İsmet Zeren

[GooD aNd EvıL]

Oynattı Derler

Kelimelerin neferiyken
Kuşandık cümlelerin zırhını üstümüze
Bu bir sır değil sandukalarda saklanan
Cübbeli öpüş değil dudaklarda ıslanan
Şehrin bacalarındaki öksürük mü dersin
Bulut bulut mendillerin akında ki hüzün
Sus bir tanem bak sabahlar utangaç güneş gibi
Zarif zarif kahvaaltılarla geldik heyelandan
Sanma ki konuşanlar hep pozitif kandır
Suskunluk bu hengamede kurdelalı kurbandır
Konuşacaksan eğer çağır çağır 'dalgacıyı'
Kırmızı kelebekleri konuş rüzgarın kızlarıyla
Portatif iskeletlerin doktor canlısı yası
Kepenkleri kapanmış dedemin,o siyah asası
Sen bunları konuşma gülüm,kız oynattı derler
O güzel gülüşünü bir öğünde ağlayıp yerler
Bal bak işte geliyorlar sucular Peri Bacalarından
Haberleri yok ne bugünden ve dünkü yarından

[GooD aNd EvıL]

Öfke

Ilıman bir liman
Işıl ışıl bir gemi
Aldı bir lodos gibi
Bütün öfkemi
Nüksetti
Dolmabahçe Rıhtımı'nda
Bir eski nümayiş
Altıncı filo gemileri
Geldi geçti şöyle bir
Yıl 1994
Hala enbüyük nimeti
Matbuatın
O günler
Ve gençler
Ve yaşlılarla
Aynı hamamda yıkanıp
Aynı hamamda karalanmalarına
İçin için küfrederler
Ilıman bir liman
Ah nerde aman
Işıl ışıl bir gemi
Gelse götürse
Bir götürse...
Bütün öfkemi

[GooD aNd EvıL]

Öfkeler Kadar Gerçek

Alabildiğince yükle gönlüne
Bu şehrin akşamlarını
Umutları saklayan güneş
Bırak isimsiz sevdaların
Gülümseyen şahidi olsun
Al,iç,bitir
O gizli elemleri
*******in günahıyla
Bırak sızlayan yaraları
Suskunluğun bedeli olsun
Hayalllerinle büyüttüğün
Öfkeler kadar gerçek
Bir adımlık çıkmaz yol varsa
Ve ağlıyorsan..
Her mutluluğun sonunda
Ve gülüyorsan...
Her acının başlangıcında
Bu garip çelişki senin
Dönüşün olacaktır inan
Kaybederken...
Bulduğun masumluğuna....

[GooD aNd EvıL]

Öğretmensin Sen

Nerde ışık görsem orda sen varsın
Dört nmevsim çiçek açan taze baharsın
Duyulmaz çığlıkları hep sen duyarsın
Bana ilim öğreten öğretmensin sen

Yürüdüm karanlığa sönmeyen meşalenle
Paylaş demiştin bana ekmeğini düşenle
Güç verdin güven verdin hiç bitmeyen neşenle
Bana beni öğreten öğretmensin sen

Hiç bir hesap yapmasın kimse yarınlarına
Uğramasın diye düşman sınırlarına
Beynimin en ücradaki kıvrımlarına
Vatanımı nakşeden öğretmensin sen

Kelepçe vurulmasın hür Türkün bileğine
Uzanmasın diye hainler direğine
Ayıyla yıldızıyla ufacık yüreğime
Al bayrağı çizdiren öğretmensin sen

[GooD aNd EvıL]

Öğretmensiz Çocuklar

Bugün maaş günüydü inmiştim kasabaya
İhtiyaç var okulda,hem şekere,hem çaya
Çocuklara harcadım,kıyamadım paraya
Yaya gelmiştim köyden,dönüşüm yine yaya

Aslında'hocam çıkma' dediler kasabadan
Kar yağacak bütün gün artarak hiç durmadan
Bir gün kalır çocuklar,nasılsa okumadan
Dedim ben kalamam ki çocuklarım olmadan

İnançlıyım yaradan,beni mutlaka duyar
Oku diye emreden öğretmene mi kıyar
Tanrım bitsin artık,ben dönmeden bu yollar
Dağ köyünde bekleyen çocuklarım var

Yürüyorum yol ıssız,hava tipi,hava kar
Korkuyorum birazcık etmiyorum ki inkar
Lakin korkma nedenim,ne fırtına ne rüzgar
Eğer ölürsem bu kış,öğretmensiz çocuklar

[GooD aNd EvıL]

Ökseye Tutulmak

Bir sığırtmaç kuşu gibi
Tutuldum ökseye
Çırpınıyorum pür telaş içinde
Ellerim bağlı
Özgürlük bir hayal kavuşulmaz
Isıtmıyor hiç bir şey beni
Yaşam acımasız
Sevdan yakıcı kavurucu
Külüm yanmış mahvolmuş
Kalemi tutan elim
Çaresiz
Kelimeler yetersiz
Burnumda
Ezilmişliğin yıkılmışlığın kokusu
******* hain
******* acımasız
Öksüzüm
Sığırtmaç kuşlarından da çaresiz

[GooD aNd EvıL]

Ölmüş Adamın Resimleri

Yeşil yamaçların ardında
Tembel tembel uzanan gökyüzü
Bölerdi
Pembe yakalı fır fır etekli kızın
Gözyaşlarını
Orta yerinden
Bir yanda ölüm oynaşırdı
Diğer yanda yaşam
Duruverirdi öylece
Ve sahipsiz evin pencerelerinden
Sokakları seyrederdi
Ağlayarak geçmişine
Ölmüş adamın resimleri
Hiç üşümeden
Sonra plaklar dökülürdü
Raflardan
Otuzüçlük ve kırkbeşlik
Siyah zamanları anlatan
Dudakları yakardı
Acı tebessümler
Hiç acıtmadan
Geçmiş zamanları yarına bağlayan
Bir hıçkırıktır
Ve bir eski kitaptır
Tozlu raflarda yıllanan
Bazanda..
Ekşi ve tuhaf kokusudur
Bir yağmurlu pazarın
Hiç aldatmadan
Beni bu bilinmezler
Ve garip tesadüflerle dolu
Kadınlara bağlayan

[GooD aNd EvıL]

Ölüm Geldi Bu Gece Bana

Ölüm geldi bu gece bana
Yaşam kaçtı gitti
firara
Beni hiç tanımamış gibi
Merhabasız,vedasız
Kaçıp gitti penceremden

Ölüm geldi bu gece bana
Hazır değilim daha
Bitmemişti söyleyeceklerim
Kızım büyümemişti henüz
Torunum bedenimdeydi hala

Ölüm geldi bu gece bana
Kadınım yanımdaydı bir tek
Elleri pamuk gibi beyaz
Dudakları kıpır kıpır ve arzulu
Gözlerinde yaşanan mutlulukların huzuru
Ve kaybetmenin hüznü biraz

Ölüm geldi bu gece bana
Çocukluğum kıskanıyordu bugünü
Gençliğim hayrandı olgunluğuma
Kadınlarım ismimi haykırıyordu çığlık çığlığa
Kapımı çalıyordu süprizler
Artık ben evde yoktum
Ayakkabılarım kapıda

[GooD aNd EvıL]

Ölüm Ölümdür Ama

Ölüm...
Biliyorum ölümdür ama...
Hiç gülümsemiyor bana
Dost değil dostluğuma
İçimdeki kuşları öldüren ölüm
Dışımdaki kışları güldüren ölüm
Mecnun değilim sana biliyorsun

Ve sen biliyorsun ki
Seni ben istemedim
Zoraki sevgilimdin asırlardır
Ama şimdi mecburum sana
Hoş geldin demek isterdim
Ama seni ben istemedim
Onlar yolladılar bana
Beline siyah kuşağı
Takanlara sor tülünü
Neden vermemişler sor
Gelin gülünü
Biliyorum gelin kadar günahsızsın
Ama gülümse bana
Beyaz ellerini uzat
Sar bedenimi
Muhtacım sana....

[GooD aNd EvıL]

Ölüm Var

Hani nerde bahar hani nerde yar
Hani nerde gençlik,o deli rüzgar
Örüldü maziye aşılmaz duvar
Dudaklar susuyor dilde ölüm var

Ağlama boşuna solacak yüzün
Ömür hem çok kısa hemde çok uzun
Aşk yarası yakar tükenmez sızın
Şükret ki tanrıya kulda ölüm var

Gökyüzü maviydi şimdi hep bulut
Bilinmez nesneydi kelepçe kilit
O beyaz sayfayı defterden sil at
Kapılar kapandı yolda ölüm var