Esel Arslan

[GooD aNd EvıL]

Ezilen Yürekler

Bir bahtı karalar kervanın da
Çıkmışız, düzenin, düzensiz yollarına,
Ezilir gider yüreklerimiz,
Yaşanmamışlığın kahrın da
Sevmeyi biliriz, biliriz de yaşayamayız
Bir merhabayı özleriz
Bazen bir öpücüğe hasrettir,
Kurumuş dudaklarımız.
Hasretin pençeleri geçer zihnimize,
Vuslatlar başka baharlardadır,
Endamlı bir hayatı biliriz, yaşayamayız,
Acılar bir kara kefen gibi sarmalar ruhumuzu,
Bir mum ışığı, bir umut ışığı bekleriz.
Neylesek bitmez bu kahırlı uzun yürüyüş,
Sessiz bir çığlık oturur hançeremiz de,
Açılır ağız, kıpırdar dudak, bir türlü yetmez nefesimiz.
Sen ey asırların kahırına dayanmış yürek,
Çırpınır durursun kafesin de bir kuş gibi
Bu benim kaderimdir diyerek,
Kuşatmalar altındasın, ne zaman uyanacaksın,
Avlamak için bekliyor, karşın da sinsi engerek
Böyle yaşa, böyle konuş, böyle seviş,
Dayatmalar, kurallar, prangalar,
Virane yürekler alınsa bile payandaya,
Payandalar, destekler, kar etmez bu yüke,
Üzülür, ezilir gider bu yürek.

[GooD aNd EvıL]

Fal

Fallar da arama benim geleceğimi
Fincan dibinde ki telve ne söyleyebilir ki
Bir pişirimlik cezve de umutmu kaynar
Soğumuş fincanla tabağı, kader mi yıkar.

Bakla falı, çay falı, kahve falı,
Geç yavrum, geç bunları,
Karşın da oturuyorum baksana
Fincanı değil, yüreğimi okusana.

Söyle ne beklediğini fallardan,
Anlatayım sana, en tatlı yalanlardan,
Bırak, cezve, fincan, telve, ora da kalsın
Fallar da arama gerçekler de varsın.

[GooD aNd EvıL]

Fasıl

Faslı muhabbete devam güzelim,
Benimki son fasıl,
Sevdanla meşgul yüreğim,
Sen dostlarınla takıl.
Neşen daim olsun,
Dökülsün meyler,
Üflensin neyler,
Boş ver,
Darbı mesel,
Benim sözler.
Gez eylen, şan olsun,
Kadehine sefam dolsun.

[GooD aNd EvıL]

Fen-Edebiyat

Şairleriz biz,hayaller satarız
Matematiğimiz bir
Türkçemiz dokuz
Edebiyatta varız
Fen de yokuz
Fenciler ışık yakar
Doğaya çivi çakar
Bizimse yüreğimiz ışık saçar
Fenci olmazsa,olmaz yapı
Bizlerse hayal satarız gönüllere
Kapı, kapı
İnadına yazın durmayın
Görmeyi öğretiriz,bakanlara
Su taşırız yüreği yananlara
Renkler bizimle anlamlı
Sevdalar bizimle bayraklı
Şair dolmalı evrenin içi
Hayalsiz bir evrende
Ne işe yarar matematikçi
2006-Ankara
kimseyi kırmak değil niyetim
yanlızca şakaydı hedefim

[GooD aNd EvıL]

Feryat

Nerede benim zeytin ağaçlarım,
Turunç, şeftali, zerdali bahçelerim,
Tahta iskelesinden ekmek attığım,
Binbir çeşit balıklarım.
Hangi yöne baksam,
Görebildiğim tertemiz deniz,
Utanmadınız,
Onuda mı betonla perdelediniz?
Oynaşan martılarım,
Neşeli çığlıkları ile,
Deniz kuşlarım,
İstridyeler, midyeler,
Deniz yıldızları, kestaneler,
Bunlarıdamı yok ettiniz?
Bütün yaz şarkılarını dinlediğim,
Ekabir ağustos böceğim,
Göç etmiş, yok artık ada da,
Anladımki,
Doğa, Kuşadasında yasda.
İnsanım diyen insanoğlu,
Yazık, yazıklar olsun sana,
Acıdır doğanın intikamı,
Sakın unutma,
Şimdi otur tek başına,
Betonlar arasın da.

[GooD aNd EvıL]

Fırtına

Güneş bulutların ardında saklamış kendini
Bir toz bulutu sarmış etrafımı
Gözlerimde acıtan kum tanecikleri
Kafatasım içinde kaynayan beynim
Karma karışık
Zakkum çiçekleri gibi rüzgarlarda salınıyorum
Yapraklarım bir yerlerde sürünüyor, bir gökte.
Bunca yılın yıpranmışlığı, yorgunluğu
Direnmekte hala.
Durulsa artık bu deli yürek çarpıntıları
Böylesine acımasız esmese rüzgarlar
Dalgalanmasa enginler gibi aklım.
Yüreğimden sızan kan ulaştı ayaklarıma
Akıyor usulca toprağa can suyum
Tükeniyorum.
Yürü diyor içimdeki çığlık yürü
Ardına bakmadan yeni fırtınalara doğru
Ama ve nasıllarınsa cevabı yok
Bir çam kozalağı gibi düştüğünde dalından
Şahrem şahrem yarılmayacakmı ardındaki yürekler.
Kimse böyle olsun istemedi
Sevdamdır, gönlümdür söz dinlemeyen
Yaşamımın son deminde çizdiğim üçgen
İç açılarının toplamında hapsetti birden.
Dağılsa toz bulutlarım
Toparlanıp durulsa aklım
Çareler arar dururum
Ararken yoruldum, kendi içimde boğuldum.
Yeniden güneşi görebilsem, sıyrılsa bulutlardan
Merhaba yorgun adam, merhaba dese
Çıkarsam cebimdeki çocukluk umutlarımı
Zakkumlar yeniden çiçek açsa birer birer
Kanamasa yürekler
Kan sızmasa ayaklarımdan toprağa
Yürüsem çağıran sese
Kimseleri acıtmadan, incitmeden, üzmeden
Mümkün mü?
Mümkün mü ulaşmak acaba?
Günlük güneşlik sabahlara.

[GooD aNd EvıL]

Fikrimin Çekirdeği

Gündüzlerim eksiliyor durmadan
*******imse çoğalmakta
Aydınlığım azalırken an be an
Karanlığım artmakta.
Ruhum sıkıntılar penceresinden
Kahır kaldırımlarına bakıyor
Sensizliğimin zehir zıkkım vurgunlarını
Şarkılarınla doldurmak istiyorum
Sesini arıyorum bütün şarkılarında
Duyamıyorum.
Fikrimin çekirdeğini kurcalıyorum
Önce yüzün, saçların, dudakların
Sonra güzel gözlerin geliyor aklıma
Beynimin hafıza kutusu seninle dolu
Boşaltamıyorum.
Bir hıçkırık duyuyorum uzaklardan
Hıçkırıklarıma karışıyor
Gözyaşların ırmaklar gibi gelip
Gözyaşlarımla buluşuyor.
Ağlama
Ağlama gönlümün mükemmeli
Çaresizliğimizin hüzünleri, kederleri
Güzel gözlerinden fışkırıyor
İkimiz de kahır ve acıyı tanıyoruz
Bir alev iklimi altında
Kavruldu kor oldu yüreklerimiz
Özlemin arttıkça kabuslarım artıyor
Zindanlarındayım bu şehrin inan
Gündüzlerim eksiliyor durmadan
*******imse çoğalmakta
Yokluğundan.

[GooD aNd EvıL]

Firari Aşıklar

Karanlıkların firari aşıklarıyız biz
Kırık hançer gibi yüreklerimizde parlar
Kentin karanlıklarında sevgimiz
Hangi kuytuya sığınsak saklansak
sevişmelerimize sığıntı bulamıyoruz.
Gözlerin en kuytuda ve en ıssızda
Gözlerimle sevişmeye kalksa
Küçülten hain bakışlar yakamızda
Unutulmuş düşlerimizi, kırık dökük ümitlerimizi
Yeniden yaşatabilmek için çıktığımız yolda
Uğruna kafalarımızı satırlara uzattığımız
Bu deli bu çılgın ve de gizli sevdamızı
Yaşamak denilen abuk güncede yaşatamıyoruz
Filizleri koparılmış gövdeleri kalınlaşmış
Akasyaları gibiyiz kent sokaklarının
Dünü yoktu ki yarınları olsun bu şehrin aşklarının.
Karanlıkların firari aşıklarıyız biz
Işıklar ve neonlar gözlerimizi acıtıyor
Gün ışıdığında ise gerçeğimizi aydınlatıyor.
İki meçhul gölge gibi usandım dolaşmaktan
Görünmezlik telaşlarında ezildi yüreklerimiz
Bulvarlar kalabalık caddelerde insanlar
Aşksız sevgisiz sevimsiz.
Karanlıkların firari aşıklarıyız biz
Açığa çıktı acılarımız, hüzünlerimiz, sevgimiz
Anlaşıldı cancağızım
Biz bu kentide terketmeliyiz.

[GooD aNd EvıL]

Foça/ İzmir şiirleri (1)

Senin baban ölmüş,
Can Yücel,
Öyle diyorsun bir şiirin de
Benim de
Anam yok biliyormusun?
Anasızlık ne demek,
Anlıyormusun.
Ben her köşe başında,
Duraklarım, ağlarım,
Nerede bir analı çocuk görsem,
Kıskanırım, yanarım,
Bilirim,
Bütün analar benimdir ama,
Yine de özlerim
Ağlarım anama..

[GooD aNd EvıL]

Koşma çocuk, koşma,
Şekermi dağıtılıyor sandın,
Dağıtılsa da
Hayatın şekerini yiyemezsin,
Biber sürerler ağzına,
Anlamaya çalışma,
Çözemezsin.
Acılar ve tatlılar karışımı,
Bu dünya,
Bir çay kaşığı bal verir,
Bir kepçe dolusu acı yedirir,
Nedenler ve niçinler içinde,
Bocalar, koşuştururken sen,
Perde iner,
Hayat biter.