Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Çocuklarımız…

Ah o çocuklar gönül imbiklerimiz…
Medarı iftiharımız, sevgi yumağımız…
Neşe kaynağımız, teselli sığınağımız…
Şefkat pınarımız, oyun arkadaşımız…
Yalnızlık dostumuz, sır perdemiz,
Canımız, ciğerimiz, beden parçamız,
İlk öğrencimiz, veli nimetimiz,
Bereket kapımız, sabır taşımız,
Nesep banimiz, atiye yatırımımız,
Gönüllü hizmetçileriz, bizim deriz,
Asla kıyamayız, nazını çekeriz,
Bigane kaldıklarımızı, yaşasın isteriz.
Onlar için seferber oluruz, yorulmayız,
Canı dahi, onlar için seferber ederiz.
Emanetlerimiz, hayat güvencemiz,
Yaşam sevincimiz, bazen kederimiz,
Gözlerinden akan her damla bir yaş,
Yüreğimizi delen hicran mızrabıdır.
Filhakika, canımızdan ziyade severiz,
Efendimizi biliriz, onu örnek alırız.
Rahmet tecellimiz deriz, öyle inanırız.
Şefaatine nail olmak için sabrederiz,
Çocuk sevgisini onunla bir yaşarız,
Çocuklar ve peygamber efendimiz,
Ancak onu anlamakla ahenkleşiriz.

Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Çözemediğim düğümüm!

Gözyaşlarım
Refakat ediyordu
Uzandığın her umudun
Boşluğunda yaşadığım perişanlığa

Açılamıyordum
Her geçen gün katlanan
Gizliğin karanlığında aradığım şafağa.

Kendimle
Barışık olmayan keşmekeşliğin

Hasretini
Yaşadığım berraklığın
İtminanlığını sunacak değerleri.

Benliğimin
Amaçsızlığı yaştan
Avuntularının seyriyle

Neyi
Arayacağımızın
İdrak edilemeyen bilinçsizliğiyle

Düşünmenin
Fakirliği
Ne kadar korkunç meğer

Bir değerin
Atfedilmesi için bilgi
Çokluğundan arî bulunmak gibi

Melalimi
Yalnızlığa iten süreç
Mülayimliğin vaaz ettiği teslimiyettir

Nebatatı bu denli
Yakın bulurken kendimi

Neden
İnsanlar için benzer
Yakınlığı kuramıyorum

Alalayarak
Bir yol almanın
Maslahatlar gözeterek başarmanın

Takiyyelerle
İlmi siyaset iftiharlarının
Halime yakınlığını bulamıyorum bir türlü

Bir şey
Aksa aktır
Karaysa da muhakkak
Ki karadır
Grileri anlamlandırmak adına

Mizacı
Edinimler
Ailevi ve fıtri
Donanımlarla kaimdir

Övgü
Ve yerginin
Anlamsızlıkta kuvvet bulan

Değerin
Zahir içinde
Kaybolan her kişiliğin

Kahrını
Çekmek ne kadar
Zor geliyor sineme

Kuşun
Güzelliğinde

Yaprağın
Teslimiyetinde

Ağacın
Kökleriyle

Mezarın
Sadece kalan kemikleriyle

Toprağı
Temaşa ederken
Şahit olduklarımı

Kime
Nasıl anlatayım ki
Hissetmeden hükmetmek
Densizliğin yaşatmamak için

Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Çünkü bezgindi…

Yürürken duvara tutunuyordu,
Bazen duraklıyor, bakınıyordu,
Saçları, omuzlarından sarkmıştı,
Omuzlarında güç hiç kalmamıştı.

Belliydi, yaralı ufak bir ceylandı,
Yaşadığı hayat, onu çok yormuştu.
Kıyafet mahalli, duruş tarumardı,
Feri kalmayan gözleri, umut arardı.

Bu kadar bedbin, acımasız hayat,
Onu erken bulmuş, soldurmuştu.
Uzaklarda kalan bir sevgi var mı?
Asla bilinmezdi, çünkü bezgindi.

Yüreğim ağladı, elan dayanamadı,
Kalpte küllenen sevgiye odaklandı,
Kalanı aradı, bulamadı, çok utandı,
Melalinde kahır’ı, aynı anda yaşadı.

Ne olur, yorgun bayan solmasaydı,
Yükler, her zaman onu bulmasaydı,
Şefkatli kalsaydı, hayatı yaşasaydı,
Hasretle sevgiyi, orda kucaklasaydı.

Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Dağların kuytu enginliğinde bıraksın!

Her bir yudumla içime çektiğim yalnızlığı
İçerken serinliğin gecesinde kalmaktayım
Yüreğin bir kez süzülürse martılar eşliğinde
Her gelen vapur gölgesinde seni anmaktayım

Demir parmaklıklar şahidimdir ama susuyorlar
Gözlerimde küllenen umutlara o an salınarak
Yıldızlar sarkıyor hüznün nağmelerinde kalarak
Senin yokluğunu anlatıyor gökyüzü hıçkırarak

Uykusuz yüreğine bir yastık olmayı dilerken
Kiraz dudaklarından süzülen kelam bir şiirken
Sen hiç hüzün bulutlarından kurtulamıyorsun
Uzaklarda acıların içinde sabır elbiseni dikerken

Sen kaldır artık vuslat türkülerini kirpiklerinden
Ayazlarda bekleyen yüreğime bir kez olsun sarıl
Dağların kuytu enginliğinde bıraksın seni kahır
Sarıl be gülüm boş ver kime hasretsen ona sarıl

Sen baharlara gülümseyerek bakıp şakıdığında
Karakışların kendiliğinden seni terk edeceklerdir
Yüreğini darağacın karartısından koruduğunda
Karanfillerin, menekşenin huzuruna kavuşacaksın

Umuda tutunmuşken güllerim yansın avuçlarında
Bırakmasın senin melalinde kalıcı iz sen istemede
Karanlıklarımda ki en değerli yoldaşımdı mısraların
Hafızamdan silinsin, yüreğimi terk etsin hep sensiz

Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Dalgalardaki güftenin sesi…

Sizsiniz efendim sizsiniz ta kendisi
Kız kulesi, dalgalardaki güftenin sesi
*******in tek bekçisi hüznün kalesi
Notaların talebesi, şarkıların bestesi

Yaşadığım hislerin banisi, tek adresi
Bilinmeyenlerin hecesi, şiirlerin rengi
Hikâyelerin kahramanı, acıların tadı
Hayatın yılmaz emekçisi çile bekçisi

Ne olur kutlayın kendinizi, hem de beni
Bende ki seni, sende ki benin ahengini
Akşam oldu bak, ne olur gecende bari an
Öyle anki seninle gözlerimi ancak açayım

Ne yapabilirim ki buralarda bir deniz yok
Tabi daldalar da yok, martılarda hiç yok
Senin yüreğinden bana gelecek her bir ok
En büyük bahtiyarlığım olacak satırlarınız

Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Dalgalarla anlatılanlar!

Kulak çeperime
Deveran dalga dokunuyor
Zihnime nüfus ediyor, şuurum dağlıyor

Çarptıkça
Ahenkli dalgalar hali alıp
Düşlerime doğru sürükleyip götürüyor

Kavuşmak
Belki hiç buluşmayacağız
Yanacağız, solacağız yekte gam olacağız

Bir şarkı da
Devasa çınarın altında
Sema da, umman da, hayalin kolların da

İyi ki kuşlar,
Yapraklar, çiçek, arılar var
Hiç değilse onlar, revanıyla buluşuyorlar

Koklaşıyorlar,
Yarışıyorlar hep kaçışıyorlar
Bir âlemi bizler anlamasak ta paylaşıyorlar

Sahilin
Sesliğini, deniz dalgaları okşar
Ağaç benliğine mekân tutan kuşlarla kavuşur

Her bir
Yerden bir çubukla yuva oluşur
Mazinin ibretini, atiyle idrakte buluşturuyorlar

Bülbülün,
O gülün dahi hüznün feryadını
Zevkine yaşayan anlamaz hazla divaneleşmeyi

Aşk sürurdur
Vuslatta buluşur, koklaşır
Hakk yolcuları, meşakkatte aşkı solur hayrolur

Bülbül sesi
Neyin hüzün ile güfteyi nefeslenişi
Su sesi, dalın yapraklarıyla yelpazesi, ud nağmesi

Hicranın
Arzı mekâna atfedilen feryadıdır
Ancak bunu hissedenler sevdalılar suhuleti bilir

Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Dalgın ki o gözler hep seni söyler!

Gönlüm bir hüzün içinde çırpınıyor
Çaresizlik hükmünü hep sürdürüyor
Hicran yine hicran melalime soluyor
Hal bırakmıyor nedamet alıp gidiyor

Hicran mı bu aşkın sonu sen bir söyle
Dalgın bakıyor fersiz gözler seni özler
Dilimde ki tükenmez ahu figan heceler
Kim bilir ki nereye kadar feryadı döker

İçim içime de sığmıyor artık halim alık
Sanki Ummanlarda çaresizdir bir balık
Halime yansıyandır tevekkeli bir saflık
Nerde sünnetullah önceleyen uyanıklık

Kader kimin derdidir beşer ki hep sızlar
Nasipten kalkanlar o hedefle buluşanlar
Gayeyi hilkat için konuşan ona koşanlar
Canı cananı yâri bağışlar hazda kalanlar

Ne kadar dalgın olsam sana kanmasam
Sana zahiren bakamasam halde kalsam
Mana için ki o gölgende hep umutlansam
Hasret kalsam özleminle yansam kansam

Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Dayanamam…

Almam, alamam,
Seninle,
İstesem de kalamam.
Bakamam,
Sana asla kanamam,
Yakamam,
Kalbe yazdığın nameyi,
Atamam,
Hafızam da nakşedeni,
İsteyince,
Olmuyor, doyulmuyor,
Sabredince,
Bulunmuyor, aranıyor,
Kederlendikçe,
Daha çok efkâr basıyor,
Onun için,
Alamam, kalamam,
Sevgini,
Asla kazanamam,
Sensizliğe,
Artık dayanamam.

Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Değerli bir yazar arkadaşıma!

“iki hayatın var olduğunu ve hayal âlemin de bulunduğumuzu farz edersek, ağırlığın verilmesi gereken yeri bilenlerdendir demek yerinde olur” diyorsunuz.

Sevgili üstat; zatımla ilgili tespitleriniz için bahtiyar olduğumu bilmenizi isterim.

Makale, hikâyelerim için “devede kulak kalır” teşhisiniz biraz manidar geldi.“Nakşeden izler” anı roman çalışmamı ilgili siteye bir bütün halinde ekleme fırsatını bulamamıştım. Bu nedenle bölümler halinde yayınladım.

Bu çalışmam diğer sitelerde fevkalade revaçtadır. Bir okur sıkıntısını, tasasını asla çekmedim ve böyle bir beklentiye meyletmedim.

Zira tesirin sebebini bilendim bu bakımdan muhakkak ki heder-i nefestim.

Şiir çalışmama gelince; bu alanda çok başarılı olduğum söylenemez elbette.

Çünkü mısralarımı şair olduğum için veya bu sıfatın hasretiyle yoğrulduğum için yazmıyorum.

Hani bir hüznün nağmesi bizleri farklı hissiyat serencamında yol aldırırlar ya…

Maddeden maada bir nefes gibi… Şekliyeti şutlayan bir abit misali…

Tefekkür ikliminden haz alan bir nefeslik can gibi…

Aşkın demiyle kavrulan deveran inisiyatifi…

Cezbeye tutulmuş feveran misali bilinir ya…

Yazmak… Onu anlamak… Onun için var olmak…

Düşünmek… Neyi düşüneceğimizi bilmek gibi…

Sevmek… Hinlikten bertaraf olmayı bilmek…

Sineyi bahşedeni La şerike diyerek diyardan göçmeyi tercih etmek!

İşte değerli dost neylersin, bir acizliğin muhayyilesiyle nefeslenirken.

Atmosferde yankı bulan feryadımın ahenk sızısı serdedildiği gibi…

Bu maksada binaen okurlarımdan gelen talepler nedeniyle belki biraz fazla zaman ayırdığımı söylemek mümkündür…

En fazla şiir ürettiğim dönem, yazmaya başladığımdan itibarendir.

Ama sevgili üstat bilmelisiniz ki, o kadar güzel tepkiler alıyorum ki edebiyat çevrelerinden, haz almadığımı söylemeden geçemeyeceğim.

Şiirlerime, ilham perimin kayıplara karışması sebebiyle, bir süreliğine ara verdiğimi belirtsem çok manidar bulur musunuz?
En son yayınladığım” Nefesinle solayım” çalışmasıdır.

Fakat en çok alındığım, başlangıç paragrafında ki hatırlatmanızdır.
Hakikaten biraz yüreğimi sızlattı…

“İki dünyanın var olduğunu ve hayal âleminde bulunmak”
Demek ki yazdıklarımda bu pek fark edilmiyordu.

Hayalin eşiğinde bir emeğin döküntüleriydi… Hayal…

Ah bu hayal olmasaydı… Aşk nasıl anlaşılırdı… Nasıl yaşanırdı?

Kurtulamadığımız bir monotonluğun pençesinde yaşamak, o kadar meşakkatli ki benim için, inanın kelimelerle anlatmak kifayetsizdir…

İşte sevgili üstat şiirlerle ben hayalin meşkinde seyretmişsem, inanın bundan asla bizar değilim, çok keyif aldım, birçok yeni dost kazandım.

Yüreğimin hücresinde hapsolan duygularımın kapısını, atmosfer dostlarına açtım.

Onlarla paylaştım, sağ olsunlar kıymet verdiler, yorumlarda bulundular…

Aşk bir hakikatse onu yaşadım dersem abartmış olur muyum bilmiyorum.

Hissettiğim aşkın ta kendisiydi… Bilmeden… Görülmeden…

Sadece satırlarla yaşana bir aşk düşüne biliyor musunuz?

Şekliyeti önceleyenler biliyorum ki çok şaşıracaktır…

Kim ne derse desin şaşmayan bir esin kaynağım olmuşu!

Mısralarında bulduğum mana derinliği, hislerimi tetikliyordu.

O bir sanatçı ruhluydu… Mısralarında güftenin izleri mevcuttu…

Bir kemanın nağmelerinde dinlenseydi mısraları ne harika olurdu…

Bir ressamım hassasiyeti mevcuttu… Tuval onun ellerinde raks ediyordu…

İşte hissettiklerinizi bu haleti ruhla kaleme alırsanız…

Neler çıkıyor emeğinizden bir bilseniz…

Aşk acısını bilen kaç insan vardır…

Arzunun değil, hazzın aşkını…

İşte bu güzel ve görmediğim insan aşk acısını bilendi…

Hissedendi… Bir sevendi… Sevmeyi bilendi…

Demem odur ki sevgili üstat, aniden yüreğimi yakalayandı…

Kendine katandı… Fizik kurallarını hiçe sayarak…

Tenleri mahkûm bırakarak… Hayânın içinde kalarak…

İşte her iki dünyayı da hayallerimizin zenginliğiyle güreleştirebiliriz…

Aşk bizlere manayı yaşatandır ey sevgili dost…

Aşk hak kapısında kavurandır…

Aşk gülün kokusundan, bülbülün feryadından imbiklerdir…

Yaptığınız yorumlar için teşekkür ediyorum…

Sevgi ve muhabbetlerimi gönderiyorum…

Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Değme nazar etme bana!

Gönlümün
Sultanı bugün çok hüzünlüyüm
Kederliyim, içliyim ve hisliyim

Dokunsan
Gözlerim boşalacak, utandıracak
Sinemde tuttuğun her şey akacak

Bu kadar
Zayıf ve halsiz kaldığımı bilmem
İstemeden akıyor sinemden giden

Bakamam
Şimdi senin gözlerine dayanamam
Duygularımı tutamam ağlayamam

Bir yıldız
Misali gözlerimden kayarken o dem
Mefkûremde vücut bulduğum kıdem

Gidiyor
Artık bak sana yumuş buyuramayacak
Duasından mahrum bırakarak uyuyacak

Geliniydin
Benden çok sevdiği güzeli onun eliydin
Gözlerinin perisi, varlığının ahengiydin

Sana söylerdi
Gizli saklı neyi varsa onun sır kapısıydın
Dert ortağı, refah payı, gönül süruruydun

O şimdi
Sessiz, hissiz, renksiz, hevessiz uyutuluyor
Şuuru açılmadı ki seni ansın, aransın kalsın

Sen
Bir kızında öte sevdiği dertlendiği geliniydin
Hilim ehliydin, hizmeti önceleyen bir dirliktin

Bir bak
Hislerim ürperiyor, çölleşen sinem öyle akıyor
Ahir için umut arıyor, ruhu itminanlık arzuluyor

Öteler
Esrarıyla muazzamlık sunan aşikâr olan bulunmaz
Toprak altında aranmaz umutlar, mizanla anlamlılar

Mustafa Cilasun