Şiirler

[GooD aNd EvıL]

Yine Karardı Dünya...
Sayılı Güneşimden Biri De Battı Gitti
O Varken Seyrettiğim Herşey Karanlık Şimdi
Şafakla Çıkacağım Kırlar İçimde Kaldı...

Kar Suyuyla Canlanan Nergisleri Koklamak...
Bakttıkça bakacağım Bahar Kayboldu Gitti
Yeşeren Hülyalarım Yine Solgunca Şimdi
Bir Demet Dermediğim Güller İçimde Kaldı

Dermansız Adımlar Kadar Dermansız
Kısrak Gönlüm Kuş Gibi Uçup Gitti
Seni Bulmak Uğruna Neler Düşündüm... Şimdi
Uğruna Başkoyduğum Yollar İçimde Kaldı

Örümcek Sabrı Deyip Gelişini Beklerken
Mevsimi Doldurmadan Ağım eriyip Gitti
sıcak günlerdi Senli... Bahtiyardım Ya Şimdi...
Şavkınla Parıldayan Sular İçimde Kaldı

Ne Günler Olacaktı Mevsimlere Sığmayan
Ah Seneler... Bir Günü Dolduramadı Gitti
Birlikte Bölecektik Tebessümle... Ya şimdi
Hüznümü Paylaştığım Narlar İçimde Kaldı

Ben Hasret Zindanının Son Mecnunuydum belki
Tuğla Tuğla Dizdiğim Surlar İçimde Kaldı
O Duygular, o Hayaller, Ne Temiz...
Soğuk Rüzgarınla Yıkıldı belki
Diyeceklerim...Bestelerim...
Daha Neler, Neler İçimde Kaldı...

[GooD aNd EvıL]

Onsuzluktur sabahlarımın adı, günlerim zehir olur,
*******im ise hep; yalnızca zifiri bir karanlık,
Yalnızca anılarımda onun adı kalır,
Onsuzlukta, şimdi ümitlerim artık hep bir anlık...

Gözyaşlarımda zehirdir , akar onsuzluk,
İçimdeyse; bir başına kalmış mazim ağlar,
Bir boşluğa dökülen; acıdan nehirdir onsuzluk,
Tükenmişliğimin boşluklarında durmadan çağlar...

Dostum, yaşarken ölmek işte buna derler,
Toprağa girmeden çürümektir onsuzluk,
Ayrılığı yaşamayanlar, nerden bilirler,
Bir boşlukta şaşkınca, yürümektir onsuzluk...

15.04.2004 Taşkışla/Taksim

[GooD aNd EvıL]

Bir eylül yağmurunun,
Delice yeryüzüne koşan,
Damlalarında buldum ,
Islak dudaklarının nemini...
Seni nasıl öptüysem,
Yağmuru öyle kucakladım !
Ve beni kaybettiğinde,
Neler hissettiğini.
Yağmur dinince anladım...

[GooD aNd EvıL]

Şiirlerimde körelmemiş duygu beklerken seyirciler
Ben yaşarken şiirlerim ölmüş herkes de bir şey ister
Benden bu kadar fazlasını yazamam ki gücüm biter
Tıkandım artık paniklerdeyim bu nereye kadar gider

Kime sevgi versem daha fazlasını ister mutlu olmaz
Alışamadım yaşamda yalana suçluyum ben de biraz
Bulamamış yoldaş paradan başka yoksa içleri almaz
İçimdeki duygusal çocuk ölmeyecek bu size yaramaz

Kendilerini sanıyorlar sultan aradıkları tek paralı köle
Bir kere önden baksalar aynaya ruhları gitmiş bedende
Aşkı arama bahane yoksa parselimdir yüreğim evlerine
Dallar gibi ruhum mevsim artık sonbahardır gönlümde

Birini çok sevdim ciğer kanserinden ölüyor sakın sormayın
Diğeri yalancı çıktı diğeri ise evli ben oldum tam deli mayın
Dün aldım karşıma hesaplaştık hızlı geçen hesapsız yılların
Duygular şaha kalkmışken nedense şimdi bomboş kollarım

[GooD aNd EvıL]

sukunetle yürüyeceksin bu yolları hani ağır ağır.
içindeki aktör yönlendiriyor seni korkma göz görmez,kulak sagir.
arkanda bir katil elindeki silah ölüm dolu.
tırsma türkünü söyleyerek yürü bu kanlı yolu.
kırmızı yansın gözlerinde dursun bütün arabalar,
rüzgar kurşun gibi geçsin saçlarının arasından,
görünmesin gözlerin gözlüğünün karasından.
aşkı yaşamak güzeldir aktör çekinme yarasından..

[GooD aNd EvıL]

Bil ki varlığının tesellisi ile yaşıyorum,
gülü solmuş bir hayatın dikeni ile yetiniyorum,
ahh bu bende ki sen var ya
ne yapsam az biliyorum...

Arasıra tutup kulağından çekilince inciniyorsun,
yine o çocuk kalbin kırılıyor,
yine o buğulu gözlerle bakıyorsun.
Ne yapıla bilinir ki (?)
Eninde sonunda içimde ki büyüğün sözü geçiyor.
Saygıda kusur etmiyoruz ya,
ne de olsa büyük.
O da büyüklüğünü gösteriyor; hişşşt, yapma, uslu dur
iki silkelenmeden ‘adam’ olamayacağımızı sanıyor.
Sanki adam olanların yaptıkları bilinmezmiş gibi…

Sen yinede darılma,
bilirsin gene kandırırız onu!
Büyüklerin kaderi bu değil mi?
Kandırılmak!
Nasılsa ışıklar sönünce yine seninle baş başa kalacağız,
mantık yine arasıra yanımıza uğrayıp
çocukluğumuzu bozmaya çalışacak,
ama biz ona uymayacağız di mi?
Hem o ne anlar ki bizim oyunlarımızdan,
o uzuneşek oynayabilir mi?
Ya da birdirbir!
O ancak bir bir sayar bize tüm gerçek bildiklerini;
oyun arkadaşımız Muhammed var ya?
Hani şu Filistin de babasının kucağında kurşunlanan çocuk!
Güya o öleli yıllar olmuşmuş,
ama biz halen hayal aleminde dolaşıyormuşuz.
O bilmez ki çocuklar ölmez…
Ahmak (!)
Bir de her şeyi bilirim diye geçinir.
Hatırlıyor musun?
Daha dün akşam onunla saklambaç oynamıştık
o minicik bedeninden
koca bir gölgenin duvara iliştiğini görünce
çık seni gördüm diye bağırmıştım
ama nedense hiç çıkmak istememişti!
Galiba o bu oyunlara alışıktı…

Bundan böyle aklım izinli,
artık kara kara düşünmek yok!
Hadi tut ellerimden,
buralardan çok ama çok uzaklara kaçmak istiyorum.
Pusulam sende,
dönüşü olmayan ebedi bir istasyona at beni!
Kulağıma gazelden içli sesler fısıldamasın,
sadece neşeli çocuk melodileri duymak istiyorum.
Hayallerimi sığdırabileceğim kadar büyük
gerçeklerin düşlerimi kirletemeyeceği kadar yalın bir dünyam olmalı
küçücük bir dünyada kocaman bir çocuk değil,
kocaman bir dünyada küçücük bir çocuk olmak istiyorum yeniden…

[GooD aNd EvıL]

seni nasıl susturayım şimdi ben
susturupta sessizliğin neresine koyayım
yaptıklarina yapacaklarına ne isim takayım
hangimiz daha önce ölsün öbürü yanlız kalsın

kim sussun konuşan neye inansın
hangi kalbim ağrısın hangisi gülsün sebepsiz
biri sevgi dilenirken sert bakışlardan
biri sorunu büyütüp ölmeyi istemedimi hiç

hanğimiz büyüdüğünü anladı düşman oldu yıllara
hanğimiz heceleri az bulup duygularını anlatamadı
yok çoçugum sende en ufak kusur
diğer insanların içindeki çoçuklari öldürmüşler olmuş nasır
sen oynamana bak çoçuğum yazarak şiirini
diğer akıllılar arıyor kusursuz aptal zengin birini

[GooD aNd EvıL]

Ben de büyümek istememiştim oysa,
Saçımın beyazı,yüzümün çizgisi zaman
Ben hala İçimdeki çocuğu koruyorum
Zaman geçsin gitsin,o benle nasılsa.

Kelepçeledim onu attım anahtarı
Artık arasam da bulamam
Ben döndüm bilyelerime, topacıma
Topumla kırdım camınızı görmediniz.

Bakkalda çekiliş yaptım,oyuncak çıktı
Onu da kırdı mahallemiz mızıkçıları
İp atladım kızlarla, oldum kızılcık
Çantamla karda kaydım görmediniz

Bisikletim yoktu kiraladım pazar yerinde
Lastiği patladı ağladım oracık da
Ben büyümek istemedim ki oysa
Zaman geldi geçti,siz hala görmediniz

[GooD aNd EvıL]

Gurbet uzak derler, benim içimde
Ayrılık tutsağı olduğum ondan!...
Bilmem ki, suçlu kim? Kabahat kimde?
Hasret kıskacında solduğum ondan!...

Niçin iyileşmez, azar yarası
Yerleşmiş de cana çıkmıyor pası
Umutsuz, çâresiz müzmin sevdâsı
Her ân acılarla dolduğum ondan!...

Uzadıkça uzar, açılan ara
Her gün zarar, geçmek imkansız kâra
Yem oldum isyana, bitmez efkâra
Canımdan parçalar yolduğum ondan!...

İmkânsız aç açık durmak dengeli
Çıkmaz boynumuzdan muhtaç çengeli
Yol vermez gitmeye mihnet engeli
Çâresiz, ümitsiz kaldığım ondan!...

Toparlamak çok zor harap, vîranı
Yakararak ağlar, hüzün her ânı
Öyle özlemiş ki yâri, yâranı
Kıraç ufuklara daldığım ondan!...

Ah gurbet, şu gurbet; canımın yurdu
Kimi ümidimi zincire vurdu
Kiminin içini toprak doldurdu
Canımı camlara çaldığım ondan!...

[GooD aNd EvıL]

İsyan ediyorum şimdi
Sana değil; kendime
Neden diye sorma
Sen sormadan
Ben söylerim şimdi sana
Ağlıyorum gülüm sana
Değil; sana inandığıma
İsyanım şimdi kendime değil;
Bir tek sana
Bir duam vardı dilimde sana
Şimdi dilimdeki bedduadır artık sana.