Ahmet Yozgat

[KaRamBoL™]

Bin “Ben Var Benden İçeru”
1/:
Ben ve sen iki su arama çatalıyız ey Leyla,
Aranırız yüreğimizin geometrik düzleminde aşk ile.
Bir kuyu açarız. Kuraktır...
Bir kuyu daha açarsak... Yine kuraktır...
Bir kuyu daha açarsak... Yine kuraktır...
(..................................)
Bir kuyu daha açarsak... Islaktır...
Bir kuyu daha açarsak... Mutlak sulaktır...
Bil ki sevdanın sergüzeştidir bu,
Çünkü bilirim ki bin “ben var benden içeru...”
***
Ben ve sen iki su arama çatalıyız ey Leyla,
Aranırız yüreğimizin al-yeşil krallıklarında aşk ile.
Ancak şahittir ki tarihler,
Bayraklarını yakan kralın peşinden ordu gitmez.
Geçmişse zamanın perdesinden anılara dair derin izler,
Kalbi ovalar yeni izlerin ayaklarını bekler.
2/:
Ben ve sen iki su arama çatalıyız ey Leyla,
Aranırız yüreğimizin mevsimlik düzleminde aşk ile.
Bir mevsim açarız. Kuraktır...
Bir mevsim daha açarsak... Yine kuraktır...
Bir mevsim daha açarsak... Yine kuraktır...
(..................................)
Bir mevsim daha açarsak... Islaktır...
Bir mevsim daha açarsak... Mutlak sulaktır...
Bil ki sevdanın sergüzeştidir bu,
Çünkü bilirim ki bin “ben var benden içeru...”
***
Ben ve sen iki su arama çatalıyız ey Leyla,
Aranırız beynimizin esir pazarlarında aşk ile.
Ancak anılarını tüketen tecimen,
Yüreğini satsa yeridir.Ah gözümün yağmurları neredesiniz?
Ancak siyaha kesen bulutlar korkutur aşk adamını,
Korkma ey yürek çatalımın ortağı kadın!
Ve korkmayın sulara aşık olan kılıç erbabı,
Üzeri boyanmış her şey derununda başka renk barındırır,
Siz cengaverler ki oturursunuz yasak aşklar üstüne,
Saçlarınıza beni sürün zeytinyağı yerine,
Çünkü bin biz vardır bizden içeru...”


Ahmet Yozgat

[KaRamBoL™]

Bin Bir Gecenin Bir Evvelinde Aşk
1/:
İşte öyle bir zamandı,
Hayalime bindiğim vakit...
Yani akşamdı.
Bin bir gecenin bir evveliydi.
Üzerinden güneş geçen topraklar da batıyordu,
Ufuklara çizdiğim kalın çizgilerin ardına.
Yağmurlara ve onların ıslak akşamlarına,
Ve yarın atına destursuz binen süvari,
Yarı yolda aşk ve çiğ ile ıslanırdı kim bilir...
Aşk savaşçılarının sırtına dayanan,
Sert ve soğuk namlulu akşamların da,
Bir umudu vardı cephe gerisinden beklenen,
Eteklenen sultanlar da bir korku büyütürdü yüreklerinde,
Ya o son gün bu akşam ise? ...
Bizim içinse,
Her son gün bu akşam idi...
2/:
Demiştik ya bidayette ey kari,
Bin bir gecenin bir evveliydi zaman yörüngesinde,
Ama ölüm yine aynı ölümdü,
Yaşamsa aynı yaşam...
***
Bin bir gecenin bir evveliydi an çağların skalasında,
İlk öğrendiğiniz ise zamanda,
Salt aşk üstüneydi biz anımsamasak da,
Ki o aşk annenizin unuttuklarıydı,
Bizler de anımsardık şimdi ay ışığı altında yaşadıklarımızı,
Bidayette harcımız çiğ sütle karılmasa...
3/:
Kimden işitmiştim bilmem,
Belki de bir zamanlar üstü bilgeden...
Demişti ki,
Ya da demiş miydi ki? ...
'Mutluluk bir sahte esrikliktir.'
Biliz ki hayaldir baharda kasım ayının gezinmesi,
Annelerin balalarına çiğ süt emzirmesi bir yaşam gizemidir,
Ki,
Ol nedenle kendimizden bekleriz en beklenmezi.
4/:
İşte öyle bir zamandı,
Hayalime bindiğimiz vakit...
Yani akşamdı aşkımızın ardından masallara daldığımız.
Bin bir gecenin bir evveliydi belki de,
Titredi yüreği toprağın ve balkıdı göklerin şah damarı,
Bir kuş uçtu cennetin saçaklarından,
Sayın ki bir daha inmemek üzere yere,
Güneşin soğukluğu tandırlarının harsızlığından değildi,
Yırtılan dudaklarında kan arama vaktiydi Kaf dağında devlerin,
Kan kırmızı bir teslimiyetti ölüm fırça darbelerinde,
O yüzden yaşam yağlıboya tablolarında kaldı Bellininin...

5/:
'Bin Bir Gecenin Bir Evvelinde Aşk' şiiri üzerine kıssadan hisse bölümü
ya da Beydeba beyefendinin öğüdüdür kısmı ki önemli değildir. Sanki peynirci karga dinledimi ki siz dinleyeceksiniz. Kendimi Lafonten gigi hissediyorum ya neyse...

'Muhterem kari!
Sanki güneşler ölmez mi sandın ay yar?
Bilesin ki zaman da erir kendi potasında kuzu misali,
Ve günbatımından gözlerine düşen belki de günün son nefesidir,
Çayırlar sonbahara hazırlanırlar çalparalar çalarak,
Ve yaylalar en çok kışın altında saklanmak arzusundadırlar,
Kuşlar da aslında bir orkestradırlar cenaze ardında her an,
Ağır aksak ilerleyen kervansa çölde hayattır,
Düzde ölüme eş bir yavaşlık...'


Ahmet Yozgat

[KaRamBoL™]

Bin Bir Su Verilmiş Çelik
1/:
Karaca bir oğlandan işitmiştim:
“Gönüldür,
Bazen deli,
Arada bir durgun sulara döner”miş.
Ve kuşlar gibi kafesinin kapısını açık bırakmaya gelmezmiş,
Göğsümüzde sakladığımız ürkek kalbimizin,
Sesimizin yanıklığı bundanmış...
2/:
Karaca bir oğlandan işitmiştim:
“Eğilmezmiş bin bir su verilmiş çelik,”
De...
Bükülürmüş yaşam, yemişse vurgun,
Olgun bir meyve gibi dibine çürüyerek düşermiş...
***
Sen ki özgürlüğü buldun sayarsın kendini ey Leyli,
Ayrılığın dayanılmaz ekşisini tadınca.
Oysa odur ki hürriyet Leyla,
Dönersin,
Ve uğruna kurulan,
Masif çelik kapılı saraylara girersin,
Gönlünce gönüllüce...
3/:
Bilge ve karaca bir oğlandan işitmiştim ki,
Bu böyle...


Ahmet Yozgat

[KaRamBoL™]

Bir Ben İdim
–sokak çocuklarına–

A/:
Nihaî noktaydı bana biçilen,
Oysa ben sevgiye yaslanmalıydım.
***
Ne önümdeki gri çizgi dümdüzdü,
Ne de uzakta gördüğüm alacakaranlık rüyam.
Oysa ben hayalime yaslanmalıydım...
A/a…
Doğranam umutlarımdı az önce unuttuklarım,
Omzumdan çelinmiş o sıcak destek,
Ellerim gri demirleri kavramada yaşamın yol boyunda,
Dayanmış,
Betondan sütunlara bin bir yerinden kırılan sevdam,
Oysa ben anneme yaslanmalıydım.
B/:
Bir ben idim bu çıkmaz sokakta ilerleyen,
Bir de o küçücük dünyam kendi yörüngesinde...
Ne karanlıklar içti beni bilseniz?
Ne de itti aydınlığa bedenimi boşuna çabam.
Bir uçsuz bucaksızlk idi beni ha bire kendine çeken.
Oysa ben güvenli bir dünyaya yaslanmalıydım...
B/b…
Sizdiniz evet evet sizdiniz! ...
Kır saçlı yılların ardına uzayan çizgimi kıran...
Ya isteyerek,
Ya da yutucu deniz temsili,
Veya masalların kaçkını bir karabasan gibi,
Küçük hayatımın üstüne kocaman ayaklarıyla basan.
Gürültülü zemherinin altında bacaklarım,
Ellerim işhanlarından arta kalan çöpleri karıştırmada.
Ve metal akreplerin ayak sesleri yazgımı kovalamada.
Oysa ben ninnilere yaslanmalıydım...
C/:
Çaresiz kalarak güvenip,
Dayandığım korozyonlu sütundu yakan bağrımı.
Beton yaygıların zalim çeperi *******imi kucaklamada,
Ve lacivert gök altında koyun koyuna itle, kurtla ve umutla...
Gri sokakları metropolün ömrümü çizmede haritalar misali,
Ağır aksak... Bir o yana bir bu yana kıvrılarak...
Taptaze kesici dişlerin sırtımda bıraktığı kin,
Toplumda bana biçilen mevki en geri...
C/c…
Ellerim kül, yanaklarım mor...
Kırpılmış kirpiğimi doğrayan ateşten makas,
Üzeri kabuk bağlamış mağma veya küllenmiş bir kor.
Kadim çağlardan kalan sürurum kesik kesik solumada,
Kırmızı bir körük misali kendi nefesini kovalamada.
Zalim...
Ve döşüm üstünde bir asabi volkan...
Ha patladı ha patlayacak.
İten, öteleyen kendimi dışa,
Sevdamı yok eden doymaz umurum,
Ha yarıldı ha yarılacak.
Uzayan boyuma inat kısalan umutlarım...
Ha kırıldı ha kırılacak...
Oysa ben yüreklere yaslanmalıydım.


Ahmet Yozgat

[KaRamBoL™]

Bir Deli Felsefe
1/:
Zamanın katili,
Bir delibozuk felsefe çeler aklımı,
Bir zırdeli coğrafya kazan kaldırır,
Anın silme zulme kestiği,
En bunlu anda...
2/:
Boş ver kimyayı be yüreğim,
O ki asit yağmurları boca eder,
Seven adamın nötrlüğünü yitiren kalbi üstüne,
Sülfürü içsek ne intihar arefesinde,
Ya da kezzabı atsak kıskançlığın yüzüne...
3/:
Yani bilirim ki şimdi sevdanın katili,
Bir deli felsefe çelmededir aklımı,
Bir deli coğrafya kazan kaldırmadadır,
Ama yine de,
Sağ elim uzanır sülfüre,
Diğeri kezzaba gider...


Ahmet Yozgat

[KaRamBoL™]

Bir Göç Günlüğü
1/:
Terkettim sevdamı bir göç öncesi ağalar…
Usul, ağır ve aksak...
***
Önümde zeheb belikli küheylan katarları
Arkamda gri dumanları minyatür hanedanımın
Avuçlarımda çangıl çangıl çok hörgüçlü mayalar
Kaşlarım yaprak dökmeye meftun
Dudaklarımda acı bir bozlak sesi
Terkettim sevdamı bir göç öncesi...
***
Ben ki tevellüdüm dokuz yüz elli beş,
Hamur elli bir Hafize’den olma,
Koma beni yollarda ey yüreğim,
Ko gitsin sevdiğim bu haini korlara...
2/:
Nakışlı semeri devemin ağalar bana tek kalan…
Usul, ağır ve aksak...
***
Hindi kenevirlerden burulmuş anıların yuları,
Salkım saçak dolanmada bozaran tevellüdüme
Yüzüm zahmetin sonbaharına dönük
Arkamda ise can çekişen minnacık bir ilkbahar
Dilim dilim doğurmada ufuklar ayazı ve karı
Ve memesinden ağu sızan mart hınzırını
Sürmede menzilsiz bir yolculuk uzamada zor zaman
Nakışlı semeri devemin bana tek kalan...
***
Ben ki tevellüdüm dokuz yüz elli beş,
Hamur elli bir Hafize’den olma,
Koma beni yollarda ey yüreğim,
Ko gitsin sevdiğim bu haini korlara...
3/:
Aşiret usul usul akmada kör vadide ağalar…
Usul, ağır ve aksak...
***
Bir ana, bozlak örmede dağların ayaklarına
Arkadaysa ölümü katre katre içen hasretlik
Önümde, eflatun gölgesi can çekişen güneşin
Yavaş yavaş geçmede dağları yutan yürek
Ve üfürmede az yaşanan bir kaderi nadide
Aşiret usul usul akmada kör vadide...
***
Ben ki tevellüdüm dokuz yüz elli beş,
Şerbet dilli bir Hafize’den olma,
Koma beni yollarda ey yüreğim,
Ko gitsin sevdiğim bu haini korlara...
4/:
Bulutlar matem tükürmede ağalar ütümüze habire…
Usul, ağır ve aksak...
***
Yeşil donlu umutlar -ki burmuyor kolanını-
Ve son kırıntı düşüyor nakışlı yaylalardan
Arkada mevlanamsı tespih çeken yolboyu
Ön cenahta ise kozmoğrafyada pişmiş tuğlası bitmiş
Kuyrukları yolunmuş pusulasız turaçlar
Daylak develerin adımları ulaşmada kabire
Bulutlar matem tükürmede üstümüze habire...
***
Ben ki tevellüdüm dokuz yüz elli beş,
Sizin köylü bir Hafize’den olma,
Koma beni yollarda ey yüreğim,
Ko gitsin sevdiğim bu haini korlara...


Ahmet Yozgat

[KaRamBoL™]

Bir İşveli Küheylana Destan
1/:
İşveli bir küheylandın sen kız Miraye.
Delimsirek biraz,
Ve şaha hazır her daim
Kız Miraye işveli bir küheylandın sen,
Daha ne deyim? ...
***
Yüreğini bindirip... kudurgan yaylara
Döndür dizginlerini sür benden yana
Çeliğe dökülmüş gözlerini oturtup
Çıldırgan ceylanların avangardına al şafakta
Kaçırma gözlerimden aşkımın enkazını
Uzak ve hurda dağlara...
Dön benden yana Miraye…
Yüreğini bindirip işveli küheylanlara...
2/:
İşveli bir küheylandın sen kız Miraye.
Delimsirek biraz,
Ve savaşa hazır her daim...
Yüreğim sıcacık... Ekvatorda bir oda say ki
Tandırında gürül gürül gül yakan
Çınarlarsa yaprak yaprak... El sallamada
İçimdeki çölde azan katarımın ardından
Bense Miraye... Say ki nedense
Gözlerine gömülen... Ufacık bir serçeyim
İzin verin denizler... Üstünüzden geçeyim
Ve ılık sular içeyim Miraye gözlerinden.
Dön artık benden yana…
Yüreğini bindirip işveli küheylanlara...
3/:
İşveli bir küheylandın sen kız Miraye.
Delimsirek biraz,
Ve koşmaya hazır her daim...
Ellerinin unuttuklarıdır deli kız... Ömrümün sermayesi
Mevsimlerden güç alıyor sensizlik
Gözyaşım onun için ağlamaklı
Ve ağlayışım ondandır kahkahalarla
Beti benzi bereketli... Ve hırçın bir çiğdem tarlası
Hücre hücre beynimdeki tarlada yaşar
Yokluğunun hırsıyla ördüğün duvar
Seni de hapsediyor benim dışıma
Gözyaşıma biniyor beynimdeki atlılar
Kaçırma gözlerini ıssız ufuklara deli kız
Dön benden yana Miraye…
Yüreğini bindirip işveli küheylanlara
Ve yüreğini bindirip... Göçmen kuşlara
Döndür benden yana... Dön benden yana...
Delimsirek biraz,
Ve aşka hazır her daim...


Ahmet Yozgat

[KaRamBoL™]

Bir Köy Pınarının Lülesindeyim
1/:
Terli ırmaklar akar yalnız dağlardan...
***
Yüzümdedir saldığın harlı atlar,
Kapısı aralanmış sevdanın eşiğinden,
Ha atladı,
Ha atlayacaklar...
Terli nehirler akar yalnız dağlardan,
Bense akarım öksüz bir dereden maçup yüzümle,
Yol ararım yüreğinde var sandığım ummana...
2/
Ve gözlerindeki yaşa yaslarım acılarımı.
Al küheylanlar hüznümü taşır,
Terli dereler akan yalnız dağlara...
***
Say ki bir bent gibisin bu umarsız sevdaya,
Bir milatta çağ evirmektir işlevin.
Yüzümdedir saldığın harlı alevler,
Kapısı aralanmış sevda tandırının eşiğinden,
Ha atladı,
Ha atlayacaklar...
Terli ırmaklar akar yalnız dağlardan,
Bense bir köy pınarının lülesindeyim,
Yol ararım yüreğinde var sandığım bakraca...
3/:
Yavaş yavaş ilerler kan seven yüze
Gördüğün kan değildir yine de,
En yalnız zamanda al basmasıdır aşkadamını.
Yüzümdedir şimdi saldığın harlı al kızları,
Kapısı aralanmış sevdalı beynimin eşiğinden,
Ha atladı,
Ha atlayacaklar...
Terli ırmaklar akar yalnız dağlardan,
Bense dolanırım Kızıldeniz’in çöllere ulanan sahillerinde
Babülmendep ararım karışmak için Hindokyanusuna...


Ahmet Yozgat

[KaRamBoL™]

Bir Tren Garında Islandım Sana
1/:
Gürgen oturaklarla ısırılıp
Kurutup verimli vakitlerimi
Ardda kalanların önlerinden başlatıp
Demir paraleller sürerek dağ doruklarından
Nokta nokta teğet değip soğuk istasyonlara
Buharlı bir lokomatif gibi yorgun, aç, susuz
Ve nefes nefese ulaşıp diyarı sevdana
Bir tren garındaydım,
Islandım sana...
2/:
İleride bir yerlerdeydi güneşim sanki
Dağların yırtığında salt ipekten turaç ağları örüp
Düşüp upuzun izlerine Divriği develerinin
Ve ironik işaretlerine kalbimin çekimiyle
İçip çakıl taşlarını yağlı kesişmezlerin
Buharlara uzanıp inadına ve sırtüstü
Türküler ekerek paslı yollara
Bir tren garındaydım,
Islandım sana...
3/:
Çisentin konuştu penceremle evvela
Ardından katarlarla sözlendim
Belenip yarmalarda ak kürtüklere
Ve yaktığın ateşler ayasında dört nala
Apoleti bakırdan bir gar şefinin düdüğüyle silkinip
Üzgünüm, yorgun dudaklarım dayandı sona
Bir tren garındaydım,
Vuruldum sana...


Ahmet Yozgat

[KaRamBoL™]

Bir Türkülühicazkar Sevdadır Bizimkisi
1/:
Tarih dediğimiz nedir ki?
Bir türkülühicazkar sevdanın semeresi...
Kıskıvrak yakalanır ya bir yol beyi,
Koygun ve yorgun beyninde hicret ederken,
Ve bir kervansaray eşiğinde onulmaz derde,
Hecinler suru melekut misali öter,
Palaz bıldırcınlar ulur ya ibrişim ipler kopunca,
Sererek eski yarinden artakalan,
Acılara abanık balyalarını döşünün üzerine bir kadın,
Çarnaçar aşık olur ya...
İşte öyleyiz biz de ey saz semaisi ehli,
Yani bir türkülühicazkar sevdadır bizi de yakan.
2/:
En zamansız ve kudurgan,
Ve vurgun mekanlar direnirler ya akışa,
Avuç içi kadar dardır aslında hülyalar,
Ve azman Asya sandığımız stepler.
Sahra genlerimizde yoksa eğer,
Mahpus sayılırız içimizdeki kıstağa biz de,
Bilinmez bir mekan içre sahnıçemen yurdunda ya da,
Yıl yıl dizilen olayların alacalı tespihi,
Çekeriz süvari veya piyade zamanlarımızda ama ardımızca,
İşte öyle ey saz semaisi ehli,
Boncuk boncukmuş alnımızda terimiz ne çıkar?
Bir türkülühicazkar sevdadır bizi de yakan.
2/:
Umurunda değildir denizin tuzu balıklar,
Kalın izanlı zalim bir bedevidir aslında,
Zorlu zamanları yontan alacağımız olan alın terimiz,
Karanlık vakitlerse sevda süzer zamanın imbiğinden,
İnat olsun diye bil cümle zadegan Kuyucu Muratlara,
Hançer sivriliğinde sevilmişliği yeni günün,
Pervaneleri tek başına yakan harlı cehennem gibidir,
İşte öyle bir şeydir şiir de nihayeti ey saz semaisi ehli,
Size ceberrut bir hanedana mirasçı olmak düşer bu kıstakta,
Bize ise cümle kapısında misafir olmak kalır sarayların,
Bir türkülühihicazkar sevdadır ki bizi de yakan,
Ardınca yürümeyiz alayların.


Ahmet Yozgat