Rabia Barış

[GooD aNd EvıL]

Hüzün Topluyorum

HÜZÜN TOLUYORUM

Bir yeryüzü sürgünüyüm,
Hüzün topluyorum,,
Ağıtlardan, ırmaklardan.
Gamdan sal yapıyorum,
Elemden kürek.

Hüzün topluyorum,
Yakamozlardan, aydan.
Refakat ediyor mavi yıldızlar,
Götürüyorum ayağımın gittiği yere.
Bir yeryüzü sürgünüyüm,
Kader ağına takıyor,
Gidiyor, gidiyorum.

Ruhumda depremler,
Yüreğimde acılar çarpışıyor.
Kaleme döküyorum deli yüreğimi,
Sığmıyorum deryalara.
Coşuyor, coşuyorum...
Hüzün topluyorum kumsaldan,
Sevgiden köşk kuruyorum,
Hüzünden sığınak.
Bir yeryüzü sürgünüyüm.
Yazdıklarımla avunuyorum,
Ya yazamadıklarım?

Rabia BARIŞ

Rabia Barış

[GooD aNd EvıL]

İçten Anmaktır

İÇTEN ANMAKTIR

Aşkların en güzeli, Allah için yanmaktır,
Zevklerin en güzeli, idrakine varmaktır,
Ne verirse hoş verir, gaybı katında gizli,
Marifet her ortamda, onu içten anmaktır...

Rabia BARIŞ

Rabia Barış

[GooD aNd EvıL]

İki Damla Yaş

Nevbaharı bekliyordum hazan düştü kucağıma,
Gözlerimden iki damla yaş döküldü yanağıma.
Mihrican girdi bağıma, hüzün değdi dudağıma,
Gözlerimden iki damla yaş döküldü yanağıma.

Bekledim kara treni, çalmadı dostun sireni,
Ne yol bitti ne de yolcu kim bilir bu serüveni?
Düştüm kaderin ağına, giremedim dost bağına,
Gözlerimden iki damla yaş döküldü yanağıma.

Rabia Barış

[GooD aNd EvıL]

İstanbul

Altın kemer takmışlar boğazın bir yerine,
Abide kondurmuşlar ünlü Beylerbeyi’ne.
En nadide eserler Topkapı’da saklanmış,
Erenler, evliyalar İstanbul’da toplanmış.

Ey İstanbul İstanbul hadisle kutlu şehir,
Sancağı, mehteriyle mutlu, umutlu şehir.
Sende Yuşa Peygamber, sende en güzel güller.
İşte bir sabah vakti çağrıda müezzinler.

Allah Allah sesleri yükselirken semaya,
Çekilir Eyüp Sultan ezanlarla duaya.
Deniz sakin yön çizer Hudai’nin yolundan.
Her ülke sarmak ister İstanbul’u kolundan.

Susar Karaca Ahmet günün bittiği yerde,
Nur yağar İstanbul’a göklerden perde perde.
Dünyanın göz bebeği bizimdir bizim billah.
Böyle güzel bir şehri gözetir yüce Allah.

Akikten gerdanlığı yakışıyor eynine,
Dalmışım cennet diyar İstanbul’un seyrine,
Gecesi ışıl ışıl, gündüzü ömür sunar.
Esmezse deli rüzgar surların nabzı donar.

Ümraniye haz bulur nazarlı bir bakışla,
Edalı kız gibidir Selimiye’de kışla.
Haydarpaşa’dan başlar İstanbul yolculuğu,
Onu görmek isteyen garda alır soluğu.

En asil lalelerin vatanı İstanbul’dur,
Tutuşan yüreklerin sevdası İstanbul’dur.
Sultan Ahmet laleyle bütünleşti severek,
Bir devre isim verdi lale devri diyerek.



Endamlı Hidiv Kasrı Çengelköy’ün sırtında,
Edâlı Dolmabahçe Beşiktaş’ın bağrında.
Süslüyor İstanbul’u boğazın incileri,
Hem Avrupa, hem Asya sıralanmış benleri.

Kanlıca’da aşıklar yelken açarken suya,
Çekmece koylarında zaman dalar uykuya.
Sultanların sofrası Çamlıca’da kurulur,
Katibimin türküsü Üsküdar’dan sorulur.

İstanbul sevda şehir ak günün eşiğinde,
Nice Fatihler yatar salında, beşiğinde.
Sevgi onda can bulur, canan ona ulaşır.
İstanbul, özlem olur kıtaları dolaşır.

Demir alır gemiler Kadıköy rıhtımında,
Hasret vuslata döner Atatürk limanında.
İstanbul’un güzeli Bakırköy’de oturur,
Sirkeci’nin treni acı çığlık tutturur.

Kızkulesi nazlıdır suların ortasında,
Renkler cümbüşe kalkar sahil ortancasında.
İstanbul ateş olur yürekleri kavurur,
Güneyden gelen meltem saçlarını savurur.

Ihlamurlar altında neşeli geçer yazlar,
Geceye eşlik eder gümüş rengi yıldızlar.
Ay buluttan sıyrılıp dolaşırken mehtabı,
İstanbul’dan açılır dünyaya sırlı kapı.

Güneş gurub olurken ufukladır cenginiz,
Hisarda gün batımı öze vurur sevginiz.
Heybeli’de söyleşir sazende güzelleri,
Saray bahçelerinde dem tutar bülbülleri.

İstanbul ‘un sevgisi gönüllerde birleşir,
Ona müptela olan onunla bütünleşir.
Dağları yeşil orman, bağları salkım söğüt,
Akşemsettin bu yerde Fatih’e verdi öğüt.

Yedi tepe üstünde yedi süreyya yanar,
İstanbul’u bir gören ömrünce söyler, anar.
Kaşları yay gibidir, kirpiği hedefe ok,
İstanbul’un üstüne bir başka İstanbul yok.

Çamur sırma sim olur Yavuz’un kaftanında,
Onu mübarek bilir alimin kır atında.
Bu derin felsefeyle gider Sina Çölüne,
Der, İstanbul gözümüz bu hep böyle biline.

Mavi gök, mavi deniz kucağında İstanbul,
Bir karede bin hayat İstanbul’da İstanbul.
Fatih Sultan köprüsü güzellerin güzeli,
İstanbul kara sevdam yeni değil ezeli.

Mahyalı camilerde ******* kandil yakar,
Burası Sultan Ahmet görenler hayran bakar.
Bu köprüler Osmanlı, bu minareler Sinan,
Rahat uyu türbende koca Sultan Süleyman.

Rabia Barış

[GooD aNd EvıL]

İstanbul Fatih

Ey çağlar kapatıp, çağ açan sultan,
Yaşından büyüktü o günkü fetih,
Ezanlar yükseldi Ayasofya’dan,
Sen ki İstanbul’dun, İstanbul Fatih.

Gemiler yürüttün dağdan, karadan,
Geçirdin neferi anadan, yardan,
Döktüğün topları savurdun surdan,
Sen ki İstanbul’dun, İstanbul Fatih.

Hadis-i şerifle kararı verdin,
İstanbul’u vatan etmekti derdin,
Allah’ın izniyle zafere erdin,
Sen ki İstanbul’dun, İstanbul Fatih.

Öyle bir karar ki hisse alına,
Söylemedin sakalının kılına,
Dedin, Akşemsettin, Eyüp buluna,
Sen ki İstanbul’dun, İstanbul Fatih.

Melekler duada, tarihi zaman,
Gayrı Müslim dedi, aman el aman,
Böyle bir komutan görmedi cihan,
Sen ki İstanbul’dun, İstanbul Fatih.

Yiğitçe vuruşup girerken şehre,
İslam bol dediler geldiğin yere,
Feth-i mübin yazdık büyük esere,
Sen ki İstanbul’dun, İstanbul Fatih.

Köklü bir kararla yıktın Bizans’ı,
Karşında düşmanın kalmadı şansı,
Aldı İstanbul’u askerin hası,
Sen ki İstanbul’dun, İstanbul Fatih.

Açıldı kapılar urum eline,
Üç kıta fethinin girdin yoluna,
Peygamber sevgisi sardın gülüne,
Sen ki İstanbul’dun, İstanbul Fatih.

Bizans yenik düştü haçlı bozuldu,
İstanbul’a Türk, Osmanlı yazıldı,
O gün ay gümüştü, güneş kızıldı,
Sen ki İstanbul’dun, İstanbul Fatih.









Yıldızlar raks etti mavi göklerde,
Donanma yürüttün üç denizlerde,
Yağmur muradına erdi yerlerde,
Sen ki İstanbul’dun, İstanbul Fatih.

Beş yüz elli yılın verdiği hızla,
Koruduk şanını aşkla, niyazla,
Sardık Şehriyar’ı sevgiyle, hazla,
Sen ki İstanbul’dun, İstanbul Fatih.

Rabia Barış

[GooD aNd EvıL]

İzler

İZLER

Yine uyku tutmadı gece uzun mu uzun.
Şafak söktü, gün bitti, masiva’dan gelen yok.
Ruhumda bir kasırga sanki kalesi buzun,
Bir gün daha, bir daha, geçmişin dönüşü yok,
Zaman hızla geçiyor, hicranım sinemde ok.

Yılları sayar gibi yüzümdeki çizgiler,
Benim mi Rabbim bu yüz, ne zamandan bu izler?
Aynalar mı yalancı, aynadaki mi bizler?
Bir gün daha, bir daha, geçmişin dönüşü yok,
Zaman hızla geçiyor, hicranım sinemde ok.

Ağır ağır çıkarken tükettim merdiveni,
Geri sayım başladı, durmaz hayat treni,
Saçlarımdaki aklar bir uyarı sireni,
Bir gün daha, bir daha, geçmişin dönüşü yok,
Zaman hızla geçiyor, hicranım sinemde ok.

Rabia Barış

Rabia Barış

[GooD aNd EvıL]

Kaderin Cilvesi

KADERİN CİLVESİ

İçimde çağlayan gönül yağmuru,
Muhabbet bağını aşk ile sular.
Sevgiyle yoğrulur sevda hamuru,
Sızma bal misali yüreğe dolar.

Mehtabı süslerken gecenin tülü,
Ay hareleniyor yıldıza inat.
Gök kubbe altında dinle bülbülü,
Sanki bir goncada gizli kainat.

Yumak yumak, sökün eden bulutlar,
Güneşin saçına örülür tel tel.
Ufka kucak açar nice umutlar,
Ak papatyalardan fal tutar tel tel.

Seherin gözyaşı şebnemde inci,
Derbeder gönlüme sam yeli esti.
Bir tutam mutluluk aşkın sevinci,
Kaderin cilvesi yolumu kesti...

Rabia BARIŞ

Rabia Barış

[GooD aNd EvıL]

Kendinde Ara

KENDİNDE ARA

Her ne ararsan ara, ille kendinde ara,
O güzel yüreğini atma ateşi nara,
Akıbetin hoş olsun, hayır olsun encamın,
Kendini kurtarırken dostuna açma yara.

Gönül mülkü sultanı Hacı Bektaş-i Veli,
Bir İlahi âşık ki onun semahta eli,
Bir nefes ney misali yaşıyor gönüllerde,
Yıllardır sevgisiyle coşuyor insan seli.

Edepten ödün verme, sen de öyle ol daim,
Her insan bir kitaptır onunla olsan kaim,
Sebat, sabır zor deme, uzak dur kötülükten,
Elbet bekleyecektir seni cennet-i Naim.

Akan su gibi cömert, gece gibi örten ol,
Öfkeyi bertaraf et, karanlığı yırtan ol,
Gariplere el uzat, fakire sofranı aç,
İyilik kefesinde eksilmeden artan ol.

Sen kendini bil önce, başkasına atma kir,
Rabbim tek sana vermiş hem akıl hem de fikir,
“İncinsen de incitme” marifet ehlinden ol,
Gönlü zengin olanın, sevgisi olmaz fakir.

Güneş gibi doğarken Horasan erenleri,
Geldi Anadolu’ya şahı alperenleri,
Onlar ki karanlığa gönül mumu yaktılar,
Aşkla kucakladılar hakka el verenleri.

Hele sen de bir ara, onu canda bulursun,
Alperen olamazsan yollarında olursun,
Onlar gönül insanı, sevgi kalesi gibi,
Dalarsan hazineye nasibini alırsın.

O sultanlar sultanı, secdeye vardı bir an,
Hocası Şeyh-i Lokman, icabet etti hemen,
Medrese ortasında kaynadı bengisular,
Denizler kapısında ırmaklar coştu o an.

En veciz kelimeler hayat buldu dilinden,
Bir gönül haritası çizildi kaleminden,
Saz, kudüm salkım salkım, ney esrarlı bir düğüm,
Göklere mühür vurdu yer öperken elinden.

Rabia BARIŞ

Rabia Barış

[GooD aNd EvıL]

Kim Bilir?

Yıldızlara değin uzadı yolum.
Hangi sürgünlerdeyim,
Hangi iklimlerde kim bilir?
Kim bilir ruhumun yalnızlığını,
Kim bilir gönlümün ıstırabını,
Kim bilir?
Rüzgarlara astım yüreğimi,
Mihrican düştü zamana,
Uçup gitti ellerimden,
Uçup gitti.
Hangi iklimlerdeyim,
Hangi sürgünlerde kim bilir,
Kim bilir yalnızlığımı?
Ayın melali düştü hüznüme,
Mehtabı dolaştım,
Leyale yürüdüm,
Yüreğimde hançer,
Gözlerimde nem.
Mağmalar sardı etrafımı,
Hangi sürgünlerdeyim,
Hangi iklimlerde, kim bilir,
Kim bilir efganımı?
Kim bilir...

Rabia Barış

[GooD aNd EvıL]

Kirpiğimde Kolladım

KİRPİĞİMDE KOLLADIM

Gözyaşımı kirpiğimde kolladım,
Dizim dizim, inci sersem derilmez.
Yüreğimi gurbet ele yolladım,
Bedenimden duvar örsem örülmez.

Bahar olsam zemherinin kışında,
Ulu olsam uluların yaşında,
Şahin olsam sürülerin başında,
Aslan payı bir tek bana verilmez.

Kervanım yürüse ipek yolunda,
Nakış olsam Süreyya’nın şalında,
Gonca olsam yediveren dalında,
Pembe güller ayağıma serilmez.

Ölüm kuş misali bildiğim kadar,
Ömür cana bağlı olduğum kadar,
Mevki, makam ne ki geldiğim kadar,
Hesabı var ötelerde verilmez.

Vicdan çarka benzer kişiye göre,
İnsan insan ezer göz göre göre,
Bu âlem, bu devran güçlüye göre,
Sır içinde bir sır vardır görülmez.

Almanya 5–12–2006
Rabia BARIŞ

Rabia Barış