Şiirler

[GooD aNd EvıL]

Yüreği ağzında bir çocuk
Gibi alırken kalemi elime
Beceriksiz, acemi ve olasıya
Yapayalnızım her defasında

Bu sonuncu olsun diyorum
Ömrümün eksiksiz tek şiiri
Yazılsın artık kırk yaşımın
Ve bir aşkın bittiği bu gece

Akbabalar bin yıl kelebekler
Bir mevsim yaşarlarmış ki aşk
Da kısa ömürlüdür, başlar
Gibi biter yaşanmışsa eğer

Yaşanan ne varsa hoşgörünün
Bir parçasıdır artık ama ben
Yine de yakabilirim bu gece
Bütün anılarımı bir şiir için

Sonra irkiliyorum, anılarım yoksa
Dostlarım da terkedilmiştir yangın
Sürüp dururken yurdumda ki o zaman
Kıymeti harbiyesi nedir bu şiirin

Sabaha karşı dilim paslı
Beynim keçeleşmiştir ve yangın
Yalnızlığıma sıçrarken üşüyor
Bütün sözcükler. Umut yoktur

Yüreğim diyorum, kekeme
Alıngan, serseri yüreğim
Sen nerden bilebilirsin
Bir şiirin nasıl yazıldığını

[GooD aNd EvıL]

bütün gece dinleyeceğim çığlıklarını akbabaların

dolanıp duracaklar üstünde şehrin

şehrimin

şehrimizin

şehirlerinin



paylaşıyoruz aynı sokakları, caddeleri,

yokuşları, inişleri

gelenleri, gidenleri

düşünüyorum

paylaşımı, mana ve ehemmiyetini



bir de ayıklamayı,

ortaklığı simgelediğinden ötürü

"ş"harflerini...

[GooD aNd EvıL]

Burada akşam olunca sokağa dökülüyor millet
Çoluğu çocuğu, genci ihtiyarı..
Denizin serin sularıyla soluklanıyor
Mersin'de Bahçelievlerde, Kızkalesinde
Sahil kentinin sabah sıcağı ve dinginliği
Akşamın haşarı sularıyla noktalanıyor
Vedalaşıyor gemilerle deniz.
Burası AKDENİZ!

[GooD aNd EvıL]

Sen Deniz Gök,
Bir an dursanız uykuda
Büyür bir yosun geceye karşı.

Tedirgin olur ölüler
Bir an yaşlansanız karanlığa,
Sen Deniz Gök.

---------------------

Dalarım engine
Ki yaşadığım
Anıladığımdır.

Roma'yla Kartaca'nın arasında
Yüzer, sevgi sevgi
İstanbul.

Böler bir kuş düşüncemi ikiye
Maviden
Yarıda kalır içki.

---------------------

Dersin ki
Ellerimize değecek
Yıldızlar
Büyüyecek büyüyecek de.

Dersin ki
Bir aydınlığı var
Sevgililer için,
Karanlık sessiz de.

Dersin ki
Uyuyamıyorum
Yalnızız
Gece, mavi de.

---------------------

Sessizdi yeryüzü
Yeryüzünde biricik Akdeniz vardı
Akdenizde
Yalnız ikimiz.

Beni seviyor musun dedim,
Yumdu gözlerini uzaklığa,
Tam sorulacak an, diye gülümsedi,
Tam sorulacak yer.

---------------------

Bir kocaman yeşil bir kocaman boz
Yellerde
Çarpar birbirine çarpar enginlere dek.

Dalgaların ucunda yıldızların ucu
Her köpük bir fırtına
Her köpük bir evren.

Şu deniz şu gök gizlenebilir
Seni sevdiğim
Gizlenemez.

---------------------

Havaya da yalıma da ağaca da benzer ama
En çok suya benzer
Sevgimiz.

Morluğun acısı var sonu yok
Karışır yaşamımıza
Kendiliğinden.

Herkes ölünce toprak olurmuş
Hayır hayır
Bizim su olacağımız besbelli.

---------------------

Akdeniz enginlerde kararmaktadır
Ama
Ben
Öyle maviyim ki.

Akdeniz bir gitmişlikle eski, uzak,
Ama
Ben
Sahibi gibiyim yıldızların.

Akdeniz seni bir daha yaratamaz
Ama
Ben
Seni bir daha sevebilirim.

---------------------

Deli gibi bir gürültü, ansızın,
Yırtılırcasına yarılır sessizlik,
Düşünür Akdeniz.

İşte uçaklar geçer havalarından
Kalır mavilik üstünde apak izleri,
Akdeniz anlar ve sever.

---------------------

Denizdir,
Her akşam üstü
Bütün düşüncelerde
Gelip gider.

7nin le
Acısı
Uzunluğu
Aksi.

Ve gece yarısıdır bu masmavi şey,
Senin
Uzaklarda
Unuttuğun sessizlik.

---------------------

Duymuştun
Bu türküyü
Çok eskiden de.

Bu türküyle anılarsın yelden
Yeşilden
Kadırgaların dibindeki sessiz yosunları.

Bu Akdeniz dalgalarında bu türküde sen
Varsın ışıl ışıl
Ve yoksun biraz.

---------------------

İyice düşün bu bütün yaşamamızdır.

[GooD aNd EvıL]

Akdeniz yaraşıyor sana
Yıldızlar terler ya sen de terliyorsun
Aynı ıslak pırıltı burun kanatlarında
Hiç dinmiyor motorların gürültüsü
Köpekler havlıyor uzaktan
Demin bir çocuk havladı
Fatmanım cumbadan çarşaf silkiyor yine
Ali dumdum anasına sövüyor saatlerdir
Denizi tokmaklıyor balıkçılar
Bu sesler işte sessizliğini büyüten toprak
O sesinin sardunyalar gibi konuşkan sessizliği
Hayatta yattık dün gece
Üstümüzde meltem
Kekik kokuyor ellerim hala
Senle yatmadım sanki
Dağları dolaştım
Ben senden öğrendim deniz yazmayı
Elimden düşmüyor mavi kalem
Bir tirandil çıkar gibi sefere
Okula gidiyor öğretmenim
Ben de ardından açılıyorum
Bir poyraz çizip deftere
Bir ada var sırf ebabil
Dönüyor dönüyor başımda
Senle yaşadığım günler
Gümüş bir çevre oldu ömrüm
Değince güneşine
Neden sonra buldum o kaçakçı mağarasını
Gözlerim kamaşınca senden
Ölüm belki sularından kaçırdığım
O loş suda yıkanmaktır
Durdukça yosundan yeşil
Kulaç attıkça mavi
Ben düzde sanırdım yıkıntım
Örenim alkolik asarım
Mutun doruğundaymışım meğer
Senle çıkınca anladım
Eski Yunan atları var hani
Yeleleri bükümlü
Gün inerken de öyle
Ağaçtan izdüşümleriyle
Yürüyor Balan tepeleri
Yürüyor bölük bölük can
Toplu bir güzelliğe doğru
Kadınım Yaraşıyorsun sen Akdenize

[GooD aNd EvıL]

Akdeniz
sırtında
gemilerden habersiz

babamın
sabah giyinip
akşam çıkardığı
iş gömleğidir

Akdenizinde babam
mavi gözlerinde
fırtınalar yatıran
o
amansız dansın
son
sessizliğidir

[GooD aNd EvıL]

Seni bulmaktan önce aramak isterim.
Seni sevmekten önce anlamak isterim
Seni bir yaşam boyu bitirmek değil de,
Sana hep hep yeniden başlamak isterim.

[GooD aNd EvıL]

İnsan konuştuğu zaman
Aklıyla birlikte yüreğini de
Katmalı işin içine
Sırf aklıyla konuşursa
Söyledikleri yavan olur
Sâdece yüreğiyle konuşursa
Söyledikleri yalan olur
Hem aklı hem de yüreğiyle konuşursa
Herkes ona hayrân olur

(19 Ocak 2006/ İstanbul)

[GooD aNd EvıL]

kilometre taşının başında olsak
yeniden teorisizce projesiz
duygu aşısına yanıt vermeyen vücutlar
olmuş türünün bir çok örneği
günahlarımızı burada çekiyoruz yorumsuz
terbiyesizlik asaletsizlik adı olmuş bu gün sinirliyim
halbuki hiç bir şeyi duymasak antensiz
ses çıkarmasak yankısız ekosuz
isanın yolunda neredeyim eleştirselerde
bunlarda kim nerelere gömüleceğim
ye sen nereye yarım okunan ilahilerle
kimsenin şekillendiremediği sevgilerle
beklenen ama olmayan mucizelerle
her anı yaşasak sümbülün canlandığı yerde
evcil, fiyaskosuz, vahşi ritimsiz, renk cümbüşüyle
şaşmayan biyolojik saatlerle
küçük insanların masal filizlerinin estetiğinde
tırmanıyoruz devamlı aşağısı kırılan merdivenlerde
egolarımızla ruhsuz hareketli vücudumuzla
sahnede acımalı romantik kuliste realist rolle
yok aslında bunların bir çoğu ot oğlu ot
sohbetleri bende var sende yok akıllıyım denizde bot
orhan veli,aziz nesin,opera,gör ki nedir; pantolonu levis kot.

[GooD aNd EvıL]

Aklın varsa her sözde gelip ortada bitme
Cevapsız sorularda şişen hep sen olursun.
Yüzünü çevirip de sırtını dönüp gitme
Dümdüz yolda eşikten şaşan hep şaşan hep olursun.

Dolduruşa gelirsen kendinle övünme hiç
Yanlış bir akıl versen geriden görünme hiç
Sonra masum tavrınla meleğe bürünme hiç
Kelle gibi sırıtıp pişen hep sen olursun.

Akıllıyım diyorsan aklınla sen çık yola
İster hemen karar ver istersen de ver mola
Oturulmaz unutma semersiz boş bir çula
Attan inip eşekten düşen hep sen olursun.