Ekrem Bozkurt

[GooD aNd EvıL]

Hasret Yansıdı Yağmura -II-

Git... sen de...sil gölgeni,yüreğimin üstünden...
Kazı...adımlarını...çiğnediğin göğsümden...
Yazı değildir,yazı! ...Kan damlar kaleminden
Bize layık gördüğü bu plan da; Tanrının...
Yağmurlu bir sahnedir...ve sonra iner perde...

Terkedip gidişini yağmura duyurdun mu,
Gidişine ağlayan yağmur sesi... duydun mu?
Oyar çeperlerini...damlanın düştüğü yer.
Kabartır toprağını...filizlenen her aşkım...
Kalbim; bu yüzden benim,bir hilkat garibesi...
Yamrı yumru...şekilsiz.Kalıbı kaçmış,fesi.
Bir dingin bir öfkeli...Ritm de,aksak ritm...
Eskiden pırıl pırıl...saat gibi işlerdi...
Ah! ...Bu kalbi, sen... eskittin...

Pembe nisanlar da, gelir:Üzülme! ...
Aşk; kapını çalacaktır:Gülme! ...
İstemezsen...çağırsam da: Gelme! ...
Aksini suya mı düşürdün...neden ağlıyorsun?
Yağmur çizgi çizgi, seni siliyordu...
Gözlerimin önünde hayalin eriyordu...
Ah! ..Bu kalbi, sen... eskittin...

Hurdası da para etmez artık...
Paslı anıları kim ne yapsın...
Kırık dökük sevgileri... kime satsın?
Ah! ...Bu kalbi, sen... eskittin...

Gecenin;
Muhteşem dönüşü, başlıyordu...
Akortsuz,çığlıklar atıyordum kimsenin duymadığı...
Kapımı, aşındırıyor... Bezirganlığını... kendimin yaptığı:
Ismarladığım; hüzünler...

Yağmur, son görüntünü, usulca...
Geceye...teyelliyordu...