Şule Aydemir

[GooD aNd EvıL]

Gri

hangi kitapları okursun diyor beriki
öteki gömüyor yaşamını kitaplara
anlatıyor hayatını
anlıyor dinliyor beriki
fark ediliyor dinleniyor olmak kendini
başka kitaplarda yazarlarda
kaldırıp başını bakıyor
gözlerde aşk başlıyor

nereden nasıl gelinmiş bu yere
binlerce hüsran binlerce beklenti
bir bir ezilip içinde büyütmüş adam ve kadını
-en son ne zaman aşık olmuştum
soruyor zamana beriki öteki
zaman diyor -yıllar var belki

bir ying bir yang
vardı nasıl gri olunmuştu
beyaz kim kim siyahtı
gözlere çizildi resmi
yüreğe kopyalandı yeniyetme duygular
yaşanılmışlığında yaşlı duyguların

Şule Aydemir

[GooD aNd EvıL]

Gül Bülbül Hikayesi

çığlık çığlığa acısını haykırıyor çılgınca
uzaktan kendine bakıyor da
yanıyor da kendi söylediklerinden yüreği
gerçek saklı kalmalıymış meğer
bağdaş kurmuş düğüm düğüm
bağrımın orta yerinde
yaşam tüketildi yalan kurguya

güle yetişemeyen bülbül hikayesi
yanan yalan dolanmış dikenine gülümün
kankızıl yaprağına yakalanmış bülbülüm
son çare gülüme ölüm
az bekle iki gözüm
mevsimin geçsin gülüm

Şule Aydemir

[GooD aNd EvıL]

Gülümse

bir elvedaya oyun yazdım
başladım oynamaya
bir mevsim olayım dedim
sonbahardı
uçtum hemen başka bir bahara
yürü git dedim gelen uğursuza
bir sazan ki meğer benmişim
yaşam oltasının ucunda

gözyaşından olurmuş dedikleri
inciden hadi nerde
aynaya sazandan gülümse

Şule Aydemir

[GooD aNd EvıL]

Güneş ki KaraDüşünce

kana kan düşün dedi kara kızıl gece
gözyaşı başkaldırdı göze ağlamam dedi
ağır ağrı oturdu yüreğe kalkmam dedi
kelimelere dil dönmedi söyleyemedi
yalan söylemeyi beceremezdi

asma kilitli düşüncelerin demir kapılı hislere
kanlı gelin verdik göremeden güveyi
olsun dedi gök hiçbir şey tesadüf değil ki
elbet tozlu saklı vardır gün gelir gelirdi hikmeti

ağlamadı ki işe yaramaz beyhude yetmez
yetmez sulayamaz suya kaynayan toprağı
hani besleyemez de hiçbir yeşili
sararıp gider bir hazan hüznü gibi

koşuyordu ya bir yerlere yönü yoktu
düşünüyordu ya hiçbir fikri de yoktu
kararlar vermeli devam etmeliydi
olmuyor olmuyordu

sıkışınca ağlıyor
tırnaklarını batırıyordu avuçlarına
batırmak istediği yer yüreğiydi ya neyse
orada da hissediyordu sızıyı
bilmiyordu ya yine de gidiyordu

hıdırellezdi ya gül ağacı gibiydi
dibi adak dilek vs ama beden işlevsiz
çabasız esiyor mu rüzgar duygularda
söyle diyordu rüzgar
saçlarını kırbaç indirirken suratına
savruk aklını topla diyordu

ayakları her engelde tökezliyor ya
alışıklar hani kan içinde çıtları çıkmaz
elleri ya elleri yarık yarık hani
kapanmıyor ayazın yalnızlık izleri

güneş çıkma beynime
yapma tam açıyı anılar diyordu
yaz da gelmesin diyordu
ıslaklık yok kuraklık balçık
diz boyu

göremez gözleri kalın perdeli kara
bilemez yetişemez o kadar uzak ufuklara
kaldırsa başını bilirdi belki sade yıldız kıymetini
ufuk görülürken gece bilinmezdi

yazık! kamaştı kısıldı güneş vardı göremezdi
biliyordu! gündüz de ikamet yerindeydi

Şule Aydemir

[GooD aNd EvıL]

Güneşyaşam Ebruli

-şekerden


hadi yine
üçlerden bahsedelim
3 haziran 03
303 olsun bu kez
ya da
şu zırt pırt kullandığım renklerden
sarının ihanetinden
mavinin bu gününden
yeşilin geçmişinden
falan filan
yok yok
bu kez yaşam ebruli olsun
alsın götürsün beni Atlantik ötelerine düşünceler
ve her zaman ki gibi
sen kokan ellerim
hani şu salak acı soslu sevdalarım
şeker karası hüzünlerim
trikotaj sabrım
yanımda bir sürü vesairelerim olsun
hadi beni yakalasın gece hüzünlerimde
Güneşyaşam adı ebruli
sarılı sarılıversin yamalı duygu duvarları
renk cümbüşü olsun içi dişi yalıtımlı
sesler geçirmesin
soğuk-sıcak etkilemesin
izole sevdalar üstüne yazılsın
yamalı duygu duvarım
bu kez kessin koysun
çıkarsın şapkasını sahtekar yaşamın
girsin hasta yaşama doktor
Türk filmi mesela siyahta beyaz
felcim yürütsün
körüm gördürsün
aşık olmalı bakana
her şey mümkün yaşamı yakala
içinde olur hep en büyük çatışma
senden sana daha yakın hiç kimse olamaz
asla unutma
yürü git büyürken geçen zamanda
düşün
isim de ver karanlık kaldığında aklına
tavus kuşunun tüyleri siyah beyazdır
tüylerine dans ettirir güneş kırılır
renklenir siyah beyaz
düşün
duygular yamalı hiç delik kalmamalı
çık en büyük kahkahaya
çık aydınlığa isim ver bütünleş
adım
'Güneşyaşam Ebruli'

Şule Aydemir

[GooD aNd EvıL]

Hadi Çabuk Kaldırın!

Sen ötesin düşüncelerimin tel örgülerinden… Korumam; Saçının bir telinin bile sen farkına varmadan yok olmasına izin vermemen.! ! ! Düşünen bir varlık eşlikçisiyim ben…


hadi çabuk kaldırın
taşları kaldırımları yollardan
bu kez düşmeden yürümek istiyorum
fütursuzca düşünmeden
İçimden nasıl akıyorsa öyle
hadi çabuk kaldırın
taşları kaldırımları
ben aşka gidiyorum


...ve bilmezsin sen karanlığa alışığım, yeniden düşerim uzaklara.........kim der ki uzağımdaki en yakınımsın ve karanlıkları susarım.... düşünmek koparır andan ve yakalar diğer anı....zahmet edilip yaşanıyorcasına coşkuları.... bir açın ekmeğin kokusu hazzında duyguları....alıyorsun da koyuyorsun mekanıma... bilmiyorsun mekanımsın da..bunalıma gidiyorum yalınayak, yüreğim çırılçıplak..

Gel-geç desem çıkamam evden, dışarı çıkmaya bir karar versem o zaman ben dışarıdaki kuşlardan korkarım ve onların yalnız çığlıklarından, oysa özgürlüğüm ben kanatlarında… bilinçsizce gizledikleri…

Ah dertsiz miydi şu hatırladığım aşkın koynunda olan eflatun ölüm...!


''Öyle bir severim ki,
İki bahar arası bile
Nefreti bilmez kelebek gönlüm...''


-Hazırlan o zaman ben geldim........





*kalemi gönülden mürekkepli kadının günlüğünden
Murat Avcı (Mavcozan) ' a ıthafen....

17-29.07.2005 İst.

Şule Aydemir

[GooD aNd EvıL]

Hadi Git(!)

Tam yeni oturmuştum yüreğim ağzımda;
–Hadi git…(!)
diyordu hınzır. Yüreğimi bu sözlerinin acıtacağını sanıyordu…neler görmüştük oysa neler..

Bir de ağlasa tastamam olacaktı tablo… Biliyordum, ki yaşamıştım evvelden. Yalnızın rolünü yalnızken yapmak acıdır, acıtır daha çok. Çoğu da bunu bilirde bilmezden gelir. Gidip yanına dizlerimin üzerinde çömeldim, yumruk yaptığı ellerini öptüm, öptüm arka arkaya. Başımı yavaşça kaldırıp gözbebeğine gözlerimi kilitledim. Yanaklarımızdan eş zamanlı ılık ıslak yollar açıldı, sonra çağladılar ama sessizce. Sonunda tamamlanmıştı tablo.

Nasıl güzellikti bu ey Allah’ ım…(!) Sıkıca sarıldım acısını kendiminkiyle çiftleştirdim…Aynıydı genlerimiz. Kim bilebilirdi bizi bizden daha iyi!

Hastaydı babam. Çözümsüzdü. Ve kör bir bulmaca gibi çözülemeyecektik biz de.

Saçlarımı okşadı pamuk yumuk elleriyle, kulağıma fısıldadı;

-Güzel günler geliyor, sabırla bekle, Yaratıcına güven… Git desem de gitme… Hadi şimdi git… Sımsıkı sarıldık, güvenle sıcacık…

Biliyordum, aynıydı O’ da, inandım…


O tek torunuydu babamın…

Şule Aydemir

[GooD aNd EvıL]

Hadi Tutalım

hadi bir umut hayali tutalım aklımızdan
öyle olsun ki sarsın sarmalasın ruhumuzu

mesela bir deniz kenarı martı çığlıklarında
ellimizde sigaramız çekirdek yiyip
geçmiş gelecek muhasebeleri arasında
güneş de batsın çıksın fonda
ha unutmadan başımız sevdiğimizin omzunda

mesela bir köyde olalım naturel yaşam adına
ekip biçelim bağı bahçeyi alın teri haz ya
yiyelim kokulu en güzel sebzeyi meyveyi
hasat gelsin hazanla yaprak kürüyelim
yanaklarımız elma kırmızı
beynimiz daha duru
gezelim tozalım kırda bayırda
ha unutmadan sevdiğimiz de yanımızda

mesela İstanbul Beyoğlu insan yoğunluğuna
düşüncelere nostaljiye gömülelim
küf kokalım önce ahlar içinde
çeşitli kültürlerin havasından çekelim biraz ciğerlerimize
uçalım kitap müzik sinema
yazarlar solistler oyuncular dünyasına
uzanalım şöyle Nevizade ya da Victor Lewi’ye
bir rakı, şarap ya da bira sulasın gömülü gönüllerimizi
gülümsemeler yavaşça yayılsın dudaklarımıza
ha unutmadan sevdiğimiz kollarımızın arasında

mesela yağmur çiselese avanak ıslatan niyetinden hani
dönsek baksak gökyüzünde bulutlarla yaşama
nasıl temizler bilsek tüm ıslaklık her şeyi
içimize ateşler gibi akıttığımız
dışa vuramadığımız tüm duygularımız adına
sarılıp ağlasak utanmadan çekinmeden sevgilimizle
ha unutmadan insan olduğumuzu hatırlatıp hatırlayıp da

daha aklıma gelen yazmaya yetmez kağıt kalem
hadi bir umut hayali tutalım aklımızdan
öyle olsun ki sarsın sarmalasın ruhumuzu
insan olmanın kıymetinde keyfinde ayrıcalığında

Şule Aydemir

[GooD aNd EvıL]

Hayallerin Gölgesi

-10' na

hayallerin gölgesiydin
yaşam hayal gözlerinde başladı
adını verdim yaşamıma
aldığım nefestin sen

neler bitmiyor ki
ölüyorlar hatta
öldürmedim
öldüremedim
nefesim kesildi
sadece bittin
başka yerde
başka zamanda
boyut değiştirip
devam ettin

hayallerin gölgesiydin
kanadı acıydı ama
yine de kangrendi
gölgesini kestim hayalin



06 Mayıs 2003
12: 48: 00

Şule Aydemir

[GooD aNd EvıL]

Haybeden / Aksesuar Kayıplar

tutundum sana kızılcık
batma ellerime
dilimi şerbetine bandım
acı deme sözlerime
alırım küllerinden kendimi
üzülürüm böylesine ölmelere(!)

Şule Aydemir