Mehmet Bicik

[GooD aNd EvıL]

Bomboş

Ben kurudum,
Gül kurudu.
İçimdeki çağlayanlar,
İlham kaynakları
Kurudu…

Sen coştun.
Sen koştun.
Sen konuştun.

Çaldığım saz sustu.
Gördüğüm göz sustu.
Söylediğim söz sustu.

Sen coştun.
Sen koştun.
Sen konuştun.

Benim gözümde sen,
Bomboştun…

4 Ekim 2001, Büyükdağdere

Mehmet Bicik

[GooD aNd EvıL]

Bundan Sonra

Seni düşündüm diyen güzel,
Seni sevdiğimi bil bundan sonra..
Silelim geçmişin gözyaşlarını,
Ağlamayı bırak da gül bundan sonra..

Unutmaya bak geçen günleri,
İyi değerlendir yaşadığın anları,
Söyledim sana hoşlanmadığım yanları,
Aklını başına al bundan sonra..

Sana saramadan ölürsem eğer,
Geçen günlerime veremem bir değer,
Boşa çırpınmışım yıllarca meğer,
Diyen gözlerimde olur sel bundan sonra..

Sevgimden hoşlanmıyorsan söyle bana,
Ezâ edip durma böyle bana,
İçli içli bakıp da öyle bana,
Kâlbime acıları sal bundan sonra..

Bana ümit verip, çekilme kenara,
Sevmiyorsan beni, başka sevgili ara,
Beni yollayıp da dallı mezara,
Sen sağlıcakla kal bundan sonra..

25 Mayıs 1996, Gaziantep

Mehmet Bicik

[GooD aNd EvıL]

Burnunda Yok Ki Direk

Yandı yürek,
Söndürmeye su gerek.
Burnunda yok ki direk,
Sızlaya…

İster sev, ister at.
Keyfine bak, yan gel yat.
Takıp tahta kanat,
Vızlaya…

13 Ağustos 2002, Kırca

Mehmet Bicik

[GooD aNd EvıL]

Canın Cehenneme!

Gecenin yarısı…
Küflenmiş duygularım
Harekete geçti birden…
Kin,
Nefret kusmaya başladım yine…
Haykırdım
Gidenin ardından,
Avazım çıktığı kadar:
Canın Cehenneme! ..
Canın Cehenneme! ..

Gecenin
Issızlığı değildi
Beni bağırtan…
Gidenin arsızlığı,
Gidenin tutarsızlığıydı
Beni delirten…
Hem,
Bir ben değildim
Delice bağıran…
Sesler yankılanıyordu semâda…
Hep bir ağızdan bağırıyordu
Terk edilenler:
Canın Cehenneme! ..
Canın Cehenneme! ..

Terk edilmek koymamıştı bana…
Yalnızlığı ben istemiştim zaten…
Gidenin,
Bırakmayışı yakamı,
Tüketmesi takatımı,
Delirtti beni…
Çaresiz kaldığım için bağırıyorum:
Canın Cehenneme! ..
Canın Cehenneme! ..

15 Ekim, 2006 Burhaniye

Mehmet Bicik

[GooD aNd EvıL]

Çabuktur Benim Sevmelerim

Sesin,
Sesin etkilemişti
İlk kez…
Sonra,
Dokunuşun…
Ürpermeyle
Dolmuştu içim…
Ne hoş bir duyguydu bu,
Ne biçim? ..
Çabuktur
Benim sevmelerim.
Sana da
Çabuk bağlandım.
İşte
Hep bu yüzden yandım.
Hep bu yüzden
Yüreğimdeki acı,
Çektiğim sancı…
Bu yüzden
Terk ettim tahtı, tacı…

Çabuktur
Benim sevmelerim…
Ayrılıklarım
Çabuktur…
Çabuk doyarım,
sevdiğime…
Çabuk kovarım,
sevdiğimi…

Yine
Karşılıksız,
Çabuk bitecek
Bir aşktı benimki…
İlk değildi,
Son da olmayacaktı...
Yine yanacaktı
Yüreğim,
Bozulacaktı
Düzenim…
Yine çıktı
Karşıma gönlümü üzenim…

Çabuktur
Benim sevmelerim…
Ayrılıklarım
Çabuktur…
Çabuk doyarım,
sevdiğime…
Çabuk kovarım,
sevdiğimi…

Ah,
Yine yandı yüreğim…

11 Eylül 2005, Burhaniye 21:50

Mehmet Bicik

[GooD aNd EvıL]

Çıkılmaz Sokak

Çıkıp yoluma karşıdan bakma,
Gönlüm senden soğudu gitti..
Yıktın dünyamı yüreğim yakma,
Sana olan sevgim, aşkım bitti…

Döner diyerek bekleme yollarda,
Gittiğim yollar çıkılmaz sokak..
Mutluluğu ara başka kollarda,
Sevgini, aşkını kalbine saklayarak…

Unut geçmişi, yaşanmış her şeyi,
Bitti, ne varsa, saygısızca yaşanan..
Ölsem de unutamam, unutamam bir şeyi,
Kızımın hasreti, kâlbimde kor, yanan…

11 Şubat 2002, Kırca

Mehmet Bicik

[GooD aNd EvıL]

Çiçekçi Kız

Tarih, doğa, plâj, deniz,
Mevsim her dem bahar Ören’de…
Garip, yoksul, soluk beniz,
Bir kız çiçek satar Ören’de…

Türküler susmaz, çalar saz,
Ören’de her gün, her gece matine…
İnsanlar hayattan alırlar haz,
Çıkarlar dünyanın yedinci katına…

Mavi deniz, masmavi gök,
Denize girmenin tam zamanı…
Dertlerini içine at, ya da dök,
İskele’de geminin hareket ânı…

Tarih, doğa, plâj, deniz,
Mevsim her dem bahar Ören’de…
Garip, yoksul, soluk beniz,
Bir kız çiçek satar Ören’de…

14 Ağustos 2002, Kırca

Mehmet Bicik

[GooD aNd EvıL]

Dağlarım Hep Kar

Açmıyorum perdeleri odam karanlık,
Sen gittin gideli hayatım târumâr…
Sevene seyrân olsa da samanlık,
Sevgimi bitirdin dağlarım hep kar…

Ölüm kol geziyor dört yanımda,
Kaçtı dünyanın, hayatın tadı…
Bir sızı var şuramda, vicdânımda,
Dilimde Ahsen Tuğçe’min adı…

Çektiğim dert, çile… Unutulmuyor.
Geçmişi hatırlar kan ağlarım…
Yârin söylediği sözler yutulmuyor,
Ayaklar altında nâmûsum, şerefim, ârım…

24 Temmuz 2002, Burhaniye

Mehmet Bicik

[GooD aNd EvıL]

Damga

Çıktı yola,
Bir seyyâh-ı fakîr…

Gezdi yıllarca
Diyar diyar…

Anadolu ellerinde
Bulamadı tutunacak yer…

Erzurum’a uğradı,
Oynadı Dadaşlar’la bar…

Aydın’da halay çeker,
Efeler, zeybekler…

Horon’un başındadır,
Karadeniz’de uşaklar…

Eğribel,
Aşılmaz kar…

Antep’te dâne dâne,
Şirinnar…

Urfa Dağları'nda
Gezer ceylânlar…

Konya içinde
Neleri saklar…

Meram’ı, Meram yapan,
Bahçeler, bağlar…

Unutulur mu hiç,
Yunuslar, Mevlânâlar…

Tokat yollarında
Takıldı ayağıma taşlar…

Ordu’nun dereleri
Hep yukarı akar…

Giresun uşakları,
Aksu’da keyif çatar…

Elazığlı gençler,
Çayda çıra oynar…

Muş’a gidenler,
Geriye dönmezler…

Ecdâdımız, Anadolu’ya,
Damgamızı vurmuşlar…

Dünya geçse karşımıza
Bizi buradan atamazlar…

Heveslenen alçaklar,
Sonunda avucunu yalar…

8 Nisan 1997, Ş. Karahisar

Mehmet Bicik

[GooD aNd EvıL]

Dardayım

Olmamak için nâmerde muhtaç,
Duymamak için başkalarına ihtiyaç,
Çalışmayı edindim kendime amaç,
Yine de başaramadım, dardayım…

10 Kasım 1994, Kumkapı

Mehmet Bicik