Rabia Barış

[GooD aNd EvıL]

Sabahı olmayan *******deyim.
Sel oldu gözyaşım, taştı bu gece.
Şiire sığmayan hecelerdeyim.
Kalemim konuştu, coştu bu gece.

Sevgiye güz düştü dudaklarımda,
Sevgi gülü soldu yanaklarımda,
Bu şehrin karanlık sokaklarında,
Mehtabı dolaştım loştu bu gece.

Bir alev yükseldi isli lambadan,
Azrail can ister dostu bulmadan,
Yetiş imdadıma vakit dolmadan,
Yıldızım avcuma düştü bu gece.

Hep aynı terennüm her seferinde,
Resmini aradım yoktu yerinde,
Acep gelir misin günün birinde?
Kapandı yollarım kıştı bu gece.

Aşkı ödünç aldım bir şakayıktan,
Yanına varamam çıkmaz sokaktan,
Gülü sakınırken daldan, budaktan,
Bülbülün nağmesi hoştu bu gece.

Ay oldu, yıl oldu bitmedi hasret.
Sinemde ıstırap, ruhumda kasvet.
Yaralı gönlüme bir kez nazar et.
Yüreğim sevdaya koştu bu gece.

Tutun ellerime sevda çiçeğim.
Gönül sarayına gül dikeceğim.
Cana can katarken balım peteğim,
Mevsimler içimde kıştı bu gece.

Elem ırmağında çağlayıp aktım,
Dönmeyen ufukta yoluna baktım,
Her gün şu kütüğe bir çivi çaktım,
Acılar boyumu aştı bu gece.

Yine hüzündeyim, yine buhranda.
Kendimle baş başa izbe bir handa.
Ömrüm yargılandı yüce divanda
Saatim, saniyem boştu bu gece…

Rabia Barış

[GooD aNd EvıL]

Can Yunus'um

Şiirlerin duru Türkçe,
Dizelerin has dilekçe,
Kokun gelir yel estikçe,
Can Yunus’um, can Yunus’um.

Mevla’ya açtın sineni,
İlim doldurdun heybeni,
Hakk, için sevdin seveni,
Can Yunus’um, can Yunus’um.

Ulusun Eskişehir’de,
Derman oldun nice derde,
Dolaşırsın gönüllerde,
Can Yunus’um, can Yunus’um.

Sana uzattım elimi,
Senden aldım bu ilimi,
Ne olursun gör halimi,
Can Yunus’um, can Yunus’um.

Elif okuduk ötürü,
Yükü yükledik götürü,
Bilmedik gönül hatırı,
Can Yunus’um, can Yunus’um.

Rabia Barış

[GooD aNd EvıL]

Canım Üşüyor Anne

Sancılarla gelmişim dünyaya,
Acıtmışım canını...
Kanun böyleymiş anne,
Rabbim sana bağlamış göbek bağımı.
Sonra tahta beşikte sen sarmışsın kundağımı,
Ninnilerle uyuturmuşsun beni.
Sıcak suda ısıtırmışsın biberonumu,
Bir gün bile ihmal etmeden,
Başucumda bekletirmişsin,
İçeyim diye üşümeden.

Gaz atarmış isli lamba gecenin bir vakti,
Ben gazlanırmışım.
Soba, dumanını içeriye verirmiş,
İs tutarmış kirpiklerim.
Ben zehirlenmeyim diye,
Sen başımda beklermişsin.
Bazen ocakta ateş olmazmış,
Ellerimi, ellerinle ısıtırmışsın.
Basarmışsın bağrına yavrum diye,
Bitap düşermişsin beklemekten,
Sabahlarmışsın of bile demeden.
O zamanlar ben senin umudunmuşum,
Meleğinmişim anne.
Ya sen?
Sen benim oyuncağım.
İstersem, ikiye bükerim seni,
İstersem, kırar dökerim,
Canım nasıl isterse.
Çek nazımı derim düşüncesizce.
Sen böyle söylemezmişsin anne.
Sabır gösterirmişsin ölesiye.

Gül suyuyla yıkarmışsın tenimi,
Yeniyi bana giydirirmişsin, seninkinde yama,
Kıyamazmışsın üzülmeme, ağlamama.
Nereden mi biliyorum?
Bunları senden dinliyorum.
Sen karşılıksız severmişsin,
Ben minnet bekliyorum.
Suçluyum anne,
Pişman olmak neye yarar?

Varlığın, varlığımla kadimmiş,
Çırpınıp kanat gerermişsin üstüme,
Ayağıma pınar,başıma şemsiye olurmuşsun,
Sanırmışsın ki, hiç bitmeyecek bu sevgi,
Büyümeyecek bu çocuk.
Öyle olmuyor anne.
Sular aşağı akıyor,
Zamanla insan uzaktan bakıyor.
Biliyorum kalbin darmadağın.
Hala yavrum diyorsun ya,
Kırıntısı var o bağın.

Bahar senle güzelmiş anne.
Dört mevsim, sende yaşarmış baharı,
Bakışların güneş,
Gözlerin yağmurmuş.
Rüzgarlara açarmışsın bağrını,
Hayatın bembeyaz kar tanesi.
Onun gibi temiz, onun gibi saydam
Ve onun gibi kırılgan...
Ben ağlarsam sen üzülürmüşsün,
Sen ağlarsan, ben kızıyorum,
Farkımız bu.
Sen almadan verirmişsin,
Ben teşekkür bekliyorum.
Bir gülücük atsam,
Dünyalar senin olurmuş,
Nereden nereye anne,
Şimdi
Dünyalar ne senin oluyor, ne de benim.
O gün, sen bana yakınmışsın,
Bugün, ben çocuklarıma yakın.
Gücenme, darılma sakın,
Devran böyle anacığım.

Şimdi düşlerim salkım saçak,
Korkarım, hatalarım canımı yakacak,
Artık camlar buğulanmıyor anne,
Ben nöbet beklemiyorum soba başında,
Çocuklar zehirlenecek diye korkum yok,
Teknik istemediğim kadar çok.
Ev sıcak,ellerim sıcak,
Ben üşüyorum,
Yüreğim üşüyor anne,
Canım üşüyor.
Yazık deseler ağlayacağım.
Ağlayacağım anne...

Rabia Barış

[GooD aNd EvıL]

Çaresiz

ÇARESİZ

Dün gece mehtaba çıktım yine sensiz, çaresiz.
Yıldızlara içim döktüm günüm geçmez çilesiz.
Silemedim yüreğimden acıları firesiz,
Dün gece mehtaba çıktım yine sensiz, çaresiz.

Salkım salkım bulut gibi hazin hazin ağladım.
Suya hasret yunus gibi gözyaşımda çağladım.
Gelmiyorsun ötelerden ak bağrımı dağladım.
Dün gece mehtaba çıktım yine sensiz, çaresiz.

Rabia BARIŞ

Rabia Barış

[GooD aNd EvıL]

Çat Kaşını Bayrağım

ÇAT KAŞINI BAYRAĞIM

Cephelerin şahini, kışlanın onurusun,
Gök yüzünü süsleyen hilalin umurusun,
Nice Hasan Tahsinler düşürmez seni yere,
Çat kaşını bayrağım yurdumun gururusun.

Rabia Barış

[GooD aNd EvıL]

Dem Vakti

DEM VAKTİ

Badı saba kapım çalmaz neyleyim,
Bu gece dem vakti, ağlayacağım.
Sevdiğim bin türlü kederlerdeyim,
Bu gece dem vakti, ağlayacağım.

Firari yüreğim dem tutar kanda,
Hasretim bir yanda sevgim bir yanda,
Seninle mesrurum iki cihanda,
Bu gece dem vakti, ağlayacağım.

Yer demirden levha, gök kurşun gibi,
Sineme saplanan ok, kurşun gibi,
Aşkıma sıkılan tek kurşun gibi,
Bu gece dem vakti, ağlayacağım.

İğdeler çiçekte, mevsim yine yaz.
Dağ gibi umudum tükendi az az.
Baharla olmazsa kışta gel biraz.
Bu gece dem vakti, ağlayacağım.

Buluttan yol aldım, rüzgârlar kanat,
Pencere önünde verdim serenat,
Dağladım gönlümü sevdama inat.
Bu gece dem vakti, ağlayacağım.

Laleler kıyamda, gül boyun eğdi.
Bir tek sel****** baş göğe değdi,
Beklediğim vuslat özlemden yeğdi,
Bu gece dem vakti, ağlayacağım.

Rabia BARIŞ

Rabia Barış

[GooD aNd EvıL]

Derler

DERLER

Bir garip Rabia vardı,
Oda geldi geçti derler.
Ama iyi ama kötü,
Bu âlemden göçtü derler.

Yurt kurmadan bir diyara,
Yaslanmadan bir duvara,
Adresini sora, sora,
Kanatlanıp uçtu derler.

Solacak bağı gülistan,
Kopacağım eşten dosttan,
Yer tutunca kabristandan,
Kara toprak açtı derler.

Büyük melek gelir bir an,
Demez genç, ihtiyar, civan,
Hüküm Allah’ın der duyan,
Son kapıyı açtı derler.

Ruhum canımdan çekilir,
Boynum bir yana bükülür,
Günahım yere dökülür,
İman başa taçtı derler.

Almanya 15-12-2006

Rabia BARIŞ

Rabia Barış

[GooD aNd EvıL]

Dolunay

DOLUNAY

Ay, dolunay,
Ak yeleli dolunay.
Semaların sevdası,
*******in rüyası,
Ondördü, onbeşi, ziyası,
Gönlümün hülyası,
Derdimin devası,
Ay, dolunay.

Bayrağımın hilâli,
Gök kubbenin cemali,
Kamer, sevgili,
Yüreğimde simgeli,
Ay, dolunay.

Gözümün nuru,
Gönlüm sûruru,
Varlığı yüce, aydınlık gece,
Aşkıma ömür,
Hoş bir bilmece,
Ay, dolunay,

Asumanın gururu,
Mehtabın umûru,
Dünyanın nûru.
Göklerde özlemim,
Bayrağımda sevgim.
Sen nerdeysen, ben ordayım,
Be nerdeysem, sen ordasın,
Ay, dolunay, dolunay…

Rabia BARIŞ

Rabia Barış

[GooD aNd EvıL]

Donandı Çanakkale

DONANDI ÇANAKKALE

Gökten bombalar yağdı, yerde gül açtı Mehmet,
Donandı Çanakkale, yurda yol açtı Mehmet.

Boğazlar kan ağladı, savruldu gövde bacak,
Toprağı kan suladı, söndü binlerce ocak.

Ecnebisi urumu sardılar yedi koldan,
Geçilmez Çanakkale, ayrılmaz İstanbul’dan.

Silahsızdı Mehmet im, siperdi bile bile,
Allah, dedi yürüdü, vâdiler geldi dile.

Cem olduk büyük küçük, savunduk bu vatanı,
Aziz bildik toprakta, toprak için yatanı.

Geldiği gibi gitti düşman Anadolu’dan,
Şüheda kanlarıyla, geçtik Gelibolu’dan.

Yürüdü, fersah fersah, elli yedinci alay,
Ya istiklal ya ölüm, dönülmez kolay kolay.

Savaş değil, barıştır, cihanda dileğimiz,
Dünya ayağa kalksa, bükülmez bileğimiz,

Dalgalan şanlı hilal, sonsuza dek yurdumda,
Türkün gurur kaynağı, nadidesin ordumda...

Rabia BARIŞ

Rabia Barış

[GooD aNd EvıL]

Dost Sandım

DOST SANDIM

Dostum diyen vefasızı dost sandım,
Bilmedim zaafını kula kul imiş.
Dostluğa inandım sözüne kandım,
Bilmedim aczini bu ne hal imiş.

Bizde dostluk Allah için kurulur,
Dostum diyen dost yolunda yorulur,
Sığ yaralar dost eliyle sarılır,
Bu da Allah emri tatsan bal imiş.

Sular hep aşağı aşağı akar,
Ateş suyu bile amansız yakar,
Kişi paşa olsa bundan ne çıkar,
Ömür denen kırılan bir dal imiş.

Giden gider daha çekmem yasını,
Yaratan korurmuş can elmasını,
Gönül bilir bir gönülün hasını,
Karşıma çıkaran sırlı yol imiş.

Ben o dostu zor gününde avuttum,
Dar gününde efkarını dağıttım,
Yüreğinde dile gelmez ağıttım,
Dünkü diller bugün sustu lal imiş.

Rabia BARIŞ
Almanya 25–11–2006

Rabia Barış