Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Kuytu enginliğinde bakışların!

Her bir yudumla
İçime çektiğim yalnızlığı
İçerken

Serinliğin
Gecesinde bakıp
Öylece kalmaktayım

Yüreğin
Bir kez süzülürse
Martılar eşliğinde
Her gelen vapur
Gölgesinde
Seni anmaktayım

Demir parmaklıklar
Şahidimdir
Ama susuyorlar

Gözlerimde küllenen
Umutlara
O an salınarak
Yıldızlar sarkıyor

Hüznün
Nağmelerinde kalarak
Senin
Yokluğunu anlatıyor
Gökyüzü hıçkırarak

Uykusuz yüreğine
Bir yastık
Olmayı dilerken

Kiraz dudaklarından
Süzülen
Kelam bir şiirken

Sen
Hiç hüzün bulutlarından
Kurtulamıyorsun

Uzaklarda
Acıların içinde
Sabır elbiseni dikerken

Sen kaldır artık
Vuslat türkülerini
Kirpiklerinden

Ayazlarda bekleyen
Yüreğime
Bir kez olsun sarıl

Dağların
Kuytu enginliğinde
Bıraksın seni kahır

Sarıl be gülüm
boş ver sen
Kime hasretsen
Yeter ki ona sarıl

Sen
Baharlara
Gülümseyerek
Bakıp şakıdığında

Karakışların
Kendiliğinden
Seni
Terk edeceklerdir

Yüreğini
Darağacın karartısından
Koruduğunda
Karanfillerin
Menekşenin
Huzuruna kavuşacaksın

Umuda tutunmuşken
Güllerim yansın
Senin avuçlarında

Bırakmasın
Senin melalinde
Kalıcı bir iz
Sen istemede

Karanlıklarımda ki
En değerli
Yoldaşımdı mısraların

Hafızamdan silinsin
Yüreğimi terk etsin
Hep sensiz günlerim

Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Lisanı kalb ile söyleme…

Ansızın dalgalarının arasında çırpınırken
Sen geliyordun aklıma, naçar kalsam da
Niye bu kadar bağlanmak nice bocalamak
Ümitsiz bir hayale kapılmak, aşk yaşamak

Anladım ki senin iradeyi azmin halata bağlı
Yüreğin tutsak, dilin aşk şarkıları mırıldasa da
Aşkı dalgalar da yaşasan, gecende yorulsan da
Sen dili perişansın, yüreği prangalar da olansın

Her zerreni sarmışsa bir duvar sen hücrende kal
Salma bir nefesi gülizar, yazma bir mısrayı nazar
Eyleme yüreği aşk için yanan gönülleri umut verme
Lisanı kalp ile söyleme, hali ahvalin itirafında kalma

Senin yüreğini sarmışsa çelik zırh, biçare figansın
Mısralarında acıyı yaşatan en nadide hengâmesin
Ne bir gül, ne de bir orkidesin, sen saksıda kalansın
Sen kendini, hayalini, hülyasını yaşayan bir efsanesin

Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Maç ve karakol!

Öğrencilik yıllarımdı!
Henüz orta ikiye gidiyordum!
Okullar arası maç, turnuvası vardı!
Hocalar, bir takım oluşturdular!
Benim gibi zavallıyı da, takıma aldılar!
Antıraman, müsabaka derken, birlik oluşturdular!
Her hafta bir okulla, yarış başlattılar!
Takım iyiydi, kenetlenmişti, okulda ün yaptılar!
Her bir oyuncu arkadaş, hırs yapmaya başladılar!
Çalım ve çaka onların, vazgeçilmezleri oldular!
Dersleri asmayı, bir marifet saydılar ve yapmadılar!
Kız arkadaşlara, hava atmaya başladılar!
Kızlar aksine, öğüt almışçasına kaçıyordular!
Arkadaşlar, iyi top oynuyordu, velâkin!
Nezaket kurallarını asla önemsemiyorlardı!
Kaba davranıyor, yapmak zorunda bırakılıyordu!
Bazen de ne hikmetse, çarpıp azarlıyorlardı!
Maçtaki kıvraklığını, ilişkilerinde yansıtmıyorlardı!
Oysaki az bir gayret, bunlara ilgiyi artıracaktı!
Finale kaldık ve şampiyonluk maçını yapıyorduk!
Çincin bağlarında ve Çalışkanlar ortaokulunda!
Saha, okulun tam karşısında ve toprak bir mekânda!
Öğretmenler ve tüm öğrenciler, katkı için geldiler!
Maçı önde götürüyorduk, birden sahaya polisler!
Hızlı bir şekilde, kimseyi dikkate almadan girdiler!
Zorla maçı durdurdular, ben ve birkaç arkadaşı!
Sorgusuz, sualsiz alıp, bu vaziyette karakola götürdüler!
Bizler şaşkındık, neler olduğunu bir türlü anlamadık!
Hiçbir çaremiz yok, gitmek zorundaydık!
Hocalar, denemelerine rağmen, başarılı olamadılar!
Araca bindirerek, doğuca dört yol, karakoluna götürdüler!
Her nedense, bir hoca dahi birlere, refakat etmediler!
Karakola çıktık, sıraya dizildik, sorgulanmaya başladık!
Bilmediğimiz ve görmediğimiz bir adamı, hangimizin,
Dövdüğünü sordular! Anlayamıyorduk! Bilmiyorduk!
Zayıf ve esmer olan polis, küfrederek copu çıkarttı!
Eğer kimin dövdüğünü söylemezseniz, copu yersiniz dedi!
Bakıyorduk, ne yapacağımızı bilmiyorduk, şaşıyorduk!
Diğer bir polis, çocuklara yazık, bilmiyorlar bırak artık!
Deyince, copu elinde bulunan polis, ona küfretti!
Zavallı polis, korktu ki, sadece sessizliği tercih etti!
Ellerimizi açmamızı emretti, bir çırpıda copu silkeledi!
Ağlayan, sızlayan çoğaldı fakat ben, elimi çektim!
Polis daha çok kızmıştı, bak bir daha yaparsan,
Hiç acıman suratına patlatırım, diye tehdit savurdu!
Bir suçumuz yok, niye zulmediyorsun deyince!
Hiç acımadan ve gaddarca suratıma, copu yapıştırdı!
Dengem bozuldu, şuurum kayboldu, polisi ittim!

Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Maç ve karakol! 2

Zavallı adam, diye feryat edince, komisermiş geldi!
Bağırmayın çocuklar, ne var bunda dedi!
Yediğiniz iki tokat veya cop diye söylendi!
Duramadım atıldım, bir suçumuz olmadığını,
Neden burada olduğumuzu, bilmediğimizi haykırdım!
Ağlıyordum, haksızlığa tahammülüm, kalmamıştı!
Haydi, yüzlerinizi yıkayın da, gönderelim sizi dendi!
O kadar şaşkındık ki, lavabo yerine, nezarete yönelmişiz!
Nihayet yüzümüzü, sırayla yıkadık, aşağıya inmemiz söylendi!
Merdivenlerden inerken, koca bir âdem, kanlar içinde,
Yerde yatıyordu! Ağzı, burnu kan revan, kaşı, açılmıştı!
O zalim polis, eğilerek yaralıya, bunlar mı yaptı dedi!
Zavallı adam, hayır, bunları hiç tanımıyorum dedi!
Nihayet bizleri salıverdiler, merak ettim polise!
Maçın ortasında, niye almak gereği duydunuz deyince!
Bizim sınıfta okuyan, fakat pek sevilmeyen İsa!
Soruşturma yapan polislere, yardımcı olmak amacıyla,
Babası da bekçilik yaptığından, bu arkadaşlar!
Kimlerin yaptıklarını, görmüş olabilirler demiş!
Beni ve diğer dört arkadaşı, acımadan işaretlemiş!
Hiçbir suçumuz bulunmadığı halde, onca yaşadıklarımız!
Henüz öğrencilik yıllarımızda, iliklerimize nüfus etti!
Bu anlayışta bulunan polisler, şefkatten haberdarlar mı?
Devletim ve ülkem adına, daha o yaşta kaygılanmıştım!

Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Mahkûm nefesler!

Sen
Özleyemem
Pek diyordun

Kâbusların
Eşiğinde
Sabahlarken

Her
Halimde
Değişikliği
Yaşarken

Hislerime
Müdahale
Edemiyordun

Bazen
Unuttuğunu
Dahi düşündüm

Martıları
Seyrederken
*******i
Yazarken

Sukutun
Girdabına
Mahkûm
Hayallerim

Gecenin
Karanlık
Göğsünden
Besleniyordu

Dağlara
Yaslanırken
Seyrettiğim
Bulutlar

Seni
Anlatıyordu
Hayalinle
Yaşatıyordu

Hoyrat
Ellerin
Pençesinde
Makûs melalim
Gönül
Mevsimlerim
Senin
Sevdanı
Arıyordu

Kör
Kuyuların da
Kuruyan
Umut
Bekleyişleri

İklimleri
Değiştiren
Hercümerç
Hayallerim

Toprağın
Şefkatini
Ararken
Yağan
Yağmurlar

Senden
Şarkılar
Mırıldanıyordu
Nağmelerinde

Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Mahrum bırakan bir sevdayı yaşadım!

Ne olurdu ki bir kez aynı hislerle
Nefes alıyor, seni dalgalar eşliğinde
Şarkıların hazan kokan nağmelerinde
Sirtolarını çalan gemilerin güvertesinde

Emirganın güzelliğindeki çiçeklerde
Şevkle öterek şakıyan kuşların seslerinde
Konan kelebeklerin kanatlarında ki renklerde
Çocukların umut saçarak nazar eden buselerinde

Simitçinin son sattığı simit sevincinde
Kuşların yavrusuna götürdüğü av sevinciyle
Martıların yılmadan arandığı tutkunun şevkiyle
Bestelerin mazi derinliğinde sazendenin nefesinde

Hissetmek istiyorum öyle diliyorum
*******i gün gibi yaşayan hal ehli gibi
Nihayetimin merakında demlenen bir abit gibi
Aşkın yangısında solumaktan yılmayan bir arif gibi

Gittiğimiz ve dilediğimiz yol belli
Kurban olmak için can kimin derdi sanki
Davaların hazzıyla şevk veren aşk ne güzeldi
Yalnızca onun için can verilir vakfedilir candan geçilirdi

Zaten gelemezdi ondan ne isterdim ki
Yalnızca sevdiğini söylemesi tek yeterliydi
Ömrüm boyunca hiçbir zaman görünmeseydi
Yalnızca yazdığı mısralarla meramını beyan etseydi

Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Mahrum bıraktın!

Ne olurdu ki
Bir kez de olsa
Aynı hislerle

Nefes alıyor
Seni
Dalgalar eşliğinde

Şarkıların
Hazan kokan
Nağmelerinde

Sirtolarını
Çalan gemilerin
Güvertesinde

Emirganın
Güzelliğindeki
Çiçeklerde

Şevkle
Öterek şakıyan
Kuşların
Seslerinde

Konan
Kelebeklerin
Kanatlarında ki
Renklerde

Çocukların
Umut saçarak
Nazar eden
Buselerinde

Simitçinin
Son sattığı
Simidin
Sevincinde

Kuşların
Yavrusuna
Götürdüğü
Av sevinciyle

Martıların
Yılmadan arandığı
Tutkunun
Şevkiyle
Bestelerin
Mazi derinliğinde
Sazendenin
Nefesinde

Hissetmek
İstiyorum
Öyle diliyorum
*******i
Gün gibi yaşayan
Hal ehli gibi

Nihayetimin
Merakında
Demlenen
Bir abit gibi

Aşkın
Yangısında
Solumaktan
Yılmayan
Bir arif gibi

Gittiğimiz
Ve dilediğimiz
Yol belli
Kurban
Olmak için can
Kimin derdi
Sanki

Davaların
Hazzıyla şevk
Veren aşk
Ne güzeldi

Yalnızca
Onun için
Can verilir
Vakfedilir

Candan geçilirdi

Zaten
Gelemezdi
Ondan
Ne isterdim ki

Yalnızca
Sevdiğini söylemesi
Tek yeterliydi

Ömrüm
Boyunca
Hiçbir zaman
Görünmeseydi

Yalnızca
Yazdığı mısralarla
Meramını
Beyan etseydi

Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Mahşeri vicdanın nefesleriyle Gül!

Ey canı canan hak aşkıyla konuşan
Nefsinin terbiyesi için asla yılmayan
Azmi soluyan vakarı kollayan koşan
Akıbetinden habersiz olmayan coşan

Biz ne demiştik neleri beyan etmiştik
Kontrolsüz heyecanı asla öncelemedik
Ya sabır dedik sukut ettik hep şükrettik
Niyaz ile tesiri diledik sevgi dilini seçtik

Ey ismiyle müsemma olan Allahın kulu
Rahmet esintisinden hal ile kokan gülü
Gönüllerin süruru seçmenlerin gururu
Tevazuun koşulu Anadolulunda olgusu

Gönlümüz seninleydi çünkü hak senindi
Nihayet ki hep bilinendi hayretler niceydi
Mahşeri vicdan nefesleriyle hep şenlendi
Demokrasi güllendi, laiklikte güçleniverdi

Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Maksada hasıl olmak!

Hayatın,
Canın, kalbiyle barışık yaşayan
İnsanın muhabbet için, dostluğun tesisi için,

Ahde
Vefanın hassasiyeti için,
Müşahhas kimliğin zarureti bilmem ki niçin?

Kalp sahibinin,
Emanetçi nefsinin,
Vehimler iradenin ve idrakin
Vuzuhunda nizam edilince,
Sevgi ve muhabbet çiçekler misali gönüllerde filizlenecektir...

Hareket
Ve kuvvetin yegâne sahibi,
İmtihanın her safhası, vuslat için sabrın,

Gayretin,
Ümmeti muhammedin hicranı
Asırlarca süregelen taassup ve
Zanların icrasıyla ayrışmalar yaşanıyor...

Sizlerle,
Dost ve kardeşçe,
Zafiyetlerden arî kimliğin
Hassasiyetiyle kelam etmek,

Niyaz için
Sebebi öncelemek,
Fani dünyanın letafetlerini
Tefekkür zenginliğinde hülasa etmektir maksadım...

Haddi zatında ne yazarım ve ne de şair...

Ben kendi
Hiçliğinde devranı yaşayan
Ve halini anlatan, Hakın rızasına
Sebep olmak için uğraşan, yarım asrı devirmiş bir insanım...

Hülasa
Edecek olursam,
Ömrümce melalimde demlediğim
Serzenişlerimi, bir âlemin emanetçisi olarak sadede paylaşmaktır...

Bu vesileyle
Günlük kırk beş site
Ve değerli dostlarla hem hal etmek,
Niyazlarında serinlemek ve müşterekliği nefeslenmektir...

Abdi acizim,
Haddimi bilirim, heder
Bir kimliğin serencamında

Sararan
Yaprakların damarlarında
Ben vaktimi beklerim ve size
Duyarlılığınız sebebiyle, sağlık ve afiyetler dilerim,
Hürmet ederim, niyaz eylerim ve huzur ve afiyetle selam eğlerim...

Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Mana buharlaştı aşk anlamsızlaştı!

Mana buharlaştı aşk anlamsızlaştı!

“soru sormaya kaldırırım tahtaya,
öyle süzülür ki yürürken erkeklerin
gözü açılır, tüm dikkatleri tahtada,
yunus emre kime aşık derim?
valla bilmiyorum hangi sınıfta acaba” diyorsunuz?


Haklısınız amma velâkin
kimseye anlatamazsınız
anlaşılmaz bir hocasınız
ağdalı edebi soransınız
hocam siz nerde yaşıyorsunuz
nasıl bir hissiyattasınız
aşktan anlar mısınız
manayı arar mısınız
siz sevdalı bir insan mısınız
öğrencileri hiç anlamazsınız
şiire bir heyecan kattınız
siz yine dertleri hatırlattınız
öğrencilerinizle baş başasınız
idareden yanasınız
gençliği hiç anlamazsınız
nedir sizin maksadınız
karınları hep doyruldu
kıyafetlere boğduruldu
şefkatten gözler şaşıdı
manayı kimler aradı
ekranlara sıralandı
eğlence adına ar kalktı
herkes göbek atmaya başladı
köçekçe sidiler yok sattı
babalar yorgunluktan uyukladı
anneler bunu bir marifet sandı
aşk bitpazarında piyasa yaptı
duyanlar aptallaşarak yarıştı
sevgili hocam mana buharlaştı

Mustafa Cilasun