Baykal Kaanalp

[GooD aNd EvıL]

Çapa
bir çapa ayağıma takılan
hasretlik çökerken
ayazın içinden kopup gelen
sürüklenen,hemsiz

bir oda boyu yalnızlığım
etrafım boş,ağaçsız
yalınlığına aldırmıyorum
hafıza kaybımın

şirin gözükmüyor gözüme
taktığım binbir çile
örgüsüz,hayta,sökülmüş
sıkştırılmaya gelmeyen

bir çapa yerinden sökemediğim
ince işçiliği çok iyi
kazımaz beni ve rötarımı
zamanında varır mevzisine


Baykal Kaanalp

[GooD aNd EvıL]

Çaresiz
aynı buzdağının eteklerinde
otlamalı mıyım sebepsiz
görünen yanılsamlarıma
uyarı almadan gereksiz

yeşil ışık yaktığında
deniz fenerim çaresiz
şüphelenmeli miyim kızıllığından
bütün ışıklar haresiz


Baykal Kaanalp

[GooD aNd EvıL]

çaRşı
Bir çarşı
İçinde
Usta savaşçılar
Yaşama karşı

Çıkar
Ellerinden
En güzel oklar
Sanki şikar

Mutlu
Yüzler
Dokurlar ipeğe
Hep umutlu

Üstü kapalı
Anlatılan
Sözler dolanır
Fişler çapalı

Gökyüzü
Yok
Görebildiğim kadar
Çok sıcak közü

Gözüm
Aradığını
Bulurda almaz
Tik taklar çözüm


Baykal Kaanalp

[GooD aNd EvıL]

Çekme kendini naza
seviyorum seni ben
biliyorsun bunu sen
inan bana gerçekten
biliyorsun bunu sen

at artık şu imzanı
çekme kendini naza
üzme beni yazanı
çekme kendini naza

sana ben gücenemem
başkasını sevemem
sensizlikten ölemem
başkasını sevemem

at artık şu imzanı
çekme kendini naza
üzme beni yazanı
çekme kendini naza

ben aklıma şaşarım
bu kalp benim taşırım
yalnızca ben yaşarım
bu kalp benim taşırım

at artık şu imzanı
çekme kendini naza
üzme beni yazanı
çekme kendini naza


Baykal Kaanalp

[GooD aNd EvıL]

Çember
sihirli dar bir çember
içinde hareketlerimiz
sınırlı,uçuk kaçık
sınırsız,yaşanılası değil

parçabaşı bir alım
satışlar hareketsiz
koyduğumuz hiç bir şey yok
ortaya,dökebileceğimiz

bir baht almış başını
gidemiyor,yollar tenha
buluşma noktası yok
kalpler zalim,şahıslar vahim


Baykal Kaanalp

[GooD aNd EvıL]

çıKış tüneli
çıkış tüneli gibi görünür
hayatın son ucu
yeşil bir bayrak sallanır
geç,damalıya az var
hızlı değil ha
yollar sakin bile olsa
sen yavaş ve dikkatli


Baykal Kaanalp

[GooD aNd EvıL]

Çırak
tamam dedi çocuk
ustasına
gönül koymadan
'başını eğmeden'

çok seviyordu
'canı gibi'
bir dediğini iki etmezdi
ustasının
sevmezdi bir şeyin
iki defa tekrar
edilmesini
istemezdi ardından
konuşulmasını

istemezdi komşuluğunu
yaramazlıkların

yaramaz bir çocuk
sayılmazdı
biraz tembeldi
o kadar

sabah geldiğinde
etrafı silip süpürür
makinaları yağlardı
sonra tembellik etmek
hoşuna gidiyordu

makina kokuları
onu mest ediyordu

tamam dedi çocuk
ustasına
gönül koymadan
'karşı gelmeden'


Baykal Kaanalp

[GooD aNd EvıL]

Çocuklar Hiç Bilmezler
atladı
bir çocuk
apartmanın
sekizinci katından
boşluğa
(sebepsiz)
niye atladığını
hiç bilmeden
sonucunu önemsemeden

çocuklar
hiç bilmezler

katlanmayı
dayanmayı
ulaşamamayı

istediklerine
istemediklerine


Baykal Kaanalp

[GooD aNd EvıL]

Çok İsterdim
umarım demeyi çok isterdim
sonsuz alkışlar arasında
kalabilmeyi
kaldırabilmeyi
bütün övünçlerin ağırlığını
sırtımda taşıyabileceğim kadar

ama yok
bende o güç
beğenilmek bana göre değil

yarıda kalırsa diye
hiç başlamıyorum
sonunu beklemekten
yıldığım yorgunluğuma

belki de katlanamadığım
sadece sona erecek olması
başlanılan her şeyin


Baykal Kaanalp

[GooD aNd EvıL]

Çürük Armut
devlet, sorun çıkaran
bir kız çocuğu gibisin
nazın hiç bitmiyor
neden böyle yapıyorsun
anneciğim
eşek kadar kız oldun
hala haydutluk peşindesin

cebimden para aşırıyorsun
hiç utanmıyor musun?
sana yeterince
harçlık vermiyor muyuz?
bu gidişle babana
söyleyeceğim tek tek
yaptığın kurnazlıkları

hani olurda
ihtiyaç hissdersin
bi diyeceğim olmaz
ama sen öylemi ya
yediğin önünde
yemediğin ardında
hadi yalan de
neyin eksik? kızım

'ama anne ya
ben istiyor muyum? sanki
bu hayatı böylece
bomboş yaşamayı
her şey var
hiç bir şey yok
yemeğime bi tuz bile
atamıyorum
kendi başıma
sende böyle mi?
yaşadın,çocukluğuğnu
odun taşımadan
fırına
baban yokken kendi
pişirdiğin ekmekleri
kendin satmadın mı?
arkadaşlarına
pasta niyetine

kime çekmişim acaba?

armut dibine düşer tabi
çürük olsa bile


Baykal Kaanalp