Melih Coşkun

[GooD aNd EvıL]

İsimsiz Aşklarımın Kahramanı

Hiç ummadığın anlarda
Tersten esen bir rüzgardır
Bu yazılanlar
Olmadık zamanlarda
Damdan düşercesine
Aşık olmak gibi...
Cebindeki son parayı
Köşe başında bekleyen esmer yüzlü
Çocuğun eline verip
Yürümek yürek rahatlığıyla evinin yolunda

Ellerimle yontup bütün acıları
Çamurlaştırıyorum
Tuzlu tadıyla gözyaşımın
Sana bir kuş yapıyorum ellerimle
Uçmayı öğrenmemiş
Şefkatine muhtaç bir kuş yapıyorum ellerimle
Uçmayı öğretirsin diye ona belki bir gün
Aşklar yaratıyorum
İsimleri
Ve adresleri olmayan
Ve sıyrılıp
Bulaştığım bütün kirlerinden dünyanın
Silip yeniden çizmek istiyorum
Yollara tırnaklarımla kazıdığım o yürek resmini...

Sevmek böyle bir şey işte
Güneşli bir günün öğleninde aniden bastıran yağmur
Esmer bir çocuğa verilen
Cebimdeki son para
Sırtımda kuruyan gömlek gibi...

Sevmeler yaratıyorum
Bakışlarınla büyüt o kuşu
Ona uçmayı öğret ellerinle

Sen, isimsiz aşklarımın kahramanı
Çözüldü beynimde yüreğinin bütün şifreleri
Hiçbir köşe başından medet ummadan
Kendi ellerimle yaratıyorum artık sevgiyi...

Melih Coşkun

[GooD aNd EvıL]

İsimsiz Fidan

İkinci günüydü içeri alınışının
Kulağından kan geldiğinde
Eğildi ve fısıldadı kulağıma usulca
‘Biz kolay ölmeyiz reis’ dedi
Daha çok işimiz var yapılacak

Bakışlarını güneşten ödünç almıştı sanırım
Adı neydi hala bilmem
Fidanlara isim konmaz derdi eski bir dostum

Hürriyet; karşılıksız aşkıydı bütün kahraman çocuklarının
Gidip de dönmemenin diğer bir adıydı gece yarıları
Daha yola çıkmadan bütün kalemler kırılmıştır oysa
Yazılmıştır bütün fermanlar daha barikatlar kurulmadan

İkinci günüydü içeri alınışının
Kulağından kan geldiğinde
Eğildi ve fısıldadı kulağıma usulca
‘Aldırma’ dedi
‘Ben bir yaprağım
Koparsalar da dalımdan
Ağaçta yaprak tükenir mi hiç’

Şimdi bütün devrimler
Söylenememiş aşklar gibi yarım
Bütün isimsiz çocuklarının
Dudaklarının kıyısında kurumuş kan izleri

Fidanlara isim koymaya başladım bugün
Kırmızı yazılarla yazdım bütün sahipsiz duvarlara
Bin yıllık bir türküyü okudum her gün gibi
Her gün gibi geçtim acıların ormanından
Yaralı ayaklarımı sürüyerek
Ve bitmek tükenmek bilmeyen bir inatla yürüyerek

İkinci günüydü içeri alınışının
Kulağından kan geldiğinde
Eğildim ve fısıldadım kulağına usulca
‘artık seninde adın var
hiç bitmeyecek kavganın adı gibi'...

2004

[GooD aNd EvıL]

İstanbul

İstanbul,
Sende sevdalanmak isterdim,
Aşk şiirleri yazmak boğaz içine karşı,
Bir vapurun arkasında
Martılara uçuşurken bağırmak gökyüzüne
Batan güneşe inat
Aydınlık tutmak yüreğini

Aşkı ve kavgayı sen bulmuşsun gibi
Bakma bugün suratıma
Asıl sahiplerini kaybettin sen
Sen artık soğumuş yüreklilerin şehrisin
İnsanlarının yüzlerinde korku ve nefret

Böyle değildi bu şehir bir zamanlar
Böyle değildi bu denizler, bu martılar
Böyle değildi insanlar,
Yürekleri büyük gelmeye başlayanlar bu şehre
Çekip gittiler bir akşam
Bir daha dönmemecesine
Geldiler oturdular kalktığımız yerlere
O daracık yürekli adamlar

O dar yürekliler sıkılıp ta bırakırlarsa bu şehri
Belki tekrar otururuz kalktığımız yerlere
Sevgimizle güzelleşir yine bu şehir...

14 Ekim 2002
23: 22

Melih Coşkun

[GooD aNd EvıL]

İsyandadır Fikrim

Karanlık bir gece yolculuğundasın
Fikrin isyanda gezer

Düşünce;
Yırtıp beyninin duvarlarını
Yükselecek sanki göğe birazdan

Zaptedemezler seni bu gece
Kapatsalar şehrin
En karanlık hücresine,
İsyandadır fikrin

Bekle çekilsin el ayak yine
Ateşle sessizliğin fitilini
Çeyrek var isyana
Tüm takvim yapraklarında kurtuluş yazıyor
Bugün büyük kurtuluş gününün birinci günü

Korkma çocuk
Fikrim isyandadır
Benden başka aydınlatan olmaz geceni

Ne acımasız füze başlıkları,
Ne kaburga kemiklerini tuzla buz eden tank paleti

Göğsüm senindir
Kalkan olsun diye yarınına
Çıkabilesin diye karartma *******inden
Aydınlık yarınlara
İsyandadır fikrim

Belki son türkündü söylediğin
Güneşini saklayacak zulüm
Alıp götürecek kendi diyarlarına
Belki son kez öpeceksin yanağından kardeşinin

İsyandadır fikrim
Sömürülmesin diye göğünde bulut
Gün ışığında da türküler okuyabilesin diye
Fikrim senindir
Yüreğim senin...

27 Şubat 2003
00: 32

Melih Coşkun

[GooD aNd EvıL]

İşçi Yüreğim

Yüreğinin gözünü çapak almış yiğidim benim
Yüzünün karasını
Güneşin yalazında yıkamış işçi yüreğim
Bağışla beni
Suskumda çığlar biriktiriyorum nicedir
Yıllar var ki
Sancıtıyor göğsümü titreyen ellerinin itaatkarlığı

Hayatı bir yarış diye anlattılar sana hep
Aynı kızıllıkta doğarken güneş hepimizin üzerine
Hepimize aynı mavilikte gülümserken deniz

Sabret yüreğim
Masumiyetimin ardına
Nice isyanlar saklıyorum senin için
Sabret işçi yüreğim
Hayatın yarış değil
Paylaşım olacağı güne kadar...

[GooD aNd EvıL]

İşte İtiraf Ediyorum Kendime

Söyleyemesem de başkalarına
En azından kendime söylüyorum
Ömrümün bütün gerçeğini.
Korkma diye haykırıp
Ölürcesine korktuklarımı,
Ertelediğim bütün sevdaları.

Demiştim ya hani sana
Gecenin ağzı sıkıdır
Sır tutmayı bilir gece.
Ama şairliğim ele verir beni her seferinde.
Kimse görmese de
Bilirler hangi şarkılara ağladığımı.
Neyin bu kadar dağladığını sahipsiz yüreğimi.

İşte itiraf ediyorum kendime
Seni
Senin beni sevmeni beklemeyecek kadar
Çok sevdim
Ve kızmadım asla bunun için kendime
Hala sevebilen bir kalbim olduğu için.

Ben birazda onunla beslendiğim için
Sevdim acılarımı.
Aradım karşılıksız aşklarımın kederini
Kalbimin kandan mürekkebinin
Tükendiği zamanlarda.

İtiraf ediyorum işte kendime
Sana olan aşkımı
Senden daha fazla özlüyorum ben
Ve senden daha fazla özlüyorum
Şiirlerce, türkülerce kanattığın kapanmaz sandığım yaramı...

Melih Coşkun

[GooD aNd EvıL]

İşte Şimdi Başlıyor Hayat

Şimdi başlıyor işte hayat
Kalkıyor sisler yavaş yavaş
Tüm perdeleri açılıyor hayatın
Düşüyor tüm maskeler

Daralıyor gitgide yollar
Öyle daralıyor ki
İmkanı yoktur artık yan yana yürümenin
Yalnız başınasın artık bu yolculukta

Rüzgar daha sert esiyor artık
Uyuşuyor sol yanı yüreğin

Gözyaşının bir anlamı var artık
Gözyaşları;
Yaşamak için dökülen
Gözyaşları;
Hayat için...
Gözyaşları;
Senin için
Gözyaşları;
Gelecek
Gözyaşları;
Ölüm...

28 Kasım 2002
22: 49

Melih Coşkun

[GooD aNd EvıL]

İtiraf Kuşandım

İtiraf kuşandım
Yürüyorum işte
Geçit vermez dağlarına

Yarın bugünden farklı olacak
Yüzleşecek hayal gerçekle
Beyninin ırmaklarında destan gibi yaşadığın ne varsa
Gece yarıları yüreğinde titreyişlerle ağladığın dizeler
Temizler mi gerçeğin kirini
Bilemeden...

Yığınak yaptığım kalbinin kıyısında
Anasının yüzüne hasret bir asker gibi
Tezkereni bekliyorum senin

Nehri seviyorum
Akıntısına meydan okuyarak

İtiraf kuşandım
Yürüyorum işte inadına
Geçit vermeyen dağlarına,
Yürüyorum barikatlar çekilmiş yollarında...

İtiraf kuşandım
Yürüyorum işte...

3 Mart 2003
20: 13

Melih Coşkun

[GooD aNd EvıL]

İyi Bak Dünya'nın Gözlerinin İçine

İyi bak dünyanın masmavi gözlerine
Hiçbir hayat masalsı değil inan
Hiçbir ölüm destansı...

Hayat bazen boşluğa akan bir su
Hatırla kaç gökkuşağı yitirdik
Renklerinin güzelliğini anlatamadan

İyi bak dünyanın gözlerinin içine
Öyle çok memleket var ki
Güneşin daha güzel doğduğu
Öyle çok çiçek
Adlarını ve kokularını bilmediğin

Si Bemolden okunmuş bir türkü gibi
Yaşamak vardı oysa
Islıkla çalabilmek çok sevdiğin bir marşı

Yaşamak bazen;
Bazen eli kulağında bir paydos düdüğü
Yahut katık yapabilmek ekmeği umudunla
Hem ömür dediğimiz nedir ki
Buz gibi bir bardak suyu
Kana kana içmekten başka...

2006

[GooD aNd EvıL]

İyi ki Çıktın Karşıma!

Yine en zamansız zamanımda çıktın karşıma
Habersizce gelip kuruldu
O acı tebessümün
Göğsümün derin boşluğuna.
Yine hazırlıksız yakalandım
Yüreğimin en dağınık anında

İlk defa görüyormuş gibi
Sarıldım yüreğime akan o sıcaklığına.
Bambaşka bir heyecanla çarpardı kalbim
Daha önce karşılaştığımız bütün zamanlardan.
Ve farklıydı seni gördüğüm her yer
Daha önce karşıma çıktığın bütün mekanlardan

Kimi zaman hiç sönmeyecek bir ateşi
Avcunun içinde sıkarak gelirdin
Kimi zaman okul yolunda donup kalan
Dokuz yaşında bir çocuğun kederiyle.
Isıtırdım üşüyen ellerini ellerimde
Isıtırdın üşüyen yüreğimi yüreğinde

İlk karşılaşmamız
Dün gibi hatırımda hala
Bir bahar sabahı
Yine damdan düşer gibi çıkmıştın karşıma

Kimi zaman en isyankar imgelerinle gelirdin
Sövüp sayardım
******* boyu yapılan bütün haksızlıklara
Bazen utana sıkıla
Küçük bir öpücük kondururdum
Hayatın kıpkırmızı yanağına...

HOŞGELGİN ŞİİRİM
İYİ Kİ ÇIKTIN KARŞIMA.................!

2005

Melih Coşkun