Şiirler

[GooD aNd EvıL]

Bu dağlar muzafferdir,
Ne savaşlar gördü,
Yunus emre gezdi,
Eteklerinde,
Ondandır bu sessizliği,
Ne bebek katillerini bastı
Bağrına
İnsandır diye.
Ama heybetlidir yine de

Bu toprak kutsaldır,
Ne putları yıktı,
Ne ateşler söndü bu toprakta,
Bu toprak hiç unutmadı,
Tek hâkim Allah,
Tek hâkim,
Tek.

Bu sevda Anadolu’dur.
Ne bozguncular gördü.
Ama yılmadı.
Sağını soluna düşürdüler de,
Kardeşi kardeşe yıldırdılar da,
Yine bölünmedi.
Aslında biliyor herkes.
Anadolu,
Ana dolu.

[GooD aNd EvıL]

Bu dağlarda bir Aslan gezer;
Ezer,kara toprağın kara bağrını ezer
Koyunlara,kurtlara,çakallara;
O dağları hep etti mezar.

Kükredi,kükredi de geçit vermedi.
Öyle bir Aslan ,öyle bir kahraman ki,
Dünyanın hiçbir yerinde görülmedi.
Ezer, kara toprağın kara bahtını ezer;
Ezerde,taşına toprağına zarar getirmedi.

Hey oğul,sen gördün mü o Aslan’ı
Sakarya’da,Dumlupınar’da ?
O, atalarının sancağını taşıyordu
Bir öldü, bin dirildi;
Yine şehit düştü bu yerde.

Bak, şurada bir anıt mezar;
Dalgalanan bu bayrakta,onun hatırası var.
Sen,şehit oğlu, şehit torunusun;
Bastığın bu topraklarda kefensiz yatan var.

Nice Alayları,bin defa;
Biz gömmedik mi bu yerlere ?
Düşen hain toplar,onları;
Çıkarmadı mı göklere !?
Hey oğul ,
Hiçbir kuvvet;
Türk’ün bileğini bükemez
Tarihler yazmadı mı ;
Çanakkale geçilemez ?
Ancak;
“En büyük düşman içimizde”
Asırlardır, o hain ölmedi
Viyana kapılarına dayandık amma
Yalnız, ona gücümüz yetmedi.

Hey oğul, dinle beni
Kuran-ı Kerim de gördün mü yerini ?
Sen, doğduğunda asker,öldüğünde şehitsin
Sakın ihanet etme, ne Ata’na ne Vatana
Sen, Hızır’dan da üstünsün
Çünkü; sen,doğudan doğdurulup Allah emri ile giden
Türk oğlu Türksün

Bu dağlarda bir Aslan gezer;
Gezer,kara toprağın kara bağrında gezer
Koyunlara,kurtlara,çakallara,
Bu dağları hep etti mezar.
....
13, 06,1993

[GooD aNd EvıL]

Düşündüm
Düşündüm de sana bir dörtlük yazmaya karar verdim
Bu dörtlük diğerlerinden farklı olacak dedim
Kendi kendime

Çünkü bu dörtlükleri okurken
Sevdayı,sevgiyi,tükenmeyen sevgiyi
Haykırışı,hüznü,sevinci,kendini
Ve en önemlisi beni bulacaksın

Sevgi uğruna yıkılan bir hayatı
Acı çekmeyi
Karşılıksız aşkın
Acı anlamını okuyacaksın

Öyle bir dörtlük olsun istiyorum ki
Sadece duyguların kağıda döküldüğü
Bir dörtlük değil,
İçerisinde umutsuz aşkın damlaları,
Boşa çıkan bir haykırışın sesi olsun

Bu şiir, bu dörtlükler bizim olsun
Ve beni anlatsın sana
Öyle bir dörtlük olsun ki
Başkası okuyunca
Şiirde, dörtlüklerde imkansız aşkı,
Boşa dökülen göz yaşlarını, ölümüne sevgiyi anlasın

Öyle bir dörtlük olsun i
Sevgi uğruna bu dünyadan göçmek üzere olan
Bir insanı anlatsın
Yani beni anlatsın

Her cümlede sen ol
Sen kok her satırda
Ve ben bir daha öleyim
O satırları okurken

[GooD aNd EvıL]

Bu dünya bir tamam'dan eksiklikler âlemi;
Kopuşlar, ayrılıklar, kesiklikler âlemi...

[GooD aNd EvıL]

Bu dünya hepimizin,çocuklarımızın,gelecek kuşakların
Kirletmeyelim tabiatı,yakmayalım ormanları,
Öksüz bırakmayalım hayvanları
Koruyalım çevremizi,sanayi atıklarından,
Zehirli varillerden,önce kendimizden
Emanet aldık biz bu dünyayı,
Çocuklarımızdan,gelecek nesillerden
Hıyanet etmeyelim emanete,
Tahrip etmeyelim doğayı,katletmeyelim ağaçları
Sahip çıkalım evrendeki tek evimize,
Dünya barınaktır,gönüllerimize,
Sevgilerimize,sevdiklerimize
Süs olur bu dağlar,ovalar,
Akarsular,ormanlar gözlerimize
Eşya olur ağaçlar,masa olur,dolap olur,
Kapı olur evlerimize
Çöp atmayalım denize
Bırakmayalım sintine atıklarını böylesine
Boşaltmayalım fabrika atıklarını
Derelere,göllere,denizlere
Sahip çıkalım dünyamıza,geleceğimize
Gidecek,kalacak,yaşayacak
Başka yerimiz var mı söylesenize.

[GooD aNd EvıL]

Yol üstünde biten çalı,
Bu dünya kimin dünyası?
Ak çiçekli ayva dalı
Bu dünya kimin dünyası?

Gediklerde esen poyraz,
Yaprakları dalda koymaz
Gözler doysa gönül doymaz
Bu dünya kimin dünyası?

Her gün eski her gün yeni
Tükenmez gidip geleni
Canevimden vurdu beni
Bu dünya kimin dünyası?

Kar yağar kaybolur izler
Her nakış binbir sır gizler
Ufuklara dalan gözler
Bu dünya kimin dünyası?

Toprak basar kucağına
Güneş çeker sıcağına
Atar derdin ocağına...
Bu dünya kimin dünyası?

[GooD aNd EvıL]

Yalnızlıklar içinde boğuluyorum
Sevdalar içinde bunalıyorum
Saatleri bir türlü geçiremiyorum
Bu dünya da barınamıyorum! ...

Gözlerimi kapatıyorum
Beni vuranı bulamıyorum
Öleyim diyorum ölemiyorum
Bu dünya da barınamıyorum! ...

Sonsuz denizlere dalayım diyorum
Bir daha asla çıkmayayım
En azınadan insanlarla karşılaşmayayım
Bu dünya da barınamıyorum! ...

Kendimi ağaca benzetiyorum
Sonbahar da olduğumu farz ediyorum
Yapraklarımın döküldüğünü hissediyorum
Bu dünya da barınamıyorum! ...

Bir gül oluyorum bazende
Muazzam bir güzelliğe bürünüyorum
Kısa bir süre sonra soluyorum
Bu dünya da barınamıyorum! ...

[GooD aNd EvıL]

Bu eller miydi masallar arasından
Rüyalara uzattığım bu eller miydi.
Arzu dolu, yaşamak dolu,
Bu eller miydi resimleri tutarken uyuyan.

Bilyaların aydınlık dünyacıkları
Bu eller miydi hayatı o dünyaların.
Altın bir oyun gibi eserdi
Altın tüylerinden mevsimin rüzgarı.

Topraktan evler yapan bu eller miydi
Ki şimdi değmekte toprak olan evlere.
El işi vazifelerin önünde
Tırnaklarını yiyerek düşünmek ne iyiydi.

Kaybolmuş o çizgilerden
Falcının saadet dedikleri.
O köylü çakısının kestiği yer
Söğüt dallarından düdük yaparken...

Bu eller miydi kesen mavi serçeyi
Birkaç damla kan ki zafer ve kahramanlık.
Yorganın altına saklanarak
Bu eller miydi sevmeyen geceyi.

Ayrılmış sevgili oyuncaklardan
Kırmış küçücük şişelerini.
Ve her şeyden ve her şeyden sonra
Bu eller miydi Allaha açılan !;

[GooD aNd EvıL]

Kaybetme korkusuyla
sımsıkı tuttuğum
bu eller miydi?
İçimde her zaman
sıcaklığını duyduğum
dokunduğu ân,
her şeyi unuttuğum,
bu eller miydi?

Hatıralar hâlâ tâze,
ayrılık ilk ânki gibi acı.
Anlatamam ne kadar mutsuzum,
ve ne kadar huzursuzum anlatamam!
Saçlarıma tarak;
yüzüme yelpâze
bu eller miydi,
Tutunarak yolumu bulduğum?

Ümitsizken ümit veren bana;
ağladığımda kurulayan,
bulandığında durulayan gözyaşımı;
alev alev yanarken içim,
sâkinleştirmek için
okşayan başımı,
bu eller miydi?

Âniden dinen fırtına
nasıl sessizliğe gömerse her yanı
işte öyle olurdum dokunduğu ân.
En ümitsiz ânımda getirirdi ümidi,
yırtarak, karanlıklardan.
Bu eller miydi,
gözlerime fer
dizlerime derman?

Bilmiyorum şimdi nerede,
karanlık *******imi aydınlık yapan?
Gönlüm çâresiz,
ellerim bomboş,
duygularımda eriyor zaman.
içimde zamana hükümlü bir liman;
kurtarıcı gemisini,
ve kaptanını bekliyor bıkmadan;
beklemekten yorulmuş,
özlemlerle yoğrulmuş,
katığı topraktan,
bu eller miydi,
bana her şeyi
kendimi unutturan?

07/12/73

[GooD aNd EvıL]

Bir bende sorun yok,
Biliyorum
Herkes dertli,
Biliyorum
Her hikaye hem üzgün,
Hem sevinçli..
Ama her insan özel olduğunu düşünür,
Yaşanmamışlıkları yaşadığını düşünür..
Halbu ki,
Yaşanmamışlık yoktur,
Herşey,
Az da olsa yaşanmıştır bu evrende..
Herşey bilinmiyor demeyin bana,
Hayat benim bildiklerim kadardır..
Bir ben böyle düşünmüyorum,
Biliyorum,
Çok insan var..
Her hikayede bir farklılık,
Bir gizem var..
Gizem bilinmeyendir,
Gizlidir..
Onun bile tanımı yapılabiliyor insanoğlu,
Onu bile buluyor, Gizlendiği yerde..