Ekrem Bozkurt

[GooD aNd EvıL]

Bilimsel Teşhis

*******i uykum kaçıyor
Yüreğim, nar…
Dallarım kırılıyor
Sonbahar…

Adımlarım sürüklüyor
Yolumu uzatıyorum.
Görmek endişesinde
Gözlerimi sokağında bırakıyorum

Mideme kramplar giriyor
Yürekte çarpıntı
Yağmuru rüzgarı hissetmiyor
Ansızın, telaşımı kaptırıyorum…

Dizimin bağları çözülüyor
Ayaklarım dolaşıyor yürürken
Çok öksürmeyi sigaradan …biliyordum.
İştahsızlığıma ilaç bile aldım
Biraz evhamlıyım galiba

Doktor aramak boşuna
Tahlil, röntgen faydasız
Kanım A pozitifmiş… ne çıkar…

Kendimi ağır hasta zannediyordum ama…
Anlaşılan bayağı kötülemiş hafızam…

Bütün bu veriler …gösteriyor ki…aşikar…
Ben aşık olmuşum(!)
ve aşk…
Bana dokunuyor…


-Sayenizde...doktor bey…-

[GooD aNd EvıL]

Binlerce Gece

Düşlerdi inandıkları...yaşadıkları,gerçekti...
Ne günün karanlığı; ne gecenin bahtiyarlığı...
Ne yıldız gözlerinde pırıltılarla mutlu,
Ve...sessiz ırmakların gökkuşağından aktığı...
O ülkenin...sisli şafaklarına gömüldüler...

Binlerce geceyi kırbaçladılar...
Ve...yetimdi şarkılar...ve...bütün ağlamaklı.
Gözkapakları kavuşmadı *******ce; uykusuz...
Suçsuz alınlarında güneşler parıldadı...
Dimdik.korkmadan...ve...vakur adımlarla,
Yürüdü gecenin çocukları...
Zincire vurulmuş öfkeleriyle! ..

[GooD aNd EvıL]

Bir Bulut mu Ağladı Nedir Gözlerimize

Ağlamaksa,eğer...
Çekilip ıssızlığımıza.
Suskunluğumuz bir dalga gibi,
Devriliveriyorsa yanıbaşımıza...
Ve...otlar,ayak izlerinin yorgunlüğüna serilmedelerse...
Ve...beynimizin ortalarında bir ses
Yalnızlığımızı haykırırcasına
Gidip geliyorsa...
İnanmak istemiyorum
Bir bulut mu ağladı nedir,gözlerimize...

[GooD aNd EvıL]

Bir Hayaletin Duygularına Dair

Kalmayacak gölgesi bedenimin...bir vakit.
Yakıcı güneş bile, soğuk gelecek bana...
Göstermeyecek beni,aynalardaki puslar.

Hep içimden geçecekler durduramadığım insanlar...
Kimseler görmese de...
Giysilerimde taşıyacağım bıraktıkları ayak izlerini...

Yesem bile tadını alamayacağım
Envai türlü yiyeceğin,meyvenin...
Esen rüzgarları tenimde
Hissedemeyeceğim,hiç bir vakit...

Dudaklarımı hissetmeyeceksin,öpsemde...
Yada ölümün soğukluğunu bulacaksın...

Bir define gömer gibi
Toprağa verecekler ama...
Hiç bir kuvvet ayıramayacak beni senden
Ölsem de kabrime gitmeyeceğim!

[GooD aNd EvıL]

Bir Mevsimin Son Demleri İçin Ağıt

Eteklerinde getirip bir dolu sarı yaprak
Hani o yorgun argın ağaçlardan kopardığı...
Serçelerin kanadında kurşun tanesi yağmur...
Gözlemlenir güneşin benzinin sarardığı...

Bir sarı yaşantıda ısrarlıdır o mevsim,
Ellerinin yaralı serçeleri sardığı...
Beyaza dönüştü doruklar,gelen kim
Göçmenlerin gökyüzünü sürdüğü...

Kalmadı artık güzel kokan çiçeğin
Ne kokusu,taçları,ne tomurcuk...
Bir genç kızın gerdanından düşen o beyaz boncuk...
Ve...yerlerde bir sürü...geçen mevsim artığı...

[GooD aNd EvıL]

Bir Odada İki Zeytin Tanesi

Tel tel,tanırım saçlarını,yar,
Tel tel,kirpiklerini...
Gözlerin bir yeşil zeytin tanesi...
Bahar gelmiş gözlerine, neyleyim...
Bakışın öldürür, beni...

Dört duvar odam, bir de ben
Sabahlarız gece yıldız kırpığı...
Bir odada iki zeytin tanesi...
Dudaklarımdan kaçırdığım izmaritler...
-tükenen son sigaram seni seviyorum-
Apansız aklıma gelir:
Gülüşün öldürür, beni...

Yerinde olmak için neler vermezdim:
Saçlarınla oynaşan çapkın rüzgarın...
Gelişin öldürür,beni...

Umutsuzluğumun yeşerdiği anların,
Rapunzel’in saçlarınca uzayan kaygısı..
Sırnaşık sarılışı karanlığın,
Işık hızı ve statik dört duvar...
Bir yanda sonsuzluk, ölüme kadar...
Sarışın öldürür,beni...

[GooD aNd EvıL]

Bir Ölüm İlanıdır

Orda çarşaf gibi deniz...bir yanda uykusuzluğum...
Deniz kızları nasıl uyurlar...merak ederdim suda...
Sabaha gazeteler çıkmayacak...mürekkep balıkları uykuda...
Ahtapot kollarında hazırlanacak sehpam...
Orda çarşaf gibi deniz...bir yanda uykusuzluğum...

[GooD aNd EvıL]

Bir Sevda Masalı

Ne güzel yaşıyorduk, şunun şurasında
Azıcık aşım,kaygısız başım.
Sıradan bir insandım,iş güç sahibi
Aşkla olmazdı, işim.

Ne rahat uyurdum eskiden
Allah’ım,ne huzurluydum!
Hatta,aşk değilse bile; duyduğum
Bütün insanları seviyordum.

Bir oda,bir salon sultanlığımda
Yarı aç,yarı tok yaşıyordum.
En lüksü, bir çayım,bir de sigara
Kendimle barış çubuğunu, tüttürüyordum.

Bir güzel gördüğüm zamanlar, bile;
İçimin cız ettiği de olurdu.lakin,
Ancak, hayallerimde yaşardı bir süre,
Sonra süt liman olurdum.

Gülümserdim,büyük aşkları düşününce
Akşamın burukluğu çökünce.
Zamanölçeri dinleyerek; yapayalnız
Gecenin kuytusuna sokulurdum.

Kapımı çalmazdı pek bir kimse,
Ancak,yine de,mutluydum.
Umutlu değildim yarınlardan; ama,
Kendi başıma akıp,gidiyordum.

Ah! nasıl da değişti her şey,seninle! ...

[GooD aNd EvıL]

Bir Şiir Kendini Yazıyor

Yırtılırken gökyüzünün mavisi, siyah akıyor kanı
Bulutlar tampon oluyor...
Şeytan üçgenlerine düşüyor, uçurtmalar
Çocukluğumun ipleri boşalıyor...
Ağır ağır, tutunarak rüzgarlara
Bir yürek kendini hırpalıyor.

Kırkayak adımlarında geçerek, yürüyüşe
Bir şiir kendini yazıyor
Kah uçurumlara
Kah sevdalara
Kah doruklara tükürüyor kendini
Örerek, duvarlarını kelimelerden
Kendi medeniyetini kayalara oyuyor

Bir piramide konduruyor kendini
Babil bahçelerine hüznü ekiyor
Papirüslere mi olur,kil tabletlere mi...
Yaradılış sırlarını fısıldıyor
Belki de bir fosil oluyor
Kendi gerçeğini kanıtlayıp
Kendini tarihe gömüyor

Zamanın pasını yitiriyor demir
Kılıç tavını önemsiyor
Savaşlara katılıyor, hazır asker...
Bir oyunda vezir oluyor
Fillere hükmediyor
Bütün sevdiklerini hatırlıyor

Bir kıyıyı yutuyor ve geri çekiyor kendini
Hem yeniyor hem yeniliyor
Kendi içlerine çekiliyor, cezirlerde...
Neptün, acizleşiyor.
Bir paradoks oluyor birden
Bütün duyuları sorguluyor...

Uzanıp ölüyor...dingin.
Bir mezar kendini kazıyor...

[GooD aNd EvıL]

Bir Şiire Gömüyorum Kendimi

Dünyanın en büyük ressamı gibi
Zamanı çizer… ayna.
Ağlamaları …
Ve…‘’mutluluğun resmini‘’

İlişkileri görsel bir dile çeviriyor
Yansımalardan türlü oyunlar…
Hatıraları kusuyor pusları bile…
Anılarımı kuşanıyor her baktığımda…
Kendi düşüncelerimle beni öldürüyor
Kimseler görmüyor oysa
Yaşantımı bir günce gibi…kaydediyor…

Rüzgar….ıslıkla toplar…bütün müritlerini…
Kırılmalar çoktan davetli…
Sonsuz hızda, talan
Mahvediyor…
Alev yakıyor her şeyi
Anılardan başka…elimizde kalan mı var…
Ağlıyor mutluluğun tozlu resmi…

Şiiri bırakmıştım bir kuytuda
Oysa,peşimden gelir…sadık bir köpek gibi.
Hislerimi ıslak diliyle yalar…
Üzüntümü paylaşır gözleri…

Yok umursadığım kendimi…
Yitirdiğim ben değilim aslında
Eksilen ben değilim
Biten …geceyle biten, ben değil…

Bir öyküyü bitirdiğim doğru değil…
Flu bir gökkuşağını ben çizmedim
Kurguladığım mutlu son… bu değil…
Bu, benim romanım değil…
Son sayfaları meçhul duruyor…
Lakin… karanlık bakışı…
Beni tanıyor gibi…

Hüzün bir yosma gibi yaklaşıyor,kırıtarak…
İçim ölüyor…ben değil.
Ümitlerimi döküyorum… düşman gibi,denize…
Kendime ihanetime hayretim büyüyor…
Bir şiire gömüyorum, kendimi…