Mehmet Akif Tiryaki

[GooD aNd EvıL]

İnce Bir Tahta Parçası

Fırtınalı bir gündü,
Kayıkçı, derviş Mehmet ve pir
İstanbul'a geçiyordu....

Bir ara pir dervişin korktuğunu gördü,
Derviş korkudan sapsarı bir muma döndü.
Korkuyla kayığa sarılıp, halini belli etti,
Aziz Mahmut Efendi dervişe sordu:
Ne o derviş Mehmet neden fırtınadan korktun?
Dalgalar vurdukça küpeçteyi tuttun.
Derviş utanıp, kayığı göstererek,
Haklısınız ama şeyhim takdir edersiniz ki;
Ölümle aramızda incecik bir tahta parçası kaldı.

Hazreti pir hiç cevap vermeden durdu,
Dalgalar da kudurdukça kudurdu.
Derken kayıkçı kıyıya vardı,
İndiler karaya,
Hüdayi Hazretleri başladı konuşmaya:
-Derviş Mehmet farkındamısın,
Artık ölümle aramızda o tahta parçası da kalmadı...
Anlarsın.

[GooD aNd EvıL]

İnlesin

Değişmedi hiçbirşey onsekiz yirmi senedir,
Onlar bizim vücudumuzda kenedir,
Koparıp yok edemiyoruz, aciziz,
Hadi birimiz neyse, hepimiz kerizmiyiz?
Bizi de alıştırdılar ne kötü argoya
Haftada bir verir olduk mal kargoya,
Kartlar ailelerde korkulu rüya
Tedavi olacaktı her vatandaş ücretsiz güya,
Bırak bu işleri zaman doldu,
Hadi git yat gözüm görmesin,
Dini siyasete alet edenler sürünsün inlesin
Vatandaş kendine gelsin beni dinlesin
Vatanına sahip ol ey halk uyuma,
Leke getirmem ben asla soyuma.

[GooD aNd EvıL]

İnsan İnsanın Kurtudur

İslamda insanlar sevilir,
Sana taş atana sen ekmek at denir,
Ağızdan çıkan kelimeler özenle seçilir,
Çarşılarda kartlarla kredi çekilir
Eşyalar eskir, kredi ertelenir,
Faiz kartopu gibi büyür,
Ödemeler birbiri ardından gelir,
Enflasyon yüzde altı,
Kart faizleri yüzde yüzkırkaltı,
Bunu yaşamayan ne bilir,
Darbe olursa Ankara'da
Sabaha karşı tank sesleri gelir,
Birileri radyodan seslenir,
İkindiden sonra evlerde çay demlenir,
Olay tarih aynasından gözlenir.

[GooD aNd EvıL]

İnsan Ve Cinlerin Rabbi

İnsanların Meliki’ne
İnsanların Rabbi’ne sığınırım.
Şeytanın benim aklımı karıştırmasından
İnsanların İlahı’na sığınırım.
Ruhumu karartan, moralimi bozmaya çalışan
Cin ve insanlardan
Allah’a sığınırım.

[GooD aNd EvıL]

nsanoğlu Ne Hoş

Vapursuz bir iskelede oturuyorum,
Eskihisar'da tahta bir bankta
denize ve martılara karşı.
Ilık bir hava var etrafta
aylardan Ocak.

Arabalı vapur iskelesi çalışıyor,
vızır vızır.
Ben yan iskelede oturuyorum,
bu da hayatımda değişik bir fasıl.

Sular uslu uslu dalgalanıyor,
kıyıyla dans edercesine,
güneş bulutlar arasından donuk bakıyor,
ben de buradayım dercesine.

Hayat geçip gidiyor,
umutlar iskelesi boş,
bir varmış bir yokmuş,
insanoğlu ne hoş.

[GooD aNd EvıL]

İnternet Kafede Patlama

Sanal ortamda çok savaşlar yapıldı orada,
En sonunda reel ortamda patladı bomba,
Ondört kişi yaralandı yazık,
Bomba siyah bir çantadaydı
Yirmialtı yaşlarında bir esmer adam bıraktı
Haberlerde izledik içimiz yandı
İnsafsızlar Türk halkına dadandı,
Bombalar, silahlar ortalık karardı,
Bu işlerin arkasında kim vardı
Kuklacılar perdenin arkasına saklandı.

[GooD aNd EvıL]

İstanbul'lu olmak

İstanbul kansere yakalandı.
Doktorlar karnından variller çıkarttı.
İnsanlar öfkelendi, streslerini evlerinde attı.
İstanbul'da acılar kaynatıldı tencerelerde,
Sıla hasreti meze oldu sofralarda.
Sabah saatlerinde caddeler doldu taştı,
Akşam hüzün girdi evlere sessizce.
İnsanlar horlandı, hırpalandı.
İstanbul'da yaşanacak ne vardı.
Nisan yağmurlu duyguları sakladı,
Açığa vurulmayan acıları örttü, kapattı.
İstanbul'da sokak lambaları bir bir karardı.
Gece derin bir uykuya daldı.
Metropolde yaşamak zor zenaatti.
Öğrenmek için çocuklar mekteplere gitti, gitti.
Gidemeyenler çok acı çekti.
Güzel arabaları, plazaları bir de boğazı seyretti.
İstanbul sende ne de çok zahmet vardı.
Ama her şeye rağmen
İstanbul'lu olmak bir farktı.
Her bir tepene bir şarkı söylendi, bir ağıt yakıldı,
Senin rengin neydi, kokun nenin nesiydi, aklıma takıldı.

[GooD aNd EvıL]

İstanbul'u Seyrediyorum

İstanbul'u seyrediyorum resim galerilerinde
İstanbul'u seyrediyorum antik müzayedelerinde
İstanbul'u seyrediyorum kurtlu, dökülen kitaplardan

İstanbul'u seyrediyorum oturma odamdan
Anılarımı seyrediyorum penceremden manzaramdan.

[GooD aNd EvıL]

İstanbul'um Ben Sana Vurgunum

İstanbul'um ben sana vurgunum
adım adım dolaştım seni
hala da dolaşıyorum
bıkmak mümkün mü senden
hep hatıralarınla oyalanıyorum

Eminönü küçük Çin
Taksim Paris
seyret adaları Kınalı Burgaz Heybeli
veya Kız Kulesi'ne ne demeli

yok yok anlatmak mümkün değil seni
eşsiz İstanbul yaşarım her gün muhteşemliğini
pazar sabahları koyulurum yola
arabamda mehter marşı cd si
Boğaz Köprüsü üzerinde gövdemi çeviririm bir sağa bir sola
dokuz milimetrelik gözlerimden kıvılcımlar boşalır
Sultanahmet'e Ayasofya'ya
ben sana doyamam kıyamam bakmaya

ey İstanbul iklimine muhabbet katılmış kent
hatıraların macun şekerleri gibi harmanlandığı yer
yaz *******inde Çamlıca Tepesi'nden seni koklamak
ve dolu dolu yaşamak en güzel.

[GooD aNd EvıL]

İstanbul'un En Yüce Tepesinde

Çok zaman oldu, basmadım topraklara,
Islak yapraklara.
Soluk ve yıpranmış,
Terkedilmişliğin sessizliğinde,
Çiseleyen bir İstanbul sonbaharında.
Tıpkı bizler gibi,
Ilık iklimlerin donuk rüzgarları misali,
Sere serpe atıvermek kendini yere,
Tükenişin yeşilinde, mavisinde, pembesinde.
İstanbul'un en yüce tepesinde,
Sisli bir soğuk ikindi vakti,
Dumansız bacalı evlerin arasında,
Dumanlı tepelerde.
Sere serpe yerlerde.
Arkadaşımsınız siz benim, ıslak yapraklar,
Buram buram toprak kokan ıslak hava,
Dumanlı dağlar,
Sessiz yatırlar.