|
04-07-2009, 05:45 PM
|
#11 |
|
Aşmış Üye
 
Üyelik Tarihi: Aug 2007
Konum: İstanbul
Mesajlar: 281,268
Teşekkür Etme: 98 Thanked 355 Times in 320 Posts
Üye No: 44033
İtibar Gücü: 57960
Rep Puanı : 34658
Rep Derecesi :
  Cinsiyet : Erkek
|
An Geldi!
An geldi Sustu gramofon Eski zamanlardan bir cuma çalmıyor artık Nice dostlar yitirdim Tebessümleri kanar hala sol yanımda Ne kadınlar sevdim seninle Zaten hiç yoktular. Yokluğa aşık olmayı Seninle öğrendim ben Beş yaşında bir çocuğun Etrafına sürekli gülücükler saçan bakışlarıydı tutulduğum “Üniversiteli bir kız rüyasıydı” “Sen benim hiçbir şeyimsin” diyerek Kendime bile yalanlar söylediğim An geldi işte Çisil çisil yağan yağmur altında ıslanırken İstanbul sokakları, Dilimin ucunda söyleyemem Yazamam beyaz kağıtlara......................! Vurulmuş yatar Gece trenlerinde mızıkacı çocuk Boynunda yeşil fularıyla Duydum sesini gecenin ateş kokan yalnızlığında Marş söylemeden ölmek yakışmazdı ya sana Sırf bunun için Kullanılmamış bir gökyüzü bıraktın bize mısralarında An geldi Ölümsüzleşti işte Attila İlhan.................................! 2005 |
|
|
| Konuyu Görüntüleyen Aktif Kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 misafir) | |
|
|
Threaded Mode