Nurcan Bingöl

[GooD aNd EvıL]

… Elveda!
Ben de bilirdim yürek yakmayı
Sen gibi kalp acıtmayı
Süslü püslü sözlerle can almayı
Sen gibi sahte bakmayı
Kalpsiz olmayı
Yapmadım, yapamam da
Aşk kadınıyım ben yakışmaz bana…
Hevesmiş sendeki aşk adına bürünen
Gözle görülüp elle tutulmayan Sen!
Kandı gönlüm bir kere yalancı sevdana
Kastın mı vardı canıma?
Cehennem ateşini körükledin yüreğimde
Reva mı bu yapılır mı sevene?
Candan öte bilene aşkın için ölene
Yandırdın beni tutsak ettin kendine
Aşkla meşki karıştırdın usta sözlerinle
Ne söylesem az sana
Yakışmadı yaptığın aşka
Deymezmişsin yürekte kalmaya
Yüreğimden atıyorum gamlı sevdanı elveda…


Nurcan Bingöl

[GooD aNd EvıL]

… Esmer…
Gecenin siyahı gözlerinden almış gizemini
Bakışlarına yansıyan yıldızların o eşsiz parlaklığı
Tebessümünde siyahını yitiren geceyi delen bir deliverensin Sen!
Ay’ı bile kıskandırmaya yetecek kadar ışık saçan gamzelerin
Gök gürültülü yağmur taneleri gibi göz yaşlarınla dolmuş
Ama; kimse görmemiş iç yaralarını kanatışını yalnızlığında
Mabedinde yüreğinin en derinlerinde hissettiğin boşluğu
Yine sen doldurmuşsun hüznünle
Yüreği sevgiye aç, yaralı esmer
Senin kalbinde bir meleğin kanat çırpışları var
Bir çocuğun saflığı, anne şefkatine hasret özlemlerin birikmiş
Kapanmış sayfalarında kabuk tutmuş yaralar gibi;
Hayata sımsıkı bağlanışın yaşanmışlıklara inat
Hırsla dimdik ayakta duruşun meydan okurcasına geçmişe
Gelecek kaygısı olmadan anı tadında yaşayan yüreğin
Hesapsız, korkusuzca geleceğe umutla kucak açan Sen!
Acılarını yalnızlığında döken
Sevinçlerini sevdikleriyle çoğaltıp yücelten
Aşk delisi gururlu esmer
Zalim kalpler senin yüreğinde barınamaz hiçbir zaman
Layığını taşıyan ömürlüktür sende
Vefasızlar ise esmerin ahını madalyon gibi yakasında taşımaya mahkum …


Nurcan Bingöl

[GooD aNd EvıL]

… Gül Yüzüm Soldu…
Tebessümüydün gül yüzümün sen, gülümsediğimde güller açardı yüzümde
Sen olduğunda karşımda ışıl şıl olurdu gözlerimin içi parıldardı, sesini duyduğumda sevincim katlanırdı…
Şimdi yoksun!
Tebessümüm soldu; ışıksız *******de zifiri bir vuslatı vuruyor saatler
Ben uykusuz, ben yalnız, ben çaresiz, sensiz!
Sessiz odalarda patlayan tek ses hıçkırıklarım artık, göz yaşlarım yastığımı ıslatırken dalıyorum her gece uykulara, hayallerinle ışık tutmaya çalışıyorum *******ime, ama; ne çare avunmuyorum ki eyleyemiyorum kendimi
Bedenim asi, yüreğim aşkla sana deli...
Daldığım uykular bölük pörçük oldu gittiğinden beri, uykularımdan ter içinde adını sayıklayarak uyanıyorum senli rüyalarımdan, sonra ne mi yapıyorum? Kahroluyorum seni benden alan geceye...
Ağlıyorum ağlıyorum susmayıp yüreğimi kanatıyorum bitkin düşene dek... Yaşıyorum ama; anlamsız, baktığım her yer sana dönüşüyor gözümde, dinlediğim her şarkı seni çağrıştırıyor o anlarda, yediğim lokmalar büyüyor boğazımda yutkunamıyorum zehir oldu hayat boşlukta savruluyorum uçurumlara...
Günüm yok, yarınım umutsuz, dünümde ki tek gerçek sen ve ben!
Senin ben de bıraktıklarınla yaşama tutunma çabasındayım, günler tatsız, güneş sanki ışıksız solgun neden mi?
Sen yoksun her şey anlamsız...!
Dön çarem duy sesimi feryadımı yüreğimde ki aşkı duy, seni böylesi seven yüreği acılarla hayalinle yaşamak zorunda bırakma.
Seni yaşat bana senle doluyken içim bunu bana yapma ….
Sensizlik ecelim olmuşken dön!


Nurcan Bingöl

[GooD aNd EvıL]

… Yaşanası En Güzel Hadisesin Sen!
Sen varsan Hayat daha bir anlamlı
Bakışında saklı yıldızların parlaklığı
Gülüşünle dünya daha bir yaşanası
Yüreğinin sıcaklığı güneşin çiçeğe hayat verişi gibi
Suya aç toprakların yağmura hasret bekleyişi,
Senin sevgi sunuşun hayat öpücüğü gibi; bitik kalbi uyandıran
Son nefeste dilenen yaşam iksiri gibisin Sen!
Varlığınla yücelten, yokluğunda özlenen
Sözün özünü cümlelerinde dillendiren
Büyüleyici bir etkiyle insanı başka bir boyuta taşıyan
Süslü sözlerin ustasısın Sen!
Yürek arsızı gönüllere dem vuran
Anı aşk tadında her anda soluyan
Geçmişte değil, bu günde yaşayan
Yaşanası en güzel hadisesin Sen!


Nurcan Bingöl

[GooD aNd EvıL]

… Yoksun…
Yüreğim sıkışıyor her soluk alışımda
Beynim uyuşuyor aklıma sen düşünce
Canım sıkılıyor sensiz geçen gün ve gecede
İçimdeki sen, tüm hücrelerime hükmetmişken
Bedenimse sensizliğin buz kesmiş soğukluğunu hissetmekte
Yangınlarda ruhum bir yanıp bir sönmekte
Evimin duvarları üzerime gelircesine beni boğuyor yine
Avunmuyorum sensiz eyleyemiyorum gönlümü buralarda
Yoksun … teslimim hayalinle sevişmelere
Dokunamadığım tenine, bakışlarının derinlerine
Dudağından çıkan her sözcüğü içimi ısıtarak hissetmeye
Muhtacım yokluğunda tek bir cümlene
Seni sensiz yaşamaya mahkumum yine birikmiş özlemlerimle…


Nurcan Bingöl

[GooD aNd EvıL]

…Sebebim Olma…
Şimdi yoksul, şimdi öksüz, şimdi çıplak kaldım
Aç kaldı yüreğim sensiz, susamış dudaklarım sana
Kulaklarım sesine, kalbim aşkına
Gözlerim ışık saçan bakışlarına müptela
Anlasana durulmuyor, olunmuyor buralarda
Sen diye bitiyor, yitiyorum yokluğunda
Adalet mi bu yaptığın?
Esirgenir mi çölde susuz kalmış candan bir yudum su?
İşte böylesi muhtacım, kavruluyor içim
Su gibisin! Aşkını içmeliyim ellerinden kana kana
Gün gibisin güneşim yoksan günüme güneş doğmaz
Gecemsin hilalim, olmazsan ******* sabahla barışmaz
Dün gibisin mazim, yoksan anlamım olmaz
Bu günümsün gerçeğim, olmazsan nefes alınmaz
Yarınımsın umudum, geleceğimde sen yoksan yaşanmaz
Suçum nedir anlamadım sevmedim mi delice?
Bırakılıp gidilir mi bu can sana böylesi tiryakiyken ?
Küsülür mü aşka anlayıp dinlemeden?
Sebepsiz gidilir mi apansız yakılır mı can?
Söndürülür mü gözün nuru?
Halbuki ben günahsızım, açıklamama bile fırsat tanımadın
Yerini kimse tutamaz bunu sana anlatamadım
Hiç mi hatırı yok yaşanmışlıkların sen de?
Yarım bıraktın beni ipte sallanıyor şimdi bedenim
Yaralıyım kanadım kırık, kanıyor yüreğim oluk oluk
kan damlıyor bak gözlerimden, her şey oldu zehir zıkkım
Şimdi söyle niyetin ölüme terk etmek mi beni?
Oldu başardın yaktın, yıktın, kanattın…
Dön bana… uzatmadan kırgınlığını aç, haykır
Bağır, çağır razıyım ama; gitme! yokluğunda çıldıracağım
Bendeki seni sana kanıtlayamadım mı hala?
Öldüğüm gündür aşkım karşılık bulamıyorsa
Atacak mısın içinden kolayca silecek misin aşkımızı bir kalemde?
Düşün bir daha sebebim olma yoksan cesaretim yok yaşamaya
İntiharıma seyirci kalıp yaşama sevincimi elimden alma…
Artık anla seviyorum seni ölümüne!

[GooD aNd EvıL]

Al Beni
Al beni yar yüreğine kat, *******i yakalım ateşimizle
kokumu hisset, tenimi tat, öpüp kokla çılgın saatlerde...
Bedenimi tutsaklığında hapset tenine
sar sarmala, göm içine
yüreğine kazı benli olan her dakikayı
Kalbimi keşfe çık sonra;
aşkınla yak, nefesinle titret
kenetlensin bedenlerimiz bal tadını alırken dudaklarımda
sevişirken ruhlarımız doyumsuzca...
Gözlerime bak içindeki aşkla
yüreğime sız inceden, akıt birikmiş özlemlerini kalbime
Nefeslerimiz karışmalı katran karası gecede...

Al beni yar seninim, istersen yağmala
volkan gibiyim lavlarım taşıyor görmüyo musun hala
eriyor, bitiyorum sana...
Yor beni, hazırım seninle herşeye
unuttur benliğimi sana dönüştür beni
okşa saçlarımı tek sen dokun ruhuma, bedenime
Kokunla uyut, koynuna yorgun düştüğümde
unutalım zamanı tutuklu kalalım o anda
Gecenin ayazında koyun koyuna...

[GooD aNd EvıL]

Ama Gitmeliydim
O gün ayrılırken yanından kalbim acıdı
gözlerimiz buğuluyken sözler bir türlü dile gelmedi
düğümlendi kelimeler boğazıma söylemek mümkün olmadı
kaçmak kurtuluştu o an senden
alışıyordu gözlerim sana bakmaya
yüreğim sıcaklığındaki kuytulara
içimi titreten o sözlerine bağlanıyor muydum ne?
kal! gitme diyordu kalbim
ama gitmeliydim, ellerine bile dokunmadan hemde
deyse tenin tenime tutuşacaktım
ya şimdi gidecektim ya aşkının esiri olmayı seçecektim
mantığım söz geçirebilmeliydi kalbime
yetmezdi senle olmak yetmeyecekti de
kalsam bir daha terkedemeyecektim asla
mecburdum bi anlamda
canımı bıraksamda ardımda gitmeliydim
kaçmalıydım yoksa halim haraptı
korkum bağlanmaktandı kokuna
nefes alamazdım yanımda olmazsan alışınca
bu yüzden bırakta hemen gideyim
ayrılık tek çare sebepler hep bahane
göz göre göre atılamam ateşlere
aklıma uyup gittiğim an kalbim sızım sızım sızlıyorken daha
adımlarım beni sana yöneltiyordu hala
bahaneler üzülmeme engel değildi
ben gittimde sen bitmedin içimde
terketmedin yüreğimi
gittim neye yaradı sanki unutulmuyosun işte
ben aklıma uydum aşktan kaçtım ya
keşke ah keşke! of neyse...........


Nurcan Bingöl

[GooD aNd EvıL]

Alıştım Sana
Beni benden eden sen
Aklıma düştün birden
Neydi sen de beni çeken
Ah bir anlayabilsem

Gözlerinin karası mı?
Sözlerinin yüreğime akışı mı?
Seni düşününce huzur bulan ben
Tiryakin olmuşum farkına bile varmadan

Tebessümsün yüzümde
Işığım oldun gözlerimde
Dilimdesin her anımda
Öbür yarımsın,,, alıştım sana…


Nurcan Bingöl

[GooD aNd EvıL]

Aşk
anlatılamaz, vurgulanamaz, kıyaslamaz bir duygu...
İşte bunun adı aşk!
herkese olmayan, nadir yaşanan ama kısa süren,
süresince de ayakları yerden kesen,,,
heyecandan titreten, uyutmayan, ansızın tebessümlere yol açan,
şarkılar da hüzünlendiren bazen de hayatı toz pembe gösteren bir gizem...
çocuklaştıran, şımartan, hayallere daldıran, mutluluk iksiri AŞK!
ACILARIN EN BÜYÜĞÜ BAZEN, YOKLUKLARDA KAYBOLUŞ SANKİ, YERİ DOLDURULAMAYAN BİR BOŞLUK!
YAKAN, YANILTAN, KANMAK GİBİ...

varlıkla yokluk arası gidip gelme anları, boşlukların en derin yarası, zamanı unutturan en kutsal duygu...
dibine vurduğun anlarda hayatın en acımasız yanı,
bulutlara ulaştığında sonsuzluk hissi,
sıradanlıktan sıyrılma belki tanımı, sıradışılık, başkaldırış nedeni,
kendini sevdirme sebebi,
yüze, tene, ruha, göze, kulağa, bedene en güzel armağan belki,,,
yeniden doğuşun hikayesi.....
birini kendi varlığının üstünde tutmak, o varlığa canını adamak
mutluluğu, hüznü, hayatı çoğaltarak paylaşmak gibi...
aDI dert mi?
tUTKU MU?
bu duyguyu anlatmaya kelime yok Kİ!
çözülmeyen, tanımsız, anlatımsız, katıksız, yalansız,,,
içten gelen doğallığın yansıması; aşk!
her neyse, nerdeyse,
gizli kalmışlıkların, yaşanmışlıkların, yaşanacakların en güzel bölümü...
YAŞANILASI, TADILASI, UNUTULMAYAN HEP AKIL DA vE DİLDEN DİLE DOLAŞAN TEK TARİFSİZ DUYGU....... AşK!
bu duyguyu yaşamaktan kormamalı,
bırakmalı insan kendini aşkın kollarına,
unutulmaz anlar ve tarifsiz duygular aşkta...
aŞkı tatmayan neler kaçırdığını bilse, yaşadım demez ki!
kaçırma HAYATI,,, hayat AŞK ta saklı! ! !


Nurcan Bingöl