Zeynal Yaman

[GooD aNd EvıL]

Kırmızı çizgiler

Kırmızı çizgiler hayra açılan kapıdadır
İffet sahipsiz kaldı iffetsizlik tapudadır

Zeynal Yaman

[GooD aNd EvıL]

Kıyarlar Hâyâlime

Zaman kızıla boyadı beyaz kefenimi
Güvercinler atom taşıyor bağrında
Bomba alevlerinde yandı sulhun seneti
Dağların eteklerinde kan ırmakları
Hâkim tepelerde karanlıklar
Bir çığ gibi düşüyor feryatların üstüne
Boğuluyor havasızlıktan her şey
Don tutuyor sineler
Yalnız ceylanların gözlerinde hüzün yaşları
Uçuyor kardan beyaz bulutlara
Ve çırpınıyor bir kelebek yaşamak için
Ölüm yağsa da ümitlere
Zamana baş kaldırmış bir arı
Sokuyor ölüm pahasına
Korkudan bir gelincik başını sokuyor kumlara
Binbir özlem duyarak yarınlara
Loş ışıklar altında toplanmış Haccac'ın çocukları
Kızıl zemine bakarak kadeh kaldırıyorlar
Nefretten çatlıyor toprağın dudakları
Kanağlıyor güller bahçemde
Dudaklarım toprağın dudaklarında
Gözlerim ufuklarda
Bir hâyal görüyorum bir hâyâl
Anlatsam kıyarlar hâyâlime

1990

Zeynal Yaman

[GooD aNd EvıL]

Kime ne Yaptım

Ben bir müslümanım
Arzı yüklenmişim sırtıma
Sırat Köprüsü'nden geçiyorum
'Kıldan ince kılıçtan keskin' derler ya
Ben ne sancılar çekiyorum

Ben müslümanım
Bütün beşerin yükü omuzlarımda
Yol alıyorum sonsuza
Dilim Allahuekber dedikçe
Sanki bir başka âleme dalıyorum

Ben müslümanım
Yüreğim sevgi dolu
Merhametten çatlıyor dudaklarım
Kimse kalmasın diyorum inkâr cehenneminde
Herkes ersin imanın lezzetine
Yol alsın mâverâya
Sönsün sinelerdeki cehennem ateşi
Güller açsın gönüllerde

Ben müslümanım
Yirminci asırda yaşıyorum
Başı acılarla doluydu bu asrın
Sonu da acı
Yine de nefret etmiyorum kimseden
Füzelerim sevgiden yapılmış
Atıyorum taş bağırlara
Güller açsın diye dikenliklerde

Ben müslümanım
Allah'a kul olmuşum
Muhammed'e ümmet
Ne büyük bir şereftir bu bilir misiniz?
Paylaşmak isterim herkesle
Sizler hâlâ durur musunuz?

Ben müslümanım
Kime ne yaptım şu cihan bağında
Taş atana gül atmaktan gayrı...

1997-Bursa

Zeynal Yaman

[GooD aNd EvıL]

Kirlilik

Havayı benim kirletmediğim açık
Yıllar oldu sıgarayı bırakalı...

Zeynal Yaman

[GooD aNd EvıL]

Koca Dünya

Neler gördü neler şu koca dünya
Ne Firavunlar ne Neronlar geldi gitti...
Kimi altını oydu dünyamızın
Kimi de ortasını deldi gitti...

Zeynal Yaman

[GooD aNd EvıL]

Köpek Salyaları Akarken Hanemize

Ben Bosnalıyım
Parça parça olmuş bağrım
Yaralıyım...
Bomba alevlerinde kaybettim
Evlad-ı ıyâlimi!
Şimdi tek başına tunçtan bir nefer
Heykel kesildim zalimlerin karşısında
Direniyorum!
Ben Bosnalıyım
Öz eşkimden suladım öz toprağımı
Kan akıyor pınarlarımdan
İliklerime kadar işlemiş acı
Soğukta üşümüşüm ne olur?
Ben Bosnalıyım
Eşimi yitirdim bir seher vakti
Anamı-babamı yakmışlar diri diri!
Topyekûn çıldırmış insanlık
Ben çıldırmışım ne olur?
Bakın şu Sinanî camiye
O da benim gibi öksüz!
Başımızı isteyenler koparmışlar başını
Tevhidi haykıran minarenin...
Allahuekber diyeni yok
Ezanlar susmuş artık
Ben susmuşum ne olur?
Ben Bosnalıyım
Her yanım harap
Viraneye döndü gülzarım
Baykuşlar geldi geleli
Bülbüller terk etti bahçemi!
Kan soluyor hava
Her yanda leş kargaları
Konuyor asrın çürümüş vicdanına...
Köpek salyaları akarken hanemize
Yağmurda ıslanmışım ne olur?
Ben Bosnalıyım
Bağladılar ellerimi ambargoyla
Kolum-kanadım kırık!
Irzını kaybetmiş insanlık
Üç-beş mâsumun ırzına geçmişler ne olur?
Çok şey olur, çook...
1994

Zeynal Yaman

[GooD aNd EvıL]

Kralsal alan

Şu zaman yokuşunda yürürken
Kuyulara düşmek de varmış kaderde
Tutunmak varmış ipine kervanların
Kurtulduk derken
Köle diye satılmak varmış kölelere
Diyar diyar gezmek varmış
Sonra bir sarayda bulmak varmış kendini
İlk kez bir kral bir kraliçe görmek varmış
Tanışmak varmış sarayın şehvetiyle
Ateşinde yanmamak için ihtirasların
Yüzümüzü çevirip kaçmak varmış saraylardan
Kim bilir belki de bundandır
Gömleğimizin arkadan yırtık oluşu

Çiğnemiştik bir kez Kraliçenin emrini
Dur emrine aldırmadan yürümüştük
Sırt çevirmiştik günahlara
Öyleyse yanmalıydık Firavun’un ateşinde
Ya da çürümeliydik zindanlarda
Biz yanmalıydık ki temizlensin kralların namusu
Biz çürümeliydik ki krallar hayat bulsun
Mahkemeler kurulmalıydı
Şahitler dinlenmeliydi
Her şey kitabına uygun olmalıydı
Nasıl olsa krallar yargılanamazdı
Biz yargılanmalıydık onların suçları için
Zaten mahkemeler de neye yarar ki?
Kralların olmayan namusunu korumaktan gayrı…

Belki de en iyisi kuyuda kalmak
İpine tutunmamak kervanların
Ya da köle olarak kalmak bir yabanda
Bir mankurt olarak tamamlamak hayatı
Ya da bizim zannettiğimiz bir diyarda
Ve asla bizim olmayan bir yerde
Parya olarak yaşamak bir kenarda
Ve asla çıkmamak kralsal bir alana

Nefessizim, havasızım
Birazcık olsun hava almalıyım diyorsanız eğer
İşte o zaman hazır olmanız gerek
Gömleğinizin önden yırtılışına…

Zeynal Yaman

[GooD aNd EvıL]

Kutlu Olsun

Sırtımızda asırların günahı var
Bize düştü tufanı zamanın
Toprağa karşı nankördük zaten
Göklere bakmaya da yüzümüz yok

Bir deninin ayağı başımızda
Secde ediyor Allah'a secde etmeyen başımız
Firavunlar gibi yaşıyorduk hep
Nebiler toprağında
Nemrut gibi göklere ok atıyorduk
Kraldık ya taçsız, tahtsız
Gökler tacımız olmalıydı
Unutulmazı unutmuştuk bir kez
Küfürle yarışır olmuştuk
Sevabın düşmanıydık artık
Ve gaflet uykumuzdu, tembellik döşeğimiz
Üşüyorduk
Karanlıklar sardıkça sardı bizi
Yorganımız *******di
Gün oldu canımız yandı
Işık aradık, yoktu
Yüzümüzü döndük batıya
Heyhat güneş batıyordu

Göktaşları yağmasaydı gecemize
Uyanacağımız yoktu ışığa
Bir ışık vardı ya hani
Hep doğudan doğardı
Hatırlamıştık

Şimdi öze dönmenin arefesindeyiz dostlar
Yarınlar bayramdır
Kutlu olsun!

Zeynal Yaman

[GooD aNd EvıL]

Leyla

Ey perişan gönlümün iştiyakı Leyla!
Sen benim ana sütü kadar helalimsin
Ey elif boylu, hilal kaşlı,gözi ela
Sen benim gözlerimden akan melalimsin!

Zeynal Yaman

[GooD aNd EvıL]

Mâniler 1

İyi gitti kem kaldı
Ağlanacak nem kaldı
Uçtu gitti deryalar
Temremizde nem kaldı

Çağa göre ad oldu
Mehmet bize yad oldu
Kışlamızı yaktılar
Ecnebiler şâd oldu

Kök inceldi tel oldu
Küfür aktı sel oldu
Yıkıldı iman seti
Ana-kardeş el oldu

Vatan sevmek şer oldu
Haramiler er oldu
Asker vuran hainler
Sırtımızda ter oldu

Töre kalktı toz oldu
Baba-evlat yoz oldu
Moskof'un çocuğuna
.... düzen koz oldu

Zeynel sözü söz bilir
Esareti köz bilir
Hain düşman patlasın
Bu vatanı göz bilir

Çatalca,1990

Zeynal Yaman