Onur Bilge

[GooD aNd EvıL]

.BiR AKREBİM VAR

Dağlar, dolaşmayın ayaklarıma!
Ruhumda çıldıran bir akrebim var.
Gelen takılıyor uyaklarıma
Şiirim örümcek, ağda sevgim var.

Arkamı dönersem, o an vuracak
Tetikte bekleyen, gözleyenim var.
Basacağım yere tuzak kuracak
Esiri edecek özleyenim var.

Taşını toz eder, bir de elerim!
Onurla çağlarım, güçlü debim var.
Ciğerini tünel tünel delerim
Kendine kıyacak bir akrebim var.

Onur Bilge

[GooD aNd EvıL]

.BiR AVUÇ TOPRAK

BİR AVUÇ TOPRAK


Hani, seyahate çıkarız; çantamızı, bavulumuzu alır, gideriz ya; işte, bir gün yine öyle çıkıp, gideriz, evimizden. Hem de hiçbir şey almadan... Dünyaya geldiğimiz gibi; çırılçıplak...

Kutsal topraklarda da öyle oluruz. Kefenlerimizle gezeriz. Orada dil, ırk, millet, mevki, rütbe, benlik, hiçbir şey olmaz. Herkes tek tip giysi içinde, herkes yaya, eşit... Oradakilerin tek ortak özellikleri insan oluşları… Cinsiyet ayırımı, haremlik, selamlık gibi yerler yok. Birlikte ibadet ediliyor. Kabirlerimizde de böyle olacağız. Erkekler bir tarafta, kadınlar bir tarafta yatmıyor, orada. Tek tip giysi içinde, yan yana kabirlerde, eşit, adil bir şekilde sorgulanıyorlar.

Dünya da bir ev, bizim için, içinde yaşadığımız, içinde öldüğümüz. Dünya denilen evi ve tüm evleri temsil eden bir ev, Kâbe… Basit, gösterişsiz, küçük, dört duvardan ibaret bir yapı...

Evler yapılmış, insanlar için. Evler yıkılıyor, daha güzelleri, daha gösterişlileri, daha yüksekleri yapılıyor. Konaklar, villalar, şatolar, saraylar, apartmanlar, gökdelenler... İnsanlar kat kat binalarda oturuyorlar. Kat kat yükseliyorlar, tırmanıyorlar göklere. Gidiş nereye? Son durak nere?

Hangi kata kadar çıkarsak çıkalım, yere iniyoruz. Hem de yerin altına... Toprak gibi olmalı gönüllerimiz. Yerle bir olmalı. Bugün, ayağımızın altında, toprak; yarın, üstümüze yorgan... Hani, deprem olur da, kalıverir ya insan, evinin altında... Kabir, üstümüze çöken evimiz. Başımıza yıkılan dünyamız. “Biraz daha geniş, daha konforlu, daha çok güneş gören...” diyerek, bitmek bilmez arzularımızın bizi gezdirdiği evlerin sonuncusu. En güneşsizinden güneşsiz, en darından dar, en rutubetlisinden rutubetli, en kasvetlisini mumla aratan, başımıza göçen, daraltan, sıkan, boğan, yiyen, yutan, çürüten, yok eden son ev. Eşyasız, konforsuz, süssüz, dekorsuz, tablosuz, biblosuz sığınak... Ne bir milim sağa, ne bir milim sola... Ne aşağıya bir yol var, ne de yukarıya...Gir kalıba nefis! .. Gir kalıba! ..

Bedenimiz kadar yerimiz yok, aslında, dünyada. Damar boşalır, kan akar. Karıncalar, solucanlar, tarla fareleri, yılanlar, ağaç kökleri... Açmış ağızlarını, yeraltındakiler... Ne deri, ne kas, ne damar, ne sinir... Yerler, ciğer, mide, dalak, böbrek... Ne yanak, ne kulak, ne dudak, ne dil... Önce, yumuşak yerler; göz, kulak memeleri, burun, parmak uçları...

Göz...Doymak bilmez göz! .. Göz; gören, isteyen,arzuları kamçılayan, gönülleri akıtan, kalplerin ibresinin yönünü değiştiren, gönlü baştan çıkaran göz! .. “İnsanoğlunun Uhut Dağı kadar altını olsa, bir o kadarını daha ister. Onun gözünü ancak toprak doyurur.”

“Hangi güzel göz ki; yere akmadı? ! ..
Hangi güzel yüz ki; toprak olmadı? ! ..”

Kabir; gözleri toprakla doyuran, arzuları, insanı, bedeni bir noktaya çivileyen, eritip, bitiren yer. Kabir, kemiklere gelip, dayanan, öğüten, un eden değirmen. Kabir; vücudumuz kadar yeri bile bize çok gören dünyanın, iştahla açılan ağzı.

Hani, biraz daha oval olsa, dünyayı yutmak isteriz ya! .. O bizi yutar. Toprak satın alırız. Biraz daha, biraz daha... Ömrümüzü harcarız, arsa, ev, parsel parsel dünya almak için. Dünya bizi alır. Can veririz, kan dökeriz, toprak için, tapu denilen kağıt parçaları verirler elimize, sevinir, avunuruz. Gaflette kağıt biriktirirken, toprak açar ağzını, ağzında hayvanlardan, köklerden dişleri; büyük bir zevkle bizi bekler. Biz para kazanmaya, toprak, mal, mülk almaya gittiğimizi zannederken, her adımda, şiş karınlı dünyanın kasvetli ağzına doğru gideriz. Bir de bakarız ki; ağzının içindeyiz! .. Ne arsalar, tarlalar, bağlar, bahçeler gelebilmiş, bizimle, ne tapular, ne paralar, ne pullar...
Kabir; çıkmaz sokak... Değirmen; ezen, öğüten, yok eden... Kabir; bir uzay üssü, belki de uzaya, bir başka yıldıza, Berzah Alemi’ne, cennete, cehenneme...

Sırat köprüsü denen, dünya. Dünyayı itebilirsen elinin tersiyle; ondan vazgeçebilirsen, yani dünyadan geçersen, sırattan geçmiş olursun.
Hani hadislerde sırat tasvirleri vardır, iki yanı uçurum, ince bir hat; altında cehennem, ucunda cennet ve o hat üzerinde engeller, çengeller... Altı; cehennem, mağma, ateş... Yer altı dünyası; disko, kumarhane, meyhane, gizli işlerin döndüğü yerler... Çengeller; arkadaşlar, dedikodu, faiz, haram, içki, kumar, kadın... Çengeller takılmadıysan, aşağıya düşmediysen, hızlı da gitsen, yavaş da gitsen, önün cennet. İnce hat, İslamiyet. Bir yanı dinsizlik, yani ateizm, bir yanı batıl dinler, batıl inançlar... Sıratın kıldan ince, kılıçtan keskin oluşu; İslami emirlerin kıldan ince, kılıçtan keskin oluşu.

Yunus gibi olabilsek! .. Vız gelse, kılıcın keskin tarafı! .. Üzerinde koşabilsek! .. Hatta uçabilsek, Burak’la! .. Evler kurabilsek, üzerine, Yunus’ca! .. Öyle bir yansak ki; ALLAH AŞKI ile, kor olsak, yalım yalım girsek, cehenneme, narı hissedemesek, ALLAH AŞKInın ateşinden! .. Soğuk gelse, cehennemin ateşi! ..

“Kahrın da hoş, lutfun da
Nurun da hoş, narın da! ”

Tut ki; girmişim, kabre. Tut ki; sıkmış, toprak. Yolum, cehennemi bir azaba çıkmış. Taptığım başka bir ilah mı var? Yine “ALLAH! ALLAH! ” diyeceğim. Biliyorum ki; O’ndan başka ilah yok! .. Biliyorum ki; O’ndan başkası bana yardım edemez. Yaratan’ım O. Koruyacak olanım O. Bütün yollar O’na çıkar. O, mümin olan herkesin Sevgilisi. Benim de gerçek Sevgilim. Azap etse de O’ndan başkası olamaz benim için. Yaksa da, kahretse de, azap üstüne azap etse de, O’ndan vazgeçmem! .. Başka kapıya gitmem! .. Çünkü O’nun kapısından başka kapı bilmem! ..

Sadece aşkımla gideceğim, O’na. Sevgi karşılıklıdır. Bir adım gelene koşarak gittiğini söylediğine göre; o da beni sever. Seviyorsa; yeter! .. Merhametlilerin en merhametlisi! .. Sevdiğine kıyar mı? Azap eder mi? O ki; bir annenin bebeğine duyduğu merhametin yüz misline sahip! ..

İnşallah, tüm müminleri, hepimizi affeder! .. Bizlere, Firdevs Cenneti’ni, Cemal’ini nasip eder! ..

***

Onur Bilge

[GooD aNd EvıL]

.BiR AYRILIK DÜŞÜNDÜM

Bir ayrılık düşündüm
Hiç yaşanmamış
Kıyasıya yaşadım!
Ruhum yırtılırcasına
Tenimden sıyrılırcasına yazdım!

“Bir bilsen, ne kadar hasretim sana! ”
Diye başladım
“Alnımın şakından vur da öyle git! ..”
Dedim, bitirdim.

Kimin için yazdığım soruluyor.
Hayatımızı boşaltanlar için...
Bize en büyük cezayı verenler için…
Aynı duyguları yaşayanlar için...
Bizim için
Sizin için
Hepimiz için...
Ayrılanlar için...

Onur Bilge

[GooD aNd EvıL]

.BiR AYRILIK İSTİYORUM SENDEN

Bir ayrılık istiyorum, senden
Bir ayrılık, ölümüne! ..
Öylesine gizemli, görkemli, sessiz ve bitimsiz…
Bir yalnızlık istiyorum
İki taş arasında kalmışçasına! ..
İki taş arasına cansız uzanmışçasına! ..

Ne sesin, ne nefesin…
Yaprak hışırtısı bile olmasın!
Kanat çırpmadan uçsun kuşlar!
Tomurcuklar sessiz çatlasın!
Sessiz açsın çiçekler!
Kelebekler sussun!
Yavaş düşsün polenler!
Buhar sessizce yükselsin!
Bulut sessiz…

Sensizlik istiyorum, ölümüne! ..
Sensizlik, sessizlik, sessizlik…

Onur Bilge

[GooD aNd EvıL]

.BiR BAK

Takip et çiçeğin açılışını
İnatla zamanı yarıyor, bir bak!
Kokla, seyret ruha saçılışını
Düşün ne işlere yarıyor, bir bak!

Sırrını çöz, feryat eden çiçeğin
Hakkını ver, akıl denen merceğin
Aslına er; Rabb’in, sanal-gerçeğin
Hamurunu nasıl karıyor, bir bak!

Güneş kucaklıyor; yeri, gökleri
Kozası pamuğu, kurt ipekleri
Saksılar toprağı, toprak kökleri
Yaprak nasıl dalı sarıyor, bir bak!

Aşıklar yanarak arar ateşi
Çiçekler tohumu, tohum güneşi
Yarımlar ağlıyor, nerede eşi?
Kavanoz, kapağı arıyor, bir bak!

Çiçeğin dudağı aşıktır tene
Nemli ve yumuşak, bir dokun, dene
Hangi defilede rengârenk, gene?
Onur nasıl Hakk’a varıyor, bir bak!

Onur Bilge

[GooD aNd EvıL]

.BiR BAK YA RESULULLAH

Asırlar ötesinden
Bir bak, Ya Resullulah!
Yüceler yücesinden
Bir bak, Ya Resullulah!

Özledik,. bekliyoruz
Günleri ekliyoruz
Sensiziz, tekliyoruz
Bir bak, Ya Resullulah!

Gaflete dalmış, ümmet
Ne olur, bir yardım et!
Bir kere olsun, lütfet
Bir bak, Ya Resullulah!

Sünnetin unutuldu
İsyan edenler oldu
Alimler de yoruldu
Bir bak, Ya Resullulah!

Düğümlü, din işleri
Bir tuhaf, gidişleri
Aydınlat, şu düşleri
Bir bak, Ya Resullulah!

Onur Bilge

[GooD aNd EvıL]

.BiR ÇİFT

…………….Ölüm, iki hece…

Çifte kumrulardı
Hayatın bam telinde…
Tam on beş kapı açıldı, ansızın
Yedi kat göklerde! ..
Yedisi solda
Sekizi sağda...
Ortada
Kıldan ince saç teli! ..

Çifte kumrulardı
Hayatın bal deminde…
Biri uçtu, bir gece
Defteri elinde
Gizlice! ..

Ecele kuruk saati, duruk…

Ölüm, iki hece…

Kalanın kanadı kırık
İçi buruk…
Nicedir söylemez olmuş, dili.
Artık o bir deli! ..

Sol elinde
Hiç kurumayan mendili...
Şiir yazar
Ağıt yazar
Hasret yazar, sağ eli! ..

Onur Bilge

[GooD aNd EvıL]

.BiR GARİP OLAY

Anlatmak imkânsız
Bir garip olay! ..
Sevdayı yaşamak
Yazmaktan kolay.
Nehirce çağlamak
Denize koşmak...
Renkleri, sesleri
Maddeyi aşmak...
Alışılmışlığın dışına çıkmak...
Kurtulup, bedenden
Hakk'a ulaşmak! ..

Onur Bilge

[GooD aNd EvıL]

.BİR GİDİŞ GELiŞ

Aklımı kaybetsem, sende bulurum
Senle ben arası bir gidiş geliş! ..
Kendime gelince, arar dururum…
Gerçek-düş arası bir gidiş geliş! ..

Tutmaya kalkarım; hayali, düşü
Yok etmek isterim, geri dönüşü
Hayat bir sahtekâr; yalan, gülüşü.
Gerçeğe-sanala bir gidiş geliş! ..

Gerçek, sarp kayalar gibi önümde
Sanal, gezdiriyor beni, düşümde.
Hayal dolaşıyor dünde, günümde…
Dert-huzur arası bir gidiş geliş! ..

Ya nefsimi vursam, ya da aklımı! ..
Öldürsem hayali, düşü, aşkımı! ..
O Nur’la durdursam, korkunç akımı!
Nefse-ruha-akla bir gidiş geliş! ..

Onur Bilge

[GooD aNd EvıL]

.BiR GÜNDEN

Berna, altıda kalkıyor.
Saatim, altı on beşte çalıyor
Kolumu uzatıp, susturuyorum.
Kızım onu, on buçuğa kuruyor.
‘Çıt’ çıkmıyor.
Yalnız, bir ışık geliyor, mutfaktan
Berna kahvaltı ediyor.
Belki bazen istemsiz bir tıkırtı…

Gözlerim, beynim, benliğim uyuyor…

Kapılar, açılıp açılıp, kilitleniyor…
Asansör sesi, biiiiir! ..
Asansör sesi, ikiiiiii! ..
Zil sesi…
Demek ki problem yok
Uykuya devam! ..

Arada sırada
Duvardaki saati
Tek gözle izliyorum…
Dokuz…
On…
On buçuk…
Saat çalıyor! ..

“Belya! .. Begüm! ..”
“Tamam anneeee! ..”

Bir gürültü, patırtı! ..
“Defterim! ..”
“Kitabım! ..”
“Kalemim! ..”
“Çantayı al! ”
“Servis! ..”
“Koş! ..”

Kapılar açık kalıyor.
Saat on bir.
Asansör sesi, biiiiir! ..
Asansör sesi, ikiiiiii! ..
“DRANNNK! ..”
Dış kapı ile rüzgâr arasındaki kavganın
Son sözcüğü! ..

Beyaz anahtarla
İşi tatlıya bağlıyorum.
Oda kapısını, rüzgârın elinden kurtarıp
Siyah anahtarla, garantiye alıyorum.

Sonra
Sessizlik, yalnızlık…

Servis şoförü, kornaya basıyor.
Demek gittiler.
Perdeler, ışığı bırakmayın!

Şimdi, herkes kapıların dışında
Benden başka…
Uykuya randevu veriyorum.
Gizlice giriyorum
Yatağım sıcak…
Uykunun ayak seslerini bile duymuyorum.
‘Çıt’ yok.
Rüzgârda bile…
Rüyalarımda bile…
Sessiz filmler gibi seyrediyorum.
Hem uyuyorum
Hem uyuduğumu hissediyorum.
Uyku içime siniyor
Uykuyu yaşıyorum.
Ben
Yatağın derinliklerinde
Yitirip benliğimi
Kayboluyorum.

Zaman zaman
Rüyalarda buluyorum, kendimi
Kendime söz geçiremiyorum.
Bu ben, başka ben…

Ben, beni bulduğumda
Saat ikiye geliyor.
Haberler geçmiş
NTV’den veya CNN’den
Haber özetleri alıyorum.
Önce görüntüsüz…
Çünkü gözlerim yanıyor! ..
Yavaş yavaş aralayıp, gözlerimi
Kirpiklerimin arasından izliyorum.
Beynim, hâlâ gidip geliyor
İçim bayılıyor! ..

Belki bir film
Belki bir tartışma programı…
Dizilerden hiç hoşlanmıyorum.

Arka arkaya bir şeyler içiyorum.
Canım sıkılıyor
Dışarı fırlıyorum! ..
Dışarı dediğim
Yüz metrekare teras…
Etrafı çiçekli
Çiçekten öte kumsal, orman, deniz…
Alabildiğine…


Sağda solda dağlar, başları karlı…
Bulutlarla güneş oyun oynuyor.
Gizli bir ressam boyuyor, onları.
Belki bir çocuk oyun bozuyor
Sağa sola kaçışıyorlar! ..

Güneş, bir yerlerden bakakalıyor! ..

Onlar, benim canlarım!
Arkadaşlarım! ..
Aralarındayım…
Gülümsüyorum
İçim sevinç doluyor.

Yalnız, rüzgâr var ki
Geçimsiz, şu günlerde.
Giysilerimi geçip
Önce üşütüyor
Sonra içime işliyor, yavaş yavaş
Kemiklerimi dondurup
İliklerimi titretiyor! ..

İçeri kaçıyorum.

Olmaz olsun, böylesi! ..
Arkadaş değil! ..
Baş düşmanım kesiliyor! ..

Gelme! ..
İçeri gelme! ..
Orda kal! ..

Kumsal, orman, yol, deniz… hoşça kal! ..
Dağ, kar, mavi, beyaz… hoşça kal! ..
Yeşil, gri, sarı, lâcivert… hoşça kal! ..
Hoşça kal, güneş, gökyüzü! ..
Salıncak…
Hoşça kal! ..

Onur Bilge