Gürbüz Öztürk

[GooD aNd EvıL]

Nasılda teskin olurum



Ne zamandan beri düşünürümde
şu mevcut alfabetik yapının
çizdiği sınırlar içerisinde seni
nasıl anlatabilirim;
en yalın biçimde nasıl ifade edebilirim.
Dünyanın en zor işi be!
Saçına düşmüş akların,
yüzüne vurmuş hüzün dalgalarının,
merhametindeki sınırsızlığın
anlatımını nasıl yapabilirim.
Ve gözlerindeki evlat ışıltısını
hiç yapmacık olmayan
evrensel evlat sevgini
nasıl anlatabilirim.
Bana mı düşmüş bu derim de
kahrolurum,
kahroldukça yanarım.
Sırtımdadır çocukluk zamanlarımdan kalma
şefkât dokunuşların;
hâlâ daha dün gibi hissederim
ve onlar ki en çok üşüdüğüm
zamanlarda,
ve en çok ağladığım zamanlarda
aklıma gelir nasılda teskin olurum.
Seni düşününce
sen aklıma düşünce anacığım
inan bana göç imkânı kalmıyor.
İsyan bulutları içerisinde
derbeder bir halde
tam kendimi yakayım diyorumda,
dediğime diyeceğime
pişman ediyorsun.
Yüzünde nasıl bırakırım
bir dramatik senaryonun izlerini.
Ve sisli bir gecenin
sabaha yakın bir vaktinde
elâlem derin uykulardayken
ben seni derin acılara
nasıl sevkederim;
bir köy çeşmesinin dibinde.
İki elin yapışırda kefenime
bırakmazsın bilirim,
öbür tarafa mahsus biletimi
yakar;
günahlarıma ilişkin
bir hesap kapamadır bu desemde,
böyle bir mizanı tanımaz geçersin.
Bu yüzden varlığın
sanki varlığımın teminatı,
senin hatırına yaşamak,
sen varolduğun müddetçe varolmak,
sanki evlat olmanın gereğidir.
Bana yakışmaz seni acılara bırakmak;
iyi misin dediğinde,
iyi olmasamda,
vücudum ve ruhum
derin ıstıraplar içinde de olsa,
emin ol vereceğim cevap
hep aynı olacaktır.
'İyiyim anacığım,iyiyim ben'
diyeceğim hep.
Yemin ederim ki;
sana evlat acısını yaşatmak
benim hesapsız ve ayarsız
insiyatif duygumdan kaynaklanmayacak;
ta ki yaradanın
bana tahsis ettiği nefes sayısı
bitene kadar.
Velhasıl ben sana
kendi olasılıklarım dahilinde
ne ebedi bir acı
ne de gündelik bir acı yaşatamam.
Yaşadığımız müddetçe
ancak önünde eğilir
ve ellerinden öperim.
................
Sırtımdadır çocukluk zamanlarımdan kalma
şefkât dokunuşların,
hâlâ daha dün gibi hissederim,
ve onlar ki en çok üşüdüğüm
zamanlarda,
ve en çok ağladığım zamanlarda
aklıma gelir nasılda teskin olurum.
.................
Rüzgârlar senin kokunu bana getirir
nasılda teskin olurum.