Meziyet Ak

[GooD aNd EvıL]

Mutluluk Essin

Sabret deli günül bir gün,
Yaşam sana da gülecek.
Gönlün hiç olmasın üzgün,
Bu dünya huzur verecek.

Kalmayacak derdin tasan,
Gün mutluluklar saçacak.
Üzülünce etme isyan,
Kötü gün senden kaçacak.

Gerçekleşecek mi dersin?
Bu güzelim rüya bir gün.
Güzel düşler hiç bitmesin,
Mutluluklar essin her gün.

Gam girmesin evinize,
Yaşansın hep güzellikler.
Huzur dolsun gönlünüze,
Dağılsın gitsin hüzünler.

Meziyet Ak

[GooD aNd EvıL]

Mutluluk Gör Beni

Sorgular gibisin ruhumu bile,
Bedenim isyankâr kadersizliğe.
Benim de hakkım var bir gelsin dile,
Son versin gel gönlün güvensizliğe.

Klabimin telinde mızrap titreşse,
Kederi umuda çevirip sunsa.
Saklanan güzellik o an gelmişse,
İçimden çağlayan benliği bulsa.

Ne zaman güldürse kader üzüyor,
Yüreğim daralsa hep gülümserim.
İçeri inanki seni özlüyor,
Mutluluk gör beni her an beklerim.

Bu ömrüm son bulsa feryadım gelir,
Tırmanır görürüm ruhum zirveye.
El uzat çek beni kalbim seslenir,
Hasretim yaşamda inan gülmeye.

Meziyet Ak

[GooD aNd EvıL]

Mutluluk Görebilmektir

Gönlüm sanki bir kuş gibi,
Uçmak ister bulutlarda.
Aradığım temiz sevgi,
Gelecektir yarınlarda.

Hayatın makarasını,
Düzgün sarmalıdır derim.
Geçmiş günlerin yasını,
Daha azaltmak isterim.

Martıların vapurlarla,
Yarışmasını gözleyin.
Yakamozlar balıklarla,
Tablo gibidir izleyin.

Tabiatta canlı cansız,
Yönetilir bir kuvvetle.
Doğadaki yaşamımız,
Huzurludur sevgilerle.

Göz açıp kaparsın sanki,
Uçup giden şu zamanı,
Durdurabilirsin belki,
Düzenlersen yaşantını.

Mutluluk verirken mutlu,
Bir kalp kırarken mutsuzsun.
Olmak istersen umutlu,
Huzur ve umutbulursun.

Rahat vicdan rahat uyur,
Bir pınardan çağlar sevgi,
Bir bulanır bir durulur,
Hep yaşarsın güzelliği.

Meziyet Ak

[GooD aNd EvıL]

Mutluluk Pınarı

Hayatım bitmişte ağlayanım yok,
Saplanır kalbime zehirli bir ok.
Kanıyor yüreğim vermiyor acı,
Duyarım arada hafif bir sancı.

Mutluluk peşinde zordur koşturmak,
Kalbin kan ağlarken çevre coşturmak.
İçerim ağlıyor gülüyor yüzüm,
Polyannacılıkla buldum ben çözüm.

Sus dedim kalbime artık gülümse,
Bu bitmez kederler eğer benimse,
Daha beterleri var der geçerim,
Bir kaç parça umut gider seçerim.

Seçtiğim umuttan huzur dokurum,
Sonra da oturur bir kurulurum.
Dostlarım sevinir düşmanlar ağlar,
Mutluluk pınarı o anda çağlar.

Meziyet Ak

[GooD aNd EvıL]

Mutluluk Rüyası

Hep seven birini aradım,
Yürekten sonsuza dek.
Kalbimi ayaklarına sererdim,
Ömrümü verirdim isteyerek.

Beni seveni ben sevmedim,
Benim sevdiklerimse görmedi beni.
Sevmek sevilmek hayallerde kaldı,
Kalbim gerçek sevgi için çok yandı.

Bir çaresizlik ki sarmış çevremi,
Polyannayı oynamak buna çare mi?
Beni mutlu edecek bir sevgiliyi,
Hakkım değilmi bulmak böyle sevgiyi.

Meziyet Ak

[GooD aNd EvıL]

Ne Verebildiniz ki!

Tüm dünya çocuklarını konu alan şiirler yazanlar,
Kitaplar yazıp dergilerde gazetelerde yayınlayanlar.
Söyleyebilirmisiniz evi ocağı olmayan çocuklar ne yaparlar,
Hiç düşündünüz mü çocuk yılı diye televiyyonlarda yayınlayanlar.

Hangisine bulabildiniz sıcak bir yua sıcak bir kaşık aş,
Şöyle bir kaç tanesine dostça kucak açarak yaklaş,
Onları dünyaya getirirken düşünmeyen vatandaş,
İsterlermiydi dünyaya gelmeyi olacakları bilselerdi arkadaş.

Ben istemem böyle çocuklar dünyaya gelmesin evrende,
Böylelerine ihtiyaçları olan sıcak yuvayı veremedikçe.
Yardım etmeliydiler reklâm yapıyorlarken günlerce,
Çocuk yılı derken kim verebildi onlara bir güvence.

En ağır işte çalıştıranlar küçücük çelimsiz bedenleri,
Düşünmezler o yavrucakları kazanmakla meşgul beyinleri.
Kötü doğmaz insanoğlu körpecik sevgi doludur yürekleri,
Suçladımı onu kötü yapan cemiyeti içimizden birileri.

Onların suçu yok bu olaylarda suç büyüklerin elbette,
Bırakın başıboş kavgacı hırçın olunca hepiniz birlikte.
Sonra saldırgan diye suçlayın aramadan gerçeği geçmişte,
Bir gün düzelir mi onların yaşamları da gelecekte.

Zengin çocuğu olmadılarsa suçlamalımıydı hep onları,
Şımarıklığına ne demeli var ya o zengin yaramazları.
Ne yaparsa hoş görür çevresindekiler onlardaki suçları,
Çocuk yıılı ayırt etmedimi dersiniz zengin fakir çocukları.

Meziyet Ak

[GooD aNd EvıL]

Ne Zaman

Ne zaman mutlu olsam ağlıyorum,
Bir olay çıkıyor mutlaka beni üzen,
Ne zaman sevinsem korkuyorum,
Bozuluveriyor yaşadığım düzen.

Ne zaman yağmur yağsa hüzünleniyorum,
Yağmurlardır ayrılıkları hatırıma getiren,
Ne zaman bir sevdalı görsem acıyorum,
Dilerim olmasın aralarına giren.

Ne zaman bir hüzünlü şarkı dinlesem,
Hemen kaçıp kaybolmak istiyorum,
Ne zaman çıksa bir seviyorum diyen,
İnanmak kolay değil inanamıyorum.

Meziyet Ak

[GooD aNd EvıL]

Ne Zaman Güleceğim

Ne zaman güleceğim Allahım,
Sevmeye çalıştıkça dünyayı,
Tersliklele geçiyor hayatım,
Yarattın bendeki yıkıntıyı.

Benim de sonu var bil sabrımın,
Bir avuç hayatım bitiyor bak.
Bitmeyen bu sıkıntılarımın,
Nihayeti hiç mi olmayacak?

Yaşamda gülmeye yok mu hakkım?
Ağlayacak mı hep kara bahtım?
Dertler elimde bak salkım salkım,
Sırça köşkümde daha rahatım.

Kalbimi bir el sıkıyormuş gibi,
Kalabalıkta kahroluyorum.
Yok kalbimin bilin hiç sahibi,
Yine de yaşamı seviyorum.

Meziyet Ak

[GooD aNd EvıL]

Neden

Bazen delicesine coşardım ki sormayın,
Sonra bir ölüm suskunluğu olurdu.
Kıyıya vuran hırçın dalgalar gibi,
Garip çaresizlikle çarpardı yüreğim.

Neydi o sevda rüzgârımıydı ne,
Kimine göre basit hırçınlıklardır.
Kimi ise dünyayı bağışlar onun için,
Anlarım elbette sevgiyi saygı olursa eğer.

Ben de küçücük kalbimle kapılmadımmı,
Hafif hafif estikçe yüreğim bir hoş olmadımı,
Oysa şimdi kaya gibi sert kalbimin kapıları,
Aşk denen o duygusallık artık kaldı mı?

Duygusuz değil aşırı duygusallığımdan böyleyim,
Beni benden alan yine siz oldunuz bunu bilin,
Neden aşk gözyaşlarıyla beraber olur söyleyin,
İnsanlık ve sevgi dolu olsun mutlulukla coşsun yüreğin.

Meziyet Ak

[GooD aNd EvıL]

Neden Böyleyiz

Kederler birikiverince gözbebeklerimizden,
Bir çağlayan olur akar candamarlarımızdan.
Salkım çiçekleri gibi sarsılır kalbimiz,
Alınyazımızdan kederleri silebilir miyiz?

Gün olur isyan eder gün olur güleriz,
Yine d coşkuluyuz gülüp eylenmek isteriz.
Her şeye rağmen sevgi doludur yüreklerimiz,
Bizi üzselerde hayatı ve insanları severiz.

Coşkuyla kaynar durur hep yüreklerimiz,
Bir ışık bir nur görmektir emelimiz,
Fırtınaları kabartır durur yüreklerimiz,
Sevgi ışığı ile dolsun hep gözlerimiz.

Meziyet Ak