Mehmet Bicik

[GooD aNd EvıL]

Yanıma Gel

Bigadiç’ten çay akar.
Güzele herkes bakar.
Baygın bakma sevdiğim,
Bakışın canımı yakar…

Yanıma gel, yanıma.
Kan damlar yanağıma.
Seviyorum, yâr seni.
Hem dinime, imanıma…

Bigadiç.. Gören bilir.
Kızları çok cilvelidir.
Gel Yârim konuşalım,
Aşkın beni delirtir…

Bigadiç’ten geçersin,
Yayla suyu içersin,
Fazla bakma sevdiğim,
Sinemde yâre açarsın…

Yanıma gel, yanıma.
Kan damlar yanağıma.
Seviyorum, yâr seni.
Hem dinime, imanıma…

15 Nisan 1998, Malatya

Mehmet Bicik

[GooD aNd EvıL]

Yâsemen'e Mektup

Senin yoluna ömrümü adadım,
Seni sevdiğimi bilmedin, Yâsemen! ...
Vuslat için ağladım *******ce,
Gözyaşlarımı silmedin, Yâsemen! ...

Gece gündüz peşinden koştum,
Yüzüme bir kere gülmedin, Yâsemen! ...
Bekledim seni gözüm yollarda,
Cesâret edip te gelmedin, Yâsemen! ...

Kalbimi yalnız sana verdim,
Nimet bilip te almadın, Yâsemen! ...
Gönül köşkümü sana hazırladım,
Gelip te içinde kalmadın, Yâsemen! ...

14 Mayıs 1998, Malatya

Mehmet Bicik

[GooD aNd EvıL]

Yazıklar Olsun

Geçsin bu günler,
Bitsin gördüğüm rüyâlar,
Yok olsun kurduğum hayaller,
Hayallerimi yıkana yazıklar olsun…

Bitmez vaatlerle kızını sevdirene,
Sonra da yüzüstü bırakıverene,
Orada burada dedikodular yapana,
Bizi ayırana yazıklar olsun…

Dışardan iyi görünüp içerden vuran,
Saman altından su sızdıran,
Menfaati için şerefini satan,
Tüm iki yüzlülere, yazıklar olsun…

Mehmet’i yaktı kızların *********i,
Düşmanların başına olsun darısı,
Bigadiç kızlarından bir tanesi,
İşte o kıza yazıklar olsun…

10 Eylül, 1994 Kırca

Mehmet Bicik

[GooD aNd EvıL]

Yine Bana Döner misin?

Aradım diyâr diyâr ilk yârimi,
Harcadım bu uğurda bütün varımı,
Ayaklar altına alsam gurûrumu,

Yine bana döner misin?
Seni seviyorum, der misin?

Gurbet ellerde yalnız kalsan,
Türlü türlü düşüncelere dalsan,
Seni ne kadar özlediğimi bilsen,

Yine bana döner misin?
Seni özlüyorum, der misin?

Geçeceğin yollara güller sersem,
Gül sinelerini bir ben dersem,
Geçmişte olanlardan özür dilersem,

Yine bana döner misin?
Bir tek beni sever misin?

10 Nisan 1997, Ş. Karahisar

Mehmet Bicik

[GooD aNd EvıL]

Yoksa Hâtırâlarda Kalmıştı Şimdi Adım

Duygular sel olup her gün çağlamakta,
Rahatlık bulurum tenhâda ağlamakta..
Kızım Ahsen beni hayata bağlamakta,
Yoksa hatıralarda kalmıştı şimdi adım...

Gönlüm kırıldı, tâmir olmaz bu yara,
Bilmiyorum naparım, düşünüyom kara kara,
Ne yapsam derdimi anlatamam yâre,
Çırpınsam dursam da duyulmaz feryâdım...

Mutsuzluk insanın hayatını bitiren ur,
Çıkamam el içine kalmadı onur-gurur.
Bu ayrılık beni tâ canevimden vurur,
Kalmadı şu âlemde tuzum - tadım...

Duygular sel olup her gün çağlamakta,
Rahatlık bulurum tenhâda ağlamakta..
Kızım Ahsen beni hayata bağlamakta,
Yoksa hatıralarda kalmıştı şimdi adım...

4 Temmuz, 2005 Pazartesi
Burhaniye 13:50

Mehmet Bicik

[GooD aNd EvıL]

Yol Ayrımı

Dostlarla yollarımız ayrıldı bir bir,
Onun için yorgunum, üzgünüm…
Kâlbim yanar, yüreğim kavrulur,
Belirsiz oldu gecem, gündüzüm…

Çektiğim dert ızdırap, çile,
Kaderin elinde oldum bir oyuncak…
Kimin bedduâsını aldım ki böyle,
Bir ömür hep ağlamakla geçecek…

Varsın dostlarım unutup gitsinler,
Günle birlikte ne dostluklar doğar…
Sevenlerim şunu çok iyi bilsinler,
Gönlüm kendine daha kimleri bağlar…

20 Nisan 1997, Kırca

Mehmet Bicik

[GooD aNd EvıL]

Yol Türküleri

Gurbetten sılama,
Giderim bazı bazı…
Ne kötü yazılmış,
Benim alnımdaki yazı…

Balıkesir’den Bigadiç’e,
Giderim içe içe…
Sevilerimi zebil etti,
En sevdiği ölesice…

Bigadiç’ten Kırca’ya,
Giderim yaya yaya…
Ben yârimden ayrıldım,
Dayanamam bu acıya…

2 Ekim 1998, Eğribel

Mehmet Bicik

[GooD aNd EvıL]

Yolsuz

İstediğini yapan, istemediğiyle karşılaşır.
Bir hayat kuralıdır bu, böyle biline…
Tertemiz bir hayat sürerken, sonra şaşır.
Sahip olamamak zormuş eline, diline, beline…

Nefsine ipi kaptıran, kurtaramaz ne yapsa.
Rezil rüsvâ olur, hayatı kayar gider…
Kaderde yazılan acı, gözyaşı, ızdırapsa,
Düzensiz hayat düzelmez, var olan ayar gider…

Yönünü kaybedene hiçbir pusula kâr etmez.
Yolsuz için her yol, çıkar artık uçuruma…
Âr damarı çatlayan, hiçbir şeyden âr etmez.
Uydurur kendini her ortama, her duruma…

Allah’ım sen koru bizi, ârsızların şerrinden.
Tertemiz bir hayat ver bize, umutlu bir gelecek…
İlhâm bırak kâlbimize, gâip hazinelerinden.
Bir de dost ver, sırra vâkıf olup halden bilecek…

5 Temmuz 2006, Burhaniye

Mehmet Bicik

[GooD aNd EvıL]

Yorgun Avcı

Yolunu kaybetmiş bir avcıyım dağda,
Çıkamam düzlüğe yorgun düşmüşüm…
Kızartılmaya hazır bir balığım ağda,
Yemleri görünce oltaya üşüşmüşüm…

Ağarmaz tan yeri dağlarım hep duman,
Karanlık bastırdıkça daha da bastırıyor…
Dönemem pâdişah verse de fermân,
Aklım ağzımı gönlümü susturuyor…

Açıldım uçsuz bucaksız denizlere,
Boğulup sonsuzluğa gitmek isterim…
Birden bakınca solmuş benizlere,
Mâzimi hatırlar içmek isterim…

17 Temmuz 2002, Burhaniye

Mehmet Bicik

[GooD aNd EvıL]

Yörük Güzeli

Giymiş üzerine şalvarını,
Çekmiş önüne peşkirini,
Değiştirmez hiç şeklini,
Canımın içi, Yörük Güzeli…

Eline kaşığı aldığında,
Oynar düğünde, bayramda.
Hemen, bakır çaldığında,
Duramaz yerinde, Yörük Güzeli…

Aldırmaz hiç, havlamasına itin.
Onun geçim kaynağıdır tütün.
Kendisini işe verir büsbütün.
İşini bilir, Yörük Güzeli…

Yazın çalışır bahçede, tarlada.
Arası çok iyidir, sevdiği yârla da.
Kış geldiğinde oynar karla da,
Zevkini bilir, Yörük Güzeli…

Yârinden gelen mektubu okur,
Kışın boş durmaz, kilim dokur.
O, buram buram Anadolu kokur,
Bir sevdâdır, Yörük Güzeli…

Düşmez elinden oyası, nakışı.
Bir başkadır, konuşması, bakışı.
Çok içtendir sevgiliyi yakışı.
Yakar bakanı, Yörük Güzeli…

Mehmed’im vuruldu bir güzele.
Kurudu gitti, döndü bir gazele.
Uğrunda yandığı güzel bir kız ola,
İşte bu kız: Yörük Güzeli…

17 Ekim 1994, İstanbul

Mehmet Bicik