Melih Coşkun - Sayfa 39

**GooD aNd EvıL** · 08-14-2008, 02:51 PM

İyi Koru Yüreğini

Dostum iyi koru yüreğini
Nesli tükenmekte olan bir kuştur yüreğin
Bir çocuk saflığındadır.
İyiye, doğruya, güzele hazır kendini fedaya.
Bir volkandır patlamaya hazır
Zulme, haksızlığa karşı
Bir tarafı coşkun bir nehir
Akar insanlığa doğru
Bir tarafı durgun bir deniz
Ve onurludur yalnız kalacak kadar
Kendini yalnız bırakanlar için çarpar
Bir ırgatın alın teridir
Bir bebeğin ağlayışıdır.
Bir kar tanesidir temiz ve yumuşak
Parçalara böler kendini insanlık adına
Dağlara verir bir parçasını
Denizdedir bir parçası
Bir parçası özgürce dolaşan bir bulut
Yağmur olur bulutla yağar yeryüzüne
Yağar sokaktaki insanların üzerine
Güzelliğini yaymak adına dünyaya...

16 Haziran 2002
23: 41

Melih Coşkun

**GooD aNd EvıL** · 08-14-2008, 02:51 PM

Kabullenişin Yıldönümü

Tam bir yıl geçti üzerinden
Bugün daha iyi anlıyorum
Kabullenmenin ne demek olduğunu
Bazı acılarım evcilleşti
Bazıları ise her zamanki gibi tazeledi kendini.

Zayıf yanlarım vardı benim de herkes gibi
Kimselere gösteremediğim
Gün ışığı görmemiş kederlerim vardı
Alkollü akşamların bile dindiremediği

Tam bir yıl geçti üzerinden
Bazı şarkıları gözlerim dolmadan dinleyebiliyorum artık
Daha az hayal kuruyorum
Rüyalarımdan düşüp kan revan içinde kalmamak için
Oysa okuduğum kitaplarda;
Direnmenin onuru her şeyden daha kutsaldı
Ve insan inanmışsa bir davanın haklılığına
Sonuna kadar gitmeliydi
Bedeli ne olursa olsun.
Yani gülü dikenine rağmen sevebilmek
Ve bir yüreğin çıkmazına ömrünü koyabilmekti bütün mesele
O kitaplar yazmamışlardı oysa
En büyük kavgaların içinde bile aşık olunabileceğini

Tam bir yıl geçti üzerinden
Hiçbir mermi bu kadar öldürmemişti beni şimdiye kadar
Kırmaktan daha zordu bir oyuncağı tamir etmek
Yani kırılmak ve hiç tamir edilmemek
Birbiriyle bağıntılı iki yıkıcı eylemdi

Ölmüş kuşlar uçamazlardı bir daha rüyalarında bile
Ayağa kalmak değiştirmezdi
İnsanın düşmüş olduğu gerçeğini.

Vazgeçmek kaderi olmuşsa insanın
Yüreğini fırlatıp atmalıydı uzak bir yere...

2004

Melih Coşkun

**GooD aNd EvıL** · 08-14-2008, 02:51 PM

Kaç Kez Uyandım Derin Uykulardan

Kaç kez uyandım uykulardan
Ömrümün en güzel dizelerini yazarken rüyalarımda
Çırpınıp can verirken avuçlarımda binlerce balık
Dışarıda çocukluğum gibi yağıyordu kar
Hiçbir zaman hiçbir kelimesini hatırlayamadım oysa o dizelerin

Artık çocuk değilim diyorum
Ama susarak da anlatamıyorum hiçbir şeyi
Ufacık şeyler bile mutlu etmeye yeterdi beni
Şimdi avutmuyor en sevdiğim şarkılar bile,
Soru sormak aklıma bile gelmiyor
Kahramanlık denilmezdi belki adına
Ama yine de sorgulamak çamurlara bulanmış ömürlerimizi,

Sade ve anlaşılır bir Türkçe’yle
Anlatabilirdim nasıl sevdiğimi
Bir dinleyen olsaydı eğer,
Söyleyebilirdim en sevdiğim türküleri bağıra çağıra
Bir söyleyen olsaydı benimle birlikte

Kar yağınca nasıl güzel olur bu şehir bilir misin?
Ve ne kadar acımasızdır
Kar tanelerine benzetiyorum kaybettiğim her şeyi
Sıcak rüzgarlarla eriyorum her gün
Sanki hiç yokmuşum gibi davranıyor bu şehir bana
Oysa ben onu sevip de sevilmediğim herkes kadar seviyorum.

Kaç kez uyandım derin uykulardan
Kağıt, kalem bulamadım yanı başımda
Oysa en güzel dizelerini yazacaktım belki de ömrümün.
Yalnız gözlerini görmedim rüyalarımda
Bir de ellerini tutmadım nicedir,
Oysa sendin bu öldüren zehri salan beynimin ıssız yerine
Sendin imkansızlığını bile bana ölürcesine sevdiren.
Annem bilmez neler geçer aklımdan ikinci kadehin ardından
Hangi türküleri okurum yollarda çığlık çığlığa

Gözlerini düşünmeden de şiir yazabiliyorum artık
Hayal etmeden bir gün ellerini tutabileceğimi
Bir kere düşmeyegörsün yüreğime o ateş
Benim sevgim hepinize yeter...

2004

Melih Coşkun

**GooD aNd EvıL** · 08-14-2008, 02:51 PM

Kaçıncı Geçişim Bu Yoldan

Kaçıncı geçişim bu yoldan
Ve kaçıncı kere
Yoksun rüyalarımda

Öyle güzeldi ki
Hiçbir zaman gelmeyeceğini bilerek
Yine de beklemek seni
Yürümek tenha sokaklarda
Dilimde masmavi ezgilerle.

Sensiz dinlediğim bütün şarkılarda
Kederli parmaklarıyla dokunuyor yalnızlık
Göğsümün bamteline
Suyu çekilmiş bir kuyu kadar anlamsız şimdi bakışlarım
Sesini kaybetmiş bir keman kadar duygusuz

Akdeniz’im
Sana geldim
Bir parça lacivert vermez misin bana
Öpmez misin gözlerinden anılarımın...

2005

Melih Coşkun

**GooD aNd EvıL** · 08-14-2008, 02:52 PM

Kafamda Yarım Bırakılmış Bir Düşüncedir Sevmek

Kafamda yarım bırakılmış bir düşüncedir seni sevmek
En yalansız öpücük
Özgürlüğü anlatan dudaklarında

Ve keşke başka zamanlarda
Başka diyarlarda sevebilseydim seni diyebilmek
Sadece bunun için yaşayabilmek
Ve ölmek sadece bunun uğrunda

Yalnız bir akşamdı
Ellerini çizdim önce
Sonra kalbini
Yüzün mavisini arayan bir denizdi
Bir kez olsun dokunmadım
Kendi ellerimle yarattığım o güzelliğe

Derken bir sabah
Dağıldı gri sisleri ömrümün
Dedim ki
Bazen kalmak da bir yolculuktur kendi içinde
Ve bitimsiz değildir
Hiçbir şey gibi ayrılıklar da...

Melih Coşkun

**GooD aNd EvıL** · 08-14-2008, 02:52 PM

Kahraman Olmak İstemiyorum

Kahraman olmak istemiyorum artık
Sevilmek istiyorum sadece sevdiğim kadar,
Hep ayıpmış gibi sakladım göz yaşlarımı bugüne kadar
Artık ağlamak istiyorum
Dizeler döküp ******* boyu
Denizi maviye
Geceyi siyahı
Ve yarını umuda boyadığım için değil
Sadece varolduğum için sevilmek istiyorum.

Sadece insan olduğum için
Paylaşsınlar benimle bir somun ekmeği
Ve sadece aynı gökyüzüne uyandığım için
Günaydın desinler bana
Ve hiçbir sebep olmaksızın
Gülerek baksınlar istiyorum gözlerimin içine

Kahraman olmak istemiyorum artık ben
Sadece sevilmek istiyorum
Sevebildiğim için çıkarsızca...

Melih Coşkun

**GooD aNd EvıL** · 08-14-2008, 02:52 PM

Kahrettik Bütün..........izm'lerini Hayatın

Kahrettik bütün.........izm’lerini hayatın
Yankısı kaldı gençliğimizin
Yıkıldı üzerine hasretimizi kazıdığımız
Kıpkızıl yazılarıyla beyaz boyalı duvarları kentin

Kahrettik bütün.........izm’lerini hayatın
Yalnızlık düştü payımıza
Çekildi ordular şehirlerimizden
Kurudu kan lekesi yürüdüğümüz yollarda

Kahrolası zaman kapatıyor en onulmaz yaraları
Yankıları bile boğuluyor bütün seslerin
Çığlıklar boğulur mu hiç deme bana
Yüreğim kabul et artık yenilmişliğini
(Diyemem asla sana)

Karanlığa doğru çevrilirken tüm çarkları paslanmış hayatın
Dolar çelikten kasaları yalancı cennetlerin
Olmaz deme
Her şey gibi kurarlar sahtesini çalınmış cennetlerinde

Yeniden ayağa kalkmanın zamanı gelmedi mi
Satılığa çıkarılırken nice ucuz hayatlar
Sahipsiz denizlere dönerken yurdunda alın teri
Açsın artık içinde kızıl çiçekleri isyanın

Kahrettik bütün.............izm’lerini hayatın
O yollar silemediler hiçbir zaman ayak izlerimizi
O kurşunlar öldüremedi hiçbir zaman bizi

Ey sevdayı isyanla katık eden hayat
Şunu yaz bir kenara
Kıyamete kalmayacak yenilmişliğim...

2004

**GooD aNd EvıL** · 08-14-2008, 02:52 PM

Kalem Kağıttan Utanır, Ben Gözlerinden

Kalem kağıttan utanır
Ben gözlerinden.
Ne zaman ağzımı açacak olsam
Dilime dolanır bütün kelimelerim
Ne zaman bakacak olsam gözlerine
Yarım bırakıp kaçarım yazdığım şiirleri

Kaç deniz kurur
Kaç garip yürek bezer canından
Kalem direnir yine de
Tek mısra vermez mavi kanından

Adının hiçbir harfi olmadan
Yazdım en güzel dizelerimi
Sonra unutup eşsiz sandığım güzelliğini
Delice bağlandım
Sensiz geçirdiğim her bir anıma.

İki kişilik yalnızlık yok
İnatla yalanlıyor bunu bütün cümlelerim
Yalnız kalabalıklar
Sadece ucuz aşk romanlarında.
Kendimden çıktığım bütün yolculuklar
Sana varıyor şimdi sadece
Yıllardır yürüdüğüm caddelerde kayboluyor
Beynimin sol yarısı,
Seni bulduğum her adreste
Kendi hüviyetimi kaybediyorum...

Şimdi beni sensizliğine aşık ettin ya
Artık ne seninle yapabiliyor yüreğim
Ne de sensiz...

2005

Melih Coşkun

**GooD aNd EvıL** · 08-14-2008, 02:52 PM

Kalmadı Size Verecek Ruhum

Kalmadı size verecek ruhum
Kendime yetecek kadar bile
Ya siz fazlaydınız bana
Ya ben eksik kalmıştım hayata

Ben ki soyunup çıkmışım
O taptaze aşkın koynundan
Toplayarak dört bir yana saçılan
Yüreğimin küllerini

Kendi ellerimle kapattım
Açık kalan bütün pencereleri
Veda ederken
Şehrin bittiği yerde uzanan o beyaz binalara
Bir tek kederini aldım yanıma
Serin sonbahar akşamlarının

İsmini unutmadım
Sevdiğim hiçbir kızın
Hiçbir resme bakıp ağlamadım ******* boyu

Koşarken umutlu adımlarla
Hayattan hızlı
Ve ölümden yavaş
Sızısı kaldı içimde
Unutmak denen hastalığın

Hasret bile yenik düşüyor artık hayatın sıradanlığına
Hiçbir bakış yaralamıyor artık eskisi kadar
İnatla yanan son ışıkta söndü işte
Savruldu içimin külleri
Yanacak yeri kalmadı
Artık benim size verecek ruhum kalmadı...

2003

Melih Coşkun

**GooD aNd EvıL** · 08-14-2008, 02:52 PM

Kalmakta Uzun Bir Yolculuktur Kimi Zaman

Roman oldu yüreğimin defterine yazdıklarım
Yine de gidemedim bu şehirden
Omzuna yaslanıp uyumadan hiç kimselerin
Derin muhabbetine daldım kendi yalnızlığımın

Sonbahar düştü dallara
Ağlayan bir kadın yüzü geldi aklıma ansızın
Küçük bir kız çocuğunun uzak çığlığını duydum
Sonra buğulandı çocuk gözlerim
Anlamını buldular birer birer
Gizli kalmış tüm dizelerim

Mekanı kaybolur bütün kederlerin
Bir lunapark kapısı
Yahut bir sinema salonu yalnızlığı vurur
Daha sıkı sarılırım eski dostlarıma
Uzaktan bir İstanbul seslenir
Bir vapur yarıp geçer dalgalarımı

Dar gelir bütün şehirler artık bana
Uzar bütün yollar
Bütün hayatlar yolculuklar üzerine kuruludur oysa
Ve kalmak da uzak bir yolculuktur kimi zaman
En az gitmek kadar...

Melih Coşkun

08-14-2008, 02:51 PM	#381
GooD aNd EvıL Aşmış Üye Üyelik Tarihi: Aug 2007 Konum: İstanbul Mesajlar: 281,268 Teşekkür Etme: 98 Thanked 355 Times in 320 Posts Üye No: 44033 İtibar Gücü: 57960 Rep Puanı : 34658 Rep Derecesi : Cinsiyet : Erkek	İyi Koru Yüreğini Dostum iyi koru yüreğini Nesli tükenmekte olan bir kuştur yüreğin Bir çocuk saflığındadır. İyiye, doğruya, güzele hazır kendini fedaya. Bir volkandır patlamaya hazır Zulme, haksızlığa karşı Bir tarafı coşkun bir nehir Akar insanlığa doğru Bir tarafı durgun bir deniz Ve onurludur yalnız kalacak kadar Kendini yalnız bırakanlar için çarpar Bir ırgatın alın teridir Bir bebeğin ağlayışıdır. Bir kar tanesidir temiz ve yumuşak Parçalara böler kendini insanlık adına Dağlara verir bir parçasını Denizdedir bir parçası Bir parçası özgürce dolaşan bir bulut Yağmur olur bulutla yağar yeryüzüne Yağar sokaktaki insanların üzerine Güzelliğini yaymak adına dünyaya... 16 Haziran 2002 23: 41 Melih Coşkun

08-14-2008, 02:51 PM	#382
GooD aNd EvıL Aşmış Üye Üyelik Tarihi: Aug 2007 Konum: İstanbul Mesajlar: 281,268 Teşekkür Etme: 98 Thanked 355 Times in 320 Posts Üye No: 44033 İtibar Gücü: 57960 Rep Puanı : 34658 Rep Derecesi : Cinsiyet : Erkek	Kabullenişin Yıldönümü Tam bir yıl geçti üzerinden Bugün daha iyi anlıyorum Kabullenmenin ne demek olduğunu Bazı acılarım evcilleşti Bazıları ise her zamanki gibi tazeledi kendini. Zayıf yanlarım vardı benim de herkes gibi Kimselere gösteremediğim Gün ışığı görmemiş kederlerim vardı Alkollü akşamların bile dindiremediği Tam bir yıl geçti üzerinden Bazı şarkıları gözlerim dolmadan dinleyebiliyorum artık Daha az hayal kuruyorum Rüyalarımdan düşüp kan revan içinde kalmamak için Oysa okuduğum kitaplarda; Direnmenin onuru her şeyden daha kutsaldı Ve insan inanmışsa bir davanın haklılığına Sonuna kadar gitmeliydi Bedeli ne olursa olsun. Yani gülü dikenine rağmen sevebilmek Ve bir yüreğin çıkmazına ömrünü koyabilmekti bütün mesele O kitaplar yazmamışlardı oysa En büyük kavgaların içinde bile aşık olunabileceğini Tam bir yıl geçti üzerinden Hiçbir mermi bu kadar öldürmemişti beni şimdiye kadar Kırmaktan daha zordu bir oyuncağı tamir etmek Yani kırılmak ve hiç tamir edilmemek Birbiriyle bağıntılı iki yıkıcı eylemdi Ölmüş kuşlar uçamazlardı bir daha rüyalarında bile Ayağa kalmak değiştirmezdi İnsanın düşmüş olduğu gerçeğini. Vazgeçmek kaderi olmuşsa insanın Yüreğini fırlatıp atmalıydı uzak bir yere... 2004 Melih Coşkun

08-14-2008, 02:51 PM	#383
GooD aNd EvıL Aşmış Üye Üyelik Tarihi: Aug 2007 Konum: İstanbul Mesajlar: 281,268 Teşekkür Etme: 98 Thanked 355 Times in 320 Posts Üye No: 44033 İtibar Gücü: 57960 Rep Puanı : 34658 Rep Derecesi : Cinsiyet : Erkek	Kaç Kez Uyandım Derin Uykulardan Kaç kez uyandım uykulardan Ömrümün en güzel dizelerini yazarken rüyalarımda Çırpınıp can verirken avuçlarımda binlerce balık Dışarıda çocukluğum gibi yağıyordu kar Hiçbir zaman hiçbir kelimesini hatırlayamadım oysa o dizelerin Artık çocuk değilim diyorum Ama susarak da anlatamıyorum hiçbir şeyi Ufacık şeyler bile mutlu etmeye yeterdi beni Şimdi avutmuyor en sevdiğim şarkılar bile, Soru sormak aklıma bile gelmiyor Kahramanlık denilmezdi belki adına Ama yine de sorgulamak çamurlara bulanmış ömürlerimizi, Sade ve anlaşılır bir Türkçe’yle Anlatabilirdim nasıl sevdiğimi Bir dinleyen olsaydı eğer, Söyleyebilirdim en sevdiğim türküleri bağıra çağıra Bir söyleyen olsaydı benimle birlikte Kar yağınca nasıl güzel olur bu şehir bilir misin? Ve ne kadar acımasızdır Kar tanelerine benzetiyorum kaybettiğim her şeyi Sıcak rüzgarlarla eriyorum her gün Sanki hiç yokmuşum gibi davranıyor bu şehir bana Oysa ben onu sevip de sevilmediğim herkes kadar seviyorum. Kaç kez uyandım derin uykulardan Kağıt, kalem bulamadım yanı başımda Oysa en güzel dizelerini yazacaktım belki de ömrümün. Yalnız gözlerini görmedim rüyalarımda Bir de ellerini tutmadım nicedir, Oysa sendin bu öldüren zehri salan beynimin ıssız yerine Sendin imkansızlığını bile bana ölürcesine sevdiren. Annem bilmez neler geçer aklımdan ikinci kadehin ardından Hangi türküleri okurum yollarda çığlık çığlığa Gözlerini düşünmeden de şiir yazabiliyorum artık Hayal etmeden bir gün ellerini tutabileceğimi Bir kere düşmeyegörsün yüreğime o ateş Benim sevgim hepinize yeter... 2004 Melih Coşkun

08-14-2008, 02:51 PM	#384
GooD aNd EvıL Aşmış Üye Üyelik Tarihi: Aug 2007 Konum: İstanbul Mesajlar: 281,268 Teşekkür Etme: 98 Thanked 355 Times in 320 Posts Üye No: 44033 İtibar Gücü: 57960 Rep Puanı : 34658 Rep Derecesi : Cinsiyet : Erkek	Kaçıncı Geçişim Bu Yoldan Kaçıncı geçişim bu yoldan Ve kaçıncı kere Yoksun rüyalarımda Öyle güzeldi ki Hiçbir zaman gelmeyeceğini bilerek Yine de beklemek seni Yürümek tenha sokaklarda Dilimde masmavi ezgilerle. Sensiz dinlediğim bütün şarkılarda Kederli parmaklarıyla dokunuyor yalnızlık Göğsümün bamteline Suyu çekilmiş bir kuyu kadar anlamsız şimdi bakışlarım Sesini kaybetmiş bir keman kadar duygusuz Akdeniz’im Sana geldim Bir parça lacivert vermez misin bana Öpmez misin gözlerinden anılarımın... 2005 Melih Coşkun

08-14-2008, 02:52 PM	#385
GooD aNd EvıL Aşmış Üye Üyelik Tarihi: Aug 2007 Konum: İstanbul Mesajlar: 281,268 Teşekkür Etme: 98 Thanked 355 Times in 320 Posts Üye No: 44033 İtibar Gücü: 57960 Rep Puanı : 34658 Rep Derecesi : Cinsiyet : Erkek	Kafamda Yarım Bırakılmış Bir Düşüncedir Sevmek Kafamda yarım bırakılmış bir düşüncedir seni sevmek En yalansız öpücük Özgürlüğü anlatan dudaklarında Ve keşke başka zamanlarda Başka diyarlarda sevebilseydim seni diyebilmek Sadece bunun için yaşayabilmek Ve ölmek sadece bunun uğrunda Yalnız bir akşamdı Ellerini çizdim önce Sonra kalbini Yüzün mavisini arayan bir denizdi Bir kez olsun dokunmadım Kendi ellerimle yarattığım o güzelliğe Derken bir sabah Dağıldı gri sisleri ömrümün Dedim ki Bazen kalmak da bir yolculuktur kendi içinde Ve bitimsiz değildir Hiçbir şey gibi ayrılıklar da... Melih Coşkun

08-14-2008, 02:52 PM	#386
GooD aNd EvıL Aşmış Üye Üyelik Tarihi: Aug 2007 Konum: İstanbul Mesajlar: 281,268 Teşekkür Etme: 98 Thanked 355 Times in 320 Posts Üye No: 44033 İtibar Gücü: 57960 Rep Puanı : 34658 Rep Derecesi : Cinsiyet : Erkek	Kahraman Olmak İstemiyorum Kahraman olmak istemiyorum artık Sevilmek istiyorum sadece sevdiğim kadar, Hep ayıpmış gibi sakladım göz yaşlarımı bugüne kadar Artık ağlamak istiyorum Dizeler döküp ******* boyu Denizi maviye Geceyi siyahı Ve yarını umuda boyadığım için değil Sadece varolduğum için sevilmek istiyorum. Sadece insan olduğum için Paylaşsınlar benimle bir somun ekmeği Ve sadece aynı gökyüzüne uyandığım için Günaydın desinler bana Ve hiçbir sebep olmaksızın Gülerek baksınlar istiyorum gözlerimin içine Kahraman olmak istemiyorum artık ben Sadece sevilmek istiyorum Sevebildiğim için çıkarsızca... Melih Coşkun

08-14-2008, 02:52 PM	#387
GooD aNd EvıL Aşmış Üye Üyelik Tarihi: Aug 2007 Konum: İstanbul Mesajlar: 281,268 Teşekkür Etme: 98 Thanked 355 Times in 320 Posts Üye No: 44033 İtibar Gücü: 57960 Rep Puanı : 34658 Rep Derecesi : Cinsiyet : Erkek	Kahrettik Bütün..........izm'lerini Hayatın Kahrettik bütün.........izm’lerini hayatın Yankısı kaldı gençliğimizin Yıkıldı üzerine hasretimizi kazıdığımız Kıpkızıl yazılarıyla beyaz boyalı duvarları kentin Kahrettik bütün.........izm’lerini hayatın Yalnızlık düştü payımıza Çekildi ordular şehirlerimizden Kurudu kan lekesi yürüdüğümüz yollarda Kahrolası zaman kapatıyor en onulmaz yaraları Yankıları bile boğuluyor bütün seslerin Çığlıklar boğulur mu hiç deme bana Yüreğim kabul et artık yenilmişliğini (Diyemem asla sana) Karanlığa doğru çevrilirken tüm çarkları paslanmış hayatın Dolar çelikten kasaları yalancı cennetlerin Olmaz deme Her şey gibi kurarlar sahtesini çalınmış cennetlerinde Yeniden ayağa kalkmanın zamanı gelmedi mi Satılığa çıkarılırken nice ucuz hayatlar Sahipsiz denizlere dönerken yurdunda alın teri Açsın artık içinde kızıl çiçekleri isyanın Kahrettik bütün.............izm’lerini hayatın O yollar silemediler hiçbir zaman ayak izlerimizi O kurşunlar öldüremedi hiçbir zaman bizi Ey sevdayı isyanla katık eden hayat Şunu yaz bir kenara Kıyamete kalmayacak yenilmişliğim... 2004

08-14-2008, 02:52 PM	#388
GooD aNd EvıL Aşmış Üye Üyelik Tarihi: Aug 2007 Konum: İstanbul Mesajlar: 281,268 Teşekkür Etme: 98 Thanked 355 Times in 320 Posts Üye No: 44033 İtibar Gücü: 57960 Rep Puanı : 34658 Rep Derecesi : Cinsiyet : Erkek	Kalem Kağıttan Utanır, Ben Gözlerinden Kalem kağıttan utanır Ben gözlerinden. Ne zaman ağzımı açacak olsam Dilime dolanır bütün kelimelerim Ne zaman bakacak olsam gözlerine Yarım bırakıp kaçarım yazdığım şiirleri Kaç deniz kurur Kaç garip yürek bezer canından Kalem direnir yine de Tek mısra vermez mavi kanından Adının hiçbir harfi olmadan Yazdım en güzel dizelerimi Sonra unutup eşsiz sandığım güzelliğini Delice bağlandım Sensiz geçirdiğim her bir anıma. İki kişilik yalnızlık yok İnatla yalanlıyor bunu bütün cümlelerim Yalnız kalabalıklar Sadece ucuz aşk romanlarında. Kendimden çıktığım bütün yolculuklar Sana varıyor şimdi sadece Yıllardır yürüdüğüm caddelerde kayboluyor Beynimin sol yarısı, Seni bulduğum her adreste Kendi hüviyetimi kaybediyorum... Şimdi beni sensizliğine aşık ettin ya Artık ne seninle yapabiliyor yüreğim Ne de sensiz... 2005 Melih Coşkun

08-14-2008, 02:52 PM	#389
GooD aNd EvıL Aşmış Üye Üyelik Tarihi: Aug 2007 Konum: İstanbul Mesajlar: 281,268 Teşekkür Etme: 98 Thanked 355 Times in 320 Posts Üye No: 44033 İtibar Gücü: 57960 Rep Puanı : 34658 Rep Derecesi : Cinsiyet : Erkek	Kalmadı Size Verecek Ruhum Kalmadı size verecek ruhum Kendime yetecek kadar bile Ya siz fazlaydınız bana Ya ben eksik kalmıştım hayata Ben ki soyunup çıkmışım O taptaze aşkın koynundan Toplayarak dört bir yana saçılan Yüreğimin küllerini Kendi ellerimle kapattım Açık kalan bütün pencereleri Veda ederken Şehrin bittiği yerde uzanan o beyaz binalara Bir tek kederini aldım yanıma Serin sonbahar akşamlarının İsmini unutmadım Sevdiğim hiçbir kızın Hiçbir resme bakıp ağlamadım ******* boyu Koşarken umutlu adımlarla Hayattan hızlı Ve ölümden yavaş Sızısı kaldı içimde Unutmak denen hastalığın Hasret bile yenik düşüyor artık hayatın sıradanlığına Hiçbir bakış yaralamıyor artık eskisi kadar İnatla yanan son ışıkta söndü işte Savruldu içimin külleri Yanacak yeri kalmadı Artık benim size verecek ruhum kalmadı... 2003 Melih Coşkun

08-14-2008, 02:52 PM	#390
GooD aNd EvıL Aşmış Üye Üyelik Tarihi: Aug 2007 Konum: İstanbul Mesajlar: 281,268 Teşekkür Etme: 98 Thanked 355 Times in 320 Posts Üye No: 44033 İtibar Gücü: 57960 Rep Puanı : 34658 Rep Derecesi : Cinsiyet : Erkek	Kalmakta Uzun Bir Yolculuktur Kimi Zaman Roman oldu yüreğimin defterine yazdıklarım Yine de gidemedim bu şehirden Omzuna yaslanıp uyumadan hiç kimselerin Derin muhabbetine daldım kendi yalnızlığımın Sonbahar düştü dallara Ağlayan bir kadın yüzü geldi aklıma ansızın Küçük bir kız çocuğunun uzak çığlığını duydum Sonra buğulandı çocuk gözlerim Anlamını buldular birer birer Gizli kalmış tüm dizelerim Mekanı kaybolur bütün kederlerin Bir lunapark kapısı Yahut bir sinema salonu yalnızlığı vurur Daha sıkı sarılırım eski dostlarıma Uzaktan bir İstanbul seslenir Bir vapur yarıp geçer dalgalarımı Dar gelir bütün şehirler artık bana Uzar bütün yollar Bütün hayatlar yolculuklar üzerine kuruludur oysa Ve kalmak da uzak bir yolculuktur kimi zaman En az gitmek kadar... Melih Coşkun

Konuyu Görüntüleyen Aktif Kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 misafir)