Melih Coşkun

[GooD aNd EvıL]

Bugün Kendin İçin Birşey Yap

.......Bu gün sadece kendin birşey yap. Hayatın erken büyüttüğü her çocuktan birer kağıt mendil al mesela. Bir yavru kedinin başını okşa ürkütmeden.

.......Kendi vicdanınla hesaplaşmak için değil ya da günahlarını azaltmak için Tanrı’nın huzurunda. Yüreğinin saklısındaki insanı hatırlayabilmek için yeniden.

.......Zaman ve mekan gözetmeksizin herkesin içinde bağıra çağıra söyle sevdanı uykusuz *******inin hesabını sorarcasına...

.......Uzun uzun gözlerinin içine bak insanların, hiç kimsenin tanıdıklarına bile selam vermediği kalabalık caddelerde yürürken. Gözlerin utandırsın bakışlarını senden kaçıranları.

.......Merhaba de insanlara, yanıt vermeseler de sana. İster pejmürde kılıklı bir evsiz olsun, ister kendini yeryüzünün sahibi zanneden kalın enseli bir züppe. Hatırlat onlara sıcak bir merhabanın ırk ve sınıf tanımayacağını.

.......Sadece aynı havayı soludukları ve aynı güneşte ısındıkları için günaydın de insanlara. Anlat onlara sebepsiz yere sevebilmenin ne demek olduğunu. Gökyüzünü maviye ve ağacı yeşile boyadığı için değil sadece insan olduğu için bu sevgiye hakkı olduğunu nefes alan her canlının...

Bugün sadece kendin için bir şey yap;
Çıkarsızca sev bu dünyayı
'sev sevebildiğin kadar'

2006

[GooD aNd EvıL]

Bugünlerde Hayat...

Koskoca bir çelişki şu hayat,
Hüzün makamı çalarken bir keman şehrin kaldırımlarında
Radyoda en neşeli şarkılar...
Yahut kaybetmiş bir adama anlatılan
Zafer hikayeleri gibi

Ah ömrüm, geçtiğimiz bütün duraklar yalanmış oysa
O duraklarda düşlerine giden otobüsü bekleyen
İstanbul bakışlı kızların parıldayan gözleri yalanmış

Bütün buluşmaları erteliyor şimdi hayat
Ağaçlar her zamankinden erken döküyor yapraklarını
Yıllardır görmediğin bir dostun ölüm haberine çaldığı zaman telefonlar...

Kızmayın bana dostlarım
Ne yüzünüzü unuttum hiçbirinizin
Ne silindi kulaklarımdan dost sesiniz bir an olsun

Kızmayın ne olursunuz,
Bugünlerde hayat
Kendi acılarımın yasını tutacak kadar bile
Bırakmıyor kendimi bana...


2006

[GooD aNd EvıL]

Buralarda İnsanlar

Buralarda insanlar,
Bulduğu her lokmaya şükredecek kadar vefakardır
Ve namusludur alın terini ayaklar altına almayacak kadar
Bu yüzden buralarda insanlar bazı akşamlar aç yatarlar.

Buralarda şairler,
Yıldız kopartırlar annelerinin saçlarından
Darağaçlarının dökülen yapraklarını toplarlar şafaklarda
Bu yüzden buralarda şairler bazı ******* hiç uyumazlar.

Buralarda çocuklar,
Çocuk gibi yaşayamazlar genellikle
Sevinçleri çalınmıştır çünkü onların
Kısacası buralarda her çocuk biraz erken büyür
Erken ölen insanlar gibi...

Buralarda kadınlar,
On beşinde yasak hayaller kurarlar
(ki kendi başlarına yapmalarına müsaade edilen tek şeydir bu)
On altısında gelin edilirler
On yedisinde yeni hayatlar yaratırlar kendi tutsak bedenlerinde
Aşk çağında aşka küfredercesine...

Bense buralarda daha da yalnızım her zamankinden
Bütün şehirlerden daha da kalabalık olmasına rağmen bu şehir...

Melih Coşkun

[GooD aNd EvıL]

Bütün Camlarını Yumruklayarak Kırabilirim Bu Kentin

Bu akşam
Bütün camlarını
Yumruklayarak kırabilirim bu kentin
Bütün duvarlarına yazabilirim kahrolsun diye
Kahrolsun tüm inandıklarım
Kahrolsun değer verdiğim ne varsa
İnip deniz kıyısına
Sahildeki bütün taşları atabilirim denize
Sonra çıkarıp
Başıma bela olan bu beyni ve yüreği
Atabilirim derin karanlık sulara

Ey karanlık sular
Böyle daha güzelsiniz bu akşam
Yarın maviye dönünce kaybedeceksiniz güzelliğinizi

Ben bu akşam bu sahilde
İyiye ve güzele olan inancımın tükendiği bu yerde
Usanmadan bakıyorum
Karanlık göklerdeki
Kızıl bulutlara

Af diliyorum bu akşam
Tüm sevdiklerimden
Sadece sevdiğim için onları
Af diliyorum
Ağladığım için onlar için
Af diliyorum
İnandığım için
İyiye, doğruya ve güzele...

6 Kasım 2002
23: 05

Melih Coşkun

[GooD aNd EvıL]

Bütün Köşe Başlarında Bekliyor Aldanmışlık

Bütün köşe başlarında bekliyor aldanmışlık
Kayıp ümitler mezarlığıdır artık yeryüzü
Kurumuş çeşmenin suyu
Bir zamanlar hayatı yudumladığımız...

Kuşun uçuşuna aldandık
Özgür sandık kendimizi
Aldandık bir gülümsemeye
Aşık olduk hiç yoktan

Sahte devrimler yarattık beyinlerimizde
Takvim yapraklarından silinmişti oysa
Bütün Ekimler

Küçük mutluluklara aldandık
Hüzün denizinde küçük bir adaydı oysa mutluluk...
Aldandık dünyadaki altı milyar insanın kalabalığına
Unuttuk her seferinde yalnızlığımızı...

Biz aldandıkça
Çoğaldı aldatanlar gitgide
Karaborsaya düştü umut
İnanç satılır oldu bit pazarında...
Kalabalıklaştı giderek dünya
Ve azaldı payımıza düşen düşler
Azaldık
Aldandıkça...

17 Ocak 2003
23: 52

Melih Coşkun

[GooD aNd EvıL]

Bütün Soruların Yanıtı Vardı

Bütün soruların bir yanıtı vardı elbette
Ayyaşın içmek için bir sebep yaratması gibi

Belki sadece şiir yazmak için sevebilirdi insan
Ve yaşayabilirdi sadece bunun için

Mesela aç uyuyabilirdi kimi akşam
Tok yatabileceği akşamları düşleyerek

Sadece sevmek için yazabilirdi bu şiiri
Yaşamak için yahut
Ölebilirdi yahut gerektiğinde sevdası uğrunda

Sınırsızca
Dur durak bilmeksizin koşabilirdi
Uçurumda olsa yolun sonu...

Melih Coşkun

[GooD aNd EvıL]

Bütün Suç Sonbaharın

Böyle olmak istemezdim
Hep hüzünden bahseden
Güleç yüzlü bir çocuk gibi
Gülümseyerek bakan acıyan yanlarına

Bu keder bana
Armağanıdır düşen sarı yaprakların
Belki hiç çıkmayacak bir doğum lekesi
Belki ağır bir yük sırtıma yüklenmiş
Onun içindir kendimi
Hayatın hamalı belleyişim

Belki sadece aşktan söz edebilirdim sana
Kendi güzel günlerimden
Evimin bütün odalarına girdiğinden güneşin
Sadece kendi sıradan kederlerimi anlatabilirdim sana
Bireyin kurtuluşunu falan...

Böyle olmak istemezdim ben de
İnan bana
Bütün suç sonbaharın...

2004

Melih Coşkun

[GooD aNd EvıL]

Bütün Şarkıların Güzelleştiği Bir Anda...

Bütün şarkıların güzelleştiği bir anda
Çıkacaksın karşıma
Ağız dolusu söyleyeceğim seni ömrüm boyunca

Aniden bastıran kar gibi
Saracak ellerin bir anda her yanımı
Eksik kalan yanımı tamamlar gibi

Ömrüme tırnaklarımla kazıdım adını
Ölümüm
Ya senden olacak
Ya da sensizlikten...

2004

Melih Coşkun

[GooD aNd EvıL]

Büyüdük

Büyüdük bugün
O eski resimlerde gülen çocuk yok artık
O sokak artık eskisi gibi
Uzun görünmüyor,
Sihrini kaybetti artık
Büyümek hürriyeti.
Çocukluğumun şehri değil bu şehir
Bu sokaklar, bu bahçeler
Çocukluğumun dünyası değil artık bu dünya
Dünyada büyüdü benimle birlikte
Büyüdükçe kaybetti güzelliklerini

Bu daracık şehir İstanbul değildir artık
Yürüdüğüm sokaklarda çocukluğum yok

Büyüdük bugün
Çoğaldı gözyaşı döktüğümüz mezar taşları
Büyüdük ve gurbeti gördük bugün
Büyüdük bugün
Büyüdük ve
Türkü söylemeyi öğrendik.

Bu şehir İstanbul değildir
Ve o resimlerde gülen çocuk ben değilim artık...

23 Eylül 2002
21: 59

Melih Coşkun

[GooD aNd EvıL]

Büyüdüm İstanbul Kadar

Bir sabah
Çok erken gideceğim
İstanbul en derin uykusundayken
Duymayacaksınız ayak seslerimi hiçbiriniz.

“Gitme” diye seslenecek ardımdan annem
“Daha çok küçüksün”
“Büyüdüm Deniz kadar” diyeceğim
Artık demir almalı
Kızıl gövdeli teknemle güneşin doğduğu yere

Bir sabah çok erken çıkacağım yola
Kuşların bile haberi olmayacak.

“Gitme” diyecek ardımdan babam
'Daha çok küçüksün'
'Büyüdüm Erdal kadar” diyeceğim...
Ne yarım asır yaşamak gerekli
Ne de yazılmış ve yazılacak olan
Bütün kitapları okumak
Çözmek için yaşamın anlamını...

Bir sabah
Çok erken gideceğim
Haydarpaşa’da bir tren düdüğü uğurlayacak beni
Marmara, binlerce yılın sancısını taşıyan yaslı gözleriyle
Bakacak kızıl gövdeli tekneme
Ağır ağır yol alırken
Güneşin doğduğu yere...

“Gitme” diye seslenecek ardımdan biri
“Büyüdüm İstanbul kadar” diyeceğim ona...

2005

Melih Coşkun