Aşk

[Kéan aRs]

Ne Anlamı Var!...
Şimdi , ismimi yazsan da her boş satıra
Senden bana kalan acı hatıra
Eğer ki bir gün düşersem aklına
Şimdi pişman olmanın ne anlamı var?

Belki mutlusun, belki perişan
Birazda sen düşün, birazda sen yan
Tekrar , başlayalım , dediğin zaman
Artık başlamanın NE ANLAMI VAR?

Dikenler serilmiş yollarıma
Dönemem BİTANEM dönemem sana
Tanrım vefasız kullarına
Artık ağlamanın NE ANLAMI VAR?

NE ANLAMI VAR? ağlamanın gülmenin
NE ANLAMI VAR? bağlanmanın sevmenin
NE ANLAMI VAR? yaşa

[Kéan aRs]

Ne Dersek Diyelim...
Zaman sürgüsünü çekti mi
Sallanır dünya
Ve depremler,tufanlar
Acımasız...
Bilenler söylemezler
Alır altına,sürükler yüz binleri
Bir bir göçer insanlar
Amansız...
Zaman sürgüsünü çekti mi
Ayrılırlar....
Denizler ötesinden
Otlaktaki çürümüş kemikten
Akbabalar,leş kargaları
Pike yaparlar göklerden
Körpe serçe kuşlarına
Yanık bir ağıt olur
Kuş sesleri
Altında yakan günün
Çok oldu öleli kızılderili
Ne dersek diyelim..

[Kéan aRs]

Ne İster Neyi Özler Bilemediğim Yar...
sana yıldızları indiremesem de,
onlara ulaşabiliyorum senden bir haberle
her an beni unuttuğunu bilsem de,
hiçbir zaman unutamıyorum senide, sevdiğimi de
seni içimde doğuran özlem,
öldüren....
seni öldüremem ki ben.
külünden doğan kuşa benzersin bu yüzden.

Şiirler şarkılar söylüyorum sana
ama sen dilimi bilmiyorsun
bende tatlı bir düş içinde tutsaksın
ama sen benim düşlerimi bilmiyorsun
birde tutsak kalmayı sevmiyorsun.

Bir mektubun var kırlangıcın çatal kuyruğunda

[Kéan aRs]

Ne İstediniz...
Çekin elinizi benim dünyamdan
Gidin, uzak durun benim dünyamdan
Hiç korkunuz yok mu sizin Allah'tan
Ne istediniz benim aşkımdan

Onunla bağlıyım ben bu hayata
Onunla mutluyum ben bu dünyada
Onsuz yaşayamam, onsuz yapamam
Bu canı al tanrım, onun kollarında

Beni sevdiğimle rahat bırakın
Hiç mi vicdanınız sızlamaz sizin
Bedeli çok ağır, seveni ayırmanın
Sonunuz cehennem olacak sizin

[Kéan aRs]

Ne Kıymeti Kaldı...
Islanmamışsan deli yağmurda
Yanmamışsan güneş altında
Iskalayıp geçmişsen sevdayı
Ne kıymeti kaldı bu canın
Toprağa düştü mü

Koymamışsan dost omuza başını
Ağlayamamışsan hıçkıra hıçkıra
Yakmamışsan sevdadan çıra
Ne kıymeti kaldı bu canın
Toprağa düştü mü

Hep aramışsan umutları
Ümitsizlik içinde
Aydınlatmamışsan bir yıldızla geceni
Ne kıymeti kaldı bu canın
Toprağa düştü mü

[Kéan aRs]

zor...
Gecenin bir vakti
Dışarıda zemheri ayazı
İş başında yine, deli poyrazı
Ay, firarda
Ben, deli tutkularda
Hesapsız sevdalarda

Hey, hemşerim
Bu ne hal?
Islanmışsın yağmurda
Gel, gel çekinme
İkimize de yeter
Bu kırık şemsiye
Gel de anlat bakalım
Bu ne hal?

Susuyorsun,
Sorar gibi bakıyorsun
Tamam, tamam
Önce ben anlatayım
Bu kırık şemsiyenin hikayesini
Sen dinle.
Sonra da sen anlat
Bakışlarının hikayesini
Ben dinleyeyim.

Benim,
Bir dileğim var
Var ama,
Kolay mı dersin

[Kéan aRs]

Zor Gelir Herşey,Bazen,Bir Vakit...
Ölmek istersin birden,
Göremez gözlerin gerçeği.
O an en tatlı ölümdür.
En tatlı olmak kaçmaktır yani..

Sevmek bile vazgeçiremez seni,
Ölmek istersin.
Sonsuza dek kurtulmak.
Ama olmaz.
Ölümü üşünmek kolay olsa da,
Ölmek zor gelir.
Seni sevmenin kolay,
Dönmenin zor,
Seni sevmenin kolay,
Ayrı düşmenin zor olduğu gibi.

Özlüyorum seni,günlerce,haftalarca
Çıkmıyorsun hiç aklımdan aylarca.
Dokunmak istiyorum,
Sonsuza dek seninle olmak.
Ama olmuyor..
Galiba hep zor olanı istiyoru

[Kéan aRs]

Zor Tutuyorum Kendimi...
Yine yağmur yakıyor dışarıda
damlalar vuruyor cama
zaten ağlamamak için
zor tutuyorum kendimi
dönüp de bakamıyorum camdan yağmura
bu yaktığım kaçıncı sigara
bu içtiğim kaçıncı zehir
bu sensiz geçen kaçıncı gün bilmiyorum
bildiğim tek şey var
ağlamamak için kendimi zor tutuyorum
dönüp de camdan bakamıyorum yağmura.

[Kéan aRs]

Zor Yangın Kara Sevda...
Gül ağlarsa, baharın gözyaşı hiç diner mi?
Zor yangın kara sevdâ, yâr olmadan söner mi?
Yâre kapılan kalbim, köle yapılan kâlbim
Sormakta, son nefesin vermeden yâr döner mi

Doruklarda kar aşkım, şahidim karlı dağlar
Gökyüzünün gözleri gözlerim gibi ağlar
Vaktinden evvel hazan esâretinde bağlar
Gül ağlarsa, baharın gözyaşı hiç diner mi?

Boğarmış hiç alışkın olmayanı hıçkırık
Olurmuş hasretinden canın her yeri kırık
Yangınmış aşk, sönmeyen; körüklermiş ayrılık
Zor yangın kara sevdâ,

[Kéan aRs]

Zulme Direnmektir Hayat...
On beşine bastımı
Dudaklarında bir türkü
Elinde bayrak
Kavga sokaktaki oyuna benzer artık
Çocukluğu
Benzemez
Çocukluğa

Deniz okşayabilir mi
Sarışın bir dağın
Rüzgarlı saçlarını
Uzanarak yelesine hayatın
Tutuklayabilir mi zındanlar
Onun
Vuruşkan sevdasını

Açar da acının rüzgarına
Hüznün solgun yelkenini
Ne zından karanlığı
Ne zulüm
Ne işkence
İndiremez dudaklarındaki
Gülümsemenin bayrağını