Ufuk Nazım

[GooD aNd EvıL]

Sonsuzdaki Sevgi

Hey sonsuzun yalnızlığında,
Salınan yaprak.
Düşmeyi bekliyorsun bir gezegene.
Sonunu bekliyorsun.
Bende sana benziyorum;
Sonumu bekliyorum.
İçimdeki sevgi;
Boşlukta salınıyor.
Ve düşmeyi bekliyor;
Bir yüreğe.

Ufuk Nazım

[GooD aNd EvıL]

Sonsuzluğun Güneşle Gülümseyen Tezahürü

Rakı içiyordun,
Türkü söylüyordun,
Sonra susuyordun susuyordun.
Kaçtın bir ömür boyu
Arkandan gelen geçmişinden.
Kafandaki tutsak sevginin acısıyla
Ağıtlar yaktın zaman zaman.
Yalnızlığınla kaldın gene
Gene yalnızlığın güvertesindesin.
Üzülme ufuk okyanus sınırsız,
Güneşin vefalı
Ve sen küçük değilsin bedenin kadar,
Beynin sonsuz.
Ve ufkunda gülümseyen
Bir güneşin var.

Ufuk Nazım

[GooD aNd EvıL]

Soracaksın

Soracaksın bana;
Nerede uyur uyanık umutlar.
Dağlardan söken bahar suları.
Sözcüklerindeki;
Kan ter içindeki emek.
Nerede;
Sen neredesin diye.

Ufuk Nazım

[GooD aNd EvıL]

Sözüm Var

Sözüm var;
Sana ey hayat!
Yalnız kıyılarından;
Dört nala geçeceğim,
Terkimde sevgilimle.
Daha derin kazacağım;
Bağrına izlerimi.
Ve varacağım;
Umutlarımın ülkesine.

Ufuk Nazım

[GooD aNd EvıL]

Sözün Olsun

Hüzün;
Sana uzak olsun.
Her sohbette;
Umut dolu bir sözün olsun.
Yüzün güleç;
Başın dik olsun.

Ufuk Nazım

[GooD aNd EvıL]

Suç Düştü

Suç düştü
Yamacımda gün
Üşüdü.
Ben Ağrıyım
Acılarım sağır
Umutlarım derin.
Ben ayazım
Güneşin soluğunda
Ellerim buzul.
Suç düştü
Kuşlar üşüştü.
Düşlerimde
Uyku kuşları
Gözlerimde
Sen kaldın
Suç düştü...

Ufuk Nazım

[GooD aNd EvıL]

Suratlar

Suratlardan;
Sahte ne var ki?
Dostum yalanlar;
Ve saçmalıklar,
İnsana ait.
Geri kalan her şey;
Dünyanın gerçeği.

Ufuk Nazım

[GooD aNd EvıL]

SurdanGörülenler

Eski günler geri gelmiyor.
Ağır ağır kar yağıyor,
Toprağımın üstüne.
Bir çığlıktır rüzgar kulaklarımda,
Bir dalım daha kopuyor.

Ağlasam ne çare,
Dallar hep kopacak rüzgarlar hep esecek.
Hoşçakalın dostlarım,
Yarını birlikte aşamayacağız.
Umudu birlikte yaratamayacağız.

Hoşçakal dostum,
Çelişkilerin büyüyeceğine,
Kopar bu diyardaki,
Bütün zincirlerini.
Özgürlüğe uç dostum.

Ufuk Nazım

[GooD aNd EvıL]

Sus

Kırılgan bir kurulukta,
Beni beklemen niye.
Bilirsinki ben sevince,
Hoyrat severim.

Sorular uzaklaşsın benden,
Kırdım acımadım.
Tutunduğum dalı kırdım
Ve kırıldım.

İçimden yıkmak geldi köhneyeni,
Eskiyen herşeyi.
Ve ilkin beynimde yıktım duvarları,
Sonra çıktım sokaklara.

Ufuk Nazım

[GooD aNd EvıL]

Suskunluğun

Unutulmak ne garipti;
Şafağın en kırmızı yanağında.
Ne garipti unutulmak.
Sevdanın en hırçınında;
Kana belenmişken ellerin.
Duvarlar ardında unutulmak.
Suskunluğunda eriyip;
Yalnızlığında,
Derinleşmen gerek.

Ufuk Nazım