güzel sözler

[Kéan aRs]

Sevgilim bil ki senden uzak ne güzellikleri avutur beni bu şehrin, ne de yıldızlı aksamları!… özlemin bir nehir olmuş yarar girer içimde ki dağları!…

Seni sevdiğim kadar yaşasaydım,ölümsüz olurdum…. “Sen hala sonsuzluğun yüzünde bir damla gözyaşısın…”

Biliyordum,seni seviyorum derken yeni bir alfabe keşfettiğimi,kimsenin okuma yazma bilmediği bir kentte…

Fırlatmıştım kalbimi uzağa,en uzağa.Denk gelirde rastlar diye bir yıldıza…Yanılıp susturdum,ağrımın çağrısını,çagrimin köhnemiş ağrısını…

[Kéan aRs]

Duvagin Telli Gelin Gumusten Elli Gelin Bugulu Gozlerinden Sevdigin Belli Gelin.

Gun Kavustu Irakta, Gozum Karada Akta, Herkesin Yari Geldi, Benim Yarim Uzakta.

Topraginda Tasinda Benleri Var Kasinda, Sen Bahar Icindesin Bense Omrum Kisinda.

[Kéan aRs]

Milletleri Kurtaranlar; Yalniz Ve Ancak Ogretmenlerdir. Ögretmenden, Egiticiden Yoksun Bir Millet; Henuz Millet Adini Almak Kabiliyetini Kazanmamistir. Ataturk

Okulun Verecegi Ilim Ve Fen Sayesindedir Ki, Turk Milleti, Turk Sanati, Ekonomisi, Turk Siir Ve Edebiyati Butun Guzellikleri Ile Gelisir. Ataturk

Ögretmen, Ogrencilerinin Uzerine Titreyendir. Gomlegimizin Dugmesi Acilinca Eliyle Kapatan, Alnimiz Terleyince Mendiliyle Kurulayan

[Kéan aRs]

♥ Günaydın; benim viran gönlümün sultanı, Günaydın; dost bağımın gonca gülü, Günaydın; Süreyya yıldızım, Günaydın: ay yüzlüm, Günaydın; canımın cananı, Günaydın….

♥ Günaydın,günaydın Pozitif düşün bugün Önce gülümse Sonra gül Kahkaha at Ve hatta, Ve hatta… Katıla katıla Gül korkma Siyah renk gidecek önce Günün pozitifleşecek Gökkuşağı gibi aynen renk renk Bil ki 7 renkten oluşan renk Beyazdır… Ve gülmek bulaşıcıdır Haydi, bulaştır!

♥ Önce kendime Sonra evime Sonra evimdekilere sonra kapılarımı açtığımda Bana değen ne varsa Yüreğimle beynim arası Çizgi derinliğince Günaydın

♥ Elini verene Gözünü değdirene Sözünü diyene Diyemeyene Sevgimi görene Göremeyene Günaydın

[Kéan aRs]

Bir adsız çiçek olsam kırda alıp koklar mısın beni; Bir avuç toprak olsam alıp saklarmısın; beni, Hasta duşsem gurbetle yoklar mısın beni, Öldüğüm gün başımda olsan beni mezara kadar yolcularmısın

Aşkım diyeni değil, Aşkından öleni sev; Yüzüne güleni değil; Sensizliğe ağlayanı sev; Giderken boynuna sarılıp unutma diyeni değil, Sessizce arkandan bakanı sev… .

Bu yolda gitmek zormuş Senin hasretin bir alev, kormuş İki kaşın ortasından vurmuş Bir mermi gibi saplandım sana Bu yolda zor varmış, acı varmış Sevdalar tükenmiş, yanmış Gözlerinin ateşi içimi yakmış Bir alev gibi yandım sana…

[Kéan aRs]

Ölümden korkarız, çünkü bu korku hayatta kalmamızı sağlar, içgüdüseldir. Ama “yaşamdan korktukça” ölüm korkularıyla yaşamayı seçmiş oluruz.

Zaman bana bir insan hakkında bilgi sahibi olmanın onu tanımak anlamına gelmediğini öğretti.

İnsanların kapılarını birbirlerine açabilmelerini sağlayan yol, acele yorumlamalarla ucunu kapatmadan, karşımızdaki insanı sürekli anlamaya çalışmaktan geçer.

[Kéan aRs]

İnsanın kendi sorumluluğunun doğrultusunda gösterdiği çaba yaşamın özüdür.

İçinde bulundukları anı yaşamayan ve yaşama etkin bir biçimde katılamayan insanlarda ölüm korkuları oldukça yaygındır.

Sevgi, beraberliğe yaşam katabilmeyi ve canlılığını artırabilmeyi içerir.

Dünyada iki tür insan vardır: Yaşayanlar ve yaşayanları seyredip eleştirenler. Seyretmek ölümü, katılmak ise yaşamı simgeler!

[Kéan aRs]

ÇİÇEKLERİN ANLAMLARI

Beyaz Gül: Masumluk
Kırmızı Gül: Aşk
Pembe Gül: Gönlüm Sende
Sarı Gül: Sıcak Sevgi
Beyaz Karanfil: Temizlik, saflık

[Kéan aRs]

*Âdem oğlunun bir dere altını olsa ikincisini ister. Onun ağzını topraktan başka bir şey doldurmaz. Allah (c.c) tövbe edenin tövbesini kabul eder.

*Ahirete nazaran dünyanın değeri, ancak sizden birinizin parmağını denize daldırmasına benzer. Parmağı ile denizden aldığı suyu göz önüne getirsin.

*Akıllı kimse, kendisini sorguya çeken ve ölümden sonrası için çalışandır. Aciz kimse, nefsini hevasına tabi kılar ve Allah (c.c)’tan, olmayacak şeyler bekler.

[Kéan aRs]

Konuşmadan bir köşede oturan sağırlarla dilsizler, dilini tutamayan kimseden daha üstündür.

Ağızda dil nedir, a akıl sahibi? Hünerli kimsenin hazine anahtarı değil mi? İçerdeki cevahirci midir, çerçi midir, kapı kapalı iken kim ne bilecek?

Akıllının önünde susmak terbiye gereği ise de, sen yeri gelince söylemeğe bak. İki şey insanı çileden çıkarır: söylenecek yerde ağız açmamak, susacak yerde lakırdı etmek.

Eğer cenk eri isen, öyle bir kimseyle savaş ki, ya ona ihtiyacın olmasın, ya da kaçıp ondan kurtulabilesin.

Bahçenin gülünde beka ve gül mevsiminde vefa yoktur. Zaten bilgeler “ kalıcı olmayan şey gönül bağlamağa deymez “ demişler…