Bebek Gelişimi

[UseLanMaz]

8. AY

• Ayakta tutulduğu zaman ayaklarının üzerine bir miktar ağırlık veriyor olmalıdır.
• Bir kraker parçasını kendi başına yiyebiliyor olmalıdır.
• Bir küpü ya da başka bir nesneyi bir elinden öbür eline geçirebilmesi lazımdır.
• Bir oyuncağı arayıp bulmalı ve avucunun içine almalıdır.
• Duyduğu bir sese doğru dönebilmelidir.
• Artık bebeğiniz bir yere veya bir kişiye tutunarak ayakta durabilir.
• Oyuncağını vermemek için direnir.
• Ulaşamayacağı bir oyuncağı almak için çabalar.
• Ce-e oynayabilir.
• Karnının üstünde yatarken oturur duruma geçebilir. Baş parmağı ile işaret parmağını kullanarak küçük nesneleri parmaklarının arasında tutabilir.
• Bebeğiniz biraz erken olmakla beraber oturur durumda iken kendini itip ayakta durur pozisyona gelebilir.
• Yarı anlaşılır bir şekilde anne-baba diyebilir.
• Hatta bebeğiniz güle güle oyunu oynayabilir ya da giden birisine baş baş yapabilir.

Bebeğinizin bu ayki beslenmesi

Parmak besinlere geçiş:
Çoğu bebekler yedi aylık olduklarında, bazen daha da önce parmak besinlerini yemeğe hem istekli hem de yetenekli duruma gelirler (artık parmakları ile nesneleri kavrama yetenekleri gelişir). Bu geçiş genelde birdenbire olur. Bebekler ağızlarının içine birilerinden bağımsız besin götürebileceklerini keşfettikleri zaman, ağızlarının içine ustaca sokabilecekleri besinlerin sayısı süratle artar. Önceleri birçok bebek ekmek parçasını yumruğu içine alarak kemirir. Parmaklarını tam kullanamadığı için ekmek onun en rahat tutabileceği besindir. Avuç içinde kalan son besin parçasını yemek biraz sorun yaratabilir ve bu durumu ağlayarak protesto edebilir veya bunu avucundan yere bırakıp yenisini isteyebilir. Başparmak ile işaret parmağı arasında bir cisme pozisyon verip tutmak çoğu bebekte tam olarak dokuz ile onikinci aylar arasında gelişir. Ancak bazıları bu beceriyi daha önce kazanır ve besinleri ağzına götürmekte daha erken davranır. Bu beceri kazanılır kazanılmaz bebeğiniz bozuk para ya da bezelye, fındık gibi küçük nesneleri ağzına götürebilir ve bunlar nefes borusuna kaçabilir.

Parmak besinlerini idare etmeyi öğrenmek genelde yemek masasında özgür kalmak yolunda ilk atılmış adımdır. İlk parmak besini olmayı hak edecek besinler arasında bebeğin dişetleri arasında dolaştırılıp yutulabilir hale getireceği veya ağız içinde çiğnemeye gerek kalmadan dağılabilen besinler yer alırlar. Bu besinler büyük çoğunlukla çiğnenebilir parçalar halinde kesilmiş olmalıdırlar. İyi şeçimler arasında saf buğdaydan yapılmış ekmekler veya tostlar, küçük peynir çubukları, yumuşak muz, armut, şeftali ve kayısı parçaları, yumuşak pişirilmiş havuç, patates, brokoli, yumuşak köfteler sayılabilir. Parmak besinlerini vermek için kırılmayan bir tabak üzerinde veya bebeğin beslenme masasının üstüne dört beş parça serpiştirin ve bebek yedikçe yerlerine yenisini koyun. Diğer yemeklerde olduğu gibi parmak besinleri yalnızca oturan bebeğe verilmelidir. Emekleyen ya da yürüyen bir bebeğin eline verilmemelidir. Nefes borusuna kaçma tehlikesinden dolayı bebeğinize ağzında erimeyecek dişetleri ile çiğneyemeyeceği veya kolayca nefes borusuna kaçabilecek patlamış mısır, fındık, bezelye, sert et parçaları verilmemelidir.

Bebeğin azı dişleri en erken ilk bir yılın sonlarına doğru çıkmaya başlar. Daha önce çıkanlar ısırmak içindir ve çiğnemeye bir katkıları yoktur. Bu nedenle bebeğe gerçek çiğneme gerektiren besinler bu zamandan sonra verilmelidir. bunların arasında çiğ elma, diğer sert lifli çiğ sebze ve meyvalar sayılabilir. Yapısı ne olursa olsun bazı besinleri çocuğunuza ne şimdi ne de sonra hiç vermemeniz gerekir. Hiçbir besleyici değeri olmayan abur cubur yiyecekler, ilave şeker ve tuz ile hazırlanmış besinler bunlar arasında sayılabilir.