Aşk şiiRLéRi.

[KoJiRo]

Edirnem

İçimin sızısı fakir Edirnem
Yoksulluk içinde şiir Edirnem;
Babam, kızkardeşim, torunum Annem.

Bir güvercin olsam kanadı kırık
Doldursam çilemi kubbelerinde camilerinin
Bu kadar yakmazdı beni ayrılık.

Tabyanda vurulmuş şehit gibiyim,
Kırılmış bir dal'ım bahçelerinde,
Bir mezar taşında beyit gibiyim.

Bahardır Edirne, Anlı Edirne!
Yırtıklar içinde şanlı Edirne!

Ben senin aşkınla geldim cihana,
Bu gönül vurulmuş bir kere sana.
Dönemez geriye yollar kapanmış.

Ne çıkar inlesem de inim inim,
Ümidim, sevgilim, gayemsin benim
Varlığım sevginle tutuşup yanmış

Nerdesin ey ecel, nerdesin ölüm
Beni siz kurtarın son ayrılıktan,
İşte budur arzum niyazım Hak'tan.

Bu bir ölüm değil bir ayrılıktır
Sevginle erimek bahtiyarlıktır.

Not: ikinci dünya savaşı içindeyiz

[KoJiRo]

Garip Kuşlar

Daglara hüzün çöker,
Gökyüzünden yaş döker,
Gurbet diye dem çeker
Garip akşam kuşlari.

Silayi hatirlatir
Insana satir satir,
Gurbeti de aglatir
Garip akşam kuşlari.

Sanki gönül yarasi,
Bilmez derdin çaresi,
Gurbetin avaresi
Garip akşam kuşlari.

Neş'e sevinç zevk yalan
Aglar gurbette olan
Gurbeti gurbet yapan
Garip akşam kuşlari.

[KoJiRo]

Geçim Derdi

Senin için gittigim diyar diyar
Ey yar...!
Kamyonun güvertesinde
Üçüncü mevki kompartumanda.
Senin için.

Senin yüzünden
Pantolonum ütüsüz,
Boyasiz ayakkabim,
Traş olamadigim haftalarca
Senin yüzünden.
Yabanci sokaklarda dolaştigim öksüz,
Otellerin binbir kişiye kucak açmiş
Yataklarinda yattigim,
Gurbet pazarlarinda,
Sevincimi, derdimi bedava sattigim.
Aşina bana artik her istasyon,
Sicacik yuvamdir artik
Üçüncü mevki her vagon.
Mecnun ettin beni saldin çöllere
Muhacir kuş misali
Düşürdün yabanci ellere.
Yetişir sürükledigin vagon, vagon
Bu yollar bitsin, bitsin artik,
Bu yollar olsun
SON

[KoJiRo]

Birtanem'e

Sana Mahkum

Hayatimi sana bagladim.
Sarkilarda "sen" varsan dinliyorum.
Dudak izin varsa kadehte içerim
Ama yoksa ayak izlerin yollarda
Sokaga bile çikmiyorum.
Eger olacaksan rüyamda
Uyurum...
Yoksan, olmuyorsan
Sabaha kadar uyumuyor
Seni düsünüyorum.
Sigaramda adin yazili
Her nefeste seni içime çekiyorum.
Eger yazmiyorsa adin
Sigara bile içmiyorum.
Saatim seni göstermiyor diye
Ona bile bakmiyorum.
Zaman nasil geçiyor
Sabah nasil oluyor, bilmiyorum
Ama çaresini buldum
Sensiz günes dogmasin diye
Perdeleri açmiyorum.
Her günüm "SANA MAHKUM"
Senden uzakta ama
Seninle yasiyorum...

[KoJiRo]

Hani hasretler Vardir ya Hiç bitmiyen
Hani uzun yollar olur ya Sonu gelmeyen
Hani yüce deglarda kar olur ya Hiç erimeyen
Iste ben seni öyle seviyor Ve öyle ÖzLüYoRuM...!

Belki bir hasret gibi içimdesin
Sonu gelmez yollar gibi uzaktasin
Yüce daglardaki karlar gibi eri$ilmezsin
Ama ben seni yinede seviyorum Ve öyle ÖzLüYoRuM...!
Hani Aklina gelir de Derin bir of çekersin ya
Hani anilari hatirlar da Içine tarifsiz bir burukluk çöker ya
Iste ben seni öyle seviyor
Ve öyle ÖzLüYoRuM...! BiTaNeM...

[KoJiRo]

Uzaklarda bir yerlerde atiyor kalbim,
Sensiz gecen hergün senin icin,
Aklinin alamayacagi en uzak kentte hayallerim,düslerinin gerceklesmesi icin,
Güllerin en kirmizi noktasinda dudaklarim,
Seninkilere erismek icin,
Okyanuslarin en derinlerinde bakislarim,
Sana bakabilmek icin,
Yüregim her an büyük acisi icinde sensizligin,
Ama dayaniyor sadece senin icin...

[KoJiRo]

Geçen yıl sonbaharda,
Kırmızı bir gül,
Bırakmıştım kapına,
Onu alıp kokladın mı,
Kurutup koynunda sakladın mı,
Baktıkça beni hatırladın mı?
Kırmızı gül aşkı anlatırmış,
Aşkımı anlatabildim mi?
Bu sonbaharda da,
Kırmızı güllerle geldim kapına,
Binlerce kırmızı gülle,
Evini gül bahçesine,
Yüreğimi aşk cennetine
Çevirecektim
Kapın kapalıydı,
Sen yoktun,
Gitmiştin,
Kırmızı güller kaldı elimde,
Bir acı var yüreğimde,
Kırmızı güller kurudu,
Sahipsiz öksüz kaldı,
Bense bi çare,
Kapında nöbetteyim hala

[KoJiRo]

Bir sevda masalı bu,
Dillerden düşmeyecek.
Kim'i hadi canım sende,
Kim'i gerçek aşk diyecek.

Daha onyedi yaşındaydı,
Kavak yelleri esiyordu başın da,
Kanının kaynadığı bir anda,
Karşılaştı Hasan'la pamuk tarlasında.

Askerden yeni gelmişti yoktu parası,
Genç'ti yakışıklıydı ama ırgat'tı babası.
Ekmek parasıydı pamuk çapası
Geliyorum dememişti yürek ağrısı.

Günlerce uzaktan uzağa bakıştılar,
Sonra masumane merhabalar,
Çılgın'ca sevdiler birbirlerini,
Gizli aşk'tı kimselere söylenmez ki.

Bekardı Zengin'di pamuk ağası,
Otuz yıl önce ölmüştü karısı.
Bir Oğul gerekliydi o'na,
Bunca mal giderdi hısım,akrabaya.

Bir çare gerekti bu duruma,
Her çıkmaz da sarılıyordu kemanına.
Bekarlık tak demişti canına,
Kafayı taktı Irgat Osman'ın kızına.

Oturdular,konuştular ırgat Osmanla,
İşin sonunda tokalaştılar.
Kız'a sormaya gerek yoktu
Tüm masraflar ağa dan.

Düğün dernek bitmişti bir haftada,
Ağa girmişti zifaf odasına.
Ürkek,korkak duran kıza baktı,
Ağlıyordu kız hıçkırıklarla.

Uzandı başından tac'ını aldı,
Yer yer dökülmüştü saçları.
Ağam çok hastayım ne olur dokunma,
Yığılıp kaldı,ağa'nın kollarına.

Ağa,kızı attığı gibi arabaya,
***ürdü büyük şehre,büyük doktorlara,
Flimler,tahliller,tetkikler,
Yeni gelin hastane odasında...

Doktor çağırdı ağa'yı odasına,
Üzgünüm dedi,hasta duymasın ama,
En fazla bir ayı daha var,
Ne isterse yapın,yaşasın doya doya.

Bir hafta sonra döndüler konağa,
Ağa üzgün,başı iki eli arasında,
Kız korkak,perişan,ağlamaklı,
Hüzün sarmıştı konağı akşam karanlığında.

Ağam ol,babam ol, kocam olma,
Seviyorum birisini,gönlüm başkasında.
Al bedenim senin olabilir ama....
Gönlümü vermem Hasan dan başkasına.

Ağa kalktı duvardan kemanını aldı
Samanyolu'nu çalmaya başladı.
Çaldıkça şekilleniyordu olaylar
Karma karışık tı aşklar,duygular.

Dışardan bir ses geliyordu karanlığı yırtarak
Biri samanyolu'nu söylüyordu bağırarak
Anlamıştı ağa kimin kim olduğunu
Kim cesaret edebilirdi ki Hasan dan başka.

Ağa kahyayı çağırdı gece yarısında
Uzun konuştular başka bir odada
Yarın akşama kadar bitmesse iş
Sakın dönme buralara...

Bir gün sonra gün batarken
Kahya geldi konağa.
Ağam bütün iş tamam
Bu da geri kalan paran.

Ağa çıktı kızın yanına
Gideceksin sabaha kahyayla
Deniz havası iyi gelirmiş
Bir ev aldım Kuşadasın da.

Sabah erken çıkarsınız yola
Belki gelirim akşam sofrasına
Sevdiğin genç de orada
Git atıl Hasan'ının kollarına.

Akşam kurulmuştu sofra
Her şey vardı kuş sütünden başka,
Üç kırmızı gül vardı vazo da
Üç kadeh de kırmızı şarap.

Oturmuştu genç sevğililer masaya
Kadeh kaldırdılar aşka sağlığa
Yavaşça süzüldü kemancı arkalarına
Başladı samanyolu'nu çalmaya.

Bitirince samanyolu'nu son notasında
Eğildi yavaşça iyi ******* dedi
Aldığı gibi üçüncü şarap bardağını
Karıştı karanlıklara.....

Seviştiler genç aşıklar sabaha kadar
Sonra derin bir uykuya daldılar
Sabah kadın derin bi acıyla uyandı
İlaçlarımı getir konaktan, kemancı kapıda.

Geldiklerinde kadın kapatmıştı gözlerini
Dalmıştı derin uykuya uyanmamacısına
Kemancı çekti silahı önce Hasan' a
Bir kurşun da kendi kafasına.

Bir sevda masalı bu dillerden düşmeyecek
Üç mezar kıranta mezarlığın da
Üç solmayan kırmızı gül başların da
Mezar taşında iki kelime RUHUNA FATİHA........

[KoJiRo]

Yağmuru severim, bir de denizi...
Kışın titremeyi, yazın terlemeyi...
Menemen severim ilkbahar kokar.
Çok filmler seyrettim,
kitaplar okudum.
En utandığım şey şiirlerimdi.
Korktuğu başına gelirmiş insanın.

Sana gelene kadar epey didindim hayatta.
Bilseydim başlangıcın sende olduğunu,
daha çabuk geçerdim günlük acılardan,
daha az takıntılarım olurdu.
Belki güvenebilirdim insanlara.

Yorulup düştüğüm her yeri ezberledim.
Tekrar düşmemek için.
Ama! ...
Hep yeni tümsekler buldum
ve bulduğum her cevaptan
iki soru arttı bana..

[KoJiRo]

mkansız'dık..

Sen; içinde baharı gizleyen kışımsın benim...

Ve biliyorum ki o baharın güneşinde tenim esmer olmayacak hiç. Bana susmak
düşecek, payıma kilitlenmiş bir yürek kalacak. Kaderi önceden belirlenmiş
konuşmalar, paylaşmalar, bakışmalar olacak. Bir yerde aykırılığım tutup sarılsam
da içimde sana, sen bunu hiçbir zaman bilemeyeceksin...

Git diyorum sana, kalma yüreğimde, bu kadar özleteceksen kendini. Bir bakış;
gözüm gözüne değiyor; hissediyorum... Gitme diyorum. Kal geldiğin yerde. Ne
gitmelerin bitiyor; ne de benim sana kal demelerim...

Hangi aralıkta girmiştin içime anlamadım. Tüy gibi hafif, usul usul inivermiştin
yüreğime. Kabullenemedim önce. kocaman yalanlar söyledim kendime. Ben dışımda
tutmaya çalışırken seni, meğer içerde hakimiyetin çoktan başlamıştı. Kuşatmıştın
dört yanımı; ve kendim için çok geçti. Yerle bir olmuştu her şey. Olmazsa
olmazlarım; ilkelerim, yargılarım...

Nasıl bir şeydi, bu beni böyle yağmalayan. Şimdi karşı durmuyorum Sana, nasılsa
buluyorsun bir yolunu ve sarmalıyorsun içimi dışımı. Ayak seslerini duyuyorum
hangi yöne gittiğini bilemeden. Ben yaşanmış bir aşkta eski yaralarıma
yanıyorum, Sen yaralarına benden sevda sürüyorsun. "Belki"lerden,
"ihtimal"lerden, "keşke"lerden medet umuyorum, Senin belki de yabancısı olduğun
düşler büyüterek...

Ben, suretine değil, aslına dokunma ihtimallerinde mutlu oluyordum.
Ben seninle, aynı coğrafyada yaşayabilme ihtimalinden huzur buluyordum.

Şimdi, bilinci küflerinden kurtulmuş bir yürekle, süresi diğer aşklardan çok
daha uzun olacak bir aşkın ömrünü anlatıyorum, sana dair yazılanlarda...

Şimdi, bir sayfa dolusu cümlelerle; bir imkansızlığın mucizeye dönüşünü
anlatıyorum...

Şimdi, bozgun sonrası imkansız bir zafer kazanan bir orduyum, bir yenilgide
zafer ne kadar anlam taşıyorsa o kadar anlamlaşıyorum...

Şimdi ben, dağıldıkça kurulan yeni düşlerde Sana bakıyorum… Umut; hep var olacak çünkü...