aşk şiiiiirleriiiiiiiiiiiiiiiiiiiii....

[Kéan aRs]

Kuşlar...
İnsanın insana kanat germediği yerde kuşlar vuruldu yüreğinden.
Yaşamak isterken bulutları delerek tüyleri yolundu bedenlerinden.
Yok! Yeryüzü dar geldi kuşlara çığlıkları sığmadı masmavi göklere
Bir kırık camdan dökülen parçalar gibi kanları döküldü her yere.

Anne benim omuzlarım yok! Bir kuşkonmaza döndü tüm bedenim.
Sevmek isterken deli mavi yüreğimin oynayışında çocuk ağladı.
Hem palyaçoyu hapse attılar hem kuşlar vuruldu gözlerinden anne.
Tüfek omza deme bana komutan bütün k

[Kéan aRs]

DÜNYA GÜZELİ...
bana bakıp bakıp acıma ne olur.ıslanıyorum bu sokaklarda bir başıma
biliyorum bu benim serseriligim.hani beni seviyordun ya.dersen
olabilir ben.baklavayıda severim.ya o aşk yeminleri.ettigimiz.palmiye
agaçlarını soruyorsan.canım sıkılldı hepsini kestim.canım sarhoş
olmak.istedi nedense.içkime kül koymalıydım bu sebeple.ama.bidal
sigaram bile yoktu.biden/resimlerin geldi aklıma hepsini bir bir
yaktım.ne tuhaf? sen yanarken bile gülüyordun.buyüzden diyorum ya
aşkım bana bakıp bakıp. acıma diye

[Kéan aRs]

Avuçlarımdan Kuğular Havalanır...
Bazen bir kapı aralanır gül kokusu dolar gece rüyalarıma
Avuçlarımdan kuğular havalanır şelaleler dökülür ellerime
Girmez içeri bir aydınlık karanlık kalır gözyaşlarımda kuş
Bir çocuk boğulur anne diyerek hıçkırıklarımın girdabında.

Bana gülmek yok senin ellerinden sonra hayatım uçurum.
Bütün kaburgalarım kırık daima selam okunur bu şehirde
Camiden cenazem kaldırılır kuşlar ellerimden yem yemez
Bir türlü yaşayamam ben bütün giyotinler alır başımı keser.

Kuşlar kaçar avuçlarım

[Kéan aRs]

iŞtE BeYaZ iŞtE yAşAm iŞtE AşK...
koridorlar
tren istasyonları gibi pürtelaş
vagonlarda yaşam kavgaları...odalar
beyaz melekler üzgün
doktorlarda bir telaş
hayat memat meselesinde insanlar
aşk varmı?
gözlerde küçücük flörtler
odalarda hayat anları
feryat... figan... can pazarı...
ah hayat,ah yok olma duygusu
sevgililerde tereddütler,
heyecan
yaşama..yaşatma meslesi...dertler
anlarda kücücük meşkler
gönüllerde kaybolma korkusu
gözlerde hatıralar..
beklenen sevgililer..
ve özlenilen anlar...

[Kéan aRs]

EKSİLEMEDİM...
eksiltesim var bugün gökyüzünü,
yırtılmış bulutlara inat ağlayasım.
-uzaklaştıkça küçülüyor güvercin-

topal bir toprak kokusuyum şimdi,
nefesine yetişmeye yetmiyor rüzgarım.
-intiharda akrep, yelkovan kırgın-

ilk defa değil aslında dünden umutsuzluğum,
daha önce de öldüm ben, vakitsiz gömüldüm.
-bulutlarla yıkanır yitik kuşların ruhları-

'bir camın buğusuna çiziyorum serçe parmağımla gülüşünü'
başka dilde nasıl söylenir, bunu yalnız sen bilirsin.
-rüzgara sarılmak nas

[Kéan aRs]

intihar...
en küçük ihtimalim bile değilken
en büyük yaram oluyorsun
aldığım her nefes seni yüreğime
beni ölüme zincirliyor
saate bakıyorum
AKREP İNTİHARA GELİYOR...

[Kéan aRs]

iki şey...
İNSANI İKİ ŞEY ÖLDÜRÜRMÜŞ...
birincisi: sevmediği insanın silahından gelen mermi
ikincisi: sevdiği insandan gelmeyen ilgi

[Kéan aRs]

gamzemmm...
seni seviyorum diyorum zamanı gelince diemiyorum o masum gülüşüne
doyamıyorum ruhunun güzelliği bedenine yansıyor.kalbinin güzelliği
etrafa dağılıyor benim senin sevdiğimi biliyormusun diyecek cesaretim
kalmadı çünkü benim yüzünden canın acısın istemiyorumm..

[Kéan aRs]

dostsuz dost...

En acı duyguyu öğrendi gönlüm
İnsanı en çok üzen dostu oluyor
Vefalı olanlara yok benim sözüm
Vefasız olan çok can yakıyor

Çevremde bir tek dost göremiyorum
Neden tüm dostlarım beni terk etti
Tam dost buldum derken yanılıyorum
Gerçek dost olan böyle terk edermiydi

Dost bulamamak içimde bir yara oldu
Gün geçtikçe yaram daha da büyüyor
Sevinin tüm umutlarım bir bir soldu
Sevinin bu dost DOSTSUZ ÖLÜYOR...............
özdemir asaf (sibel)

[Kéan aRs]

çok sevdim birzamanlar yinede seviyorum...
Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de

Alıp başımı gitmeyi yollar boyunca

Seyretmek bir bozkır akşamını camından bir otobüsün

Masal şehirlerini geçerken hızla



Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de

Ürpertili, sımsıcak tenini kadınların

Salmak serin sulara gövdemi

Düşüp gitmek ardına şiirin ve aşkın



Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de

Varolduğumu düşünmeyi, ürpererek..

Karanlık bir odada küçük bir çocuk gibi

Yağmurdan ve yalnızlıktan ürper