Vecdi Murat Soydan

[GooD aNd EvıL]

Çiçek

Ağustos sıcağında vurulmuştum.
Ansızın ve nasıl olduğunu anlayamadan...
Buzdan bir kurşundu kalbime saplanan
Kurşun erimedi.... Ben eridim....
Eridikçe... tükendim.
Bilmezsin sen,
Bir yaşayıp, bin ölmenin ne demek olduğunu.
Bilmezsin sen sevgiyi.
Tanımazsın hasreti.
Oysa insanı yaşatan, sevgiliye duyulan hasrettir.
Ömrü çürüten ise sevgisizlik...
Çünkü;
Sevgiler öldüğü zaman,
İnsan da yarı ölüydü bir anlamda.
Sevgi; çiçek değil miydi aynı zamanda.
Susuz bir gül ne kadar yaşarsa,
Sevgisiz bir kalpte de,
İnsan, ancak o kadar yaşayabilirdi.
İnsan da mevsim değil miydi bir anlamda.
Sadece çiçekler mi açardı baharda?
Bazen bir gül, bazen deve dikeni misali,
Yaşamıyor muydu insanoğlu da hayatta?
Dalından kopartılan bir çiçek,
Er geç solmayacak mıydı vazoda?
Ya kalbi kırılan insan…..
Kopmayacak mıydı bir gün hayattan.
Göçmeyecek miydi bu yalancı dünyadan.
Şimdi nerde, boynu bükük bir çiçek görürsen,
Ben geleyim aklına. Vasiyetim olsun...
Çünkü; Sen,
Hem beni, hem sevgimi öldürdün....
Bir de,
Gönül bahçemdeki çiçeklerimi...

Vecdi Murat Soydan

[GooD aNd EvıL]

Çocukluğum

Hayalimde kalan sen, neşeli çocukluğum
Şimdi seni nerede, nerede bulacağım.
İçimde bir acı ki, bende kalan yokluğun
Kiminle dövüş edip nerde cam kıracağım.

Siz, ey mutluluk dolu hatıraları açan,
Çember çeviren eller, seksek oynanan taşlar.
Kırdığım oyuncaklar, siz şimdi nerdesiniz?
Yıllar ne çabuk geçip, nerelere gittiniz?

Vecdi Murat Soydan

[GooD aNd EvıL]

Daha Önce Nerelerdeydin

Yıllar önce görmüştüm seni.
Tamam demiştim kendi kendime..
Ben dengimi şimdi buldum.
Sabahleyin uyanınca anladım ki,
Gerçekle rüyayı birbirine karıştırmışım.
Rüyalarımın bir tanesi…
Ruhumun gül tanesi …
Zaman durmadı… dünya durmadı… ben durmadım.
Yaşantım seni aramakla geçti…
Günler ayları kovaladı…
Ben de seni…
Yine de erişemiyordum
Ne hayaline ne de gerçeğine.
Dermanım kesildi seni kovalamaktan.
Ben usandım…ben yoruldum…
Lakin gönül usanmadı seni aramaktan.
Yıllar sonra tesadüfen yolda rastladığımda sana,
Sanki kalbim durdu… aklım durdu… ben durdum.
Tanışmak isterdim, seni ilk gördüğüm yerde.
İki laf etmek isterdim seninle.
Girse de başım bin bir derde..
Ölüme bile giderdim ben seve seve.
Kimdin, kimlerdendin.. Nerden geliyordun…
Nereye gidiyordun böyle koşar adımlarla.
Yıllar önce rastlamış olsaydım sana.
Cevap verirdin sen de sorularıma.
Dertleşirdik seninle baş başa.
Sorularım cevapsız kaldı… Ona yanarım.
Buldum dediğimde ben de dengimi.
Bir darbe de felek vurdu.
Şimdi zaman bitti… dünya bitti… ben bittim.
Düşünüyorum … Kimden aldım acaba ben bu gönül ahını…
Hep sormak isterdim sana,
DAHA ÖNCE NERELERDEYDİN?

Vecdi Murat Soydan

[GooD aNd EvıL]

Dedi-Dedim 1

Dedi:
Diline kelepçe vurulmuş sanki,
Hem suskunsun, hem düşünceli.
Gözlerinden anlıyorum diyemediklerini.
Haydi itiraf et, sen birini seviyorsun.

Dedim:
Onu bir gördüm, aklım karıştı.
Sanki, elim ayağıma dolaştı.
Uğruna; Murat, milletle az mı dalaştı.
İtiraf ediyorum: kahretsin! Ben birini seviyorum.

Dedi:
Cesaretin mi yok, kimden korkuyorsun?
Sevgini boş yere gizliyorsun.
Yazık! Kendine eziyet ediyorsun,
Haydi itiraf et, sen birini seviyorsun.


Dedim:
Sevmenin yaşı yok, mekanı yoktur.
Derdim bir değil pek çoktur,
Sevdiğim yoksa Sultan Murat da yoktur.
İtiraf ediyorum: kahretsin! Ben seni seviyorum.

Vecdi Murat Soydan

[GooD aNd EvıL]

Dedi-Dedim 2

Dedi;

Kuşlar kanatsız uçamaz
Balık susuz yaşayamaz
Ağacın aşığı topraktır
İnsan sevgisiz olamaz.

Dedim;

Gönlüm garip bir kuştur,kanadım sen ol,
Mahzun yüreğime neşe dol,
Benim de aşığım sensin
Uykusuz *******ime sen çare ol.

Dedi;

Gözüm başkasında, kalbim seninle olamaz.
Bir gönülde iki kişi yaşayamaz
Kimse boş hayalle avunamaz
Git artık üzme beni.

Dedim;

Göz gördü, gönül seni sevdi
Varlığın varlığıma can verdi
Sayende ruhum murada erdi,
Gel artık öldürme beni.

Dedi;

Herkes kendi yoluna gitsin
Bu sevda da burada bitsin
Gönlün hayalimle yetinsin
Git artık üzme beni.

Dedim;

Benim yolum seninledir;
Sevgin her an içimdedir.
Derdim hep kendimledir
Gel artık öldürme beni.

Dedi;

Sen şansını çoktan kaybettin
Daha önce neredeydin?
Bana yıllar önce gelecektin
Git artık üzme beni.

Dedim;

Bil ki, sensizlik sonum olur,
Aşkın içimde yanan bir kordur,
Kalbim, neşesini seninle korur,
Gel artık öldürme beni.

Dedi;

Sevgin gönlünde yaşasın,
Benim başımda tatlı bir belasın,
Sen üzülme, artık başkaları ağlasın
Git artık üzme beni.

Dedim;

Bir çaresi yok mu derdimin
Bilsen her gün nasıl eririm
İste dünyaları veririm
Gel artık öldürme beni.

Dedi;

Unut beni bitsin derdin
Gönlüme hep keder serdin
Sevgiden başka bana ne verdin?
Git artık üzme beni

Dedim;

Aşkın sonsuza kadar benimledir,
Hayalin, ruhumla bütünleşir,
Bu dünyada olamadık ama,
Ahirette inşallah benimlesin.

Dedi;

Nasıl istersen öyle olsun,
Yüreğin hep sevgiyle dolsun
Sen de içimde yanan bir korsun
Git artık üzme beni.

Vecdi Murat Soydan

[GooD aNd EvıL]

Derlerdi de inanmazdım

Ağaçlar, ayakta ölürmüş,
Derlerdi de inanmazdım.
Sevdana düştüm düşeli,
Her gün ölür gibi yaşayışım,
Kim bilir, belki de,
Ağaçları yalnız bırakmamak içinmiş.

Vecdi Murat Soydan

[GooD aNd EvıL]

Doğru - Yanlış

Tek yanlışım;
Yanlış bir zamanda, yanlış bir mekanda,
Yanlış insanlar arasında,
Seninle tesadüfen tanışıp,
Kalbimdeki yasak duyguları yaşatıp,
Yaşatılan yanlışlıklar içinde,
Yanlışlıkla bulunmaktı.

Tek doğrum;
Doğru bir zamanda,
Doğru bir mekanda,
Doğru insanlar arasında,
Seninle tesadüfen tanışıp,
Kalbimdeki güzel duyguları seninle paylaşıp,
Yaşatılan doğruluklar içinde,
Doğru olarak bulunmak olmalıydı.
Ancak;
Bunca yanlıştan bir tek “ Doğru “ kaldı geriye,
S e v g i m

Vecdi Murat Soydan

[GooD aNd EvıL]

Dondurma

Parktaki çocuk gülümsüyordu çevresine
Bir elinde simidi, bir elinde kağıttan uçağı.
Kaydıraktaki çocuklara bakıyordu.
Yanında babası,
Babasının elinde, kağıt kalem,
Karalıyordu bir şeyleri, titrek elleriyle.
Düşünceliydi adam.
“Baba” dedi çocuk, dondurmacıyı işaret ederek.
“Bana dondurma alsana.”
Birden yüzü ekşidi adamın.
Eli ceketinin cebine gitti.
Karıştırdı bir şeyleri.
Yutkundu adam.
Çocuk tekrarladı isteğini,
Baba duymazdan geldi.
Çocuk direndi, çekiştirdi.
“Hastalanırsın” dedi adam.
Çocuk ağlamaya başladı.
Salya sümüğüne karıştı ağladıkça.
Yırtıldı ortalık.
Baba duymazdan geldi yine.
Kağıttan uçağına göz yaşları damladı çocuğun.
Simit elinden düştü.
Dondurma isterim diye tutturdu çocuk.
Adam düşünceli, adam çaresiz.
Çocuk inat, çocuk ağlamaklı.
Oturduğu yerden doğruldu adam
Çocuğuna sarıldı sımsıkı.
Yokluğun gözü kör olsun dedi içinden
Öptü çocuğunu, kokladı, sevdi,
Çocuk sustu.
Adam,çaresizliğine, kara yazgısına ağladı.



Vecdi Murat SOYDAN
02/04/2007
Beylikova

Vecdi Murat Soydan

[GooD aNd EvıL]

Dudu

İki bebesiynen kaldı Dudu
Herifi çekip gitti nedense?
Er kısmı değil mi ki ya.
Ya açmadı, yakıştıramadı.
Ya takıp takıştıramadı.
Gönlünce Dudu’sunu.
Her halım ondan gitti.

Gün geldi Alamanya’ya gitti Dudu.
İki bebesini anasına bıraktı.
Besbelli oradaydı umudu.
Terk etti köyünü, yurdunu.

Aylar geçti…
“Dudu geldi.” dediler.
Tomofilnen dik bayıra çıktılar.
Delikanlılar sıram sıram oldular.
Bak sen kelli, ne gelişti o.
Uçuk yüzlü Dudu’da,
Ne gülüştü o.
Bet, beniz yerine gelmiş,
O eski Dudu’yu sankim,
Cinler, periler almış.

Bebeleri koşuştular, çocukça.
Oydu her halım Anaları açıkça.
Birini sarmaladı döşünün ıscak yerine.
Diğerini doladı arta kalan eline.

İpince sızılarla gözlerinde yaş,
Kucakladı hepten yavrularını.
Düşüverdi bağrındaki o koca taş.
Dindirdi içindeki çağlayan yaşı,
Duymazlığa geldi,
Konu komşu fiskosu.

Sardı bağrına bebelerini,
Anlattı yaban elde çektiklerini.
Sarı Dudu evinin hayatında
Diz çöküp başını kaldırdı Yaradana
Sızım sızı hasretlik işte şimdi bitmişti
Çakır Ayşa’nın gızı
O gariban Dudu’cuk
Yad ellerde yitmişti.

Vecdi Murat Soydan

[GooD aNd EvıL]

Ekmek ve Su Gibisin

Ekmek gibisin… sıcacık ve yumuşacık..
Su gibisin…. saf ve temiz.

Ekmek ve su gibisin…
Acıkınca doyduğum
Susayınca kana kana içtiğim.

Ekmek gibi kutsal sevgin.
Su gibi aziz.

Ekmek gibi… su gibi…
Sen, kusursuz.
Sana açım ben.
Sana susuz…

Ekmek gibisin...
Öpüp, başıma koyduğum.
Su gibisin...
Yüreğimi serinlettiğim.

Ekmek yoksa,
Su yoksa,
Fakirlik çoğalır dünyada
Rahatlık azalır.

Sen yoksan…
Derdim çoğalır benim
Keyfim azalır.

Ekmek yoksa… su yoksa…
Canlı yok alemde… hayat yok…

Sen yoksan…
Ekmek yok bana, su yok…

Vecdi Murat Soydan