Şule Aydemir

[GooD aNd EvıL]

Ölmek Olmadı Hiç(!)

Hakan 'a


_____________________kanat bıraktı eflatun kelebek





sakıncalı gülüşün göz kırpışıydı

gülüşün:
kapanıştı ansızın
soğuk beyaz bir yorgan
anla(ya) madım

ömrün hüzün sarılarında
terk ettin orta yeri
şenliğimin davullarındaydı oysa
yedi cümbüş
ve kırmızı saatler

olur muydu şimdi kapanmak
ölünür müydü
nasıl ölünürdü
Canveren' din dahası
kesinlikle
mümkün değil
asla....

-ah baba
nereden bakarsan bak
gözlerimiz birleşir
baktığımız ayda


ölmek olmadı hiç(!)
baba
ömrün hüzün sarılarında





*kalemi gönülden mürekkepli kadının günlüğünden
31.10.2004' de

Şule Aydemir

[GooD aNd EvıL]

Ölüm Öpmeden

ölümü öp
bir başka renk olursa
eflatun sevda

kaldır gözlerini yerden
******* üstüne inmeden
ten daha düşmeden

ölümü öp
bir günahsız
papatyayı koparırsan
sev-sevme demelere
gelmeden

ölümü öp
bir ırmağa
susuz kalmamışken
eğilirsen

ölümü öp
ölüm öpmeden

Şule Aydemir

[GooD aNd EvıL]

Ölümden Düşünceler

kucak dolusu Baccara güllerinden tebessümler
bir sabah kalkıp sar sarmala yaşamı
sonra tek tek sevdiklerini düşün
bahar havasını ciğerlerine çeker gibi
ya da bir yağmur sonrası
mis gibi

sonra hisset
ensende yine bir Azrail nefesi
sarıl sarıl öyle sarıl ki
sevdiğine
ve sevmediklerini düşündüğün
binlerce kadir kıymete rahmete
binlerce lüzümsuz dediklerine
sevgiden buseler yükle rüzgarlarına
salıver gitsin yaşamın kıvrımlarına saklılarına

öyle bir yaşa ki
ölüme yaşam yaşar gitsin

Şule Aydemir

[GooD aNd EvıL]

Ölümlü Ölü / İntihar Vakti

________________ölümü konuştum bir ölüyle


bir intihar vakti
karşılaştı
iki ölümlü ölü

istemediler konuşmak
ölümü
ölümlerinin nedenlerini
tenlerine değmemiş
güneşi konuştular gözleriyle
saçlarını sıvazlamamış
rüzgardan bahsettiler sonra
hiç bilmedikleri hislere geçti sesleri
iki ölümlü ölüydüler
ölümün şarkısı söylediler

içlerinde gömdüklerinden
ölümlü iken öldükleri
kendilerinden
birbirlerine çıtlatmak istediler
ölülerinden ürküp
sonsuz ölüm sessizliğine
öldürüp kendilerini
yine geri döndüler

Şule Aydemir

[GooD aNd EvıL]

Ötesi Boş Küp

kan-ter yıkanır tensel düşünceler
sen ve ben ötesi boş bir küp
tutarsın ellerimi ve silinir gökler
değmez zeminlere yükselir beden
aşktır ki bu kını yok kırışığı yok gençtir
para tanımaz yıl zaman tanımaz
kılıfı yok bendeni yok fiziği yok
her şey inanılmaz güzeldir
içe dönüş keşiftir

nadirin bir armağanı
teslimi yok adresi yok
hormondan hisler
yola çıkan düşüncelerdir

kanın tersine akışı
ateşin tavan yapması
olmaz ayıbı utanması
aşk varoluş mükemmeliği
ağaran bir saç teli daha eklenen sevgiden

parlak ışıkların kucaklamasıdır
ve bir çıkış iniştir en güzelinden
yaşamak özgürce iliklerinde
pişmanlık olmadan yaşayamamışlıkta
adım adım ilerlemek
yudum yudum özümsemek
duyguların sivri kenarlarında
aşk yakarda geçer
dokunmak sekizinci harikaya
düşerken turbulans uçurumlara
gülümsemek yüreğinle
ve çıldırtmak kimliğini umarsızca çığlık çığlığa
çakılmadan yürümek
yarını olmadan söküp almak
hep bu güne doldurmak anı

ah aşk!
dokunmak parmaklarınla yıldızlara
ayı çiçek yapıp takmak saçlarına
güneşe kırpmadan bakmak gözlerini
silmek herkesi ve her şeyi
sessizliğe dans ettirmek sevgiyle
hiçken ve anlam bulmak aşkında aşkta
kör sağır ve kütürüm kalmak
ruhu uçurtmak sevdadan bulutlara
gönüllüce sevincinde
engellenemez
sevimli bir sırıtış
belki de olmayacak yarınlara

Şule Aydemir

[GooD aNd EvıL]

Öyle Bir Severim ki! ! !

Öyle bir severim ki,
İki bahar arası bile
Nefreti bilmez kelebek gönlüm....

Şule Aydemir

[GooD aNd EvıL]

ÖzgürYalnızlık

-kızgınım sana
dedi isem
buna müsaade verenim
'sana' benim
var olduğumca
kızgınlığım beyhude
beni terk edemeyecek kendime

hata
yüreklere kamalı yama
sonrası
sarmak kabuk bağlatmak
ya da
kapatmak açığı korumak

belki de
yenisini takmak hatasız
adını tecrübe koymak
kendine hilesiz

koca şehir yeri gelir
acısı düşüncede göz yaşartır
sığmaz yüreğe
tanımsız kalabalığa hıçkırıkların karışır
duyulmaz bilinmez
İstanbul ki
hınça hınç insan
her insan bir dünya kentidir

gecenin bir yarısı
Muratçalar* ses verir
sessiz karanlık
kuytu bir köşe
insanlığında duygular çağrılır
özgürlük-onur kapışır
onurlu ÖzgürYalnızlık kazanır





-
*Muratçalar sürekli Murat Göğebakan cd si çalan müzik setine verilen bir isimdir.

Şule Aydemir

[GooD aNd EvıL]

Özlüyorum, Belli Seveceğim

insan neden, neyi özler ki
özlemin kaynağı sevilenden gerek
anımsattı insan olduğumu

oysa korkuyorum delice insan olmaktan
ama özlüyorum kahretsin
vazgeçmeden

bir gülüş mesela
ukalaca kıvrılan dudaklarda
ya da bir kahkaha
saklanan gerçekler arkasına
ama kahretsin özlüyorum
deniz kokusu olmayan
bir İstanbul gibi
toprak kokusu olmayan
yağmur sonrası mesela
kahretsin ki
delice özlüyorum

inanamıyorum
öperken dokunurken
kokusunu içime çekerken
özleyeceğim belli
hatta onu özlemeyi

tutunacağım belli ki bu özleme
ağrılarım olacak
uyandıran gece vakitleri ansızın
depremlerini yıkıntılarını özleyeceğim
belli deliler gibi olgunlaşırken
hamlığımda özleyeceğim

sıkışıp burulacak yaşamım
bilmediğim kıskançlığı öğretecek mesela
gözlerime yapışık çığlıklarım
biliyorum
Deliler gibi özleyeceğim

Belli seveceğim
Zehirli hançerini uzakların
Belli özlerken öpeceğim

Şule Aydemir

[GooD aNd EvıL]

Paydos

siyah bakıyor
bakışlar
suratımı çiziyor
bal gözlerim yaş
-ki
durmaz
akıyor

sonrası
kan damlamıyor içime
kelebekler
kanat bırakmaktalar
yüreğimde

zil sesi duyuyorum
çocukluğumdan
paydos diyor
yetişkinliğim nasıl
neden niçin ki
yalnızlığım
anlamıyor


________________kendimi kendim çeker
___________________________içime döner
________________________________kendimi alır
_______________________________________giderim




'sıradan bir insanın basit güncesinden'

Şule Aydemir

[GooD aNd EvıL]

Paylaşım

inanmam paylaşıma ya
yinede yazayım dedim
inadıma

anlatsam sorunlarımı ki
çözümse sadece bende bilirim
merak ya öğrenmek gerek
dinleseler beni hani
paylaşım dert ortağı mı olur sonunda
üzüntülerle kalırlar benden duydukları
kendi hüzünlerinden örtüşmeler düşünürler

tut ki dedim elim kesildi
canım yanıyor
hafızasında acımda acıyı aradı
en yakın geçmişi çağırdı ona dimağı
onun da kolu kesilmişti mesela

sonuçta acı acıyı çağırdı da
eksilmedi hafiflemedi acım oysa

Şule Aydemir