrarlıyorum:
Sıcak sevda fısıldamaları dizeler boyu… “Bossa Nova’dır...”
O kadar güzel söylemler var ki, bu söylemlere “sıra dışı” demek de çok yakışıyor. Sık sık rastlamadığım söylemler, ve sık duymadığım sıcacık sevda fısıldamaları. Renkler ve müzik her şiirde dansediyor.
Renkler ve müzik şiirlerle dans şairin başlıca özelliği oluveriyor. Sesine,rengine, tadına doyamadığım bir bölümü buraya alıyorum:

“uzadı sezgiler rehin aşklara
yıldı yağmur gülleri mağrur sevişmelerden
Bir yanı sevda yüklemleriyle sarılı
Diğer tarafta inlemede nağmeler
Dile düştüğünde hafif meşrep şarkılar
Yırtılır avazlarda delişmen karanlıklar

Meraklar odaklanırken sergüzeşt bakışlarda"

“Rüzgar Tövbeleri”

İmgeler, imgeler, imgeler…

Şiirlerde umutsuzluğa rastlamadım. Beddua, kinayeli dahi olsa yok… hep sevgiliye, aşka sevdaya karşı
Sevdanın güzel kokuları…




Şiirleri, mısra mısra, bölüm bölüm kırparak tahlil etmek, düşüncelerimi anlatmak okuyucuyu yorabilir.
Ben kısaca, kitabın orta direği şiirlerden bahsedeyim. Ki o şiirler zaten Işın Ergüney’in şahsına münhasır, birer Işın Ergüney olmuşlardır.”Eylül dokunuşları”
“Yazgısı eylül sevdalarım””Cumhuriyet sevdamsın” “ince saz öykünmeleri” “güne tutsak sevdalar” “rüzgar tövbeleri” “la minör çırpınışlar”…

Hangisini sayayım.. hepsi birbirinden güzel şiirler… Hani, bir sevda bahçesine düşmüş gibiyim.
Bahçeden gül beğen diyorlar, dilim tutuluyor susuyorum…

Türk edebiyatına böyle güzel bir edebi eser kazandırdığı için sayın Işın Ergüney’i kutluyor, nice eserlere derken, kitabı öpüp kitaplığımın baş köşesine koyuyorum…

[GooD aNd EvıL]

Lalesi yanağının geçmişe götürür beni
Gülden tatlı kokan dudağın
Ellerine yağmur değse
Şiir olur her damlası
Bana beni anlatmalı gözlerin
Gözlerinin mehtabında kaybolmalıyım
Yıldız kayar gibi bakışlarındaki ışıktan
Yüreğinden yüreğime inmeli
Kalbim kalbine yürümeli

Enkaz yığını gelgitlerin aklımda
Gül dalı omzuna konmalı kuşlar
Gelincik kadar narinken tenin
Bu masal seni anlatırken
Uykuya dalmalı hayalin
Düş ayazlarında
Yorgan olurken *******e
Endamını düşleyerek
Isınır bu yürek

Aşka kanat çırpan kirpiklerin
Cennetin adı olur kaşlarına dokunurken
Güller bu kadar mı sana benzer sen gülerken
Buz tutan zaman dile gelir
Saçlarının perçeminde melek yüzün
Güz yaprağını andırır
Saçlarından düşen bir tel
Bir ömre bedel
Resmini çizerken rengi değişir denizin

Güzelliğine dayanamaz
Ne İstanbul ne başka şehir
Sevdan bir deniz
Ben ona dökülen bir nehir
Ayrılık kanlı bir mızrak
Sensizlik en acı zehir

[GooD aNd EvıL]

Seninle paylaşmak uykularda en büyük günahları
Seninle uyanmak nice çılgın *******den sonra.
Alır, götürür beni kokun uzaklara, en uzaklara
Ağzın; dudaklarımda ıslak bir güldür sabahları

Tenin çekiyor beni, tenin tutmuş saçlarımdan
Afrikalı kölenim senin, esirinim, mecburunum
Gözlerin değmese gözlerime kahrolurum
Ölürüm, çekersen ellerini avuçlarımdan

Dönsün başım, tutuşsun damarlarımda kanım
Gel, otur yanı başıma, erişilmez kadınım
Yum iri gözlerini, devir kirpiklerini
Ser önüme, bir hazine gibi güzelliklerini

Sana en muhtaç olduğum şu anda gel.
Yaşamak olsan da gel, ölüm olsan da gel...

[GooD aNd EvıL]

Bugün seni gördüm ıslak kaldırımlarda..
Göz göze geldik..
Sen süzdün..
Ben eridim karşında.

Bugün seni gördüm ıslak kaldırımlarda..
Güneş gülümsüyordu yorgun yüzüme
Duymadın gözbebeklerimin sesini
Ürkek bakışlar arasında..

Dur demek istedim bakarken arkandan
Etrafta bizi saran insanları gördüm
Bana doğru gelmeni, miladı saydım sevincimin
Bir şeyin miladı olmuştu ama ...

Bugün seni gördüm ıslak kaldırımlarda
Yağmurun sızlandığı bir gündü..
Sessizdi etraf, yağmur damlalarıydı kulağımı meşgul eden
Sen, yağmur damlalarımın sebebiydin

Darıldı güneş, tebessümü cevapsız kalınca
Yağmur damlaları terk etti kaldırımları
Uzaklaşını kutluyordu bana inat imgeler
Sen, sensiz oluşlarımın sebebiydin..

[GooD aNd EvıL]

Yağmur ol, derinden ve sessiz yağ üstüme
Serinliğin, bırak işlesin iliklerime
Şarkılar biriksin ayaklarımın gölgesine
Damla damla aksın coşkun denize

Yüreğim yorgun umutlar biriktiriyor
Bir gölge izliyor derinden ve sessiz
Bulutlar ihanet safları kurmuş
Ağıyor yeryüzüne, ıslanıyorum

Aralıksız damlalar vuruyor yüzüme
Kan revan gözlerim suda boğuluyor
Sözler diziliyor boğazıma
Susuyorum derinden ve sessiz
Islıklar karşılıyor dönüşümü
Rüzgarın savurduğu bulutlar gibi

Savruluyorum şehirden şehire
Şehirler, ıslak bir akşamda
Yavru ceylanı bekleyen avcılar gibi
Eller tetikte izleniyorum
Yağmur yağıyor, ıslanıyorum dolu dolu

Bir gölge izliyor derinden ve sessiz
Ağlıyorum, ellerim başımda
Ah deniz, bütün suç senin
Unuttun beni bir sahilde
Bir gölge izliyor derinden ve sessiz

Islak bir yağmur zamanı
Islanıyorum, damlalar vuruyor yüzüme
Kan revan gözlerim suda boğuluyor.

[GooD aNd EvıL]

Rumeysa'ya

Suskunsam,
Ve ağlamıklysam,
Gidişime ver birazda.
Hiç ağlamadım karşında,
Hiç incinmedim.
hiç bir zaman dilenmedim kapında.
Ve gözlerim ayarlı kaldı,
Kaybettiklerimin kanamalı dudaklarında.
Yüreğim dün gece yine sıcaktı.
Üstelik İstanbul deli gibi ıslaktı...

Suskunsam,
Ve yaralıysam,
Çaresizliğime ver birazda.
Hiç rastlamamıştım gözlerine,
Şehrimin ışıklı tabelasında.
Kalbimi bul diye sabahlıyorum artık
Soğuk bir tren garında.
Elvedaların çınlıyor güzel,
Kulaklarımın zarında.
Dün gece beni saran ıssız bir kucaktı.
Üstelik İstanbul deli gibi ıslaktı...

Suskunsam,
Ve kararlıysam
Çocukluğuma ver birazda.
Çünkü hiç bir çocuk
Oyununun bozulmasını sevmez.
Hiçbir ölüm
Almak için bir canı vakti beklemez.
Dün gece bütün dileğim
Hayalinin ellerini tutmaktı.
Çünkü İstanbul deli gibi Islaktı...

[GooD aNd EvıL]

Okuyabilir misin?
Mısra oldu göz yaşlarım
Anlayabilir misin?
Bakışlarım senin
Dudaklarım ellerin
Sende kalsın
Mısralarım
ki
Islansın eteklerin

[GooD aNd EvıL]

Hiç görmedim seni
Hep beklemişim, yolunu gözetlemişim
Mihmandar olmuşum rüyalarımda sana,

Sen düşlerimin yolcusu!
Vefakar değilim Kıtmir kadar
İzleri ansızın kaybolanlara,
Rahmet de değilim yağmur kadar toprağa,
Ama fıstık-i yeşil umutlarımla da
En zifiri *******e doğan bir Nur olabilirim,
Bilmem hangi yeşil yol
Ulaştırır insanı Kaf dağına
Ve Kaf dağının Zümrüd-ü Anka kuşuna,

Sen mavi ada!
Bir gece yürüyüşünde
Görebilir miyim O’nu?
O’nunla el ele tutuşup
Çıkabilir miyiz süreyyaya?
Ramak kalmış diyorlar hani senin o muştuna,
Şafak da karanlık değil bu ******* yurdunda,
Güneş seher eşiğinde
Ve doğarken gülen bir bebeğin sesi gelir ilk kez..

Sen Isparta gülü! Hiç üzülme,
Boşluğa hiç resim çizmedim,
Mona Lisa’yı kıskandıran elinle
Siyah bir nurla da ben yazıyorum umutlara:
“Üç vakit sonra, inan ki bana adı: Bahardır” yılların..

Sen rüzgar gülü!
Bir bahar türküsü dillerde gezer,
Masalların yalanı biter
Ve biter Büyük Sahra’dan esen sam yeli,
Ilık bir sabah rüzgarı yelinde
Burnumda bir toprak kokusu
Ve bir Yağmur’un tadı boğazımda..

Sen umudun adı!
İsa ölmedi,
Madonna; Meryem’in ellerindeki çocuk,
İkiz Bebek’lerin kefensiz naaşı!..
Amerika’nın yoksul ve kara yüzü Harlem
Harlem’in kanlı yaşı; Malcolm X
Çikolata renklilerin kahramanı; Malcolm X,
Yazıyorum aha buraya on dört - yirmi dört (14-24):
“Üç vakit sonra, inan ki bana adı: Bahardır” yılların..

[GooD aNd EvıL]

Issız *******le kapadım üzerimi sen yokken
Ve ıssız *******e yazdım yalnızlığımı
Ağladım sabahlara kadar hıçkıra hıçkıra hiç durmadan
Gözyaşlarımı deniz yaptım senin için
Kimi zaman hayllerimi yüzdürdüm
Kimi zaman hayallerimle birlikte ben de
Boğuldum kendi denizimde
Ama seni sensiz yaşamayı öğrendim artık
Ya sen
Zifiri karanlık *******imde ışığım olmayı düşündün mü hiç
Ya da
Teselli bulduğum sigaramda nefes nefes içime çektiğim
Duman olmayı
Nerde
Sen ölümden öte sevmeyi nereden bileceksin ki
Nereden bileceksin ki
Bu adam seni sensiz yaşarken her gün ölecek
Söyle
Nereden bileceksin...