Kudret Alkan

[GooD aNd EvıL]

Ölümle Sen

Artık nefes alamıyorum.
Bir gün elbet düşüp öleceğim.
Tek dileğim bir kere daha dokunmak.
Ellerimle ellerini mühürlemek.
Gözlerinle yüreğimi dans ettirmek.
Notalarla sevişen bir şarkı olmak.
Bedenimle bedenine karışmak.
Yastıklar ıslak ve yorgun.
Umut bana yanaşmıyor.
Günler kendilerinden sakınır.
Sabahımı akşamlar kovmuş.
Yüreğine yağmur gibi düşmüşüm.
Kör olmuşum, yaşamın döşeğinde.
Yataklarda hala dudak izlerin.
Senin yerine öptüğüm resimler.
Fotoğrafta parlayan sevincimiz.
Tuhaf bir serseri oldum.
Kaldırımlar beni taşıyamıyor.
Ruhuma can gibi işlemişsin.
Gözlerim gözlerine hasret.
Şimdi ölüme gidiyorum.
Her şey otopside belli oldu.
Ölüm nedenim aşkmış.
Hani unutup da gittiğin.
Hayatın dışına attığın.
Artık yalnız değilim.
Çünkü içimde sen varsın.

Kudret Alkan

[GooD aNd EvıL]

Ölümsüz Aşk

Ölümsüz Aşk
Ben seni içimde yaşatmayı özlerdim.
Seni kendime ekleyerek yarım olanı tamamlardım.
O elektrik dolu bedenlerimizde renkler yaratırdım.
Renklerden ayrı iken sarıldığım o gök kuşağını da! ...
Halkalar yüreğimi sardı, renkler harflerini yüreğime kazıdı! ...

En acı anımızda mutluluk ırmağına inebiliyorduk.
Sıkıcı yaşamda, sıra dışı bir geçiş kapısıydık biz.
Akşamlardı bana iki duyguyu yaşatan.
Ayrılığın, bütünleşme dünyamıza olan katkısı.
Son öpücükle yüreğimizin birleşmesi.

Gözlerimle fısıldardım o sınırsız yüreğine...
Çünkü ben sonsuzluğu gözlerimde yaşadım.
Onlarda kirletilemeyecek bir dünya taşırdım.
Bizim ayrılığımız imkansızdı.
Sonunda başardık o imkansız olanı.

Kemanlar çığlık atarak anlatamaz bizim duygumuzu.
İki beyaz güvercin de bizi barıştıramaz.
Tek ölümsüzümsün, benden sonraki bedenlerimde.
Davetlimsin yalnızlaşacak kaderinde.

Ellerin en büyük cesaretti bu hayatta.
Yükseklik korkumu aştım uçurumların yukarısında.
Birlikte öğrendik o felsefeyi biz.
Adı “Ya benimle benle, ya da bensiz yine benle.”

Bir melodide ya da şarkıda bile, büyüktü yaşadıklarımız.
*******deki hayallerim en büyük pusulasıydı bu aşkın.
Sana yeminimden de öte tek bir sözüm var.
Aşk olmasaydı ölüm bir anlam ifade etmezdi.
Şayet etseydi; ölümsüz aşk olmazdı.

(09/09/2002 Kudret ALKAN)

Kudret Alkan

[GooD aNd EvıL]

Ölümü Geçince

Ölüm seni var etse,
Kuyumda cinayet işlerim.
Hakime kafa tutan halimle.

Hiçbir daktilo bu aşkı yazamaz.
İçindeki mürekkepler taşıyamaz
Ben de taşıyamam.
Sen ölümü geçince.

Kudret Alkan

[GooD aNd EvıL]

Ölümü Yenmek

Gözlerim sonbaharı tutuyor.
Ilık bir bayram geliyor.
İnsanlar olmadıkları kadar sıcak.
Sanki bir yerde felaket kopuyor.
Acılardır, bizi bize bağlayan.
Bir parça hasrettir, sevginin ardına düşen.
Sevgimle seni kovalamak.
Doruklarla yakın olmak.

Üşüyorum şimdi en derinden.
Bir parça ekmekle tutunduğum hayat.
Bir damla göz yaşlarımla çözdüğüm hayat.
Şimdi gözlerimden dünyalar dökülüyor.
Her birinde seven ve sevilen.
Her sevende yaşamı geçen.
Her sevilende ölümü yenen.

Kudret Alkan

[GooD aNd EvıL]

Ölümün Benliği

İnancım bir yere tutunamaz.
Gözlerim yüreğim gibi.
Onlar da kalabalık.
Güneşin içinde günah gibiler.

Yaşamak, yaşanmışlık için.
Tekrar, bedenimi kaplaman için.
Alçı gibi ruhuma.
Bir defa daha öpmen için.

Gün, karanlığa bulanmış.
Gözler ışıksızlık içinde.
Feryadım dağlardan üstün.
Yüreğinin içindeki şehirlere doğru.

Dön bak kendi kollarına.
Beni sarmış mısın?
Kollarım yarına hakim değil.
Zaman aşkıma muhtaç.

Ellerim yarını süpürmüyor.
Yine içimde kalmışsın.
Sensin, yüreğimin engin denizi.
Yollarımın yaşam olduğu.

İşte yol, işte hayat.
Sensizlik,
Tıpkı ölümün benliği.

Kudret Alkan

[GooD aNd EvıL]

Ölümün Voltası

Bir lambanın etrafında dönen,
Karanlık bir simaydık.
Gözlerinin yerine,
Kırık aynalar vardı.

Acı, kendi kendini yansıtıyor.
Korku içinde, yüreklere doluyor.

Seni nasıl reddederim?
Yaşamım seni sayıklarken,
Sensiz nasıl ölebilirim?

Tortu gibi karanlığa çöküyorum.
Bendeki ışıklar tükendi.

Bak işte sevgilim,
Yıldızlar birbirini gözetliyor.
Ben de onlar gibiyim.
Seni uzaktan seyrediyorum.

Benimkisi süslenmiş bir yüz değil.
Yüreğim yanaklarımdan akıyor.
Kırmızıyı tutmalısın,

Hatıralar yola gelmiyor.
Senin için, gözlerime sevinçler ektim.
Belki bir gün gelirsin.
Yabancılık çekmeden,
Yüreğimle yeniden tanışırsın.

Şimdi yarı açık bir ceza evinde,
Bahçelerle konuşuyorum.
Yeni doğacak çiçeklere,
Senden bahsediyorum.

Gel yanıma sevgilim.
Senin için ayrılmış odaya,
Ve kırık pencerelerimi onarmaya bak.
Çünkü bir gün,
Sen de geçmişe bakabilirsin.
Akıp giden zamana karşı,
Ölümün voltasını çekebilirsin.

Kudret Alkan

[GooD aNd EvıL]

Ölümün Yarısı

Ölümün yarısına vardım.
Tıpkı elmanın iki yarısı gibi.
Kelimelerin orucunda,
Tencerede aşkı pişirdim.

Şimdi iki çorba gibiyiz.
Ekmeğin şöleninde,
Birbirine tutunan iki lokma gibiyiz.

Kendine bir adalet kurmuşsun.
Aşkı yasak ilan etmişsin.
Bana sırtını dönmüşsün.

Gözlerine sessizliği sürmüşsün.
Sözlerinden ağlar oldum.
İki kaşıkta yaşayan,
Çaresiz bir güneş oldum.

Bugün senden kalma yıldızlara rastladım.
Anladım ki,
Gün ışığına boyanmışsın.
Karanlığı kendine,
Azılı bir dost yapmışsın.

Bilirim,
İçinde yaşayan pişmanlıkları.
Bana geri dönme çabalarını.
Havada vurulan güvercin gibi olduğunu.
Kanatlarına ayrılıklar taktığını.
Ve bir inat gibi,
Aşkın düşüşünde yer aldığını.

Değişimin sevdasına tutunmuşsun.
Ansızın, deri gibi sevgili değiştiren,
Yılanlara dönmüşsün.

Hoşça kal sevgilim.
Yaşanacak tüm baharlar adına.
Gözlerinde yaşlanan tozlar adına.

Kudret Alkan

[GooD aNd EvıL]

Ölünce Güzel

Ne güzel sana sarılmak.
Saçlarından zamanı ayıklamak.
Göğsündeki ışığı tutmak.
İçindeki nazlı güneşe bakmak.
Yarınına anlam katmak.

Ne güzel sana tutunmak.
Yürüdüğün yollara bürünmek.
Sevgiyi gözlerinden okumak.
İçindeki sırlara ortak olmak.
Ezberlenen aşkları terk etmek.

Ne güzel senin olmak.
Uğruna belli belirsiz şiirler yazmak.
Bir harfin içine gülüşlerini yaymak.
Ceketinde yaşayan sökükler olmak.
Seni hiçbir zaman yalnız bırakmamak.

Ne güzel seni hayata doldurmak.
İçine derin bir bakış eklemek.
Kırılgan ellerine sıcak dokunuşlar bırakmak.
Soğuktan üşüyen bedenini,
Ruhumla sarmak.

Karanlıktaki adam,
Bütün bunları yaşayabiliyordu.
Ama reddedemeyeceği bir gerçek vardı.
O da,
Ölmüş olduğuydu.

Kudret Alkan

[GooD aNd EvıL]

Ömür Kurmak

Hasret, kurşunlardan da acı.
Sevmenin verdiği ceza, bu.
Kimse aldanmasın halime.
Ben bir kere ölmüşüm.
Yaşam kandıramaz beni.
Hayattan elimi ayağımı çekmişim.
İnanmıyorum, bunca yaşadığıma.
Tek yol aşktır, benim için.
Onun için bu yaşamı sürdüm.
Yurdumdan dostlarımdan ayrı.
Hayattan bir haber oldum.
Kendimi dinledim.
Senden gelen acılarla yaşam buldum.
Onlar evladım oldu.
Babası oldum, insanlığımın.
Merhametle kucakladım, kendimi.
Sevince, ben de sevdim.
Ayrılmadım, düştüğüm tuzaklardan.
Hayattan bir isteğim yok, artık.
Bir kere seni buldum.
Ömrümce yeter bana.
Ruhumla yaşarım, kendimi.
Senden aldıklarımla,
Bir sürü ömür kurarım, kendime.

Kudret Alkan

[GooD aNd EvıL]

Öpüşünle

Seni kazanmak uğruna,
Bütün hayatımı kaybetmişim.
Artık düşlerim yaralı.
Sensizlik acımadan tuz ekiyor.
Ve karanlık bile,
Benimle konuşmuyor.

Bilmezsin sevgilim.
Bana bıraktığın anıların,
Bana yetmediğini.
Ve benim sürekli,
Yalnızlığımı tükettiğimi.
Duvarlara özgürlük öğrettiğimi.
Bir ders gibi,
Kendi hayatımda okuduğumu.

Oysa ben,
Senin için yıldızlar yarattım.
Dokunuşun,
Kainatı hissetmek gibi.
Öpüşün ise,
Yeniden doğmak gibi.

Şimdi, bakışlarımda gidişin var.
Gözlerim seni tutamıyor.
Bak; ezip geçtiğin yüreğim,
İnatla seni kovalıyor.
Ve umutla, iyiliğini istiyor.

Bilirim acılar mutluluğun kaynağıdır.
Elbet, ben de güleceğim.
Yaşadıklarıma dokunacağım.
Ve senden,
Emsali olmayan çiçekler yaratacağım.

O zaman bir kelebek gibi yapraklarında,
Bir asır gibi yaşadığın anda olacağım.
Seni benden almaması için,
Ölüme doğru uçacağım.

Kudret Alkan