Bir çiçeğin tabiata seslenemediği gibi

[ƒяαмвυαz]

BİLMELİSİN Kİ!!

bilmelisinki…..

duvarda asılı diplomalar insanı insan yapmaya yetmez,


bilmelisinki…..

aşk kelimesi ne kadar çok kullanılırsa anlam yükü o kadar azalır.


bilmelisinki…..

karşındakini kırmamak ve inançlarını savunmak arasında

çizginin nereden geçtiğini bulmak zor.


bilmelisinki…..

gerçek arkadaşlıkların arasına mesafe girmez,

gerçek aşklarında.


bilmelisinki…..

tecrübenin kaç yaş günü partisi yaşadığınızla ilgisi yok,

ne kadar deneyimler yaşadığınızla var.


bilmelisinki…..

aile her zaman insanın yanında olmuyor,akrabanız olmayan insanlardan

ilgi sevgi ve güven öğrenebiliyorsunuz,

aile her zaman biyolojik değil.


bilmelisinki…..

ne kadar yakın olursa olsunlar,en iyi arkadaşlar arasıra üzebilir,

onları affetmek gerekir.


bilmelisinki…..

bazen insanları affetmek yetmiyor,

bazen insanın kendisini affedebilmesi gerekiyor.


bilmelisinki…..

yüreğiniz ne kadar kan ağlarsa ağlasın,

dünya senin için dönmesini durdurmuyor


bilmelisinki…..

şartlar ve olaylar kim olduğumuzu etkilemiş olabilir,

ama ne olduğumuzdan kendimiz sorumluyuz.


bilmelisinki…..

iki kişi münakaşa ediyorsa bu birbirlerini sevmedikleri anlamına gelmez,

etmedikleride sevdikleri anlamına gelmez.


(alıntı)

[ƒяαмвυαz]

YALNIZLIK()


Gün gelir sokakta yururken bakarsın arkana arkanda kımse varmı yokmu dıye eve geldıgınde acarsın kapıyı bakarsın ıcerde kımse varmı yok mu dıye bazen saatlerce bakarsın cep telefonun ekranına bos bos keske calsa dıye dusunursun kendı kendıne ben neden yalnızım dıye gozlerın dolar o an bılgısayarı acarsın kendıne uygun huzunlu bı parca secersın (ben genelde tugba ozerk/ el gibi yi tercıh edıyorum ) sonra bır ıkı damla goz yası salarsın gozlerınden onları bırakırsın aksınlar dıye en azından acın bıraz hafıflesın dıye ama olmaz basaramassın aktıkca dusuncelerın artar huzunlerın cogalır sarkılar az gelmeye baslar sana sonra durursun masanın uzerındekı sıgara paketıne elını atarsın ama sıgaran bıle senı yalnız bırakmıstır o anda o an sımsekler cakar kafanda ben nerde yanlıs yaptımda YALNIZIM dıye dusunursun aglamak ıcın kendıne yüzlerce sebeb bulursun aslında senın sucun yoktur sadece hayat bazen cok acımasız oluyoda dıye kendını avutmayıda ıhmal etmessın o sarttır en onemlısı kendını avutacaksın sucu hep karsındakıne atacaksın aslında bu yuzden yalnıssındır hep kendını avutmaya calısırken haklı cıkardıgın ıcın ...

[ƒяαмвυαz]

SÖYLE BE CANIMIN İÇİ

Beni her şeyden çok mu seviyorsun; benim seni sevdiğim gibi
Bir an bile çıkmıyor muyum aklından; benim seni hiç unutmadığım gibi
Her anını benimle mi yaşıyorsun; benim hep seninle yaşadığım gibi
Yemek yerken karşında hep ben mi varım; benim seninle yediğim gibi
Sokakta dolaşırken yanındaki ben miyim; benim hep seninle gezdiğim gibi
Kitap okurken beni mi okuyorsun; benim seni okuduğum gibi
Film seyrederken beni mi izliyorsun; benim seni başrol yaptığım gibi
Söyle be canımın içi sen de benimle mi yaşıyorsun
Anla be canımın içi ben seni çok seiyorum...

[ƒяαмвυαz]

VEDA ZAMANI

Bir buğulu yağmur kaldı gözlerimde…
Sen giderken, ardından bakıp, usulca döküldü gözyaşlarım.
Bulutlar kıskandı bu gözyaşı yağmurumu…
Veda sözcükleri düşerken dudaklarından kalıverdim öylece sessiz…konuşamadım…
Sen de bilirsin ya hani, sevmem ben vedaları, her veda bir ölüm benim yüreğimde…
Gidiyorsun işte, başımı öne eğip öylece gidişini seyretmek düşmüştü gözlerime…
Acılar bekliyordu beni bir kez daha sevda sınırlarında, yalnızlıklar çevirecekti yolumu…
Ben kendi elimle çizerim de sonumu, ama sen ağlama, sakın ağlama okurken bu yaralı mektubumu…
Belki de her sevdanın sonuydu ayrılık, ağlamak düşerdi insana ayrılırken, görmedim çevirmiştin yüzünü…Ağlamışmıydın sen de??
Dokunamıyordum sana, ağlattıysam bitanem gücenme, kızma bana…
Yarım kalıyordum sensiz, gidiyordun bir daha hiç dönmemecesine…
Azrailin eline düşmüştü sanki ruhum, acı çekiyor ölemiyordum, üzerime hasret toprağı serpiliyordu bir mezara gömülürcesine…
Uykusuz *******e esir olmuştu gözlerim, ağır bir yük bırakıyordun kalbimde, binerken veda trenine…
Hoşcakal sözünü düşüremiyordun dudağından, ne bileyim belki de söylemek istemiyordun… sessizce gitmek istiyor, sadece bakıyordun…
Ne kadar gizlemeye çalışsam da, ben gözyaşlarımı tutamıyordum…
sen gidiyor ve ben ölüyordum…
Bir eski resim kaldı elimde..
Ve aşkımızın parçalanmış kırıntıları cebimde…
Sen duymasanda, ben resminle konuşuyordum her gece…
Sen yine sadece bakıyordun ya da ben, ben artık deliriyordum…
Yıldızlarla dertleştim *******ce…
Hani bir yıldız vardı ya, bak bu sensin dediğim, gariptir kaç gecedir onu da bulamıyordum yerinde…
O’da mı kırıldı bana yok! yok!!!!
Ya ben deliriyorum ya da ölesiye hasretim sana…!!!!

Alıntı

[ƒяαмвυαz]

AVUÇLARIMA KOYABİLİRSİN AŞKI


avuçlarıma koyabilir misin aşkı?
sensizken yalnızlığı kovabilir misin yanımdan?

üç dört günlük kıpırtılara aşk denilecek kadar azaldığında anlam herkesten daha aşıktım ben...seni anmadığım anlara küfredecek kadar aşıktım ben...

ama söylemedim
bilmedin
gelmedin

yüreğime hançer vurdum, aşkını hapsettim zindanlarıma, ne başkası girebildi ne de sen çıkabildin kapılarımdan...farkettim ki yalnızlık değildi beni esir alan aşktı,acıydı...

mutlu aşıklara imrendim hep, kıskandım çoğu zaman da...ayrılık da yoktu ki, hiç benle değildin ki bu daha acıydı belki de...

koyu karanlık bir de soğuk *******e senin yokluğunda eklenince yaşanır mı sanıyorsun hayat!

düşlerim intihar etti, umutlara rastlamıyorum uzun zamandır...
özlüyorum,istiyorum,dayanamıyorum...bencil olduğumu sanma sadece aşığım


_alıntı_

[ƒяαмвυαz]

KENDİNİ VURAN SOKAKLAR

kara gecenin içinde kara dost uzağında
uzun kaldın gecede sızlar usul usul dargın
belada gece ortasında susuz yangın tarafında kaldım
affın olmayacak paslı çivilerin yeri hala paramparça
adına bir kan bağı koymıuşlar hep yakın hem uzak
adına bir dost pususu bir kardeş pususu bir can kurşunu dedim
bastım bağrıma iyileşmez taraflarını
yaşamakla ölüm arasında kaldım sende
karar vermek zorluğunda
canım yanıyor canım
bu kez denizlerin kudurmasını beklemedim
gitmende bu kez toplamadım düşen parçalarımı
bu kez kalleş tarafından öpemedim
üst üste fışkıran öfkelerimi topladım inatla arkandan
kendime gömüldüm bakarken sana el sallarken
her adımında uçurum kenarlarında bekledim
gözlerim hep puşt pususu bekler oldu
ardında
bu kez kapım çalınmayacak sen adına dirhem dirhem azalsamda dost yüreklerinde
hani kör pencerelere ölüm bırakılır
hani karanfil kokulu slmlar gelir uzaktan
sofran sen kokar gözlerin dost kokar
olmadı
yakıştı ihanetlerin sana bu kez
kardeşçe oldu bu ihanetin
gözü yaşlı oldu bu kez
bu kez bedelini gözlerine bakarak ödedim izlerinin
eğilmeden bükülmeden
kaçakçısı olmadan yüreğinin
hani ben nasıl sana küseyim nasıl cana kana küsülür
şimdi demiyorum kardeşim
karaçiğerleri kararmış sana baktığım kentin
kendini vuran sokaklar gibi
ağlayanların gözyaşlarıda sağolsun
anahtar ile açılan kapılar gibi
yoktun yanlız karşılandım
yanlızlığı seviyorum kardeşim
göremedim okudum seni
yakıştı be kardeşim
karanlığın basmadan
hoşçakal kardeşim

[ƒяαмвυαz]

GİTTİ(K)M.BİTTİ(K)M.

Gitti(k)m.
Bitti(k)m.

Bak maceranın sonuna geldi(k) işte. Bitmez dediğim herşey güzel şey bitti hayatımda. Gitmez dediğim her güzel insan gitti yaşantımdan. Bense kanadım sadece. En çok da sana kanadım.


Gitti(k)m.
Bitti(k)m.

Bir garip kaldı buralar. Mutlulukla acı arası kaldı. Uzak zannettiğim anılar yaramı kanattı. Bense kanayan yaramı durdurmaya çalıştım fakat nafile! O, ısrarla daha çok kanadı. En çok da sana kanadı.


Gitti(k)m.
Bitti(k)m.

Hazır değildim olanlara... Zaten ne zaman hazır oldum ki ayrılıklara? Gönderdiklerim gelemiyor bir daha buralara. Örtüyor ayak izlerimi kum yağmurlarla...


Gitti(k)m.
Bitti(k)m.

Acılı değilim artık. Unutmayı öğrenmek zorunda kalmadım çünkü. Yaşamdan ölüme kadar sürecek sandığım sevgimi bıraktım, arkasından bile bakmadım.

[ƒяαмвυαz]

AŞKTIR ADIM

Adım ben sadece, adım sen, adım hiç, adım kaos, itirazsız bir mahkumiyetin devrimciliği, meydanlarda iki parmaklı özgürlük ateşi, yastığıma düşen terin anatomisinde aradığımı bulma sevinci adım, göğüs uçlarında ölen çocukluğumun hayali adım...


Bakışların, yüzünün yamaçlarından gözlerime her indiğinde yeniden doğdumdur adım, sperm sperm akıyorken zaman; ihtilal kuyularına attığın nefesimdir adım...

Sustuğum her yerde, onunla kaldığım her şeyde, papatya kokusuyla her düşüme yayılan kadınıma armağınımdır adım....


Yeni Doğuştan,
Denizden,
Melteminden bana kalanlardır adım.

Alnımı dayadığım seccadenin resmidir adım, dokuza bölünen ölüm koridorlarında sana hesap vermektir adım...

Bana beni veren sana adamaktır kendimi, adım...

Aşktır adım....

[ƒяαмвυαz]

BENDESİN HİÇ BİŞEYİN OLMADIGI KADAR

Ağır ağır indi merdivenlerden, yüreği yerinden fırlayacakmış gibi çarpıyor, elleri titriyor,gözleri sevdiği kadını arıyordu, sonunda gördü onu kalabalıkların arasında,gülümseyerek geliyordu kendisine, oda gülümsedi,
her şey o gülümseyişte gizliydi.
…………………………
“N’aber?
Merhaba!
Nasılsın?
İyiyim, ya sen?
İyi işte..”

Kanıyor şimdi avuç içlerim
Sarılıp öptüğün günü anımsadıkça
Gel diyorsun can, yenilmeden yollara
Biliyorsun ki geleceğim yar
Ölüm bizi ayırmadıkca

…
Bir rüyamız var seninle
Uzanıp yemyeşil çimenlere yan yana
Başın göğsümün üzerinde
Yoldaş olmak yıldızlara
…
Nerdesin şimdi yarim?
Uzandın mı yıldızlara
Tuttun mu güneşin yapraklarını

Susturdun mu hasret türkülerini,
Yazıyor musun vuslata dair satırları,
Ellerimi kavrayıp, önce dolaştırıp yüzünde
Öpüyor musun avuç içlerimi…
…
Açtın mı sonuna kadar sevda durağının kapılarını
Uykusuz geçirdiğin sabahın ardından
Selamlayıp erkenci işçileri
Şafak vakti düşüp yollara
Fırlamasın diye yerinden yüreğin
Ellerini bastırıp üzerine
Yaklaştıkça bana sayıyor musun adımlarını
…
Gözlerin saatinde
Kulağın her an çalacak telefonda
Farkında bile olmadan
Ne giyindiğini üzerine çıkarken odandan
Yürüyor musun yoksa uçuyor musun
Yüreğinin attığı yöne sevda başkentinin karlı sokaklarında
…
Vakit geldi belki de şu an sende
Karşılıyorsun beni sevda durağında
Gülümseyip hafiften elini koyuyorsun omzuma
“Merhaba “ diyorsun
Kondururken ilk buseni yanağıma
“N’aber” diyorum titreyen sesimle
Kulağında yankılanıyor “Altın Hızma”
…
Sus diyorsun belki de
Ellerini götürüp resmimin dudaklarına
Beni baş başa bırak senle dolu anılarımla
Yaslıyorsun başını hayalinden hiç eksilmeyen omuzlarıma
Titriyor için hasretin ateşiyle
Sarılıyorsun ısınmak için
Hiç çıkaramadığın hırkana
…
Kızarıyor belki de yüzün
Seni ilk öptüğüm anı anımsadıkça
Ayıp oluyor diyorsun üzülüyorsun hem de
Sevdayı tadamayan
Zavallı kardan adama
Dönerken başım öpüşünün hazzıyla
Sen gülüyorsun hafiften çocukça saflığıma
…
Aldırmadan yağan kara
Dondurucu soğuğa
Ellerin ellerimde
Dolaşıyorsun sevda yollarında
Yanımda olmanın coşkusuyla
Ürperiyor için gitme vakti yaklaştıkça
Diyorsun ki;
“eyvah yine oluyor akşam
Döner mi gecem sabaha sen olmadan yanımda”
…
Ağlıyorsun belki de
Dilinde türkülerimiz
Yüreğinde hasretinle
Yeminler ediyorsun vazgeçmem senden
Ölüm gelmeden canıma
Ellerin kalkıyor semaya
Kavuştur bizi diye yalvarıyorsun Mevla’ya
…

Belki de geldin yanımdasın
Gideriyorsun çöl susuzluğunu
Sevdanla kavrulan dudaklarımda
Kolların sarılmış boynuma
******* kavuşurken günışığına
Islanıyorum bir damla gözyaşınla
Ama diyorsun ki yasak ağlamak
Sevda mabedinde
Bak vuruyor saatler vuslata
Ne olur gitme kal bir ömür yanımda
…

Neredesin şimdi yarim
Ellerin yanaklarında gözlerin uzaklarda
Beyninde canlanan anılarla
Sana doyamadığım
Hangi zamanda

Her nerede olursan ol biliyorum ki;
Yaşadığın her anda, aldığın her nefeste
Benimlesin yar!
…
Biliyorum ki!
Bendesin;
Hiçbir şeyin bende olmadığı kadar..!


(Şimdi anılarımızı yükleyip yıldızlara, gidiyorum o güne, seni gördüğüm ilk güne, biliyorum ki...ordasın bekliyorsun beni, o çok sevdiğim gülüşünle...) ( ALINTI)

UMUT GÜL
ben çok etkilendim okuduğum an sizlerlede paylaşmak istedim umarım sizlerde beğenirsiniz...

[ƒяαмвυαz]

LAYLOM AŞKLARA


Laylom muş sevgin uğramamış ayıplar utanmalar semtine senin sen diyorum çünkü ne artık biricik aşkımsın nede canımsın sadece boş gecen hayatımda yaptığım en büyük hatasın aşağılıklık birisin insan oğlunun ne kadar acımasız olabileceğini öğretin ben senden sonra artık sevmedin sevemedin öyle derin yaralar acmışın ki kapanmıyor seviyorum diyen herkesi yine yalan diye inanmıyorum sevemiyorum ben artık hayat sadece boş boş nefes almak vermek evden işe işten eve kimseyle konuşamıyorum da artık yazıyorum vakit buldukça msn adresimi istemişin hafta sonları bazen o adı betasıca her karışı acı dolan semtime geliyorum sakın yanlış anlama senin için değil sadece acılar ve öfkem azaldığı zaman gelip gezip tekrar doluyorum asla seni görmek değil zaten artık elerin kadınısın zengin birisin altında araba cebinde para mutlusundur umarım düğünün olduğu yeri yıkmışlar yol geçecekmiş bana acı veren en önemli yeri kaybediyorum üzüldüm senin evlendiğin mekan yok artık
Bana en çok koyan senmi gönderdin bilmiyorum inanıyorum ki sen göndermişindir son darbeyi vurmak için felç etmek için can çekişeyim ölmeyim diye düğün davetiyeni gelmez sandın belki yada gelirde bir köşede bakıp bakıp gider sandın ama sana son bakışım olacaktı nasıl kacırırdım bu anı hemen koşup bir ceyrek altın aldım bir çeyrek altın bile değerin yoktu ama adet yerini bulsun takıda arkadaşlar önüme gecsede ben altını takacaktım sana sonum olsada takacaktım o taptığın parayı sana verecektim belki fazla olursa takılan altın daha mutlu olursun diye takacaktım ve son kez gözlerine bakacaktım ama ben baktığım halde sen bakamadın gözlerime titredin kaçırdın gözlerine elimi uzatım elim boşta kaldı ve iki adımla uzaklaştım yanından hayatından sakın bir daha haber gönderme bana arkadaşlarınla benim ‘deniz’ adında birini tanımı yom artık msn adresimi istemişin arkadaşın görünce söyledi yazık ben kimliğimi yetirmişin ne msn si