Şiirler

[GooD aNd EvıL]

uykuya yatmadan
gözyaşına uyanan gözlerle
aramalarım seni bulmak için değil
belki yüreğim aş eriyor
gecenin üçünde...

duymak,
yıkılırken yaprağı dalından
duvarlara dikmek tüm alıcılarımı
gelişini önceden görmek için değil
dağınık yakalama toplu bıraktığını...

sınırlarını ihlal ederken aklımın
kendine yetmeyen düşüncemde
kirli bir mahkeme
seni karalamak için değil bu duruşma
aklamak adını
tek fail olduğun halde...

silkindiğimde üzerimden düşersin diye
ıslak yaşadım nice zamandır
yirmibeşinci saatin olduğunu
başkası söylese deli,
sen söylersen mutlak vardır...

aşk;
aramaksa,
duymaksa,
aklamaksa,
inanmaksa...
ikimiz de aşığız!

[GooD aNd EvıL]

en acı neydi biliyor musun
biz ikimize veda ederken,
ellerimizin,
ellerimizi terk ederkenki
animiz.
eğer
ikimizde yanacaksak
bu yüzden yanacağız
itiraf etmeliyim ki
o gün her tarafım titriyordu
kalbim o gün bir başka yanıyordu.
bükmemeliydin boynunu
bakmamalıydın bana öyle
o gün ya vurmalıydın beni...

gözlerim hala,
yağmurdan ıslanmış,
koynundaki saçlarında kaldı.
beni en çok hıçkırırken beliren, gamzelerin parçaladı
sen o gün beni gömmeliydin o çukurlara
o çukurlar simdi olmamalıydı içimdeki yara

eğer geçecekse zaman senden ayrı
ben her gece acıyı yatıracaksam koynumda
ben her gün bu aşkın vebalini taşıyacaksam boynumda
ve her gün, her gün özlemin yakacaksa beni kasıp, kavurup
gel
gel
gel dikil karşıma
can vereceksem gözlerine bakayım
saçlarına bakayım
ellerine bakayım
istersen ben can verirken
istersen ben kıvranırken
sen beni seyret ben Azrail’le boğuşayım

bir gün bir sabah,
seni karşımda görmeyi,
hayal gördüğümü sanıp, gözlerimi ovuşturmayı
sen olduğuna inanıp ,feryat edip avazım çıktığınca bağırmayı
ağlamayı daha neler...

sensizim
sakalım bir karış
kirliyim
suya dokunmak gelmiyor içimden
uykudan uyanmak istemiyorum
çok uyuyorsun diyorlar
rüyamda seni gördüğümü bilmiyorlar
bos ver unutursun diyorlar
beynime çakmışım seni görmüyorlar.
koş gel...

[GooD aNd EvıL]

Ne ben mutlu,
Ne de sen...
Ya ben öyle sanıyorum,
Yada keyfin yerinde,
Bilinmez bir şehirde...

Ne gökyüzü renkli,
Ne de yıldızlar...
Ya bana öyle geliyor,
Yada hiç rengi yoktu yıldızların..
Gökyüzü senle renkliydi yada...

Ne izmir izmir,
Ne başka bir yer başka bir yer...
Ya bana öyle geliyor,
Yada hiç güzel değildi izmir...
Seninle güzeldi yada...

Ne yıllar çabuk geçmekte,
Ne günler hızlı...
Ya bir bana yavaş,
Yada hiç yavaş olmadı yıllar...

Yada sensizliğimde bana inat zaman,
Bana acımasız,
Bana yavaş...
Ya ben öyle sanıyorum,
Ya kuruntu bunlar,
Ya sensizlik başıma vurdu,
Dayanamadım yada...
Eriyorum,
Sensizim,
Ölüyorum...

[GooD aNd EvıL]

Şimdi haziran ayı
Yüreğimde mevsimin değil
Senin sıcalığın
Efkarlıyım,
Dem vuruyorum yalnızlığıma
Seni bekliyorum
Efkarımı çay değil sen dağıtıyorsun
Sigara kullanmam asla
Yalnızlığımı sigraya gömmem
Bu mersinde hergece oturup
Çay diye seni demlerim
İçerim sabaha kadar
Yudum yudum sana kanarım
Seni özledim derim ya hep
Sürekli artıyor bu özlem
Yokluğun hasretini çoğalttı bu şehirde
Bu şehir sensiz zindan kent
Bu şehir viran, yıkık, ölü
Sahile inmek istedim
Ama korktum işte
Dalgaların sensizliği
Yüzüme vurmalarından korktum
Gemilerden seni soramadım ondan
Ama neyse ki
Kuşlar gelip seni anlattılar
Onlar seni bana söyledi
Seni beklememi
Senin de beni beklediğini, özlediğini
Aşkımdan yanıp kavrulduğunu söylediler
İşte böyle güzelim ikimizin hikayesi

[GooD aNd EvıL]

ne benim adım başka
ne de seninki…
ikimizin de adı hayat
sadece ama sadece
yalanlar kadar uzak.

[GooD aNd EvıL]

Mevsimler gelip geçiyor,
Yıllar da savrulup uçuyor.
Ben yaşlanıyorum sanki,
Seni beklerken buruşuyor umutlarım .

Yüzün silinmekte hafızamdan,
Kokun uçmakta başka hikayelere ...
Sesin kulaklarımdaydı dün,şimdi yok !
Kalmadı senden tek bir hatıra ..
Yavaş yavaş unutuyorum,
Belki anılara mahkum oldum,
Özgürlüğü seçiyorum ...

[GooD aNd EvıL]

sen: kaybolan uykularım,
yaralı duygularım
olmayan yarınlarım.
içimde kaybettiğim yaşam sevincim sen

gözlerin kara, saçların derya
sen, sen var ya

bırakıp bir kenara yaşananları,
kaçıp kaybolmak senden,
kendimden kaçmak
varsa aşktan yana acılar.
kendini bir uçuruma bırakmak
günahsız ve cansız bir beden bırakmak sana

simdi sıra sende, bul benim gibi seni seveni
istersen ihanet et istersen iç kanımı vebali senin
ağlasın sana benim gibi,
yansın.
bekle ikinci el bir sevgiyi

ben sevgiyim sana koşan,
ben en güzel çiçeğim dalında açan dur...

[GooD aNd EvıL]

Habib Neccar dağının üzerinde,
Takla atıyor bir grup güvercin,
Gösterişi seviyorlar ya,
Kimsenin umurunda değil.

Dağın yamaçlarında bir kilise vardır, önemsenir,
4.yüzyıldan beri ayinler süregelir.

Antakya’ya ilk kez geldiğinde Aziz Petrus,
İlk konuşmasını burada yapmıştır,
O zamanlardan beri güvercinler kanatlar gökyüzünü
Ve o zamandan beri dağın bu yüzünde melekler!

***

Habib Neccar dağının yamaçlarında,
Taa Büyük İskender’den bu yana surlar,
İnsanlık ve uygarlık tarihine gösterir,
İskender oğullarının ne denli hizmetkar olduğunu!

O hizmetkarlar ki, bilirler binlerce yıldır işlerini,
Sefa içinde yüzerken ve hizmet üretirken,
Bilirler en güzel şekilde insan kullanmasını!

Amik ovasında üretir Hataylı çiftçi binlerce yıldır,
Turunç, mandalin, portakal ve limon,
Zeytin, İncir ve üzüm,
Getirir ve satar alnının terini, küçücük bir bedele!

Uzun yollardan yorgun gelmiş tüccarda,
Geçtiği dağ, çöl ve bozkırdan sonra,
Soluklanabildiği yegane yer bilir burayı,
Limanlarından gemilerle taşır mallarını,
Uzak ve yabancı diyarlara.

Amik ovası dedik de onu usul bir çocuk gibi,
Sulayan bir su vardır Asi,
Anti-Lübnan vadilerinden doğup,
Ovayı baştan başa yaratır ve deli bir aşık gibi,
Akdeniz’in tuzlu sularına karışır, kaynaşır!

Doğu’nun bu ilginç yurdu, kimler görmemiş ki? Kimler?
Hatiler’ki hem ad, hem tarih vermişler, Hatay’a,
Sonra Hititler’ki Hatiler’in mirasçısı olmuşlar,
Onlardan bu güzel adı kendileriyle yüceltmişler,
Hurri-Mitanniler gelmişler, Urartu ve Geç-Hitit dönemi.

Daha bitmedi neler, kimler gelmemiş ki?
Asur, Pers ve Büyük İskender dönemi.

Selevkos, Roma, Bizans ve Kilikya,
Ermeni, Arap, Haçlı ve Selçuk,
Memluk, Osmanlı ve daha neler görmemiş ki,
Kısa bir dönem Fransız yönetimi!

***

Verimli topraklarda 3 kez ürün alınır yılda,
Yüksek dağlara çıkıldığında karlar altındadır,
Akdeniz’e doğru inişe geçtikçe yumuşar iklim,
Sıcaklık artar, toprak kararır, insanlar renklenir!

Sahi, Antakya bölgesi insanı neredendir, kimlerdendir?
Hıristiyan’dır, Müslüman’dır, Yahudi’dir,
Arap’tır, Türkmen’dir, Çerkes’tir,
Orta Asya’dan aşiret olup iskan olandan,
Arap yarımadası içlerinden ve hatta
Zırhlı ve Haçlı olup Avrupa içlerinden.

Firavni burunludur bir kısmı Mısır’dan,
Fas’tan, Tunus’tan, Cezayir’den,
Ta Yemen içlerinden, Dağıstan dağlarından,
Doğaldır Suriye çölleri ve Lübnan dağları,
Bu bölgeye göç veren pınarbaşlarıdır!

***

Cami ile kilise yan yanadır burada,
Katolik ile Ortodoks, Yahudi ve Arap!
Sünni ve Alevi iç içedir!

Burada Süleyman’ın yıldızıyla,
hilalli yıldız barışık!

Tarihle uygarlık kolkola girmiştir burada,
Ta Fenike’den beri, ticaret ve denizcilik!
Su yolları bitiştirmiştir insanları,
Akıtmıştır aynı verimlilik okyanusuna!

İkinci İskenderiye’dir burası,
Denizin karşı tarafından sonra!

Habib Neccar dağının üzerinde,
Takla atıyor bir grup güvercin!
Burada, işte tam burada ilk kilise kuruldu,
İlk vaftiz yapıldı ruhani atmosferinde,
İznik konsül kararlarına burada karşı çıkıldı,
Nasturiler burada Bizans kilisesinden,
Ayrılma kararı aldılar!

Mekke’den, İstanbul’dan, Kudüs’ten esintiler vardır,
Şam’dan, Bağdat’tan, Kahire’den buraya.

Buranın ruhani zenginliğinde pusula,
Nereyi göstereceğini şaşırır!
Rüzgar nereye eseceğini unutur,
Kah Medine olur ona Kıble,
Kah Roma, kah ta Beyrut!
Ortadoğu dersek, işte tam burası!
Akdeniz dersek kültürlerin buluştukları!

***

Bölge etnik köklerinde Slav kölelerin çocukları da,
Latinler ve Türkmenler kadar vardırlar.
Hıristiyanlığının temelinde Aramiler kadar,
Yahudi kökenli Nasturiler’de!

Bu çeşitlilik, bir karmaşa gibi gözükse de bizlere,
Mutfakta ne kadar durulduğu gözlerden kaçmaz!

Sofra çok zengin, Doğu Akdeniz,
Deniz ve çölün tüm enstantaneleri!
Et ve tatlı çeşitleri birer harika,
Kilo almamaya dikkat etmeli!

Dilce belli ki Arap ve Türk lisanları sivrilmişse de,
Onlarca dilin kalıntıları içinde yüzer, yaşayanlar!

Nusayri Aleviler çokluk gibi gözükse de,
Yabana atılmaz bir kesafet var yukarılarda,
Son yüzyıl içinde, göçebe Yörükan aşiretleri,
Bölge nüfusunu oldukça beslemiş
Halep Türkmenler’i açmış ağartmış nüfusun tenini!

***

Habib Neccar dağının üzerinde,
Takla atıyor bir grup güvercin,
Gösterişi seviyorlar ya, kimsenin umurunda değil.

Güvercinler! Bu kuş gribi mevsiminde ne tuhaf!
Yakarken çatır çatır barbarca insanlar onları,
Ağızlarında insanlığa defne dalı taşıyorlar!

Habib Neccar dağının eteklerinde,
Yeşil pelerinini atmış üstüne Antiokya
Ve gel diyor insanlara,
Çeşitliliğimi ve güzelliğimi keşfet! ..

[GooD aNd EvıL]

-Bayram Bilge Toker'e-

Can özünden besmeleyi çekende
Dil yanmazsa ben yanarım sultanım
Hak uğruna bir sefere çıkanda
Yol yanmazsa ben yanarım sultanım

Arzuhalim ulaşırsa divana
Korkarım ki taban değer tavana
Çiçeğimden zerre girse kovana
Bal yanmazsa ben yanarım sultanım

Göz utanır gönül dostu görünce
Can tutuşur candan selam gelince
Bülbül olup bir bahçeye girince
Gül yanmazsa ben yanarım sultanım

Aşıklık içimde doğduğu zaman
Taş yanar göz yaşım yağdığı zaman
Mızrabım sazıma değdiği zaman
Tel yanmazsa ben yanarım sultanım

Üzülmedim erkenine geçine
Akıl yordum herşeyine hiçine
Söküp yüreğimi atsam içine
Göl yanmazsa ben yanarım sultanım

Alev alev ruhta, canda bu ateş
Bakmakla görülmez bende bu ateş
Bırakılsa hangi günde bu ateş
Yıl yanmazsa ben yanarım sultanım

Dosta mektup yazma vakti gelirse
Yazar postalarım kısmet olunsa
Mektubumun mahiyetin bilirse
Pul yanmazsa ben yanarım sultanım

[GooD aNd EvıL]

zamanlardan gece yarısı
tembellerde yine yelkovan
bir gül gibi durmada aşk
halemde
kokusu gelir ağırdan
kendinden geçer
dünyamın yarısı
da;
arada irkilirim
dikenleri batar
yüreğime
kanar diğer yarısı