Şiirler

[GooD aNd EvıL]

Dermanını kaybetti bütün dertlerim
kolay değil tabi.
Ben az önce benliğimi kaybettim
uykularımı bölüp sana koştum dün gece
belki ardına bakarsan gitmekten vazgeçersin
sarılır boynuma özür dilersin diye.
Ters çıktı kurduğum düş.
Sen çoktan gitmiştin.
Bir şey bırakmadan bana.
Hoş çakal bile demeden
marifet zannedip terk etmeyi.
Kalp kırmak güzelmiş gibi
sanki hiç sevmemiş gibi.
Ama beceremedin.
Kusura bakma ben senin aşkına yenilmedim.
Ayaklarım hala yere basıyor.
Sana veremediğim o güllere.
Elimi bile sürmedim
gözümden bir damla yaş bile gelmedi.
Aksine çok sevindim
bir başka bakıyorum artık hayata.
Gülümsemeyi özlemiş dudaklarım.
''Zaman yaraları kapatır'' demişsin yakınlarına.
Merak etme
kapanacak yaramı sen kapattın giderken yaptıklarınla.
Ben aşka hiç ihanet etmedim
söylediğim şarkılardaki hiç bir güzel sen değildin.
Kaptırmadım sana umutlarımı.
Şimdi karşımdasın.
Eriyorsun sanki gözlerimde.
Af dileme boşuna.
Arkanı dön ve git.
Beni boş verdiğin günkü gibi.
Sonuçlarına katlanmak gerek her zamansızlığın.
Beni vurduğun gibi yerden yere.
Şimdi git sende
beni bırakıp gittiğin ellere.
Korkma ah etmem
üzülmeni istemem söylediklerime.
Zarar vermeyeyim incinmesin yüreğin.
Başını da kaldırma sakın.
Sadece git
inan alışırsın
ilk başlarda biraz zorlar seni kovulmak
ama yaptıklarını hatırlarsın
belki için yumuşar
bundan sonrada ümitlendirme kimseyi sakın
herkes ben olmaz
hesap sorar aldıklarından.
Daha fazla kalma yanımda
Geç olmadan git sen.
Belki bekleyenin vardır.
Beni bekletirken yanında oldukların
Unutma öncelik senindi.
Bırakıp giden ilk sendin.

[GooD aNd EvıL]

O siyah çantanı, koluna takıp
Tanımıyormuş gibi çık, öyle git
Bir yabancı gibi, yüzüme bakıp
Kurulu düzenimi yık, öyle git

Üzülmüş gibi, yeni bir sigara yakıp
Kaçamak gözlerle , saate bakıp
Öksüz misali arkanda bırakıp
Ateşinle beni de yak ,öyle git

Birkaç adım ilerde, durma sakın
Deme bana, döneceğim gün yakın
Doyasıya ağlayayım bırakın
Gözümdeki yaşlarla ak, öyle git

Hiçbir sözün beni teselli etmez
Sevenler böyle terk edipte gitmez
Sanmaki bu sevgi bende hiç bitmez
Son kez olsun gözüme bak, öyle git

Sendeleyip de omzuma yaslanma
Yine deli dolu ol, hiç uslanma
Git; havada yağmur var ıslanma
Şimşek gibi alnıma çak, öyle git

Duygulanıp da boynuma sarılma
Bu sözlerime sakın ha darılma
İstemem sus, konuşup ta yorulma
Gönlüme nefretleri ek, öyle git

Sakın deme bana mecburum
Benim kalbim var benim de gururum
Silahı alnıma dayar vururum
Sen benden önce davran sık öyle git

[GooD aNd EvıL]

Sen git
Ben sanki sen gitmemişsin gibi bir oyun oynayacağım kendime
Senin gitmen üzmeyecek beni
Ben oyunuma sarılacağım, matem tutmayacağım
Sen git
Ve istersen kalbimi geri ver de git
Ama istersen sende kalsın
Çünkü ben sen sanki gitmemişsin gibi yaşıyacağım
Sanki sen hep varsın yanımda
Ve her an elimi tutabilecek kadar yakındasın
Sen git
Ama beni götürme izin vermem
Buralar benim
Sen git ama beni götürme
Çünkü sen gitmemiş olacaksın benim için
Ve ben rüyaların gerçek olduğuna inandıracağım kendimi

[GooD aNd EvıL]

Demek böyle oldun sen
Demek artık bıktın
Ağlamalarıma eşlik etmekten
Demek suratını bir karış aşağı çekmen,
Bu zamansız gidişinden.

O halde durma,git!
Gittiğin yerde umut varsa
Selam gönder umutlara
Bir parça da bana kopar
Yolla birlikte acılarınla
Ben acılarını kendime sevkediyorum
Yürekli bir İsa misali
Ve gitmene izin veriyorum gecenin bu saati

Şayet gökyüzü kadar anlamlıysa gitmen
Ve gözlerinin maviliği kabullenmişse bunu
Ve umuda gömülecekse uzanacağın yürek
Git! Durma...

[GooD aNd EvıL]

Git iş işten geçmeden, çok geç olmadan vakit,
Günahıma girmeden, katilim olmadan git!

Git de şen şakrak geçen günlerime gün ekle,
Beni kahkahaların sustuğu yerde bekle.

Git ki siyah gözlerin arkada kalmasınlar,
Git ki gamlı yüzümün hüznüyle dolmasınlar

Madem ki benli hayat sana kafes kadar dar,
Uzaklaş ellerimden uçabildiğin kadar.

Hadi git, benden sana dilediğince izin,
Öyle bir uzaklaş ki karda kalmasın izin.

Kahrımın nedenini söylesem irkilirler;
Çünkü herkes beni Kays, seni Leyla bilirler.

Sanırlar ki sen beni biricik yar saymıştın;
Oysa ki hep yedekte, hep elde var saymıştın.

Hadi git, ne bir adres, ne bir hatıra bırak,
Zannetme ki pişmanlık, mutluluk kadar ırak!

Sanma ki fasl-ı bahar geldiği gibi gitmez,
Sanma ki hüsranını görmeye ömrün yetmez.

Her darbene tehammül edecektir bedenim,
Gururum mani olur perişanıma benim.

Yari Ferhat olanın ellerle ülfeti ne?
Şirin ol katlanayım dağ gibi külfetine.

Henüz layık değilken tomurcuk kadar aşka,
Sana gül bahçesini kim açar benden başka!

Hercai arılara meyhanedir çiçekler,
Kim bilir şerefinden kaç kadeh içecekler!

Madem aşk tablosunun takdirinden acizsin,
Git de çağdaş ressamlar modern resimler çizsin.

Ne vedaya gerek var, ne de mektuba hacet,
Git de Allah aşkına bir selama muhtaç et!

Güllere de aşk olsun gene sen kokacaksan!
Fallara da aşk olsun gene sen çıkacaksan!

Kopsun nerden inceyse artık bu bağ, bu düğüm,
Her gece daha berbat, daha vahim gördüğüm.

Korkulu düşlerimi yorumdan kaçıyorum;
Sırf sana üzülüyor, sırf sana acıyorum.

Git iş işten geçmeden, çok geç olmadan vakit,
Günahıma girmeden, katilim olmadan git!

[GooD aNd EvıL]

Hadi çek git buralardan, kimseye zarar vermeden
Senin ardına bakmamış hayatın
Ardına bile bakmadan
Uzaklaş bir an önce, sessizce
Yokluğunu da al yanına varlığını hissettirmeyen
Sus sonra bağırarak sus, herkes duysun sesini, SUS..
Teşekkür et ızdıraba seni terk etmediği için
Sarıl boynuna dertlerinin, hep seninle olduğu için
Git hadi durma buralarda.. Ne değişir ki kalsan
Nasıl olsa var olduğun kadar yoksun hayatta...
Gittiğin yerde bir dilenci eli gibi uzatma sevdanı bir daha
Sökmemiş şafakların ardına saklan,
Görmesin kararmış gözler yarım kalan aydınlığını
Geçmesin yüreğindeki gökkuşağından hiçkimse,
değiştirmesinler sevda rengini
Dokunmasın merhametsizler merhametine
Göm türkülerini toprağa,
Anlamını yitirmesin hiçbir nakaratı
Ufkuna pusu kurmuşlar umudunun,
Çıkarma sakladığın yerden masumiyetini...
Git artık buralardan,
benden çok uzakta olsan da
çek git, bir yarın bende kalsa da
Git hadi bir an önce, ÖLÜMÜMDEN ÖNCE...

[GooD aNd EvıL]

Git bakalım.
Nereye kadar gideceksin.
Ne kadar uzaklaşsanda
Yine bana döneceksin.
Git bakalım.

Avucuna sığdıramazsın hasretimi,
Alevlere anlatamazsın.
Görmezden gelemezsin benliğimi,
Değer biçemezsin dalgaları.
Benim sevdam çok yücelerde
Git bakalım.

Git bakalım.
Gittiğin yerlerde masallar okunmayacak
Tatlı sözleri kulağına kimse fısıldamayacak
Gün gelecek yüzüne bakan olmayacak
Git bakalım.

Git bakalım.,
Söyle gitmemen için ne yapayım?
Deli olup peşinde mi koşayım?
Yoksa dizlerine mi kapanayım?
Mademki niyetlisin
Git bakalım.

2002

[GooD aNd EvıL]

Bir cümlesi yokmuydu bu ayrılığın
Bu kadarmı yalandın herkesin inandığı,
Git küçüklüğünle
Korkaklığınla git,
Yaşadıklarımızı düşünme bile
Ben büyüklüğümle yaşarım,
Git yüzüme bakmadan
Çirkinim ben
Namussuzum,
Adinin tekiyim
Puştun biriyim
Yalancıyım sonra, seni hiç sevmedim ben
Git! bıraktığın pislikle yaşarım ben...
Gittin!
Şimdi sen benim kadar yakınsın bana
Ben senin kadar uzağım sana
Gözlerin kadar yokum gözlerinde
Ölüm gibisin şimdi içimde
Geleceksin ama...
Gittin!
Ardından sifonu çektim...

[GooD aNd EvıL]

Kim sana değer verdi şimdi anlamam ki..
Kim seni düşünür böyle delicesine
Git dedin..
Gidiyorum artık rahat ol!
Çünkü ben senin dikenindim..
Kalmamlıydım yanında

kimbilir belki sevdin ama sonradan sevemedin ..
sonra... sonra
git diyemedin bir türlü
Oyunumuz başlamıştı artık
hem istiyor hem istemiyorduk ikimizde
ben elindeki bir oyuncaktım..
İstediğin zaman senle ..
istemediğin zaman sensiz olmam gerekirdi..
Düzeleceğine inanıyorum herşeyin "derken sen
Ümit etmiştim seninle bir ömrü..

Yüzüğümüzü bile sayıp takmamıştın o son gün ..
oysa söz vermiştik ..
çıkarmayacağımıza bir daha..

Ne delilik benimkisi ..
Böylesine sevmeyen ,kandıran birisinin elinde olup oyuncak olmayı istemek.
Kim okşar seni *******i masumane artık..
Kim masumane öpücük kondurur elmacıklarına
Herşey basit bir "demir para" da saklıymış meğersem..
Ben yuvamızı, sevgimizi düşünürken ,hayal ederken..,
Herşeyin çabalarımızla olacağını anlatırken
sen beni oyalıyormuşsun meğersem..
Dedim ya ne bileyim her şey "demir para" da gizliymiş...

Bilemezdim beni onunla beraber isteyeceğini ..
Hatırlıyorum da bana ilk hediyen küçük bir tabloydu ..
Üzerinde "Sana dünyaları veremem ama
Bir kuru çiçekle yetineceksen gel!" yazıyordu..
Her şey demir parada gizliymiş meğersem ..
Sen küçük bir çocuk ayakları üzerinde duramayan, sen güveni olmayan adama..

Biliyorum..bir gün seveceksin..taparcasına
Tıpkı bana dediğin gibi "Sensin o beklediğim ..
Bıktım artık yaşadıklarımdan" diyeceksin..
"Mutlu bir yuvamız neden olmasın bir divanla" diyeceksin..

divan hayali bizimdi oysa ..
Evleneceksin sonra mutlu bir yuvan olacak tıpkı diğerleri gibi ..
Sen de benim gibi olacaksın...
Zaman geçsede gerçek sevilmenin farkında olmayacaksın..
Mutlu olursun umarım
Beni üzdüğün kadar..
Demir para sevdalısı küçük adam

[GooD aNd EvıL]

Yıllar sonra ilk defa karşıma çıkmış bana “git” diyorsun.
Sen gitmenin saatli bir bomba gibi hassas, öüm kadar ciddi olduğunu bildiğin halde, gidip de dönüşün olmadığı bir yola koyulmamı istiyorsun.
Bir görüşte sevmek kolaydır; ama dönüşü ise en zor olanı…
“Seni seviyorum” diyebilmek bir karın ağrısna sebep olsa da “git “ diye duymak kalbe saplanan bir bıçak sancısı…
O kalp kanını kaybederken sevginin, insanda ağzı sütten yanmış gibi köşe bucak kaçıyor sevmekten.
***
Her geliş neşeyle karşılanır bazen, tıpkı doğarken insanın neşeyle karşılanması gibi…
Ve her gidişte hüzünle uğurlanır bazen, tıpkı tabutu omuzlarda bir ölüyü uğurlar gibi…
Sonra da geriye terk edilmiş bir liman gibi yalnız kalıyor insan.
Şimdi ben, gözlerinin o serin sularında çağlarken gözlerini kaçırıyorsun benden.
Susuyorsun.
Dudakların “git” demese de gözlerin “git” diyor.
Dedim ya gitmek zor geliyor,
Acı geliyor insana.
Bu kelimeyi her duyuşumda düş kırıklıkların enkazları altında ezik hissediyorum kendimi.
İçimdeki kül bulutlar kudurmuş dalgalar gibi şiddetli bir gök gürültüsüyle bir yağmuru yağdırıyor.
Sonrada bir selde boğuluyor gözlerim.
Ve ben sırılsıklam bir şehrin ayaş sokaklarında bir hayali kovalıyorum.
Kalbimin buğusuna yazıyorum isminin baş harfini.
Ve kalbimin penceresine çiseleyen yağmurun hüznüne kapılıyorum.
***
Ben bir nehir gibi avuçlarından vücudunun kırımlarına doğru akmak isterken, sen uzak bir ülkenin okyanuslarına akıyorsun.
Yani hep kaçırıyorsun ellerini benden ve bana “git” diyorsun!..
Ve ben “kal “demeni bekler gibi geçiyorum sokaklardan.
Zaten birazdan karanlık çökecek bu şehre.
Ben karanlık olacağım.
Sonra da kör bir karanlığın şah damarlarındaki kanlarına karışacağım.
Sen de yıldızlarını sayacaksın göz yaşlarımın.
Ben, göz kırpacağım sana.
Esrarengiz bir gölgenin hayali olacağım.
Belki de kaldırım taşlarına yaslayacağım çileli başımı.
Bağrına taş basacak bu sokaklar.
Kim bilir bekli de faili meçhul bir cinayete karışacak adım.
Gözümü kan bürüyecek, belki de seri katili olacağım tüm aşkların.
Şimdi ellerimin kağıt ve kaleme gitmesi gibi bir yalnızlıkta kaybolacağım.
Ve bir bir anlamını yitirecek kelimeler.
Yitirilen sadece onlar olmayacak yitirilen:
Ben,
Sokaklar,
Ve bu şehir olacak…
***
Git diyorsun!..
Gitmek dilimde dolanan bir ateş gibi
Yakacak bu şehri.
Yerle bir olacak,
Tenhalara sinmiş yalnız aşklar.
Ve yalnızlık fışkıracak ağzından, kulaklarından, burnundan benim.
Tehlikeli şarkılar, şiirler duyacak,
Dayanamayacaksın.
Ayrılık pimi çekilmiş bir bomba gibi,
Ellerinde patlayacak.
Sen toprağı olacaksın,
Ben de sahipsiz bir cesedi olacağım bu şehrin.