Bir çiçeğin tabiata seslenemediği gibi

[Kéan aRs]

Sen varken darilmazdim ciceksiz baharlara,
Yagmurlu havalara, bu kasvetli aksamlara.
Sen varken;
Bakip iclenmezdim tren istasyonlarina,
Otobüs duraklarina...
Sen varken ayrilanlara aglamazdim...
Yikilmazdim biten sevdalarin ardindan,
Gidenlere küsmezdim,
Kalanlara acimazdim...
Sen varken böyle üsümezdim,titremezdim.
Masumdum, cocuklar gibi.
Böyle delirmezdim,küfretmezdim...
Hele ölmeyi hic düsünmezdim.
simdi soruyorum sana:
Adi sevdaysa bu cehennemin,
Sen yaktin da ben yanmadim mi?

[ƒяαмвυαz]

Geliyorum demeden gelen görünmez bir kaza misali,
Çarptı gönül denen arabam kalbinin taş duvarına…
Bilirkişi beni kusurlu buldu, 8’de 8 yazdı soğuk raporuna…
Tüm dikkatim yoldaydı oysa gönül gözüm kaymış olsa da sana…

Yaralıyım şimdi izbe bir hastanenin en karanlık odasında,
Gelmeyeceğini biliyorum, baksam da deliler gibi kapıya…
Gerçi doktor “çok ağır değiller” dediyse de yaralarıma,
Sancıtan bir acı var kalbimin tam şurasında…

Doktorlarım bana iyi bakıyor aslında,
Taktılar koluma bir serum,
“ZaMaN” adında…
Yanında da ilaç alıyorum,
“SENsizlik” tadında…

Yine de iyileşemedim bunca zamandır daha,
Ne her şeyin ilacı “ZaMaN” çare buldu bana,
Ne de sensizliğin acı tadı iyi geldi kalbimin sızısına…

Dün kaçtım zaten hastaneden güneşin doğmasına az kala,
Kolumdaki serumu yolda çöpe attım ama,
Yine de iyi gelmedi maalesef,
“SENsizlik” var çünkü aklımda…


Bugün,
Geliyorum demeden gelen görünmez kazanın üzerinden kaç yıl geçti bilmiyorum…
Ama artık “ZaMaN”ın çare olmadığını,
“SENsizliğin” ise beni öldürdüğünü görüyorum,
Ve görünmez bir kaza daha bekliyorum,
Bu defa yara alarak kurtulmadan,
Acıları tekrar yaşamadan,
Gözlerinin içinde ölmek istiyorum…

Senden,
Görünmez bir kaza bekliyorum…


alıntıdır.

[Kéan aRs]

Bu şehri o gri efkar kaplı yüzüyle
Terkedip de gitmek zorunda değildin.
Taşı toprağı hala ardından ağlar
Bense sokaklarında öksüz, yetimim.

Hülyanı yıldız parçası gözlerine
Katıp da götürmek zorunda değildin.
Sustum artık bana anlatacak ne var
Sensizlik diyarında sağır, dilsizim.

Cana çileden köprüler kurma yar
Yetmedi mi sana hasretliğim...

[Kéan aRs]

Biliyorsun;
Bütün acilarina yesil isik yaktim olmadi.
Bütün korkularina arka ciktim olmadi.
Daglara merdiven dayadim olmadi.
Haziranda kar oldum yagdim avuclarina olmadi.
Sevdim olmadi,yandim olmadi,taptim olmadi.
Artik benden pes!
Bu askin biletini istedigin gibi kes!
Nasilsa gidiyorsun.
Biliyorum, git...
Ama ardinda;
Aglayan bir cift göz,
Paramparca bir yürek,
Ve yikilmis bir dag görmek istemiyosan;
cek silahini,daya sirtima,
Titrersem namerdim...
Sen vurdun da ben ölmedim mi?

Ahmet Selcuk Ilkan

[ƒяαмвυαz]

Bilseydim;


Aşkının hesabını sorma?...
Senden kalan ben işte,

Gözyaşlarıma bakıpta
ağlıyor sanma,
Kendini bende arama...

Bilseydim,
Sensizliğin bu kadar uzun,
Ömrün bu kadar kısa olduğunu
Severmiydim...

Boyabat'lım,

Bil ki,
Ölmek değil şu mezar taşları,
Yoksun,
Özlenmektesin...
Bilesin

[Kéan aRs]

Zamansız gidiş bu seferki.
Canım, ne desen haklısın.
Belki dindirir hasretini
Bırak ellerin bende kalsın.

Ayrılıktan zarar görmemeli
Yüreğimizde taşıdığım-05;z tılsım.
Rüyalara hapsettim güzelliğini
Gecemin gizinde sen saklısın.

[Kéan aRs]

ARTIK SEVEMIYORUM
O baslamisti seni seviyorum diye
Bende sevmistim ölesiye
Gezip, dolasir, konusur kene
Bende kanmisim onun her sözüne.

Nerden bilirdim sonunun böyle gelecegini
Bir anda beni terkede bilecegini
O mavi gözlerin yalan söyleyebilecegini
Bir anda dünyami yakabilecegini

Bilmen simdi basksini severmi
Onuda sonunda benim gibi edermi
Yalniz sunu biliyorum
Tek onu sevdim baskasini sevemiyorum

[ƒяαмвυαz]

Bir gecem olsa seninle... düş ötesinde
Kabarmış tüylerinde yumulmuştu geceye iki kumru
Pencerede kesikti rüzgarın sesi ama nasıl estiği belliydi ağaçlarda
Sıcaktaydım, kumruları kıskanırcasına da uykusuz.
Sancılıydı gece
…uzundu
ve saatler teke düştükçe, yaklaşan sabah
hep yabancı ederdi beni kendime.

Hayallerimin kırıklarını toplayan yastığa bıraktım saçlarımı
Kanatırdı düşlerimi kesikleri, uykusuzluğuma batardı.
Yanaklarımda mevsim soluğu, gözlerimde yıldız kırıkları
Parlak ve ıslaktı bakışlarım
…kirpiklerim öpüşmüş
ve saçlarımda örülüydü yarına dair umutlarım.

Savrulan dalları izledim saatlerce
Uyanmayan kumruları.
Rüzgarı bekledim, belki gider …ve giderken
saçlarımın altındaki gizli acıları savurur sandım.
…ellerinin akışını düşündüm saçlarımda
ve ellerimde bıraktığın yalnızlığı.
Günebakanların eğilişini getir aklına
Hangi eylül, nisan kokmaz ki?

Şiirler bile daha soğuk bu mevsimde
Güneş daha paslı, mavi daha donuk.
Uzandığımda tutacağımı sandığım - sen –
Oysa hiç olmamışsın bende
…gidişlere alışkınım aslında
sen hep kalmalıydın…
Bilmedim isyanım sensizliğe mi, gidişlere mi?
Hangi hayal gerçek olur ki?
Hele ki adı aşksa ve hele ki imkansızsa.

Üşüdüğüm yatağımda çöl düşümsün
Kan ter içinde karşılarım bu yüzden sabahları

Rüzgar hala penceremde, kumrular uykuda
Kum gözlerini düşündüm
Alkol kokan deniz kıyısından
Bakışlarında sızan kanamayı
…martıların gölgesinde açılsın
esmer teninde bana ait dokunuşlar


Dağılsa şu kızıl bulutlar pencerede
Hani boşalsa yağmur, saklasa yaşlarımı
Kime zarar!
Yedinci mevsimin, yedinci katındayım,
Aşk çiçeğimdi yediverenler…
onlar bile yangında şimdi

…kanıp hazana teslim olan kızıl yapraklardan
Salıncak kuruyorum dolunaya
Kumru kanatlarına ben de yumsam başımı, uyur muyum?
Öfkemi sakladım çöl kaktüslerinde
Özlemlerim kanadıkça açtı dikenlerinde kırmızılarım
-kırmızı- neydi… kim bildi!

Şu rüzgar kapımın önünden süpürse yalnızlığı
Yaprakların çırpınışları dursa
Ve beşik olmasa dallar kuşlara
Uçsalar gündüz gibi,
Gecenin sessizliği bozulur mu sahi?
Korkularım yaklaşır mı duvara vuran gölgelerle
Çıtırtılarda gümbürder mi yüreğim?
Soluğumdan bile ürker miyim…?
Gün yüzüme vurur mu yalnızlığımı geceyi sarmalarken?

Son ateş böceklerini sakladığım kavanoz
Ağustosun küllerini barındırır aslında
Sönüklüğü bu yüzdendir gecenin
Kayboluşum bu yüzdendir.
Ne bir daldan seyir eyleyeceğim mevsim
Ne uykusuzluğumu paylaştığım –sen- varsın

Sarı bir yorgan çekiyorum bahar sevişlerinin üstüne
Yaz zaten sahte sıcak
Tek gerçek, penceremdeki rüzgar
Eşini bulan kumru
Kabarmış tüylerinde huzurlu uyku

Uykusuzluğum neden sence, ben bilmiyorum
Cevap vermiyor saatlerdir fısıldayan yapraklar.

Yedinci mevsimin son tangosu
Ve ilk kez dans ederken ayağım kayıyor
Hangi yıldız taşır beni, dilek yağmurlarına?

Kanat germeye başladı kuşlar
Gün eteğinin altına almaya başladı geceyi
Uyumak istiyorum… sadece uyumak
Kum gözlerinde, yummalıyım gözlerimi
Nasılsa sen beni uyurken seyredersin
Ve alnıma bırakırsın sıcak buseni.

Ç ö l d ü ş ü m
Eylül yağmurlarını aş da g e l...!
-d- üşüyorum

Arzu Altınçiçek

[ƒяαмвυαz]

sen bilirmisin insan nasıl kendini unutur.nasıl haykırmak isterde sesi bogazında düğüm olur.konusmak istersin konusamazsın,kaçmak istersin kaçamazsın,hatta gözlerindeki yaslar bitmiştir,ağlayamazsın...
sen bilirmisin benzine su bulanmıs bir insan titrek,cılız bir kibritin aleviyle nasıl tutusur nasıl sokaklara,evlere,hatta kendine bile sıgmaz olur.düşünmek istersin düşünemezsin,unutmak istersin unutamazsın...
sen bilirmisin,nasıl bir örümcek kemirir durur beynini.Ey sevdiğim,bende bilmezdim bir zamanlar hatta düşünmezdim bile bu kadar acımasız değildir derdim insanlar.Ama oluyormus,ama öğretiliyormus insana.Yudum yudum ömründen çalıp,hayallerini,umutlarını,daha da ötesi kendini bile unutabiliyormus insan.
Haykırıyor,isyan ediyorum bazen kendime ama elden ne gelir bütün dertler,acılar yine benimle.olsun diyorum varsın buda olsun alışırım diyorum,işte bu arada bir mermi daha vuruluyor beynime.olmuyormus güzelim,alışılmıyormus bu acıya.
Acınında acısı vardır bende biliyorum.Ama kalbim kaldırmıyor artık,öylesine yorgun,öylesine gecmişim ki kendimden,artık insanlar bile vazgecer olmus benim bu halimden.zaman diyorum,ilaç diyorum,buda gecer diyorum.Ama itiraf edeyim mi sana

buna artık bende İNANMIYORUM.....

[Kéan aRs]

Şimdi ellerini görüyorum boşlukta çaresiz
Gözlerini görüyorum en acı hüzünlerle dolu
Oysa
Ne kadar yalvarsan da
Ne kadar ağlasan da
Artık evet diyemem
İnsanlar kendi çizer kaderlerini
Seni affedemem