Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Ah karşılayan dağlar!

Uzaklardan seni nazar ediyorum
Görüyorum ki dumanın yükseliyor
Enginler senden çok aman diliyor
Lakin sen acını kim anlıyor gidiyor

Yüreğim derinliğinde bir sızım var
Senin halini görünce hicrana katar
Yerini bilemediğim gizli sevdan yar
Dağlar halime yanar sinemi dağlar

Her çıktığımda onun tepesinde sen
Varlığımın nefeslerinde haz şevkisin
Sen atık kiminlesin dertlerim inlesin
Sen yeter ki mutlu ol sinem depreşin

Lakin dağların tepesinde senimleyim
Çınarların gölgesinde çizdiğimiz resim
Birlikte bestelediğimiz hicranlı eserin
Kuşattığı kederimle sen hep benimlesin

Resimleri tek tek tararken sancım artıyor
Yazdığın şiirler duvarlarımdan hiç inmiyor
Gömleğimin kopan düğmesini dikmiştin hani
Giymiyorum o gömleği inan kokluyorum seni

En son seninle eski bir kuyunun başına vardık
Kardeşlerince kıskanılan yakışıklı Yusuf’u andık
Maziyi terennüm ettik seninle itminanlık yaşadık
Züleyha’nın hırsında muhayyilede zorlandık kaldık

Şimdilerde senle mazi sayfalarında anlamlaşırken
Melalimde kalan güzelliklerden en nadide çiçekten
Sende tanık olduğum edebin hasletine erişmekten
Gıyabında niyazlar etmekten başka ne gelir elimden

Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Ah Mehtab...

Öyle bir duruşu var ki,
Durdum seyre daldım,
Gördüğüm güzellik,
Karşısında kendimi,
Dirliğimi unuttum…
Mehtabın asudeliği,
Ruhuma aşina geldi.
Ve beni celbetti…
Yutkundum, direndim,
Ve dayanamadım…
Kendine bağladı…
Başladım sırlarımı,
Paylaşmaya ve onu,
Yavaşça yudumlamaya,
Matem doluydum,
Hüznümü unuttum,
Onunla hemhal oldum.
Hislerim mest oldu,
Duygularım canlandı,
Biran ufkum sallandı,
Ve gözlerim karardı…
Mehtabın esrarında,
Mihengimi arıyorum,
Gönlümün kucağında,
Ahvalimi soruyorum.
Şafak vakti söküyordu,
Ufkum tarumar olmuş,
Yeni sayfalar açıyordu.
Gördüm aradığım gülü,
Güller fakat bir sürü,
Eğilip koklar iken,
Yok, koku sanki diken.
Bu zaman sıkılıyorum,
Çare için aranıyorum.
Ümidin meşalesinde,
Yaratana sığınıyorum.

Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Ah o nefes…

Bir gün yine çaresiz kaldım,
Şaşkındım, sadece baktım,
Açziyetim doruktaydı, sarktım,
Tavan bana, ben tavana baktım.

Her şey durmuştu, çalışmıyordu,
Duvarda sinek vardı, uçmuyordu,
Bir ses olmaz mı, duyulmuyordu,
Zaman dondurucudaydı, oradaydı.

Ah o nefes, bir soluk istenmiyordu,
Kalp bilsem ki benimleydi, nerdeydi,
Ten soğuk, omurga duruk, efkâr buruk,
Hayat bitap, gül harap, sen büyüksün Rab.

Ölüm buymuş demek, bedeni terk etmek,
Bedende ölmek, o an soluyarak gömülmek,
Sürünmek değil mi, hayatı aciz yaşamamak,
Ha mezar, ha kefen, yaşamayınca ne fark eder.

Zihnin kitlendiği an, ilaç asla deva olamaz,
Hafsala iflasta, zaman naçarın işine yaramaz,
Sadece aşk, sevdamı hayat, kimi arar bulamaz,
Hayat, yaşama sevincidir, nihayeti tende ölmektir.

Anlaşılmazlık, hayatın içinde yalnız yaşamaktır,
Anlaşılırlık ise nabza göre şerbet vermek değildir,
Duruşunu, Hilmi, vakarı, hilkatinle resmetmektir.
Sen, kimsin, her vakit aidiyetinle kulaklaşmalısın.

Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Ah sevda!

Nasıl olduğunu bilseniz!
Nelerden vazgeçerdiniz!
Yakar, dağlar, kanatmaz,
Bir dirhem acıyı tattırmaz.

Cefa, sıkıntı haz’a dönüşür.
Hizmet, himmet aşkı verir.
Uyutmaz, yedirmez, yatırmaz,
Zikrettirir, şükrettirir, hu dedirtir.

Âlem kollarını açar, dal salkar,
Yaratılmışlar haşyetle bakar,
Gönül divanedir, sine yakar,
Arzı mekân bir ahenge dalar.

Zerreler, çekirdekler, küreler,
Nebatattaki hakiki halkalar,
Surlar, kaleler, kervanlar,
Onun aşkıyla meşki yaşarlar.

Ey dostlar, ahbaplar, arkadaşlar.
Aşkı aramayın, hizmet için yanın,
İnsana ve hakikatlere konuşlanın,
İşte o zaman aranmayın, aşk yakalar.

Yaşıyorsun, yaşadın, yaşayacaksın,
Ne vakit terk edeceksin, bilemezsin,
Bizlerde ki bir emanetti, silemezsin,
Avuntuları bırak, Hakkın aşkına bak.

Kurtarmayacak seni malın, ayalin,
Daldığın gafletten, uyan bir silkin,
Eş, iş, aş, kaş, baş, yaş yetme dimi?
Gidenleri dahi, hiç görmedin mi?

Peygamberler, nebiler, sabiler,
Bunlar masundu ve ismettiler,
Ne yaptılar, Hak için yandılar,
Secdeye kapandılar, Hakka yalvardılar.

Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Ah yar sen bizar olma…

Gökyüzünün alyansları siz duyun bari sesimi
Sine harap, yürek bitap, bir ses etmiyor sevgili
Sizler bizim ortak paydalarımızsınız, sizinle varız
Efkârı umum iyemizi ancak sizlerle yâre anlatırız

Yıldırım aşkımı ne bu hal hangi asırda yaşıyoruz
Kısa bir zamanda olacak bir iş mi mantık nerede
Direnmesinde haklıymış, öyle diyor aşkı tanıyan
Aşkın kıvamımdan bihaber olan sevgili bir gülizar

Tacir değilim, sanatçı hiç değilim ben biçareyim
Açıkça haykırıyorum ey ahali bilin ki seviyorum
Küllenen ateşi kora dönüştüreni merak ediyorum
Eğer bu aşk değilse, ben insan değilim diyorum

Bir final mi ki mantığın katresini elbet arayalım
Bir mahlûkatı hayvaniye değil ki onu oyalayalım
İnsan da zuhur eden, yürekten fetheden bir aşkı
Kim bilir ki, nasıl bir tahayyülle ondan faydalanalım

Bırak zaten perişanım, ben kendi halinde bir insanım
Anlamam, mantıktan, her türlü zanaattan biçareyim
İşte ne yaparsın bir hadsizliktir, yüreğime yanarım
Anlamam denizden, geceden, meşkten bir ahenkten

Ah yar sen bizar olma, yeter ki sen bari biraz solma
Bir dosttun, engin tavsiyelerine gark oldum, soldum
Yürek neymiş demeliyim, şiire süresiz ara vermeliyim
Çekilmeliyim melalime, kalbime çeki düzen vermeliyim

Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Aidiyetinden habersiz bir nefes!

Diyor ki
Bir atanmış vali açıklamasında
Milletin, menfaatleri safhasında
Açıklamasının tamda ortasında
Cehalet seremonisi, kursağında

Konuşurken
O hezeyanlarını, beyan ederken
Dirliğin ve birliğin tesisini işlerken
Ne derler vehmiyle nefeslenirken
Aşikâr olan cehli belliyken birden

Milletin
Cehalet içinde kaldığını zikrediyor
Cehaleti yenmek adına döktürüyor
Bir tebaa kültüründen dem vuruyor
Ve milletin bireyi olduğunu unutuyor

Şaşkındım
Soluklandım şöyle birde yutkundum
Millet, devlet birliğinde o hale baktım
Mülkü amiri seyrederken hayıflandım
Yönetici vasfının, olmadığını anladım

Kelam
Edilirken muhakkak bir düşünülmeli
Sosyolojik o gerçekler idrak edilmeli
Kim için, bir niyaz edip nefeslenmeli
Valiler çok düşünmeli halkı dinlemeli

Efrat
Milli hassasiyet sebebiyle sorgulamaz
Devlete bağlılığında gafleti de aramaz
Lakin kirpinden kokanlardan, korkmaz
Onları hiç adamdan saymaz uğraşmaz

Devlet
Milleti içinde barındıran büyük bir ülfet
Dirliği için kolluk kuvveti ne yapar acep
Milletin serencamında bulunur bir edep
O vali kime dert sinesinde saklanır hep

Kimsin
Sen gönül tahtından çokta habersizsin
Okumuşun milletini anlamayan cahilsin
En çok öğrencisi olan bir ilinde valisisin
Bir tefekkür etmelisin, özrünü bilmelisin

Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Akan gözyaşlarına bakarken!

Söyle şimdi sen neden ağladın
Kim bilir ki ne gelmiştir başına
Değer mi bir damla gözyaşına
Yazık değil mi bu güzel canına

Sinede mahfuz ettiğin sevdamı
Seni senden alan hicranı aşk mı
Hasret çektiğin yüreğinde yaramı
Melalini hasrettiğin ulaşılmaz mı

Ağla hiç değilse sen gözyaşlarınla
Kalbi nur inhisarında rahatlarken
Rahmet damlasına gark olmuşken
Yaprak misali hazan sarısı eserken

Ben damla akana hasret çekerken
Hazanın kalanlarını demle yaşarken
Kanatsız kuş misali hiç uçamazken
Aşktan nasipsiz can olarak neylerim

Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Akan yaşlar…

O yaşlar, ne kadar güzel akarlar,
Ten bizar, beden inhisar, göz bakar,
O bakan bir çift göz, yaşlarını salar,
Yumuşacık ve sessiz, yanağı ıslatır…

O yaş o kadar kutsi ki, olaya bakmaz,
Vicdan imdat’ı açar, kimseye sarkmaz,
Zihin tarumar, hissiyat naiftir zayıflar,
Gözlerden o güzel damlalar, akarlar.

Çocuklar masum, vicdanları çağlar…
Kızlar rahmetin hamisi birer akarlar,
Kadın anadır, rahmet tecellisi yaşlar,
En büyük hazine, yoksa yüreği yakar…

O yaşlar öyle mübarek ki sineyi yakalar,
İnadı kırarlar, gönlü yumuşatırlar, akarlar,
Sırları temizler, kalbimiz mutmainliği arar,
Bir rahmettir, aşktır, sevdadır, hatta ummandır…

Olmasaydı o güzel yaşlar, süzülen gözlerde,
Âdemi beşer biçareydi, dolar infilak ederdi.
Öyle bir infilak olurdu ki, mekân aciz kalırdı.
En büyük silahtı, her an ve her zaman patlardı…

İşte o yaş bir rahmetti, barut kuru kalmıyordu,
Sine daralıyor, güç bitiyordu, ama yaş akıyordu.
O yaş bir deryaydı, pınardı, sineden püskürürdü,
O bir sığınaktı, Rahmeti Rahmanın temsilcisiydi…

Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Akıyordu…

Yüreğim çaresizliği yaşarken,
Tenimi, lekelemeden derinden
Ilık bir kan akıyordu…
Akan kan, yüreğimden sızan,
Hüsranın dinmeyen acısıydı…
Yapılacak hiç bir şey kalmamıştı.
Elden gelen ve bilinen her gayret,
Esirgenmemişti. Açıkça gösterildi,
Ondan asla, gizlenmemişti.
Beyhude bir sevdanın, ayak sesleri
Çok uzaklardan duyulmuştu artık,
Hatta biraz sertçe uyarılmıştı.
Ancak gönüldü bu, ne yapılırdı?
Asla bir şey yapılamıyordu.
Kan akardı, yara kanardı.
O kaçardı. Aslında haklıydı…
Kendi dünyasında bir denkliği,
Bulamıyordu. Nihayet diliyordu…
Suçlayamıyordum…
Ona kızamıyordum…
Yarama bakıyordum…
Sadece yakınıyorum…
Kendi halindeydi. Yoğunluğu bir dertti.
Şendi, neşeliydi. Bir sanat düşkünüydü.
Başarı konusunda ilerdeydi.
Mana noktasında, seviyesi yüksekti.
Halis bir buketti. Alımlıydı.
Artık bir kilosu yoktu. Bakımlıydı.
Seçiciği çok önemliydi. Duygusaldı.
*******in sessizliğinde, aldığı her nefeste,
Ve aheste, aheste, sırrını serdediyordu.
Hayalin gölgesinde gezinirdi. İdealisti.
Bir dava insanıydı. Azme çok sarılmıştı.
Her insan gibi, masumluğun arifesinde,
Aşka kapı aralamıştı.
Onu tanımış, ulaşmıştı.
Şair ruhluydu. Kitap kurduydu.
Merakın serinliğinde,
Kimseye ses etmeden, gezerdi.
Bazen ummadığı iltifat,
Bir vakarla, hemen salınırdı.
Tevazuu, başvuru membaıydı.
Gizliliği severdi. Özele metfundu.
Tefekkürü severdi.
Bilinmeyenlerde sarsılırdı.
Böyle biriydi, satırlarda bulduğum,
Ahengiyle meşke daldığım,
Solmayan bir orkideydi.

Mustafa Cilasun

[GooD aNd EvıL]

Aksa da yaş…

İstemediğim yaşlar,
Göz damarlarımdan,
İstemesem de akıyor,
Yüreğimde ki ateş için.

Yanan ateşi söndürmez,
Damla düşmeden kurur,
Sende ki, mevcut gurur.
Kalbimde, sevgiyi kurutur.

Yılgınlığın arifesindeyim,
Sensizlik nezaretindeyim,
Divane, mahzun biçareyim,
Tenim cansız bir viraneyim.

Mustafa Cilasun