|
04-09-2009, 03:57 PM
|
#13 |
|
Aşmış Üye
 
Üyelik Tarihi: Aug 2007
Konum: İstanbul
Mesajlar: 281,268
Teşekkür Etme: 98 Thanked 355 Times in 320 Posts
Üye No: 44033
İtibar Gücü: 57963
Rep Puanı : 34658
Rep Derecesi :
  Cinsiyet : Erkek
|
Seyyar Bir Gözyaşı
Bir adam yürüyordu Eskimiş asfaltında şehrin Bir seyyar satıcı, Bir baba, Kafasında yuvasının yarını Yürüyordu yolları yararcasına Yürüyordu aldırmadan devirdiği yıllara Yüreğinde bir burukluk Dizlerinde yılların ağırlığı Beyninde ekmek kavgası Oğlu Ankara’da okuyordu. Siyasalda Üç kuruş gönderebilmek için oğluna Okutmak için oğlunu Okutup Kurtarsın diye onu Bu karanlıktan, sefaletten Yolları yararcasına aşıyordu Seyyar arabasıyla Yollar uzuyor, uzuyordu Akşam oluyordu. Onurlu geçiyordu akşamları Alın teriyle pişirilen iki kap yemeğin Gururuyla ve minnetle Sabah oluyor Topuklarını asfaltın yediği ayakkabılarını Takıp ayağına Düşüyordu yollara yine Emeğinin gururuyla yürüyordu sokaklarda Derken bir gün O lacivert üniformalı adamlar Göründü köşe başında Göründüler Emeğe karşı devlet hakkını savunmak için Emekle, namusla kazanılmış üç kuruşun Hesabını sormak için Kaçmak istedi Kaçamadı Devrilirken arabası Sanki yüreğini deviriyorlardı Bir köşeye ilişti İki damla gözyaşı süzüldü yanaklarından, Yarını silindi gözlerinden Oğlu geldi aklına Nasıl bakacaktı şimdi yüzüne Nasıl okuyacaktı Nasıl kurtulacaklardı bu Kokuşmuş karanlıktan Kimse silmedi gözyaşlarını Kimse sarmadı yaralarını Her yanda insanlığını kaybeymiş yüzler Boş bakışları içi boşalmış kalabalıkların O kalabalıklar ki çoğu aç ve işsiz O kalabalıklar ki bir o kadar suskun Bakışları anlamsız Ne zaman ki yürüyecek bu kalabalıklar Bu gözleri yaşlı adamla omuz omuza Ne zaman ki anlamlı bakmayı öğrenecekler Ne zaman ki haykıracaklar Gelecek diye, Eşitlik diye, Hürriyet diye, İşte o zaman dinecek Bu yaşlı adamın gözyaşları... 27 Ekim 2002 01: 18 Melih Coşkun |
|
|
| Konuyu Görüntüleyen Aktif Kullanıcılar: 1 (0 üye ve 1 misafir) | |
|
|
Threaded Mode