Mehmet Bozkurt Esenyel

[F.S.Mehmet1453]

Son Soru - Son Cevap

A.Tufan Şentürk'e

Ve bitti hikaye nihayet
Kivraniyor zaman avuçlarimda...
Neden dünya bir mezarlik olmaya mahkum?
Son mevsim daldi son uykusuna
Perişan saçlarimda.

Renk mi, alev mi, ses mi?
Nedir uzayip giden hayat?
Damarlarimda dolaşan son damla kanda
Nedir bu feryat?
Ve neden durdu zaman,
Ne çabuk geldi son saat?

Kim bagladi bu karanliklari
Dünyamin çatisina,
Kim getirdi beni bu karanlik eve
Gece yatisina?

Bütün yollarin sonsuz oldugu yalan.
Bir kitabe-i Seng-i mezara
Ismim yagdiracak kadar
Yaşiyor insan.
Ve bitti hikaye nihayet
Kivraniyor zaman avuçlarimda
Neden dünya bir mezarlik olmaya mahkum?
Son mevsim daldi son uykusuna
Perişan saçlarimda...

Kaynak: Kara Sevdam Ak Özlemim

[F.S.Mehmet1453]

Son Şarki

Tutuştu yine kalbim, yaniyor alev alev,
Kemiriyor içimi istirap denilen dev.
Kaderin cilvesi bu helâk olsan nafile
Taş kalpliyse canan, sen istedigin kadar sev.

Sevmek kolay güzelim sevilmemek inan zor
Taş kalpli küçük yarim sevmek nedir bilmiyor.
Alevsin sen yakarsin, sevmekten ne anlarsin
Sevilmemek çok aci, acisini bana sor.

Anlatmak mümkün degil, yitirdim ben gücümü
Mutluluk dileyerek alacagim öcümü.
Yalniz şuna inan ki sevdigim günden beri
Doldurdun her saniye gündüzümü gecemi.

Göçettik mi maziye kalmiyacak farkimiz,
Dönecek tek plakta, tek olacak şarkimiz.
Söndürecek Alevi evrende ESENYEL'ler
Söylenecek mahşerde yalniz bizim aşkimiz.

Ankara - 15.12.1969
Kaynak: Kara Sevdam Ak Özlemim

[F.S.Mehmet1453]

Sonsuzluk Türküsü

Sonsuzluğa varan yol
İçimde kıvranıyor;
Yanmak isterim bol bol.

Sonsuzluk içimde kor,
Arzularım bir umman,
Ruhuma esir zaman,
Ölmek kolay
Yaşamak zor.

Mesafeler cücedir
İçimin aynasında.
Coşkun ruhlar yücedir.
Sevginin deryasında

Ebediyyet ne tatlı.
Seven gönül kanatlı
Sonsuzluk ortasında.

Istırap sarayının
Kapısında bir kilit,
Kapatmış onu ümit.

Varlık tutuşup yandı
Sönmez artık bu ateş.
Aşk ruhumda uyandı.

Mehtap fecir ve ahenk
Tezgahımda dokunur,
Yolu aydınlattı nur.

Şu hür mavi ufuklar
İçinde beni saklar,
Orda fecir soyunur.

Ötelerin ötesi
Çekiyor beni her an,
Tükendi artık zaman.
Yokluk varlığa köle,
Aşkla vuslat el-ele.
Nura döndü ıstırap
Sana şükürler Yarab.

Edirne - 1950
Kaynak: Kara Sevdam Ak Özlemim

[F.S.Mehmet1453]

Sonu

Mavi ufuklara uzattim kollarimi
Verin bana da biraz aydinlik.
Günahlarin cenderesinde kalbim
Gözyaşlarim, renksiz, ilik.

Rüyamda göremiyorum
Hatiralarimda uyuyan şehri.
Beyaz sabahlarim karardi
Kuşlar getirmiyor bekledigim haberi.

Unutulan yillarin hasreti
Gurbetin sonsuz yollari
Içimde kivraniyor.
Enginle boy ölçüşen günahlarim
Huzursuzluktan yaniyor.
Daha kirilmiyacak mi?
Kara talihimin, kara kollari.

Yikildi duvarlari hürriyetimin, saadetimin
Aydinliklara hasret yaniyor içimde.
Varlikla, yokluk verip elele
Her zerresini kemirdi
Kemigimin etimin.
Gece kuşlari emdi aydinligini, dünyamin,
Kirildi çelikten çemberi düşüncemin
Ben ve herşey hatiralar yigini.

Uzunköprü - 1949
Kaynak: Kara Sevdam Ak Özlemim

[F.S.Mehmet1453]

Sonu

Çagrilarim seslendi ufuk ufuk
Iç boşlugumu doldurmak arzusuna.
Zaman boyunca agladi sonsuzluk,
Kisirlaşti aşklar
Ve düşünce içindeki öksüz mana.

Varligin tadina doyamadik
Bir iç sizisi uzayan günler: Düş...
Mutluluk borcunu bir türlü ödeyemedik.
Mekan çerçevesinde tutsak, yaşanti ölmüş.

Kanat sesine hasret, bir bahçenin içinde
Kirilmaz diye inandigimiz putlara taptik.
Seneleri yokluga kuledip
Kara bahtin peşinde
Topladigimiz (başimizi yaran) taşlarla
Kendimize yalnizca bir mezar yaptik.

Isparta - 1962
Kaynak: Kara Sevdam Ak Özlemim

[F.S.Mehmet1453]

Şavrole Sebahat’a Mektup

Mektubunda: "Gel bizimle yaşa, bütün zenginligimi sererim ayaklarina.
Gelmezsen ben geleyim, raziyim gecekonduna, bir dilim ekmekle bir baş soganina" diyorsun.

I

Burasi bizim mahalle,
Yollari asfalt degil toprak.
Evleri kerpiçten, tek katli;
Duvar görünür pencerelerinden
Çatlak, çatlak.
Yildizlara hasrettir burada gözler.
Balkonu yoktur evlerin,
Gökyüzünü göremezler.
Bilye taşir çocuklar ceplerinde
Fistik, findik yemesini! bilemezler.
Tüm yaşantilari
Güneş altinda yazin,
Kişin ayazda;
Sen yaşayamazsin aramizda.

II

Burasi bizim meyhane
Yalniz aglanir burda.
Sen gelemezsin,
Aglamasini bilemezsin,
Için kabarir
Içemezsin bu şaraptan;
Şişesi iki liradan.
Hem zenginligine yakişmaz,
Hem de zehir gibidir.
Palamuttur mezemiz
Pişirilmiş, simsiyah bir tavada
Yeşil yeşil zeytin, kokar salata.
Bizim meyhanenin rengarenk işiklari yoktur.
Tavaninda bir tanecik, onbeşlik
Ampul yanar.
Sinekleri vardir kara, kara
Uçuşurlar havada.
Küfürlü, uçkurlu türküler çalinir.
Sahibinin sesi gramofonda.
"Sen ellerin olamazsin
Sen benimsin en sonunda"

III

Senin kokteyline de ben gelemem
"Neden mi?" gülmesini bilemem.
Anlaşamayiz seninle.
Sen aglamayi unutmuşsun
Bense gülmeyi.
Hem yakişmam, o süslü, püslü yerlere
O bin bir işik köreder gözlerimi
Saklayacak yer bulamam
Kocaman ve nasirli ellerimi.
Cevap veremem
Lugatimda bulunmayan sözlere.
Nasil bakarim ben
O yeşil çerçeve içinde parildayan gözlere?
Ben anlamam bar-amerikandan,
Beni sarmaz gavurca şarkilar.
Zevk de duymam piyanodan,
Gelemem dedigim bundan.

IV

Sen şehrin göbeginde oturursun
Evinde şofben vardir banyonu isitan.
Bizim için mutluluktur
Su akinca musluktan
Mahalle çeşmesinde.

V

Benim yolum kenar mahalleye gider
Inişli, yokuşlu, hem de karanlik.
Sen düşünmezsin geçimi
Benimse ekmek derdi
Bir kurt gibi kemirir içimi.
Sen alafrangasin ben alaturka
Benim sözüm açik-seçik
Senin işin: -Mendukka-dukka-.

VI

Bana bahsetme, aşktan, sevdadan,
Birak beni, kendimi yaşayayim
Kendi içimde.
Senin aklin sevdada
Benimkisi geçimde.
Nasilsa ayrilik var
Bu sevdanin sonunda
Çevremde birak beni
Sen de, yürü git, kendi yolunda.

VII

Biliyorum paran çok...
Paran çok amma...
Ne yazik ki çarşida
Gönül satan dükkan yok.
Onun için cigerparem
Bu sevdanin sonu bombok

Ankara - 18.10.1966
Kaynak: Kara Sevdam Ak Özlemim

[F.S.Mehmet1453]

Şimdi

Vakit geçti,
Kapandi tüm kapilar.
Boşlugun uzaylaşti içimde,
Sensizlik atiyor yüregimde şimdi
Damar, damar.

Barajlarda hapsedilmiş,
Özgürlügüne aglayan
Sulara döndüm.
Yokluguna siziyorum şimdi
Azar, azar.

Sensiz bu yaşam
Bilmem ki neye yarar?
Sana varan yollar kesilmiş şimdi
Duvar duvar.

Sensizlik atiyor yüregimde şimdi
Damar, damar.

Ankara - Haziran 1974
Kaynak: Kara Sevdam Ak Özlemim

[F.S.Mehmet1453]

Şimdi

Şimdi gurbet denilen bir elem denizinde
Keder adli dalgalar içimi dolduruyor.
Yürüyorum aşkimin silinmeyen izinde
Andigim her hatira yüzümü solduruyor.

Birden boşaltmak için kalbimi ufuklara
Yaşaran gözlerimle daliyorum engine.
Fakat vermiyor seni bana hiçbir manzara
Yoksun güzelim yoksun, şimdi yalnizim yine.

Balikesir - 08.10.1939
Kaynak: Kara Sevdam Ak Özlemim

[F.S.Mehmet1453]

Takvim

Istedigin kadar yan
Ve yalvar hiçkirarak;
Tatli günler düşüyor
Takvimden yaprak yaprak.

Ne gecesi gündüzü,
Bulutlandi gökyüzü.
Kirkini aşti ömür
Olduk gönül öksüzü.

Dizde derman tükendi
Neye yarar yalvarmak.
Depoda benzin bitti
Yaklaşiyor son durak.

Ankara - 09.12.1971
Kaynak: Kara Sevdam Ak Özlemim

[F.S.Mehmet1453]

Teselli

Hicranı bestele, gönül durma yan.
O sarı yıldızın nuru sönmede,
Kölesi olduğun bu kahpe zaman,
Mevlevi bir derviş gibi dönmede.

Ne çıkar hasrete köle olsan da.
Gurbetin evladı kara bahtlıdır.
Ferhat da can verdi yalçın dağlarda
Istırap Neş’eden daha tatlıdır.

Çilekeş gönüller aşkın sahibi,
Çekmeyen ne bilir mutlu olmayı.
Bir avuç feryattır ömür nasibi
Her çiçek bekliyor bir gün solmayı.

Ayları bağrında eritir yıllar;
Her geçen günümüz bir solgun, rüya...
Kim olmuş bu yolda mutlu bahtiyar
Hep böyle dönecek bu sarhoş dünya.

Edirne - 1950
Kaynak: Kara Sevdam Ak Özlemim