Özkan Özdoğan

[GooD aNd EvıL]

Gecikmiş

gemici fenerleri asılı
saçlarımın geçkin uçlarında,
gözlerim acır sarısından..
sallandıkça dünya
açılır gök-yüzümde,
dalgasını geçen bir dalga boyunda
mavi beyaz durgunluklar.
neredeydin sen saka kuşu,
aklımda adını tutamadığım
erkenci mutluluğum,
perdeler kapanmadan neredeydin?
yelkovanın zembereğinde,
taşın,savaşın arasında,
bunca sesin içinde
dalsız budaksız sessizlikte,
nereye kaçsam peşimde miydin?
hep böyle sözlerim,
hiç göremediğim ama bildiğim,
soluğumda yabancıladığım,
başucuma çiçeklerini döken ağaç,
hani o ağlayan ses içimdeki
sen miydin? ..

Özkan Özdoğan

[GooD aNd EvıL]

Geçiş

Yükselir sokağın boşluğu.
Soğuk daha bir üşütür.
Uykusuzluk gitmek bilmez gözlerimden.

Koşturur durur çocukluğum,
pencereme vuran ışıklardan korkar hala.
Bir yanımı boş bırakırım
-sızmaya çalışırken yalandan,bir yanım
hep kendime saklı.

Kitapların sayfaları aşınır,
başına dönmekten,
tümünün anlamdaşlığına inat...

Bulutlar denizin üzerinde dolanır,
bir ben değilim mavnaların meraklısı demek,
her şey değişir,grileşir,yağmur bile.

Sabaha kadar dar olur dünya,
daralır nefesim,
sesim kısılır.
Sen,uyursun...

Özkan Özdoğan

[GooD aNd EvıL]

Gel-git

Gündüzü,geceyi
ayırdetmeden
uyuyup uyanıyorum günlerdir.
İster açık olsun gözlerim
ister kapalı
seni düşlüyorum,yanımda duruşunu..
Ve
yalnızlık,ölüm,özgürlük,
tekmili birden gidiyor bugün,
geride bir sensiz ben..
Bu,veda mı,
karşılama mı,
son mu,başlangıç mı bilmeden...

Özkan Özdoğan

[GooD aNd EvıL]

Gelin

nasıl bir yağmur ki bu sevmek
sırılsıklam kavruluyorum
güneşinde.
ve
güneşin gelini olsan
ancak bu kadar
sarı bir hüzün olurdun sen..

Özkan Özdoğan

[GooD aNd EvıL]

Gelme

Nefes nefeseydim,
yüzüm bile bende değil
tanınmayacak hallerde..
Gelme diyor dilin,
beni boşluğuma itiyor,
ellerinde çürüyor ellerim,
başım göğsünde değil,
kendi göğümde üşüyor..
Gelme diyor dilin,
beni rüzgarlar avutuyor..

Özkan Özdoğan

[GooD aNd EvıL]

Gide

Bir pırıltıdır,güzel gün,
denizde oynaşıp gözünü alan.
Bacaklarına,ellerine sırnaşan,
bahardan bozma
sarımtıran bir kedidir.
Kuşluk vaktinde,
diğer tüm sesleri susturup,
kendi şarkılarını söyleyen kırlangaçlardır.
Oyunbozan,mızmız bir çocuktur hatta;
gri bir günde,
ağlaya ağlata şehrini
sırılsıklam ıslanmaktır..
En güzeliyse,
gece ellerinin arasına alıp başını
resmederken gökyüzünü,
yarını düşünmektir,
daha güzel olacak bir başka günü...

Özkan Özdoğan

[GooD aNd EvıL]

Gitme

Gitme ne olur..
Bak birazdan gün doğacak,
ve güneş bütün şehri
sarısıyla umuda boyayacak..
Gitme daha,
yoksa gazeteye basacaklar adımı,
kıyıya vurmuş bir kayığın
üzerini örttükleri sayfasına.
Duvarlara 'özgürlük' yazacaklar
beni sensiz hatırlayacaklar;
gidersen şimdi
o çok sevdiğin kuşları
her akşam acımadan vuracaklar..
Gitme,
ben neyse de,
bari kuşları öldürme..

Özkan Özdoğan

[GooD aNd EvıL]

Gitmek gerek

Gitmem gerek benim,
güneşin nasıl battığını
denizin üzerinden
görmedim daha..
ve ne kayıp,
yağmurun yağdığı günlerde
ağaç sırtında uyumadım.
İlk ben olamadım
bir nehri yüzerek geçen,
bir yaban domuzuyla karşılaşmadım...
uçurumun kenarında durup
hayatla dalgamı
geçemedim ben daha..
ve buralar
bu aynılar
bu aynalar...
diyordum ki,
uyanmışım.
güneş vurmuş üstüme
yine...

Özkan Özdoğan

[GooD aNd EvıL]

Göç

Durun demeye utandım
göçen leyleklere...
Durup da,
kahraman mı olsunlar
leş kargalarının memleketinde?

Özkan Özdoğan

[GooD aNd EvıL]

Göğercin

Sese gelen güvercinler yetiştirdim sana..
Uçmuyorlar sanki,
göğe bir resim çiziyorlar...
Kanatlarının ucuyla tutup bir bulutu,
yüzüne benzetiyorlar-
hiç görmedikleri yüzüne.
Sırtım üzeri yatıp
gözlerimi salıveriyorum yanlarına;
bir küçük ki dünya,
bir sessiz ki konuşmayınca sen,
güvercinlerin eseri
bembeyaz dudaklarınla...
Ayaklarıma dolanıyor,
ellerimi yakalıyor saçların;
tutulmuşum fena, tutulmuşum ya,
böyle sevip, sevilmesini
kimbilir ne zaman unutmuştum? ..

Özkan Özdoğan